Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 17 — με τον Brown
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα αντλούμε από το σχολιασμό του Robert Jamieson, του A.R. Fausset και του David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, καθώς εξηγεί την Αρχιερατική Προσευχή του Κυρίου μας στο δέκατο έβδομο κεφάλαιο του Ιωάννη. Η στίχο προς στίχο προσέγγισή τους μας οδηγεί μέσα από την ιερή μεσιτεία με ευλαβική σαφήνεια και ευαγγελική θέρμη. Ακούμε καθώς αυτοί οι αξιόπιστοι ερμηνευτές ανιχνεύουν τα λόγια του Σωτήρα από τη δόξα στην προστασία, από την καθιέρωση στην ενότητα. Οι γνώσεις τους μας προσκαλούν να παραμείνουμε στο κείμενο με καρδιές ανοιχτές στο Πνεύμα που το ενέπνευσε. Είθε ο ίδιος Κύριος που προσευχήθηκε για τους δικούς Του να πλησιάσει και να κάνει τον λόγο Του ζωντανό σε εμάς σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά ολόκληρο το δέκατο έβδομο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ιωάννη. Ακούστε τον μετρημένο ρυθμό της προσευχής που γεφυρώνει το ανώγειο και τη Γεθσημανή. Αφήστε κάθε αίτημα να εγκατασταθεί στην καρδιά πριν προχωρήσετε στο επόμενο. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις μετά από στίχους που μιλούν για δόξα, διατήρηση, αγιασμό και ενότητα. Αφήστε τα λόγια του Ιησού να γίνουν τα λόγια που εμείς οι ίδιοι μεταφέρουμε στην προσευχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο με το σκηνικό της προσευχής.
Εισαγωγή. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17 :- . Η ΜΕΣΙΤΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ. (Βλέπε στο :- ). Αν αυτή η προσευχή δεν είχε καταγραφεί, ποιος ευλαβικός αναγνώστης δεν θα είχε αναφωνήσει, Ω, να ήμουν σε απόσταση ακοής μιας τέτοιας προσευχής, η οποία πρέπει να ήταν αυτή που ολοκλήρωσε ολόκληρη την προηγούμενη διακονία Του και αποτέλεσε το σημείο μετάβασης στις σκοτεινές σκηνές που ακολούθησαν αμέσως! Αλλά εδώ είναι, και με τέτοια υπογραφή των χειλιών που την πρόφεραν, ώστε φαίνεται να την ακούμε από τον Ίδιο παρά να τη διαβάζουμε από την πένα του πιστού Του αναφορέα.Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν το αίτημα για τη δόξα του Πατέρα στον Υιό.
Στίχος 1. 1-3. Ταύτα ελάλησεν ο Ιησούς, και επάρας τους οφθαλμούς αυτού —«Ο Ιωάννης σπάνια απεικονίζει τις χειρονομίες ή τα βλέμματα του Κυρίου μας, όπως εδώ. Αλλά αυτή ήταν μια περίσταση της οποίας η εντύπωση ήταν ανεξίτηλη, και το βλέμμα προς τα πάνω δεν μπορούσε να παραλειφθεί» [ALFORD]. Πάτερ, έφθασεν η ώρα —(Βλέπε στο Ιωάννης 17:1 ). δόξασόν σου τον Υιόν —Δώσε τιμή στον Υιό σου, ενθαρρύνοντάς Τον, υποστηρίζοντάς Τον και οδηγώντας Τον μέσα από αυτήν την «ώρα».Ο σχολιασμός εξηγεί στη συνέχεια το δώρο της αιώνιας ζωής σε όσους δόθηκαν στον Χριστό.
Στίχος 3. 3. αύτη εστίν —εκείνη. η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσιν —ας γνωρίζουν. κ.λπ.—Αυτή η αιώνια ζωή, λοιπόν, δεν είναι απλώς συνειδητή και ατελείωτη ύπαρξη, αλλά μια ζωή γνωριμίας με τον Θεό εν Χριστώ ( :- ). σε, τον μόνον αληθινόν Θεόν —τον μοναδικό προσωπικό ζωντανό Θεό σε ένδοξη αντίθεση εξίσου με την ειδωλολατρική πολυθεΐα, τον φιλοσοφικό νατουραλισμό και τον μυστικιστικό πανθεϊσμό. και Ιησούν Χριστόν όν απέστειλας —Αυτή είναι η μόνη φορά που ο Κύριος μας δίνει στον Εαυτό Του αυτό το σύνθετο όνομα, που αργότερα ήταν τόσο διαδεδομένο στην αποστολική κήρυξη και γραφή. Εδώ οι όροι χρησιμοποιούνται στην αυστηρή τους σημασία—«ΙΗΣΟΥΣ», επειδή «σώζει τον λαό Του από τις αμαρτίες τους»· «ΧΡΙΣΤΟΣ», ως χρισμένος με την απεριόριστη πληρότητα του Αγίου Πνεύματος για την άσκηση των σωτήριων λειτουργιών Του (βλέπε στο :- )· «ΟΝ ΑΠΕΣΤΕΙΛΑΣ», στην πληρότητα της Θείας Εξουσίας και Δύναμης, για να σώσει. «Η ίδια η παράθεση εδώ του Ιησού Χριστού με τον Πατέρα είναι μια απόδειξη, εξ υπακοής, της Θεότητας του Κυρίου μας. Η γνώση του Θεού και ενός πλάσματος δεν θα μπορούσε να είναι αιώνια ζωή, και μια τέτοια σύνδεση του ενός με τον άλλο θα ήταν αδιανόητη» [ALFORD].Προχωρούν στο αίτημα να διατηρήσει ο Πατέρας τους μαθητές στο όνομά Του.
Στίχος 11. 11. και εγώ ουκέτι ειμί εν τω κόσμω —(Βλέπε στο Ιωάννης 17:1 ). ούτοι δε εν τω κόσμω εισίν —δηλαδή, Αν και οι αγώνες Μου τελείωσαν, οι δικοί τους δεν τελείωσαν· αν και έχω ξεπεράσει τη σκηνή της διαμάχης, δεν μπορώ να αποχωριστώ τον Εαυτό Μου πνευματικά από αυτούς, που έμειναν πίσω και μόλις αρχίζουν τη μεγάλη τους σύγκρουση. Πάτερ Άγιε —μια έκφραση που δεν χρησιμοποιεί πουθενά αλλού. «Πατέρας» είναι η συνηθισμένη Του προσφώνηση, αλλά το «Άγιε» προτάσσεται εδώ, επειδή η έκκλησή Του ήταν σε αυτή την τελειότητα της φύσης του Πατέρα, να τους «φυλάξει» ή να τους διατηρήσει από το να μολυνθούν από την ανίερη ατμόσφαιρα του «κόσμου» στον οποίο βρίσκονταν ακόμη. τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου —μάλλον, «εν τω ονόματί σου»· στην άσκηση αυτού του χαριτωμένου και αγίου χαρακτήρα για τον οποίο ήταν γνωστός. ίνα ώσιν εν —(Βλέπε στο Ιωάννης 17:1 ).
Σκεφτείτε
Οι Jamieson, Fausset και Brown πιέζουν το αίτημα για ορατή ενότητα μεταξύ όλων των μελλοντικών πιστών.
Στίχος 21. 21. ίνα πάντες εν ώσιν, καθώς συ, Πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι, ίνα και αυτοί εν ημίν εν ώσιν — Το ενδοοικούν Πνεύμα του Πατέρα και του Υιού είναι ο ένας τέλειος δεσμός ενότητας, που συνδέει σε μια ζωντανή ενότητα, πρώτα όλους τους πιστούς μεταξύ τους· στη συνέχεια, αυτή την ενότητα σε μια ακόμη υψηλότερη, με τον Πατέρα και τον Υιό. (Παρατηρήστε, ότι ο Χριστός ποτέ δεν αναμιγνύεται με τους μαθητές Του όπως συνδέεται με τον Πατέρα, αλλά λέει Εγώ εν ΑΥΤΟΥΣ και ΑΥΤΟΙ εν ΗΜΑΣ). ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι συ με απέστειλας —με έστειλες. Έτσι η μεγάλη εντύπωση στον κόσμο γενικά, ότι η αποστολή του Χριστού είναι θεία, πρόκειται να γίνει από την ενότητα των μαθητών Του. Φυσικά, λοιπόν, πρέπει να είναι κάτι που θα είναι ορατό ή αντιληπτό στον κόσμο. Τι είναι λοιπόν; Όχι βέβαια μια απλώς τυπική, μηχανική ενότητα εκκλησιαστικού μηχανισμού.Κλείνουν ανιχνεύοντας την τελική εκδήλωση της αγάπης του Πατέρα στις καρδιές των λυτρωμένων.
Στίχος 26. 26. και εγνώρισα —Γνωστοποίησα ή κοινοποίησα. το όνομά σου —στην προηγούμενη διακονία Του. και γνωρίσω —σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, με το δώρο του Αγίου Πνεύματος την Πεντηκοστή και σε όλες τις επόμενες εποχές. ίνα η αγάπη ην ηγάπησάς —αγάπησες. με εν αυτοίς ή, καγώ εν αυτοίς —Αυτή η αιώνια αγάπη του Πατέρα, που αναπαύεται πρώτα στον Χριστό, μεταδίδεται από το Πνεύμα Του και εγκαθίσταται μόνιμα σε όλους όσους πιστεύουν σε Αυτόν· και «Αυτός μένων εν αυτοίς και αυτοί εν Αυτώ» (Ιωάννης 15:5), είναι «ένα Πνεύμα». «Με αυτή την υψηλή σκέψη ο Λυτρωτής κλείνει την προσευχή Του για τους μαθητές Του, και σε αυτούς για την Εκκλησία Του σε όλες τις εποχές. Έχει συμπιέσει στις τελευταίες στιγμές που του δόθηκαν για συνομιλία με τους δικούς Του τα πιο υπέροχα και ένδοξα συναισθήματα που ειπώθηκαν ποτέ από θνητά χείλη. Αλλά μόλις ο ήχος της τελευταίας λέξης έχει σβήσει, περνάει με τους μαθητές πάνω από τον χείμαρρο Κεδρών στη Γεθσημανή—και η πικρή σύγκρουση πλησιάζει. Ο σπόρος του νέου κόσμου πρέπει να σπαρθεί στον Θάνατο, για να αναβλύσει από εκεί η Ζωή» [OLSHAUSEN].
Απαντήστε
Πώς η γνώση του μόνου αληθινού Θεού και του Ιησού Χριστού διαμορφώνει τον τρόπο που ζείτε σήμερα; Σε ποιους τομείς χρειάζεστε περισσότερο τη δύναμη διατήρησης του Πατέρα ενάντια στην επιρροή του κόσμου; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας ωθεί να επιδιώξετε βαθύτερη ενότητα με άλλους πιστούς για χάρη του κόσμου που παρακολουθεί;
Προσευχηθείτε
Άγιε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη μεσιτεία του Υιού σου που καταγράφεται στον Ιωάννη 17. Χάρισέ μας τη χάρη να γνωρίσουμε Εσένα και Αυτόν που έστειλες, ώστε να έχουμε αιώνια ζωή εν αληθεία. Διατήρησέ μας στο όνομά σου εν μέσω ενός εχθρικού κόσμου, και αγίασέ μας μέσω του λόγου σου. Ενωσέ μας με όλους όσους ανήκουν στον Χριστό, ώστε ο κόσμος να πιστέψει ότι Εσύ τον έστειλες. Είθε η δόξα που έδωσες στον Υιό να αναπαυθεί πάνω μας μέσω του ενδοοικούντος Πνεύματος. Είθε η αγάπη με την οποία τον αγάπησες να παραμείνει σε εμάς, και ο ίδιος ο Χριστός να κατοικεί σε εμάς. Το ζητούμε αυτό για τη δόξα σου και το καλό πολλών, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →