← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Ο Θεός Αγαπά τον Πρόθυμο Δότη: Το Άρρητο Δώρο Του

Β' Κορινθίους 9Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Παύλος ολοκληρώνει την έκκλησή του για τους αγίους με λαμπρό τρόπο, και αφήνει τους Κορινθίους όχι με έναν κανόνα αλλά με μια σοδειά και ένα τραγούδι. 'Αυτός που σπέρνει με φειδώ θα θερίσει επίσης με φειδώ· και αυτός που σπέρνει αφθονά θα θερίσει επίσης αφθονά.' Το να δίνεις είναι σπορά — ποτέ απώλεια, πάντα σπόρος. Έπειτα έρχεται ο ήπιος νόμος της καρδιάς που το διέπει όλα: 'καθένας όπως προτίθεται στην καρδιά του, έτσι ας δίνει· όχι με δυσθυμία ή από ανάγκη· διότι ο Θεός αγαπά τον πρόθυμο δότη.' Και το κεφάλαιο τελειώνει όχι σε λογιστική αλλά σε προσκύνηση: 'Ευχαριστία τω Θεώ για το άρρητο δώρο Του.' Ο Χρυσόστομος, που αποκαλεί τον ελεήμονα άνθρωπο ιερέα σε πιο ιερό θυσιαστήριο από του ναού, συγκεντρώνει το όλο σε μια ανερχόμενη στήλη θυμιάματος — ο έπαινος της ψυχής και η ανακούφιση του πτωχού ανεβαίνουν μαζί πέρα από τον θόλο του ουρανού στον θρόνο του Βασιλέως.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Β' Κορινθίους 9 — την ετοιμότητα των Κορινθίων, για την οποία ο Παύλος καυχήθηκε στους Μακεδόνες· τους αδελφούς που στάλθηκαν μπροστά ώστε η αφθονία τους να είναι 'έτοιμη, ως θέμα αφθονίας, και όχι ως πλεονεξίας'· 'αυτός που σπέρνει με φειδώ θα θερίσει επίσης με φειδώ· και αυτός που σπέρνει αφθονά θα θερίσει επίσης αφθονά'· 'καθένας όπως προτίθεται στην καρδιά του, έτσι ας δίνει· όχι με δυσθυμία ή από ανάγκη· διότι ο Θεός αγαπά τον πρόθυμο δότη'· την υπόσχεση ότι ο Θεός είναι ικανός να κάνει κάθε χάρη να περισσεύει, 'ώστε εσείς, έχοντας πάντοτε κάθε αυτάρκεια σε όλα, να περισσεύετε σε κάθε καλό έργο'· 'διεσκόρπισε, έδωσε στους πτωχούς· η δικαιοσύνη αυτού μένει εις τον αιώνα'· την αύξηση των καρπών της δικαιοσύνης, τη διακονία που περισσεύει σε ευχαριστίες· και το τέλος, 'ευχαριστία τω Θεώ για το άρρητο δώρο Του.'
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί ο Παύλος αποκαλεί την ελεημοσύνη 'σπορά'; Ο Χρυσόστομος ακούει στη λέξη μια σκόπιμη παρηγοριά για τον φοβισμένο δότη, που φοβάται ότι αυτό που αποχωρίζεται έχει απλώς χαθεί. Και ονόμασε το πράγμα σπορά· ώστε να προσβλέπετε αμέσως στην ανταπόδοση, και έχοντας κατά νου τη σοδειά, να αισθάνεστε ότι λαμβάνετε περισσότερα από όσα δίνετε. Ο γεωργός δεν θρηνεί τον σπόρο που θάβει· προσδοκά να τον λάβει πίσω πολλαπλάσια — και έτσι ο δότης πρέπει να θεωρεί τα ελεημοσύνη του. Αλλά υπάρχει μια προϋπόθεση, και ο Παύλος την ονομάζει σαφώς: το δώρο πρέπει να είναι πρόθυμο, 'όχι με δυσθυμία ή από ανάγκη.' Ο Χρυσόστομος εξηγεί γιατί ο Θεός επιμένει στην πρόθυμη καρδιά: Διότι αν είναι έργο αρετής, και όμως ό,τι γίνεται από ανάγκη στερείται της ανταμοιβής του, τότε το απρόθυμο δώρο χάνει ακριβώς τη σοδειά που θα μπορούσε να θερίσει. Ο Θεός αγαπά τον πρόθυμο δότη επειδή μόνο το πρόθυμο δώρο είναι αληθινά αρετή, και μόνο η αρετή καρποφορεί.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Παύλος τελειώνει όχι με την ανταμοιβή του δότη αλλά με το δώρο του Θεού, και ο Χρυσόστομος τον ακολουθεί μέχρι αυτή την κορυφή: 'Ευχαριστία τω Θεώ για το άρρητο δώρο Του.' Η φράση δείχνει πέρα από τη συλλογή, πέρα ακόμη και από τις ευλογίες της ελεημοσύνης, στο ανείπωτο έλεος που ο Θεός χάρισε σε όλο τον κόσμο εν Χριστώ. ή αλλιώς, εκείνα τα άρρητα αγαθά που μέσω της παρουσίας Του έδωσε σε όλο τον κόσμο με μεγάλη γενναιοδωρία — αυτό, κρίνει ο Χρυσόστομος, είναι πιθανότατα το νόημα του Παύλου: το δώρο τόσο μεγάλο που δεν έχει όνομα, τεθειμένο ενώπιον των Κορινθίων για να τους κάνει ταυτόχρονα ταπεινούς και γενναιόδωρους. Και ο θησαυρός του ίδιου του δότη συμμετέχει σε αυτή την αιωνιότητα. Η λογική του κόσμου ανατρέπεται: ό,τι αποθηκεύεται χάνεται, ό,τι δίνεται αντέχει. Διότι αυτό είναι το θαυμαστό, ότι όταν φυλάσσονται χάνονται· αλλά όταν διασκορπίζονται μένουν, ναι, μένουν για πάντα. Ο πρόθυμος δότης, λοιπόν, μιμείται τον Άρρητο Δότη, και ο σκορπισμένος σπόρος του γίνεται δικαιοσύνη που 'μένει εις τον αιώνα.'
Απαντήστε

Απόκριση

Σταμάτα να μετράς τα ελεημοσύνη σου ως χαμένα χρήματα και άρχισε να τα μετράς ως σπόρο σπαρμένο. Ο Χρυσόστομος λέει ότι ο Παύλος επέλεξε τη λέξη 'σπορά' επίτηδες, ώστε 'έχοντας κατά νου τη σοδειά' να 'αισθάνεσαι ότι λαμβάνεις περισσότερα από όσα δίνεις.' Κανένας γεωργός δεν θρηνεί για τον θαμμένο σπόρο· ούτε εσύ πρέπει να θρηνείς για ό,τι δίνεις στους πτωχούς. Αλλά δώσε το πρόθυμα — διότι το δυσθυμικό δώρο, που γίνεται 'από ανάγκη', είναι 'στερημένο της ανταμοιβής του', και χάνεις ακριβώς τη σοδειά που ήλπιζες. Πρόσεξε τη μεγάλη ανατροπή που ονομάζει ο Χρυσόστομος: 'όταν φυλάσσονται χάνονται· αλλά όταν διασκορπίζονται μένουν… για πάντα.' Ό,τι κρατάς, το χάνεις· ό,τι σκορπίζεις στους πτωχούς, το αποθηκεύεις στον ουρανό. Και ας διαλυθούν όλα στο τέλος σε ευχαριστία — 'για το άρρητο δώρο Του', το ανυπολόγιστο έλεος που ο Θεός έχυσε σε όλο τον κόσμο εν Χριστώ. Δώσε πρόθυμα, και μιμείσαι τον ίδιο τον Άρρητο Δότη.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, ο δότης κάθε καλού δώρου, που αγαπάς τον πρόθυμο δότη και στεφανώνεις την αφθονή ψυχή με αιώνια σοδειά: δίδαξέ με να σπέρνω και όχι να αποθηκεύω, να δίνω ως αυτός που ρίχνει σπόρο με ελπίδα και όχι ως αυτός που υφίσταται απώλεια. Αφαίρεσε από τη δόση μου κάθε δυσθυμία και κάθε καταναγκασμό, ώστε να είναι έργο αρετής και να μην στερηθεί της ανταμοιβής του· και ας μάθω το θαύμα ότι ό,τι φυλάσσεται χάνεται, αλλά ό,τι διασκορπίζεται μένει για πάντα. Κάνε κάθε χάρη να περισσεύει προς εμένα, ώστε έχοντας κάθε αυτάρκεια να περισσεύω σε κάθε καλό έργο. Και πάνω απ' όλα, κάνε με ευγνώμονα για το Άρρητο Δώρο Σου, το απεριόριστο έλεος που έδωσες σε όλο τον κόσμο στον Υιό Σου. Σε Σένα, την πηγή κάθε ευλογίας, με τον Υιό Σου και το Άγιο Πνεύμα Σου, δόξα, δύναμη και τιμή, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →