Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί
Αριθμοί 19-20 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής έρευνας και της Αρμινιανής εμπιστοσύνης στα μέσα της χάριτος, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η κατά στίχο έκθεση του Whedon για τους Αριθμούς 19–20 ανοίγει την αφήγηση της ερήμου για την κάθαρση και την ηγεσία με ευλαβική προσοχή τόσο στο καταστατικό όσο και στην καρδιά. Το έργο του καλεί τον λαό του Θεού να εντοπίσει πώς ο τελετουργικός καθαρισμός δείχνει προς την εσωτερική αγιότητα και πώς ακόμη και οι μεγαλύτεροι υπηρέτες παραμένουν κάτω από το ερευνητικό βλέμμα της θείας αγάπης. Ακούμε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Ισραήλ να μιλήσει μέσα από αυτές τις σελίδες στο δικό μας προσκύνημα.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 19 και 20 των Αριθμών, προσέχοντας το καταστατικό της κόκκινης δαμάλης και το νερό του χωρισμού, τον θάνατο της Μαριάμ, τη δίψα του λαού στην Κάδης, και τη σοβαρή κρίση επί του Μωυσή και του Ααρών. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στα αρχαία λόγια να διαμορφώσουν τόσο το μυαλό όσο και τη συνείδηση καθώς ετοιμαζόμαστε να μελετήσουμε με τον Whedon.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει την έκθεση του κεφαλαίου 19 στρεφόμενος στην προετοιμασία του νερού του χωρισμού.
Εδάφια 1-10. Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ, Αριθμοί 19:1-10. Το τρεχούμενο ή ζωντανό νερό που εφαρμόζεται στο σώμα είναι επαρκές για την απομάκρυνση των συνηθισμένων μολύνσεων. Αλλά καθώς η ακαθαρσία του θανάτου ήταν η πιο επίμονα επίμονη από όλες τις τελετουργικές μολύνσεις, λόγω της διάρκειάς της για επτά ημέρες, και απαιτώντας διπλό ράντισμα, το καθαρό νερό μόνο δεν ήταν επαρκές για την απομάκρυνσή της. Ως εκ τούτου, ενισχύθηκε από τις στάχτες μιας προσφοράς για την αμαρτία, σχηματίζοντας ένα ιερό αλκάλι.Στη συνέχεια εξετάζει το πλύσιμο που απαιτείται από τον ιερέα που επιβλέπει τη θυσία.
Εδάφιο 7. 7. Να πλύνει τα ρούχα του, και… τη σάρκα 'Αυτό το πλύσιμο των ενδυμάτων και του σώματος τι άλλο είναι παρά ο καθαρισμός των ικανοτήτων μας, εξωτερικών και εσωτερικών.' Αυγουστίνος. Ακάθαρτος μέχρι το βράδυ Η μόνη απαραίτητη επαφή του ιερέα με τη δαμάλη ήταν στο ράντισμα του αίματος. Η δαμάλη, όπως όλες οι προσφορές για την αμαρτία, μπορεί να θεωρηθεί ακάθαρτη, για τον λόγο ότι οι αμαρτίες των ανθρώπων αποδόθηκαν στη θυσία για την αμαρτία, όπως οι αμαρτίες του κόσμου αποδόθηκαν υποθετικά στον Χριστό. 'Είναι προφανές από το σύνολο ότι δεν υπήρχε φυσική ή αναγκαία σύνδεση μεταξύ του ραντίσματος των στάχτων της δαμάλης σε ένα πρόσωπο και του καθαρισμού του από την αμαρτία. Ήταν απλώς η θεία εντολή που έδωσε αποτελεσματικότητα στην πράξη.' Bush.Ο Whedon στη συνέχεια περνά στην προβλεπόμενη χρήση του καθαριστικού νερού για την απομάκρυνση της μόλυνσης από τους νεκρούς.
Εδάφια 11-22. Η ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΤΙΚΟΥ ΝΕΡΟΥ, Αριθμοί 19:11-22. Το νερό του χωρισμού χρησιμοποιείται κυρίως για την απομάκρυνση της ακαθαρσίας που προκύπτει από τους νεκρούς. Από την αρχαιότητα πολλοί λαοί έχουν μοιραστεί την αντίληψη ότι ο θάνατος και η συνοδευτική του σήψη, ως ενσάρκωση της αμαρτίας ως συνέπεια της πτώσης, μόλυναν και απέκλειαν από την κοινωνία με τον άγιο Θεό. Αυτή η αντίληψη προϋποτίθεται από τους νόμους που δόθηκαν στο Σινά, και επιβεβαιώνεται από την απαγόρευση των ιερέων να παρευρίσκονται στις κηδείες οποιουδήποτε εκτός από τους πλησιέστερους συγγενείς τους εξ αίματος, (Λευιτικό 21:1-6· Λευιτικό 21:10-12, σημειώσεις,) και από την εντολή να απομακρύνεται από το στρατόπεδο κάθε νεκρο-μολυσμένο άτομο. Αριθμοί 5:2-4, σημείωση. Οι Αιγύπτιοι ιερείς έπρεπε να αποφεύγουν τους τάφους, τις κηδείες και τα νεκρόδειπνα· η περσική Ζέντα-βέστα, οι αρχαίες και σύγχρονες θρησκείες της Ινδίας, καθώς και τα παλιά ελληνικά και ρωμαϊκά τελετουργικά, ήταν εξαιρετικά εμφατικά σε αυτή την εντολή. Στη Νέα Ζηλανδία ο άνθρωπος που έχει χειριστεί νεκρό θεωρείται τόσο ακάθαρτος που δεν μπορεί να απλώσει τα χέρια του στο δικό του φαγητό. Σε όλα αυτά τα έθνη οι τελετές καθαρισμού έχουν σημεία ομοιότητας με τις Μωσαϊκές.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει την ανάλυση της συμπεριφοράς του Μωυσή στον βράχο και τη φύση της απιστίας του.
Ο Porter πιστεύει ότι αυτό ήταν το γενικό όνομα της περιοχής στην οποία βρίσκεται το Όρος Ωρ. (2.) 'Η αποτυχία της πίστης εκ μέρους του Μωυσή συνίστατο στο ότι αντιμετώπισε ως κάτι μεταξύ του ιδίου και του Ισραήλ αυτό που έπρεπε να είχε θεωρηθεί απλώς σε σχέση με τη σχέση μεταξύ του Ισραήλ και του Θεού. Πόσο διαφορετικά ήταν την προηγούμενη φορά στην Κάδης, όταν με την ευκαιρία του γογγυσμού του Ισραήλ αυτός και ο Ααρών είχαν πέσει με το πρόσωπο κάτω σε προσευχή ενώπιον όλης της συναγωγής! Αριθμοί 14:5. Καθώς το εξετάζουμε, όλα συμφωνούν με την άποψη που έχουμε υιοθετήσει για τη συμπεριφορά και την απιστία του Μωυσή. Ότι ο Ααρών συμμετείχε σε αυτήν φαίνεται να υπονοείται σαφώς στους Αριθμούς 20:10. Δεν ήταν τόσο κάποιο ειδικό πράγμα που ήταν η αιτία της προσβολής, όσο η συνολική στάση του Μωυσή και του Ααρών, η οποία εκδηλώθηκε εξίσου στα λόγια που ειπώθηκαν και στο διπλό χτύπημα του βράχου.Ολοκληρώνει την ενότητα αναδεικνύοντας το διαρκές μάθημα για την αγάπη που απαιτείται για να υπηρετήσει τον λαό του Θεού.
Δεν έχει πλέον την ανίκητη υπομονή, την απόλυτη αυτολησμονιά, την ετοιμότητα για αυτοθυσία που τον είχε στηρίξει παλιά, και έτσι αποτυγχάνει. Μπορούμε να μάθουμε από την αποτυχία του ότι η κύρια προϋπόθεση για να κάνουμε το έργο του Θεού είναι η αγάπη που δεν μπορεί να κινηθεί σε θυμό ούτε να διεγερθεί σε αυτοπροβολή, αλλά συναντά και κατακτά τον γογγυσμό και την εξέγερση με την υπομονετική προσφορά του δώρου του Θεού, και είναι, σε κάποιο αμυδρό βαθμό, μια ηχώ της ατελείωτης μακροθυμίας του. Αυτός που θέλει να υπηρετήσει τους ανθρώπους πρέπει, κοιμώμενος ή ξύπνιος, να τους κουβαλάει στην καρδιά του, και να λυπάται την αμαρτία τους. Αυτοί που θέλουν να εκπροσωπήσουν τον Θεό στους ανθρώπους και να κερδίσουν τους ανθρώπους για τον Θεό, πρέπει να είναι 'μιμητές του Θεού,... και να περπατούν στην αγάπη.' Αν ο φορέας του νερού της ζωής το προσφέρει με, 'Ακούστε, επαναστάτες,' θα ρέει άγευστο.' Edersheim.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου αντιμετωπίζω τα μέσα της χάριτος ως προαιρετικά αντί ως ορισμένα από τον Θεό; 2. Πώς η καταγραφή της στιγμιαίας αποτυχίας του Μωυσή με προειδοποιεί ενάντια στην αυτοπροβολή ακόμη και μετά από μακρά πίστη; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να κουβαλάω τους άλλους με υπομονετική αγάπη αντί με εκνευρισμό;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, που παρείχες καθαρισμό στον Ισραήλ στην έρημο, δώσε μας χάρη να δεχόμαστε κάθε ορισμένο μέσο αγιότητας με ταπεινή πίστη. Κράτησέ μας από την υπερηφάνεια που ξεχνά την εξάρτησή μας από Εσένα, και από την ανυπομονησία που παρερμηνεύει τη μακροθυμία Σου. Όπως διαβάσαμε για τον Μωυσή και τον Ααρών, δίδαξέ μας ότι τα χρόνια υπηρεσίας δεν μας απαλλάσσουν από την κλήση στην αγάπη. Διαμόρφωσε μέσα μας την υπομονετική καρδιά που προσφέρει ζωντανό νερό χωρίς επίπληξη, ώστε οι αμαρτωλοί να γευτούν και να δουν ότι ο Κύριος είναι αγαθός. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →