Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 9-10 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντικός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια εννέα και δέκα του Εκκλησιαστή εκθέτουν την μετρημένη αφήγηση του ιεροκήρυκα για τη ζωή κάτω από τον ήλιο όπως αυτή βρίσκεται κάτω από την κυρίαρχη απόφαση του Θεού. Εδώ το κείμενο πιέζει τον αναγνώστη να λογαριάσει τον κοινό διορισμό του θανάτου για όλους, την αφάνεια της θείας εύνοιας και τη σαφή διάκριση μεταξύ σοφίας και αφροσύνης στην τάξη των ανθρώπινων υποθέσεων. Ο Κύριος της διαθήκης παραμένει εκείνος που διορίζει καιρούς και εποχές, όμως χορηγεί στους ζωντανούς τις συνήθεις παροχές της καθημερινής τροφής ως ενδείξεις της κοινής αγαθότητάς του. Το επιχείρημα ξεδιπλώνεται χωρίς συναισθηματισμό, αποκαλύπτοντας πώς η ανθρώπινη προσπάθεια συναντά το όριό της στον τάφο ενώ ακόμη απαιτεί νηφάλια προσοχή στα καθήκοντα της παρούσας ώρας. Σε αυτό το τμήμα η παράδοση της σοφίας επιμένει ότι η αληθινή κατανόηση αρχίζει με την αναγνώριση της ανεξιχνίαστης διακυβέρνησης του Θεού και όχι με εμπιστοσύνη σε ορατά αποτελέσματα ή ανθρώπινη ικανότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Εκκλησιαστή εννέα και δέκα με προσοχή στην ενιαία μοίρα που διορίζεται για τον δίκαιο και τον άδικο, στις επανειλημμένες προσκλήσεις να δεχθείτε τροφή, ποτό και εργασία ως δώρα από το χέρι του Θεού και στη σταθερή αντίθεση που χαράσσεται μεταξύ της ήσυχης αποτελεσματικότητας της σοφίας και της δημόσιας καταστροφής που προκαλεί η αφροσύνη. Παρατηρήστε πώς ο ιεροκήρυκας ανιχνεύει την απροσδιοριστία των γεγονότων στο κυρίαρχο θέλημα που βρίσκεται πίσω τους και σημειώστε τις προειδοποιήσεις κατά των αρχόντων που παραδίδονται στην υπερβολή και κατά της μικρής αλλά αποφασιστικής δύναμης της αφροσύνης να αναιρέσει πολλή καλοσύνη. Προσέξτε την επιμονή ότι οι ζωντανοί ακόμη κατέχουν ευκαιρία ενώ οι νεκροί δεν έχουν πλέον μερίδιο σε τίποτε που γίνεται κάτω από τον ήλιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο ιεροκήρυκας αρχίζει δηλώνοντας ότι το ίδιο γεγονός έρχεται σε όλους, είτε έχουν τηρήσει τη διαθήκη είτε την έχουν παραβεί, είτε έχουν θυσιάσει είτε έχουν απέχει. Αυτό το κοινό μερίδιο δεν παρουσιάζεται ως απόδειξη κατά της θείας δικαιοσύνης αλλά ως όριο που ορίστηκε από τον Δημιουργό πέρα από το οποίο ο ανθρώπινος υπολογισμός δεν μπορεί να φθάσει. Οι ζωντανοί διατηρούν τη γνώση ότι θα αποθάνουν και αυτή η γνώση προορίζεται να τακτοποιήσει τις εναπομένουσες ημέρες τους και όχι να τους παραλύσει. Επειδή το αποτέλεσμα κάθε προσπάθειας παραμένει κρυμμένο στη βουλή του Θεού, το κείμενο κατευθύνει την προσοχή στα άμεσα καθήκοντα του να τρώει κανείς τον άρτο με χαρά, να πίνει τον οίνο με ευφρόσυνη καρδιά και να βρίσκει ευχαρίστηση στον μόχθο του, όλα δεχόμενα ως μερίδες που αποδόθηκαν από εκείνον που μόνος καθορίζει τι είναι αγαθό. Αυτές οι παροχές δεν είναι κερδισμένες αξίες αλλά σημεία θείας γενναιοδωρίας που εκτείνεται ακόμη και σε εκείνους που δεν μπορούν να διακρίνουν τους λόγους της διανομής τους. Ο ιεροκήρυκας περαιτέρω σημειώνει ότι ο καιρός και η τύχη συμβαίνουν σε όλους, όμως αυτά δεν είναι τυφλές δυνάμεις· λειτουργούν μέσα στην απόφαση που καθιστά κάθε ανθρώπινη προσπάθεια εξαρτημένη. Η ταχύτητα δεν εγγυάται τη νίκη, ούτε η δύναμη τη μάχη, ούτε η σοφία τον άρτο, ούτε η κατανόηση τον πλούτο, ούτε η εύνοια την ικανότητα, επειδή η έκβαση κάθε ζητήματος αναπαύεται στον Θεό. Στο κεφάλαιο δέκα το επιχείρημα στρέφεται στις δημόσιες συνέπειες της σοφίας και της αφροσύνης. Μια μικρή αφροσύνη υπερβαίνει πολλή σοφία στην εκτίμηση των παρατηρητών, όπως οι νεκρές μύγες χαλάζουν το μύρο του αρωματοποιού. Άρχοντες που επιδίδονται στην όρεξη φέρνουν αταξία στη χώρα, ενώ ο σοφός άνθρωπος που διατηρεί τη θέση του και ομιλεί λίγα λόγια διαφυλάττει την τάξη. Το κείμενο παρατηρεί ότι εκείνος που σκάβει λάκκο μπορεί να πέσει σε αυτόν και εκείνος που διασπά τείχος μπορεί να δαγκωθεί από όφι, υπογραμμίζοντας ότι οι πράξεις φέρουν συνέπειες που δεν μπορούν να αποφευχθούν ακόμη και όταν η πλήρης αλυσίδα της αιτίας παραμένει αόρατη. Σε αμφότερα τα κεφάλαια ο ιεροκήρυκας διατηρεί ότι η σοφία, αν και συχνά παραβλέπεται, παραμένει πιο ωφέλιμη από τη δύναμη, όμως το πλεονέκτημά της ασκείται ήσυχα και χωρίς εγγύηση δημόσιας ανταμοιβής. Η κυριαρχία του Θεού πλαισιώνει κάθε παρατήρηση: τα αποτελέσματα δεν συνδέονται μηχανικά με την ανθρώπινη αρετή και η καρδιά του βασιλιά, όπως κάθε άλλη καρδιά, βρίσκεται υπό θεία κατεύθυνση.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτό το τμήμα του Εκκλησιαστή βρίσκεται σε συνέχεια με την ευρύτερη γραμματεία της σοφίας που επανειλημμένως κατευθύνει τον λαό της διαθήκης να φοβάται τον Κύριο ως αρχή της γνώσεως ενώ αναγνωρίζει ότι οι οδοί του υπερβαίνουν την ανθρώπινη ιχνηλάτηση. Τα ίδια θέματα εμφανίζονται στις Παροιμίες, όπου ο φόβος του Θεού τακτοποιεί την καθημερινή συμπεριφορά εν μέσω αβεβαιότητας, και στον Ιώβ, όπου ο δίκαιος πάσχων μαθαίνει ότι η θεία διακυβέρνηση δεν μπορεί να αναχθεί σε ορατή ανταπόδοση. Η Καινή Διαθήκη απηχεί την επιμονή του ιεροκήρυκα να δέχεται τον καθημερινό άρτο ως δώρο όταν διδάσκει τους πιστούς να προσεύχονται για παροχή χωρίς άγχος για το αύριο. Η έμφαση της Μεταρρύθμισης στην πρόνοια βρίσκει εδώ σαφή πρόδρομο: η απόφαση του Θεού περιλαμβάνει τόσο το κοινό μερίδιο του θανάτου όσο και τα ιδιαίτερα ελέη της τροφής και της εργασίας, αφήνοντας κανένα περιθώριο για αυτόνομη ανθρώπινη κυριαρχία. Μεταγενέστεροι Προτεσταντικοί συγγραφείς για το δόγμα του Θεού άντλησαν από τέτοια κείμενα για να βεβαιώσουν ότι οι δευτερεύουσες αιτίες λειτουργούν ελεύθερα όμως παραμένουν υποτελείς στην πρώτη αιτία, ώστε ούτε η τύχη ούτε η ανθρώπινη ικανότητα εκτοπίζει τον θεϊκό διορισμό.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια συνήθη καθήκοντα τροφής, ποτού και έργου πειράζεστε επί του παρόντος να τα θεωρείτε ως αυτοκερδισμένα αντί ως μερίδες από το χέρι του Κυρίου; Πώς η βεβαιότητα του θανάτου αναδιατάσσει τον σχεδιασμό σας για την ερχόμενη εβδομάδα κατά τρόπο συνεπή με την πιστότητα στη διαθήκη; Πού έχετε παρατηρήσει μικρές περιπτώσεις αφροσύνης να παράγουν μεγαλύτερη αταξία και ποια βήματα σοφίας σας προτρέπει το κείμενο να κάνετε ως απάντηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε όλων των καιρών και των αποτελεσμάτων, αναγνωρίζουμε ότι το ίδιο γεγονός περιμένει κάθε απόγονο του Αδάμ και ότι καμία θέση στη διαθήκη δεν μεταβάλλει τον διορισμό με τον θάνατο. Χάρισε μας χάρη να δεχόμαστε τον καθημερινό άρτο μας και τον μόχθο των χεριών μας ως ενδείξεις της κοινής αγαθότητάς σου, χωρίς να διεκδικούμε αξία ή να απαιτούμε εξήγηση. Τακτοποίησε τα βήματά μας ώστε η σοφία να κυβερνά τον λόγο και τη συμπεριφορά μας ακόμη και όταν το πλεονέκτημά της παραμένει κρυμμένο από τη δημόσια θέα. Φύλαξέ μας από την αφροσύνη που φέρνει δημόσια αταξία και από την αυθάδεια που θα θεωρούσε την πρόνοια υποκείμενη στους υπολογισμούς μας. Διαφύλαξε την εκκλησία σου υπό άρχοντες που σε φοβούνται και στήριξε κάθε οικία στα ήσυχα καθήκοντα που έχεις αναθέσει μέχρι την ημέρα που οι ζωντανοί και οι νεκροί θα σταθούν ενώπιον του βήματος της κρίσεως του Χριστού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.