Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 21 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στις Πράξεις 21 μας προσκαλεί στο σταθερό θάρρος του αποστόλου Παύλου καθώς προχωρά προς την Ιερουσαλήμ παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου δείχνει πώς τα χαρίσματα του Πνεύματος, οι ανθρώπινες στοργές και η θεία κλήση συγκλίνουν στην υπακοή ενός ανθρώπου. Μέσα από αυτές τις αρχαίες σκηνές διακρίνουμε τον ίδιο Κύριο που ακόμα κατευθύνει τα βήματα των υπηρετών του σήμερα. Ας αφήσουν τα λόγια του Μεταρρυθμιστή να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας για όποιο μονοπάτι σημειώνει το Πνεύμα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στις Πράξεις κεφάλαιο 21 και διάβασε την πλήρη αφήγηση του ταξιδιού του Παύλου, τις προφητείες που τον υποδέχονται και την ακλόνητη αποφασιστικότητά του. Άσε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, παρατηρώντας τους συντρόφους που ταξιδεύουν μαζί του και τις εκκλησίες που τον υποδέχονται καθ' οδόν. Ζήτα από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σου για το μάθημα που αντλεί ο Καλβίνος από αυτά τα γεγονότα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει αφηγούμενος την πορεία του ταξιδιού.
1. Ο Λουκᾶς απαριθμεί συνοπτικά την πορεία του πλου· και αυτό όχι μόνο για να προσδώσει αξιοπιστία στην ιστορία, ώστε να γνωρίζουμε τι έγινε σε κάθε τόπο, αλλά για να σταθμίσουν οι αναγνώστες μέσα τους την ακατανίκητη και ηρωική ανδρεία που υπήρχε στον Παύλο, ο οποίος προτιμούσε να ταλαιπωρείται και να ταράζεται με τόσο μακρινά, ανώμαλα και επίπονα ταξίδια, για να υπηρετήσει τον Χριστό, παρά να φροντίσει για τη δική του ησυχία. Όταν λέει ότι τους τράβηξαν και τους απομάκρυναν, δεν αναφέρεται απλώς στην απόσταση των τόπων· αλλά επειδή οι αδελφοί στέκονταν στην ακτή, όσο μπορούσαν να δουν το πλοίο στο οποίο μεταφέρονταν ο Παύλος και οι σύντροφοί του. Ονομάζει τους λιμένες όπου κατέπλευσε το πλοίο, για αυτόν τον λόγο ώστε να γνωρίζουμε ότι έπλευσαν ήσυχα χωρίς ταραχή από καταιγίδα. Ας ερευνήσουμε τους περιγραφείς χωρών σχετικά με τη θέση των πόλεων που αναφέρει· αρκεί για μένα να δείξω τον σκοπό του Λουκά.Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τη συμβουλή που δόθηκε από το Πνεύμα στην Τύρο.
Παρ' όλα αυτά, δεν παύει να προχωρεί εκεί όπου ήξερε ότι καλείται από τον Κύριο. Παρ' όλα αυτά, εδώ ανακύπτει ένα ερώτημα, πώς οι αδελφοί μπορούν να τον αποτρέψουν με το Πνεύμα από το να κάνει αυτό που ο Παύλος μαρτυρούσε ότι κάνει με τη μυστική κίνηση του ίδιου Πνεύματος; Είναι το Πνεύμα αντίθετο στον εαυτό του, ώστε τώρα να λύει τον Παύλο τον οποίο κρατούσε δεμένο εσωτερικά; Απαντώ, ότι υπάρχουν ποικίλα χαρίσματα του Πνεύματος· ώστε δεν είναι παράξενο αν εκείνοι που υπερέχουν στο χάρισμα της προφητείας στερούνται κάποτε κρίσεως ή δυνάμεως. Ο Κύριος έδειξε σε αυτούς τους αδελφούς, για τους οποίους κάνει μνεία ο Λουκᾶς, τι επρόκειτο να συμβεί· όμως, παρ' όλα αυτά, δεν γνωρίζουν τι είναι συμφέρον και τι απαιτεί η κλήση του Παύλου, επειδή το μέτρο του χαρίσματός τους δεν φθάνει τόσο μακριά. Και ο Κύριος ήθελε ο υπηρέτης του να νουθετηθεί επίτηδες, εν μέρει, ώστε μέσω μακράς μελέτης να εξοπλιστεί και να προετοιμαστεί καλύτερα για να υπομείνει οτιδήποτε επρόκειτο να έρθει, εν μέρει ώστε η σταθερότητά του να φανεί πιο καθαρά, όταν, πιστοποιημένος από προφητείες για το θλιβερό αποτέλεσμα, παρ' όλα αυτά, συνειδητά και εκουσίως, σπεύδει να υπομείνει οτιδήποτε πρόκειται να του συμβεί.Στην απάντηση του Παύλου προς τους αδελφούς που έκλαιγαν, ο Καλβίνος γράφει:
12. Και εμείς. Επειδή δεν είχαν όλοι μία αποκάλυψη, δεν είναι παράξενο αν οι κρίσεις τους ήταν ποικίλες. Διότι βλέποντας ότι αυτοί οι άγιοι άνδρες γνώριζαν ότι συνίστατο πολλά στη ζωή ή στον θάνατο ενός ανθρώπου, δεν θα ήθελαν να έρθει σε κίνδυνο απερίσκεπτα. Και η επιθυμία τους είναι άξια επαίνου, στο ότι επιθυμούσαν να φροντίσουν για την κοινή ασφάλεια της Εκκλησίας εμποδίζοντας τον Παύλο. Αλλά, από την άλλη πλευρά, η σταθερότητα του Παύλου αξίζει τόσο περισσότερο έπαινο, όταν συνεχίζει τόσο ακλόνητος στην κλήση του Θεού. Διότι δεν αγνοούσε τι μεγάλη ταραχή επρόκειτο να υποφέρει εξαιτίας των δεσμών του. Αλλά επειδή γνωρίζει το θέλημα του Θεού, το οποίο ήταν ο μόνος κανόνας του στη λήψη συμβουλής, δεν λογαριάζει όλα τα άλλα πράγματα, ώστε να το ακολουθήσει. Και, ασφαλώς, πρέπει να υποτασσόμαστε τόσο στο θέλημα και την ευαρέσκεια του Θεού, ώστε κανένα όφελος, κανένα είδος λόγου να μην μας απομακρύνει από την υπακοή σε αυτόν. Όταν ο Παύλος επιπλήττει τους αδελφούς, επειδή θλίβουν την καρδιά του με κλάματα, δηλώνει επαρκώς ότι δεν ήταν σκληρυμένος, αλλά ότι τον έφεραν σε κάποιο συναίσθημα και συμπάθεια μαζί τους. Επομένως, τα δάκρυα των ευσεβών τραυμάτιζαν την καρδιά του· αλλά αυτή η απαλότητα δεν τον έβγαλε από τον δρόμο, αλλά προχώρησε να ακολουθήσει τον Θεό με ευθύ δρόμο. Επομένως, πρέπει να χρησιμοποιούμε τέτοια ευγένεια προς τους αδελφούς μας, ώστε η νεύση ή το θέλημα του Θεού να έχει πάντα το υπεράνω χέρι. Τώρα ο Παύλος δηλώνει πάλι με την απάντησή του, ότι οι υπηρέτες του Χριστού δεν μπορούν να προετοιμαστούν να κάνουν το καθήκον τους, εκτός αν περιφρονούν τον θάνατο· και ότι κανείς δεν μπορεί ποτέ να ενθαρρυνθεί καλά να ζει για τον Κύριο, παρά μόνο εκείνοι που θα καταθέσουν εκουσίως τη ζωή τους για τη μαρτυρία της αληθείας.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος καταλήγει δείχνοντας πώς το θέλημα του Κυρίου ησυχάζει κάθε αντίθετη στοργή.
14. Παύσαμε λέγοντες. Αν πίστευαν ότι έτρεχε απερίσκεπτα προς τον θάνατο, δεν θα είχαν παύσει έτσι. Επομένως, υποχωρούν μήπως αντισταθούν στο Άγιο Πνεύμα, με το οποίο καταλαβαίνουν ότι ο Παύλος κυβερνάται. Διότι αυτό που είχαν ακούσει προηγουμένως, από το στόμα του Παύλου, ότι ελκυόταν, σαν από τα δεσμά του Πνεύματος, είχε βγει εντελώς από το μυαλό τους εξαιτίας της λύπης που είχαν συλλάβει· αλλά όταν διδάσκονται πάλι ότι ήταν το θέλημα του Θεού να γίνει έτσι, θεωρούν παράνομο να αντισταθούν περισσότερο. Και με αυτό το χαλινάρι πρέπει να κρατηθούν όλες οι στοργές μας, ώστε τίποτα να μην είναι τόσο πικρό, ή θλιβερό, ή σκληρό, που το θέλημα του Θεού να μην μπορεί να μετριάσει και να μαλακώσει. Διότι τόσο συχνά όσο συμβαίνει οτιδήποτε σκληρό ή οξύ, αποδίδουμε μικρή τιμή στον Θεό, εκτός αν αυτή η σκέψη επικρατήσει σε εμάς, ότι πρέπει να υπακούμε σε αυτόν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στο παρόν μονοπάτι σου αισθάνεσαι το Πνεύμα να προειδοποιεί και να καλεί ταυτόχρονα; Πώς θα μπορούσες να ασκήσεις την ίδια ήσυχη υποταγή που επέδειξε ο Παύλος όταν η στοργή πρότεινε άλλη πορεία; Ποια ψευδή αναφορά ή φόβο μπορεί να ζητά ο Κύριος να παραμερίσεις ώστε το θέλημά του μόνο να παραμείνει ο οδηγός σου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, εσύ που διέταξες κάθε λεύγα του ταξιδιού του Παύλου, διάταξε και τα δικά μας επίσης. Χάρισέ μας την ίδια ετοιμότητα να ακολουθήσουμε όπου οδηγεί το Πνεύμα σου, ακόμα και όταν δάκρυα ή προειδοποιήσεις υψώνονται από κάθε πλευρά. Μόρφωσε μέσα μας μια σταθερότητα που δεν υποχωρεί σε καμία μικρότερη φωνή από τη δική σου. Ας ενισχύσει τη μαρτυρία του υπηρέτη σου ώστε να περπατήσουμε σε εκούσια υπακοή, ώστε ο Χριστός να μεγαλυνθεί στην πορεία μας και στην παραμονή μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →