Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας
Μιχαίας 7 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Ρόμπερτ Τζέιμισον, Α.Ρ. Φόσετ και Ντέιβιντ Μπράουν για ολόκληρη τη Βίβλο στο κεφάλαιο 7 του Μιχαία. Η στίχο προς στίχο επεξεργασία τους ανιχνεύει την πορεία του προφήτη από την καθολική διαφθορά στην μοναχική εμπιστοσύνη του υπολοίπου στον Θεό, τις απαντητικές υποσχέσεις του Κυρίου και την τελική έκρηξη επαίνου για το έλεος της διαθήκης. Ακούμε με ευλάβεια, επιτρέποντας στην προσεκτική τους έκθεση να μας καθοδηγήσει μέσα από τη σκοτεινή διάγνωση του κεφαλαίου και την ακτινοβόλο ελπίδα του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το Μιχαία 7. Καθώς ακούγονται τα λόγια, παρατηρήστε τη μοναχική στάση του προφήτη εν μέσω ηθικής κατάρρευσης, την εσκεμμένη στροφή του από κάθε ανθρώπινο καταφύγιο στον Κύριο μόνο, και την πεποίθηση ότι ο Θεός θα εκπληρώσει ακόμα τον αρχαίο λόγο Του στον Αβραάμ, τον Ισαάκ και τον Ιακώβ.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν την επεξεργασία τους για το σημείο καμπής του κεφαλαίου στον στίχο 7.
Στίχος 7. 7. Γι' αυτό θα κοιτάξω προς τον Κύριο —σαν να μην υπήρχε κανείς άλλος μπροστά στα μάτια μου. Δεν πρέπει μόνο να 'κοιτάξουμε προς τον Κύριο', αλλά και να 'Τον περιμένουμε'. Μη έχοντας καμία ελπίδα από τον άνθρωπο (Μιχαίας 7:5· Μιχαίας 7:6), ο Μιχαίας μιλάει εκ μέρους του Ισραήλ, ο οποίος, διδαγμένος από την τιμωρία (Μιχαίας 7:6-:) να αισθανθεί την αμαρτία του (Μιχαίας 7:9), ρίχνεται στον Κύριο ως τη μόνη του ελπίδα, 'με υπομονετική αναμονή' (Θρήνοι 3:26). Το έκανε κατά τη βαβυλωνιακή αιχμαλωσία· θα το κάνει ξανά στο μέλλον όταν το πνεύμα της χάριτος θα χυθεί πάνω του (Θρήνοι 3:26-:).Στη συνέχεια αναπτύσσουν τη γλώσσα του θριάμβου της πίστης επί του εχθρού στον στίχο 8.
Στίχος 8. 8. Μη χαίρεσαι —για την πτώση μου. όταν πέσω, θα σηκωθώ — (Ψαλμοί 37:24· Παροιμίες 24:16). όταν κάθομαι στο σκοτάδι, ο Κύριος θα είναι φως —Ο Ισραήλ συλλογίζεται όπως ο θείος του αντιπρόσωπος, ο Μεσσίας, συλλογίστηκε με πίστη στην ώρα του σκοταδιού και της εγκατάλειψης (Ησαΐας 50:7· Ησαΐας 50:8· Ησαΐας 50:10). Ο Ισραήλ απευθύνεται στη Βαβυλώνα, τον θριαμβευτή εχθρό του (ή τον Εδώμ), ως γυναίκα· τον τύπο των τελευταίων και χειρότερων εχθρών του (Ψαλμοί 137:7· Ψαλμοί 137:8). 'Ο εχθρός μου', στα εβραϊκά, είναι θηλυκού γένους.Ο σχολιασμός φτάνει στη συνέχεια στη δοξολογία που στεφανώνει το κεφάλαιο στον στίχο 18.
Στίχος 18. 18. Ευγνώμων για μια τέτοια απρόσμενη χάρη που υποσχέθηκε στον Ισραήλ, ο Μιχαίας ξεσπά σε επαίνους του Ιεχωβά. παραβλέπει την παράβαση —όχι συγκαλύπτοντάς την, αλλά συγχωρώντας την· αφήνοντάς την ατιμώρητη, όπως ένας ταξιδιώτης παραβλέπει αυτό που επιλέγει να μην εξετάσει (Παροιμίες 19:11). Αντιπαραβάλλετε Αμώς 7:8, και 'σημειώνει ανομίες', Ψαλμοί 130:3. το υπόλοιπο —που θα επιτραπεί να επιβιώσει της προηγούμενης κρίσης: το εκλεκτό υπόλοιπο της χάριτος (Μιχαίας 4:7· Μιχαίας 5:3· Μιχαίας 5:7· Μιχαίας 5:8). δεν διατηρεί . . . οργή — (Ψαλμοί 103:9). ευχαριστείται στο έλεος —Η συγχώρεση του Θεού βασίζεται στη φύση Του, η οποία ευχαριστείται στην αγάπη και είναι αντίθετη στην οργή.
Σκεφτείτε
Σχετικά με την τελική αντιμετώπιση της αμαρτίας από τον Κύριο, τονίζουν το σημείο στον στίχο 19.
Στίχος 19. 19. θα επιστρέψει —σε εμάς, αφού είχε απομακρυνθεί από εμάς. θα υποτάξει τις ανομίες μας —κυριολεκτικά, 'θα τις ποδοπατήσει', καθώς είναι εχθρικές και θανατηφόρες για εμάς. Χωρίς την υποταγή των κακών μας τάσεων, ούτε η συγχώρεση δεν θα μπορούσε να μας δώσει ειρήνη. Όταν ο Θεός αφαιρεί την ενοχή της αμαρτίας για να μην μας καταδικάσει, αφαιρεί επίσης τη δύναμη της αμαρτίας για να μην μας κυβερνά. θα ρίξει . . . στα . . . βάθη της θάλασσας —για να μην ξαναβγούν ποτέ στην επιφάνεια, θαμμένα εκτός οπτικού πεδίου σε αιώνια λήθη: όχι απλώς στην ακρογιαλιά, όπου μπορεί να ξαναβγούν. δικές μας . . . δικές τους —αλλαγή προσώπου. Ο Μιχαίας στην πρώτη περίπτωση ταυτίζει τον εαυτό του και τις αμαρτίες του με τον λαό του και τις αμαρτίες τους· στη δεύτερη, μιλάει για αυτούς και τις αμαρτίες τους.Κλείνουν αγκυροβολώντας κάθε υπόσχεση στη διαθήκη των πατριαρχών στον στίχο 20.
Στίχος 20. 20. θα εκπληρώσει την αλήθεια —την πιστή υπόσχεση. στον Ιακώβ . . . Αβραάμ —Θα εκπληρώσεις στους απογόνους τους την υπόσχεση που δόθηκε στους πατριάρχες. Οι υποσχέσεις του Θεού ονομάζονται 'έλεος', επειδή πηγάζουν αργά από τη χάρη· 'αλήθεια', επειδή θα εκπληρωθούν σίγουρα (Λουκάς 1:72· Λουκάς 1:73· 1 Θεσσαλονικείς 5:24). ορκίστηκε στους πατέρες μας — (Ψαλμοί 105:9· Ψαλμοί 105:10). Η υπόσχεση στον Αβραάμ βρίσκεται στους Ψαλμούς 105:10-:· στον Ισαάκ, στη Γένεση 26:24· στον Ιακώβ, στη Γένεση 28:13. Αυτή η αμετάβλητη υπόσχεση συνεπαγόταν μια δέσμευση ότι το σπέρμα των πατριαρχών δεν θα χανόταν ποτέ, και θα αποκαθίστατο στην κληρονομιά του όσο συχνά στρεφόταν εξ ολοκλήρου στον Θεό (Δευτερονόμιο 30:1· Δευτερονόμιο 30:2).
Απαντήστε
Πού έχω πειραστεί να εμπιστευτώ φίλους ή ηγέτες αντί μόνο τον Κύριο; Σε ποιο παρόν σκοτάδι καλούμαι να περιμένω υπομονετικά το φως του Θεού; Πώς η βεβαιότητα ότι ευχαριστείται στο έλεος διαμορφώνει την ελπίδα μου τόσο για προσωπική όσο και για συλλογική αποκατάσταση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅταν πᾶν ἀνθρώπινον καταφύγιον ἐκλείπῃ, ἐπὶ Σὲ μόνον ἐλπίζομεν, τὸν συγχωροῦντα ἀνομίαν καὶ ἀγαπῶντα ἔλεος. Ρῖψον πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ μνήσθητι τῆς διαθηκικῆς Σου χάριτος καὶ ἀληθείας τῆς πληρωθείσης ἐν Χριστῷ· σύναξον τὸ ὑπόλοιπόν Σου καὶ διατήρησον ἡμᾶς περιπατοῦντας ἐν Πνεύματι διὰ πίστεως ὑπομονετικῆς, ἕως οὗ πᾶς ἐχθρὸς σιγήσῃ καὶ τὸ ὄνομά Σου ὑμνηθῇ ἀπὸ ἀνατολῶν μέχρι δυσμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →