← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας

Μιχαίας 3-4 — με τον Μακλάρεν

Μιχαίας 3-4Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του των κεφαλαίων 3 και 4 του Μιχαία, ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει το νόημα του να περπατά κανείς στο όνομα του Κυρίου εν μέσω ανταγωνιστικών αξιώσεων στην ανθρώπινη καρδιά. Η μετρημένη έκθεσή του μας προσκαλεί να εξετάσουμε τις βαθύτερες πιστότητές μας και το πρότυπο που ακολουθούν πραγματικά οι ζωές μας. Καθώς ακούμε, εισερχόμαστε σε μια διερευνητική αλλά ελπιδοφόρα όραση της θρησκείας που επικεντρώνεται στην μίμηση του Θεού που ομολογούμε. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του Μακλάρεν τον στοχασμό μας για το τι πραγματικά σημαίνει να ζούμε ως λαός του Κυρίου σε κάθε πρακτική επιλογή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρεφόμαστε τώρα στο ίδιο το κείμενο. Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 3 και 4 του Μιχαία αργά και προσεκτικά. Προσέξτε την έντονη αντίθεση μεταξύ των ψευδών ποιμένων και της επερχόμενης βασιλείας του Κυρίου, μεταξύ των ειδώλων που διεκδικούν την ανθρώπινη αφοσίωση και του όρους του οίκου του Κυρίου. Αφήστε τα λόγια του προφήτη να εγκατασταθούν πριν ακούσουμε την έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει ορίζοντας το νόημα του να περπατά κανείς στο όνομα. Αυτή είναι μια δήλωση μιας γενικής αλήθειας που ισχύει για κάθε είδους θρησκεία. «Να περπατά» ισοδυναμεί με την άσκηση μιας πορείας πρακτικής δραστηριότητας. «Το όνομα» ενός θεού είναι ο φανερωμένος χαρακτήρας του. Έτσι η έκφραση «Περπατά στο όνομα» σημαίνει να ζει και να ενεργεί κανείς σύμφωνα με, και με αναφορά σε, και με εμπιστοσύνη στον χαρακτήρα του θεού του προσκυνητή. Στην προσευχή του Κυρίου η αίτηση «Αγιασθήτω το όνομά Σου» προηγείται της αίτησης «Γενηθήτω το θέλημά Σου». Από ευλαβικές σκέψεις για το όνομα πρέπει να ρέει ζωή σε ευλαβική συμμόρφωση με το θέλημα. Στη συνέχεια δοκιμάζει την αξίωση της χριστιανικής ομολογίας έναντι της πραγματικής εξάρτησης. Η θρησκεία είναι εξάρτηση από ένα Ον που αναγνωρίζεται ως τέλειο και κυρίαρχο, του οποίου το θέλημα καθοδηγεί και του οποίου ο χαρακτήρας διαμορφώνει ολόκληρη τη ζωή. Αυτή η γενική δήλωση μπορεί να αναλυθεί σε μέρη· και μπορούμε να σταθούμε στη στάση της εξάρτησης, ή σε εκείνη της υποταγής, ή σε εκείνη του θαυμασμού και της αναγνώρισης ιδανικής τελειότητας, ή σε εκείνη της επιδίωξης· αλλά καταλήγουμε τελικά στη μία σκέψη ότι ο στόχος της θρησκείας είναι η ομοιότητα και η αληθινότερη λατρεία είναι η μίμηση. Μια τέτοια άποψη για την ουσία της θρησκείας δίνει έμφαση στο ερώτημα «Τι είναι ο θεός μας;» και την καθιστά ένα πολύ εύκολα εφαρμόσιμο και πολύ διερευνητικό τεστ των ζωών μας. Ό,τι και αν ομολογούμε, εκείνο από το οποίο αισθανόμαστε εξαρτημένοι, εκείνο στο οποίο επενδύουμε, εσφαλμένα ή ορθά, υπέρτατα χαρακτηριστικά αρετής, εκείνο που επιδιώκουμε ως ύψιστο αγαθό μας, εκείνο που διαμορφώνει και ρυθμίζει την πορεία των ζωών μας, είναι ο θεός μας. Αποκαλούμε τους εαυτούς μας χριστιανούς. Ο Μακλάρεν δείχνει στη συνέχεια πώς κάθε προσκυνητής διαμορφώνεται από τον χαρακτήρα του επιλεγμένου θεού. Όπως είπαμε ήδη, ο στόχος της θρησκείας είναι η ομοιότητα και η αληθινότερη λατρεία είναι η μίμηση. Αποδεικνύεται από την παγκόσμια εμπειρία της ανθρωπότητας ότι το επίπεδο της ηθικής δεν θα υψωθεί ποτέ πάνω από τον τύπο που είναι ενσωματωμένος στους θεούς τους· ή αν το κάνει, λόγω επαφής με έναν ανώτερο τύπο σε μια ανώτερη θρησκεία, οι παλιοί θεοί θα ριφθούν στους τυφλοπόντικες και τις νυχτερίδες. «Όσοι τους κάνουν είναι όμοιοι με αυτούς· έτσι είναι καθένας που εμπιστεύεται σε αυτούς.» Αυτή είναι μια παγκόσμια αλήθεια. Οι προσκυνητές ήταν κατά τη σκέψη του προφήτη τόσο άλαλοι και νεκροί όσο τα είδωλα. Εκείνοι που «λατρεύουν τη ματαιότητα» γίνονται αναπόφευκτα «μάταιοι». Μια Αφροδίτη ή ένας Δίας, ένας Βάαλ ή μια Ασταρτή, καθορίζει τον τόνο της ηθικής. Κλείνει το κύριο επιχείρημα προτρέποντας τους πιστούς να επιδιώξουν την ομοιότητα μέσω της μίμησης. Οι ειδωλολάτρες που περπατούν στο όνομα του θεού τους αποτελούν έλεγχο για τους χριστιανούς άνδρες που με διστακτικά βήματα και πολλές παρεκκλίσεις επιδιώκουν να περπατήσουν στο όνομα του Κυρίου του Θεού τους. Αν Αυτός είναι με οποιονδήποτε πραγματικό και βαθύ τρόπο «ο Θεός μας», θα δούμε σε Αυτόν το πραγματοποιημένο ιδανικό κάθε αρετής, την πηγή κάθε μακαριότητάς μας, το υπέρτατο αγαθό για τις αναζητητικές καρδιές μας, την κυρίαρχη εξουσία που ρυθμίζει τις θελήσεις μας· το μέτρο της συνειδητής κατοχής μας από Αυτόν θα είναι το μέτρο της χαρούμενης μίμησής μας από Αυτόν, και τα χαρούμενα πνεύματά μας, απελευθερωμένα από τη βεβαιότητα της αγαπητικής κατοχής μας από Αυτόν που είναι αγάπη, θα Τον ακούν πάντα να μας ψιθυρίζει: «Γίνεσθε τέλειοι όπως ο Πατέρας σας ο εν τοις ουρανοίς είναι τέλειος.» Η επιθυμία να αναπαραχθούν στα στενά όρια των ανθρώπινων πνευμάτων μας οι άπειρες ομορφιές του Κυρίου του Θεού μας θα δώσει ύψος στις ζωές μας και αξιοπρέπεια στις πράξεις μας που δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν από καμία άλλη πηγή. Αν αγιάσουμε το όνομά Του, θα κάνουμε το θέλημά Του, και η γη θα γίνει προγεύση του ουρανού.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει αντιπαραβάλλοντας τον αιώνιο δρόμο του λαού του Θεού με κάθε άλλο τρόπο. Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι μόνο για τον λαό του Θεού ο Μιχαίας στο κείμενό μας εφαρμόζει τα λόγια «εις τον αιώνα και εις τον αιώνα». Η λατρεία «των λαών» χάνεται. Περπατούν για ένα διάστημα στο όνομα του θεού τους, αλλά τι προκύπτει από αυτό στο τέλος καλύπτεται από σιωπή. Είναι οι προσκυνητές του Ιεχωβά που περπατούν στο όνομά Του εις τον αιώνα και εις τον αιώνα, και για τους οποίους τα μεγάλα λόγια είναι αληθινά: «Επειδή Εγώ ζω, και σεις θα ζήσετε.» Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό ότι όλα τα θεία χαρακτηριστικά είναι δεσμευμένα για την αθανασία μας· μπορούμε επίσης να είμαστε βέβαιοι ότι μια ψυχή που εδώ ακολουθεί τα βήματα του Ιησού, που στην επίγεια ζωή της περπάτησε στο όνομα του Κυρίου του Θεού της, θα συνεχίσει πέρα από τη στενή γέφυρα και θα προχωρήσει «εις τον αιώνα και εις τον αιώνα» σε άμεση πρόοδο προς την ίδια κατεύθυνση προς την οποία άρχισε στη γη. Η μίμηση, που είναι η πρακτική θρησκεία κάθε χριστιανού, έχει ως μόνο δυνατό αποτέλεσμα την κορύφωση της ομοιότητας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού αποκαλύπτουν πιο καθαρά τα καθημερινά μου βήματα το «όνομα» στο οποίο περπατώ πραγματικά; 2. Τι πρακτική αλλαγή θα απαιτούσε να αφήσω τον χαρακτήρα του Κυρίου να ρυθμίσει έναν τομέα που τώρα τον θεωρώ δικό μου; 3. Πώς η υπόσχεση του να περπατά κανείς «εις τον αιώνα και εις τον αιώνα» σταθεροποιεί την παρούσα επιδίωξή μου για ομοιότητα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐν τῷ Λόγῳ Σου ἀποκαλύπτεις κάθε διεφθαρμένο ἡγέτη καὶ ψευδοπροφήτη, ἐνῷ ὑπόσχεσαι νὰ ὑψώσεις τὸ ὄρος Σου ὑπεράνω πάντων τῶν ἐθνῶν, διὰ νὰ μάθωμεν τὰς ὁδούς Σου καὶ νὰ περιπατῶμεν ἐν τῷ ὀνόματί Σου εἰς τοὺς αἰῶνας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ κάθε ἀνταγωνιστικὴ ἐμπιστοσύνη, διὰ νὰ ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀνήκουν εἰς τὴν ἐρχομένην βασιλείαν εἰρήνης καὶ δικαιοσύνης, τὴν ὁποίαν ἐγκαθίδρυσεν ὁ Υἱός Σου. Κράτησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἕως ὅτου ἴδωμεν τὴν δόξαν Σου πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →