← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών

Β' Παραλειπομένων 13-16 — με τον Μακλάρεν

Β' Χρονικών 13-16Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στα κεφάλαια 13-16 του Β' Παραλειπομένων παρακολουθούμε δύο βασιλείς του Ιούδα να ανακαλύπτουν το ίδιο μυστικό: η νίκη πηγάζει από την πλήρη στήριξη στον Κύριο εν μέσω αδύνατων καταστάσεων. Οι σαφείς και διεισδυτικές παράγραφοι του Μακλάρεν μας καθοδηγούν μέσα από τις μάχες του Αβιά και του Ασά, δείχνοντας πώς η αυτοδυσπιστία και η τολμηρή προσευχή ανοίγουν την πόρτα στη δύναμη του Θεού. Ας μιλήσουν αυτές οι αρχαίες σκηνές άμεσα στις δικές μας καθημερινές συγκρούσεις.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τα κεφάλαια 13 έως 16 του Β' Παραλειπομένων. Προσέξτε τους αντιθετικούς βασιλείς, τις αιφνίδιες κρίσεις και το επαναλαμβανόμενο μοτίβο της στροφής προς τον Κύριο. Αφήστε τον ρυθμό της αφήγησης να προετοιμάσει την καρδιά σας για την έκθεση του Μακλάρεν σχετικά με την εμπιστοσύνη που στηρίζεται σθεναρά και την προσευχή που προηγείται της πράξης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά αποκαλύπτοντας τη ζωντανή μεταφορά της Παλαιάς Διαθήκης για την εμπιστοσύνη. «Στηρίχθηκαν», λέει ο χρονικογράφος, «στον Κύριο». Τώρα η λέξη που αποδίδεται ως «στηρίχθηκαν» είναι μία από τις αρκετές παραστατικές λέξεις με τις οποίες η Παλαιά Διαθήκη, για την οποία μας λένε μερικές φορές με μεγάλη επίδειξη μάθησης ότι δεν έχει καμία αναφορά στην «πίστη», εκφράζει την «εμπιστοσύνη» με μεταφορές που αντλούνται από σωματικές ενέργειες που συμβολίζουν την πνευματική πράξη. Η λέξη εδώ κυριολεκτικά σημαίνει να στηρίζεται κανείς, όπως ένα αδύναμο χέρι σε ένα ραβδί ή ένα τρέμουλο χέρι σε ένα δυνατό. Και δεν μεταφέρει αυτή η εικόνα μαζί της πολλή διορατικότητα για το τι είναι η ουσία της «εμπιστοσύνης» της Παλαιάς Διαθήκης ή της «πίστης» της Καινής Διαθήκης; Αν σκεφτούμε την πίστη ως στήριξη, δεν θα πέσουμε σε αυτή την απογυμνωμένη παρεξήγηση ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από διανοητική συγκατάθεση. Θα δούμε ότι υπάρχει πολύ πληρέστερος παλμός συναισθήματος από αυτόν που χτυπά μέσα της. Ένας άνθρωπος που στηρίζεται σε κάποια υποστήριξη το κάνει επειδή γνωρίζει ότι η δική του δύναμη είναι ανεπαρκής για την ανάγκη του. Ο Μακλάρεν τοποθετεί στη συνέχεια την άνω πλευρά της πίστης δίπλα στην κάτω πλευρά της. Ο σκοπός και το τέλος της αυτοπαρατήρησης που γίνεται επίγνωση της δικής μας αδυναμίας είναι να μας οδηγήσει στην παρατήρηση του Θεού, της αθάνατης δύναμής μας. Η διαβεβαίωση του Αβιά ότι «ο Θεός είναι μαζί μας στην κεφαλή μας» αντήχησε θριαμβευτικά. Η πίστη έχει άνω και κάτω πλευρά: η κάτω πλευρά είναι η αυτοδυσπιστία· η άνω, η εμπιστοσύνη στον Θεό. Ποτέ δεν θα στηρίξει όλο το βάρος του σε ένα στήριγμα εκείνος που φαντάζεται ότι μπορεί να σταθεί μόνος ή έχει άλλα στηρίγματα για να τον κρατήσουν. Ο Μακλάρεν δείχνει στη συνέχεια πώς μια στιγμή προσευχής προηγείται της αποφασιστικής επίθεσης. Το κείμενο θέτει σε εντυπωσιακή μορφή ένα άλλο μάθημα άξιο να μαθευτεί, ότι στις μεγαλύτερες κρίσεις, κανένας χρόνος δεν ξοδεύεται καλύτερα από τον χρόνο που χρησιμοποιείται για προσευχή. Μια ορμή στον εχθρό δεν θα εξυπηρετούσε τον σκοπό του Αβιά τόσο καλά όσο εκείνη η στιγμή παύσης για να κραυγάσει προς τον Κύριο, πριν από την επίθεσή του. Τα χέρια που υψώνονται στον ουρανό νευρώνονται για να αρπάξουν το ξίφος και να χτυπήσουν ανδρείως. Δεν είναι μόνο ότι οι στρατιώτες του Χριστού πρέπει να πολεμούν και να προσεύχονται, αλλά ότι πολεμούν με το να προσεύχονται. Αυτό ισχύει στις μικρές συγκρούσεις και αντιθέσεις των ζωών του καθενός μας, και ισχύει όσον αφορά τη μακροχρόνια μάχη κατά της άγνοιας και της αμαρτίας. Το ξίφος του Χριστιανού ονομαζόταν «Όλη-προσευχή».
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα ανιχνεύοντας τον δεσμό μεταξύ της αναζήτησης του Κύριου και της σταθερής ανάπαυσης. Η εμπειρία του Ασά ενσαρκώνει μια αλήθεια που ουσιαστικά εκπληρώνεται σε έθνη και σε άτομα· διότι η υπακοή φέρνει ανάπαυση, συχνά εξωτερική γαλήνη, πάντοτε εσωτερική ηρεμία. Σημειώστε την αυξημένη σοβαρότητα που εκφράζεται στην επανάληψη της έκφρασης «Αναζητήσαμε τον Κύριο» στο Β' Παραλειπομένων 14:7, και τη μεγαλειώδη διαβεβαίωση της εύνοιάς Του ως πηγής ευημερίας στην πρόταση που ακολουθεί, «και μας έδωσε ανάπαυση από κάθε πλευρά». Αυτό συμβαίνει πάντοτε, και θα συμβαίνει και με εμάς. Αν Τον αναζητούμε με όλη την καρδιά μας, κρατώντας Τον πάντοτε ενώπιόν μας εν μέσω των περισπασμών της ζωής, παίρνοντας Τον ως σκοπό και επιθυμία μας, και πάντοτε απλώνοντας τα πλοκάμια των καρδιών μας για να αισθανθούμε και να αγκαλιάσουμε Εκείνον, όλα γύρω και μέσα θα είναι γαλήνια, και ακόμη και εν μέσω πολέμου θα διατηρήσουμε αδιάσπαστη ειρήνη.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στις παρούσες πιέσεις σας αισθάνεστε την ανάγκη να στηρίξετε όλο το βάρος σας στον Θεό αντί στους δικούς σας πόρους; Πώς θα μπορούσε μια σύντομη, ειλικρινής κραυγή προς τον Κύριο να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε την επόμενη πρόκληση σήμερα; Ποιο πρακτικό βήμα υπακοής θα εξέφραζε την εμπιστοσύνη που περιγράφει ο Μακλάρεν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε των Δυνάμεων, ερχόμαστε στηρίζοντας σθεναρά επάνω Σου όπως έμαθαν να κάνουν ο Αβιά και ο Ασά. Δίδαξέ μας την ευλογημένη αδυναμία που ανοίγει την πόρτα για τη δύναμή Σου. Όταν ο κίνδυνος μας περικυκλώνει αιφνίδια, μετέτρεψε την πρώτη μας σκέψη σε μια ταχεία κραυγή προς τον ουρανό. Δώσε μας το θάρρος να προχωρήσουμε αφού Σε έχουμε καλέσει στο πεδίο. Ας κρατήσει η υπακοή μας ανοιχτά τα κανάλια της ειρήνης Σου, ώστε η ανάπαυση που δίνεις να γίνει η δύναμη με την οποία υπηρετούμε. Στο ισχυρό όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →