← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 7 — με τον Σάιμων

Πράξεις 7Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμων, αυτό το θησαυροφυλάκιο Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας. Στο έβδομο κεφάλαιο των Πράξεων, ο Σάιμων ιχνηλατεί το θάρρος του Μωυσή και το μαρτύριο του Στεφάνου, δείχνοντας πώς και οι δύο οδηγούν την Εκκλησία στην θυσιαστική αγάπη και την ακλόνητη πίστη. Οι μετρημένες αλλά θερμές ερμηνείες του μας προσκαλούν να σταθμίσουμε τη δική μας χρήση των ταλέντων και την ετοιμότητά μας να υποφέρουμε για το Ευαγγέλιο. Ας ανάψουν αυτές οι σκέψεις μέσα μας τον ίδιο ζήλο που ενέπνευσε τους πρώτους μάρτυρες.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακούσουμε τώρα το ίδιο το εμπνευσμένο κείμενο. Στο κεφάλαιο έβδομο των Πράξεων ο Στέφανος επαναλαμβάνει την ιστορία του Ισραήλ ενώπιον του Συνεδρίου και σφραγίζει τη μαρτυρία του με το αίμα του. Καθώς διαβάζονται τα λόγια, προσέξτε το θάρρος του Μωυσή στα πρώτα του χρόνια και τις τελευταίες προσευχές του Στεφάνου, ώστε ο ίδιος Κύριος που τους ενίσχυσε να ενισχύσει και εμάς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμων αρχίζει παρουσιάζοντας τον ζήλο του Μωυσή. Στίχοι 22-23. ΟΜΙΛΙΑ: 1756 Ο ΖΗΛΟΣ ΤΟΥ ΜΩΥΣΗ Πράξεις 7:22-23 . Και ο Μωυσής εδιδάχθη πάσαν την σοφίαν των Αιγυπτίων, και ήτο δυνατός εν λόγοις και εν έργοις. Ότε δε επληρώθη τεσσαράκοντα ετών, ανέβη εις την καρδίαν αυτού να επισκεφθή τους αδελφούς αυτού, τους υιούς Ισραήλ . Κατηγορείτο κατά του Στεφάνου ότι ήτο εχθρός του Μωυσέως και των νόμων των παραδοθέντων υπ' αυτού. Εκείνος, απολογούμενος κατά της κατηγορίας ταύτης, εξυψώνει τον Μωυσήν εις το έπακρον, ως τον μέγιστον φίλον του Ισραήλ, ο οποίος, με κίνδυνον της ζωής αυτού και με απώλειαν πάντων, επέτυχε την απελευθέρωσιν αυτών από της δουλείας εν Αιγύπτω. Εν τη ελπίδι ότι ο Θεός, εκ του ελέους αυτού, θέλει αναστήσει εκ μέσου ημών τοιούτους φίλους του Ισραήλ, θέλω προσπαθήσει να δείξω, Ι. Την χρήσιν εις την οποίαν ο Μωυσής εφήρμοσε τα διακεκριμένα αυτού τάλαντα— Βεβαίως τα τάλαντα αυτού ήσαν της πλέον διακεκριμένης φύσεως— [Κατά την τάξιν , ήτο δεύτερος μόνον μετά τον Φαραώ αυτόν. εις όλην την Αιγυπτιακήν βασιλείαν. Έπειτα στοχάζεται την ανάγκη για ιεραποστολές. Το φως το οποίον η διαγωγή αυτού αντανακλά επί του γενικού θέματος των Ιεραποστολών— Μοι φαίνεται ότι αντανακλά μέγα φως, 1. Επί της ανάγκης η οποία υπάρχει διά Ιεραποστολάς— [Η κατάστασις των Ισραηλιτών εν Αιγύπτω πολύ ισχυρώς εικονογραφεί την κατάστασιν της ανθρωπότητος εν γένει υπό την δουλείαν της αμαρτίας και του Σατανά. Αληθώς «ο θεός του κόσμου τούτου» άρχει επί των ανθρώπων με τυραννικωτάτην εξουσίαν· «αιχμαλωτίζων αυτούς κατά το θέλημα αυτού,» και ανταποδίδων με ουδέν ειμή κακόν τας πλέον κοπιώδεις προσπαθείας αυτών. Κατά μίαν έννοιαν, οι υποτελείς του Σατανά ευρίσκονται εις πολύ χειροτέραν θέσιν από εκείνους· διότι είναι ασυνείδητοι της δουλείας αυτών, και μάλιστα αγαπούν τας αλύσεις αυτών. Ουχί μόνον όπου επικρατεί το σκότος της ειδωλολατρίας, αλλά και όπου λάμπει το φως του Χριστιανισμού, οι άνθρωποι είναι ενδεδεμένοι υπό των επιθυμιών και παθών αυτών· και όμως είναι έτοιμοι να θεωρούν την δουλείαν αυτών ως ελευθερίαν [Σημείωσις: Β' Πέτρου 2:19 .]· ασυνείδητοι, επίσης, εις τι θέλει καταλήξει η δουλεία εκείνη. Στρεφόμενος προς τον Στέφανον, ο Σάιμων εξετάζει την αφορμήν του θανάτου αυτού. Ταύτα αφηγούνται με τελείαν αδιαφορίαν, ομού μετά της μεθόδου της υπ' αυτών υιοθετηθείσης προς πρόληψιν της διασπάσεως της προερχομένης εκ πολλαπλότητος φροντίδων. Έπειτα, αφού μας είπον ποίοι εξελέγησαν υπό της Εκκλησίας προς εποπτείαν των προσκαίρων φροντίδων αυτών, προχωρούν εις την αφήγησιν ενός του οποίου η ευσέβεια ήτο πλέον διακεκριμένη, και του οποίου το τέλος ήτο πλέον ένδοξον· και ο οποίος, ως ο πρώτος μάρτυς εν τη Χριστιανική Εκκλησία, έμελλε να είναι παράδειγμα προς μίμησιν υπό των Χριστιανών εις πάσας τας μελλούσας εποχάς. Εν σχέσει προς την ιστορίαν ταύτην του Στεφάνου, υπάρχουν δύο πράγματα τα οποία προτείνουμε να σημειώσωμεν· Ι. Η αφορμή του θανάτου αυτού— Προικισθείς με πολύ εξέχοντα χαρίσματα, διετήρει συζήτησιν μετά των πλέον λογίων Ιουδαίων διαφόρων χωρών· και ούτω συνεχύθησαν υπό των επιχειρημάτων αυτού, ώστε δεν είχον άλλην εναλλακτικήν λύσιν, ειμή να ομολογήσουν τας πλάνας αυτών, ή να τον σιωπήσουν διά βίας. Καταλήγει την αφήγηση με το όραμα του Στεφάνου περί του Χριστού. Ο Στέφανος εγνώριζε προηγουμένως ότι ο Ιησούς ήτο εις τα δεξιά του Θεού· αλλά όταν τον είδεν εκεί , και τον είδεν «ιστάμενον» εκεί, έτοιμον να βοηθήση τον καταπιεζόμενον δούλον αυτού, και να εκδικήση την υπόθεσιν αυτού, ο νους αυτού εστερεώθη, και ο θάνατος απεγυμνώθη από όλους τους τρόμους αυτού.] Τοιαύτη ήτο η αφορμή του θανάτου του Στεφάνου. Τώρα προχωρούμεν να σημειώσωμεν, ΙΙ. Τον τρόπον αυτού— Βίαιοι ως ήσαν αι διαδικασίαι των εχθρών αυτού, αυτός ήτο όλος ηρεμία. Ιδού, 1. Η πίστις αυτού— [«Εγνώριζεν εις τίνα επίστευσεν,» και ότι «Ηδύνατο να σώση αυτόν εις το παντελές.» Εγνώριζεν ότι η ψυχή, όταν απελευθερωθή από του σώματος, θα συνεχίση να υπάρχη· και ότι η ευτυχία αυτής συνίστατο εις την κοινωνίαν μετά του Χριστού. Προς τον Χριστόν λοιπόν ο μακάριος μάρτυς τώρα απηυθύνθη εν προσευχή, και παρέδωκε την ψυχήν αυτού εις τας χείρας του Σωτήρος.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμων επιβεβαιώνει την υπεροχήν της αληθούς θρησκείας. [Ομολογούμεν ότι πολλοί ειδωλολάτραι έδειξαν θαυμασίαν ηρεμίαν εν τω θανάτω, ναι, και χαρούμενην αγαλλίασιν εν αυτώ επίσης· αλλά τότε εβαστάζοντο υπό υπερηφανείας και ματαιότητος, και της ελπίδος του επαίνου των ανθρώπων· ουδεμία περίπτωσις συνέβη ποτέ τοιούτου τέλους ως του Στεφάνου, ειμή μεταξύ των προσκυνητών του Ιεχωβά. Ουδέν άλλο ειμή η θεία χάρις δύναται να δώση τοιαύτην πραότητα και ανδρείαν, τοιαύτην πίστιν και αγάπην, τοιαύτην γαλήνην και χαράν. ως ο Στέφανος εφανέρωσεν εν εκείνη τη δοκιμαστική ώρα. Αφ' ετέρου, η θεία χάρις θέλει παράγει ταύτα οπουδήποτε βασιλεύει εν τη ψυχή· κατά την αναλογίαν του μέτρου της χάριτος οποιουδήποτε ανθρώπου θέλει είναι η πρόοδος αυτού εις τας αρετάς ταύτας. Συγκρίνετε λοιπόν τον πνευματικόν άνθρωπον μετά εκείνου ο οποίος ευρίσκεται ακόμη υπό την επιρροήν της διεφθαρμένης φύσεως αυτού· συγκρίνετε, παραδείγματος χάριν, τον νουν του Παύλου μετά την μεταστροφήν αυτού εις την πίστιν του Χριστού, με την κατάστασιν αυτού ενώ εκράτει τα ιμάτια των φονέων του Στεφάνου. Προσκαλεί τον αναγνώστη να εκλέξει την ευτυχίαν του αληθούς Χριστιανού. Διά δειλίας δύναται άνθρωπος να υποχωρήση από των παθημάτων· αλλά ουδείς άνθρωπος δύναται να αμφιβάλλη ποία εκ των δύο τούτων μερίδων ήτο εις την πλέον ζηλευτήν κατάστασιν· και πόσον ολιγώτερον ηδύνατο να αμφιβάλλη τούτο εάν έμελλε να τας θεάση εις την παρούσαν κατάστασιν αυτών· ο μεν αγαλλιώμενος εις τον κόλπον του Σωτήρος αυτού, ο δε λαμβάνων την δικαίαν ανταπόδοσιν των αμαρτιών αυτών; Ω ας θεωρήσουν πάντες, είτε καταπιεσταί είτε καταπιεζόμενοι, τούτο, και έπειτα ας κάμουν την εκλογήν αυτών, «Τίνος θέλουσιν είναι, και τίνα θέλουσιν υπηρετήσει.»
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχει τοποθετήσει ο Κύριος τάλαντα υπό την φύλαξίν σας τα οποία θα ηδύναντο να προσφερθούν, όπως του Μωυσή, διά την απελευθέρωσιν άλλων; Εις ποίαν παρούσαν δοκιμασίαν προσκαλείσθε να παραδώσετε το πνεύμα σας εις τον Χριστόν όπως έπραξεν ο Στέφανος; Πώς θα ηδύνατο η Εκκλησία σήμερον να ανακτήση το ιεραποστολικόν πνεύμα το οποίον ο Σάιμων συνιστά;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού, όστις ίστασο εις τα δεξιά του Πατρός διά να δεχθής το πνεύμα του δούλου σου Στεφάνου, δώρησαι ημίν χάριν να δαπανήσωμεν οιανδήποτε σοφίαν ή δύναμιν η οποία εδόθη ημίν υπό σου εις την υπηρεσίαν του λαού σου. Μόρφωσον εν ημίν την ιδίαν πίστιν η οποία ατενίζει σταθερώς προς τον ουρανόν και την ιδίαν αγάπην η οποία προσεύχεται υπέρ εκείνων οι οποίοι αντιτίθενται εις την αλήθειαν. Ας τεθούν τα τάλαντα ημών, όπως εκείνα του Μωυσή, εις τους πόδας σου, και ας είναι το τέλος ημών, οσάκις έλθη, ειρηνικόν εις την φύλαξίν σου. Διά του αυτού Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →