← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ο Γλυκός Κύλινδρος και ο Φρουρός: Τεθειμένος επί του Οίκου του Ισραήλ

Ιεζεκιήλ 3-4Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Άνθρωπος επί του θρόνου τώρα επιβάλλει μια παράξενη αποστολή στον προφήτη: Τον προστάζει να φάει έναν κύλινδρο — ένα ρολό γραμμένο με θρήνο, μελωδία και οδύνη — και στο στόμα του γίνεται γλυκός σαν μέλι. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου μας διδάσκει πώς ένας λόγος πένθους μπορεί να γευθεί γλυκός: ο θρήνος της αμαρτίας, δεόντως δεκτός, είναι αυτός καθ' εαυτόν θεραπευτικός, και ο προφήτης μετέχει αυτού πνευματικώς, ουχί σωματικώς. Έπειτα έρχεται ο μέγας λόγος που η Χριστιανική Ανατολή έχει ακούσει με τρόμο έκτοτε: «Υιέ ανθρώπου, σε κατέστησα φρουρόν επί τον οίκον Ισραήλ». Ο προφήτης — και πίσω απ' αυτόν κάθε ποιμένας και κάθε ψυχή επιφορτισμένη με το αγαθό άλλου — τίθεται ως σκοπός επί πύργου φρουράς, υπεύθυνος για την προειδοποίηση που δίδει ή παραλείπει· το αίμα του απροειδοποίητου θα απαιτηθεί εκ της χειρός αυτού. Εν κεφαλαίω τετάρτω η προειδοποίηση μετατρέπεται σε συμβολικές πράξεις: ο Ιεζεκιήλ απεικονίζει την πολιορκία της Ιερουσαλήμ επί πλίνθου, θέτει σιδηράν λεκάνην ως τείχος μεταξύ εαυτού και της πόλεως, κείται δεδεμένος επί της πλευράς αυτού φέρων τας ημέρας της ανομίας του λαού, και μετρά τον άρτον και το ύδωρ αυτού προς προεικόνιση του λιμού της πολιορκίας. Ο Θεοδώρητος ερμηνεύει πάντα ταύτα ως την φιλόστοργον αυστηρότητα Θεού όστις απειλεί προς μεταστροφήν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσις Ιεζεκιήλ 3–4 — «Υιέ ανθρώπου, φάγε ό,τι ευρίσκεις· φάγε τον κύλινδρον τούτον», και εγένετο εν τω στόματι αυτού «ως μέλι προς γλυκύτητα»· η αποστολή προς λαόν «ουχί αλλογλώσσου» αλλά σκληροκαρδίου, ου η όψις ο Θεός καθιστά ισχυράν ως αδάμαντα· το Πνεύμα ανυψούν αυτόν προς τους αιχμαλώτους παρά τον Χεβάρ, ένθα εκάθισε εκστατικός επτά ημέρας. Έπειτα ο φρουρός: «Υιέ ανθρώπου, σε κατέστησα φρουρόν επί τον οίκον Ισραήλ… εάν μη λαλήσης προς προειδοποίησιν του ασεβούς από της οδού αυτού… το αίμα αυτού απαιτήσω εκ της χειρός σου»· αλλ' «εάν προειδοποιήσης τον ασεβή… ερρύσω την ψυχήν σου». Έπειτα κεφάλαιον τέταρτον: η πλίνθος απεικονίζουσα την πολιορκηθείσαν Ιερουσαλήμ, και «λάβε σεαυτώ σιδηράν λεκάνην, και θέσον αυτήν τείχος σιδηρούν μεταξύ σου και της πόλεως»· κείμενος επί της αριστεράς πλευράς και έπειτα της δεξιάς προς φορᾶν «της ανομίας του οίκου Ισραήλ» και «της ανομίας του οίκου Ιούδα», ημέραν αντί έτους· ο άρτος εκ σίτου και κριθής και οσπρίων ζυγισμένος, και το ύδωρ πινόμενον κατά μέτρον — «ίνα στερηθώσιν άρτου και ύδατος».
Μελετήστε

Μελέτη

Πώς δύναται κύλινδρος πλήρης οδύνης να είναι γλυκύς; Ο Θεοδώρητος αποκρίνεται ότι η λύπη της μετανοίας είναι αυτή καθ' εαυτήν γλυκύτης, και ότι η βρώσις ουδέν σωματικόν αλλά πνευματική μετοχή: Διότι ως εθεάσατο την όρασιν πνευματικώς, ούτω και μετέχει πνευματικώς της γεύσεως ταύτης. Έπειτα ο Θεός τίθησι τω προφήτη το αξίωμα αυτού, και ο Θεοδώρητος αναπτύσσει τον τύπον του φρουρού μετά στρατιωτικής σαφηνείας — τον σκοπόν επί του ύψους, επιφορτισμένον να κράξη τον συναγερμόν προ της ελεύσεως του εχθρού: Συ ουν, ιστάμενος ως επί τινος πύργου φρουράς και παρατηρητηρίου προφητείας, προανάγγελλε τω λαώ όσα προορᾷς, και μετάδος αυτούς τους λόγους μου. Το βάρος της επιφορτίσεως είναι φοβερόν, διότι ο φρουρός ευθύνεται διά τας ψυχάς τας εμπιστευθείσας αυτώ — και ο Θεοδώρητος εξάγει εκ τούτου την αγαθότητα κεκρυμμένην εν τω δέει: Τόσον επιθυμεί ο Ποιητής και Κύριος των πάντων την μετάνοιαν των αμαρτωλών, ώστε εάν τις συναγάγη πάσαν αρετήν, πλην παραμελήση τας ψυχάς τας εμπιστευθείσας αυτώ, ουδέν ωφεληθήσεται εκ των ιδίων κατορθωμάτων, αλλά κολασθήσεται διά την περί αυτών αμέλειαν.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο μόχθος του φρουρού, δείκνυσιν ο Θεοδώρητος, ουδέποτε μάταιος ακόμη και όταν ο ακροατής αρνείται αυτόν — διότι ασφαλίζει την ιδίαν ψυχήν του προειδοποιούντος και, όταν γίνεται δεκτός, ασφαλίζει και την του ετέρου. Καλεῖ τούτο διπλήν δωρεάν: Εργάζῃ διπλήν ζωήν, και σεαυτώ και εκείνω. Τούτο διεγείρει πάντα Χριστιανόν εις φροντίδα περί της σωτηρίας του πλησίον· λέγει ο Θεοδώρητος ότι το χωρίον αρκεί προς παρασκευήν ημών όπως ασκώμεν πάσαν φροντίδα υπέρ των αδελφών, και μη παύωμεν λέγοντες και πράττοντες πάντα προς το συμφέρον αυτών. Εν κεφαλαίω τετάρτω η προειδοποίησις γίνεται δράμα ενσαρκωθέν εν τω σώματι του προφήτου. Η σιδηρά λεκάνη τεθείσα μεταξύ του Ιεζεκιήλ και της πολιορκηθείσης πλίνθου ερμηνεύεται ως η απόσυρσις της προστατευτικής προνοίας του Θεού από λαού απίστου — αν και παρών και επιβλέπων, θα φαίνεται ως τετειχισμένος απ' αυτών: αλλ' ως υπό σιδηρού τείχους κεχωρισμένος, ούτε τα γινόμενα βλέπειν ούτε των ικετευόντων ακούειν δόξει. Και ο ζυγισμένος άρτος και το μεμετρημένον ύδωρ προεικονίζουν τον λιμόν της πολιορκίας· σημειοί ο Θεοδώρητος ότι ο προφήτης αυτός φέρει τον τύπον των κολαζομένων, λαμβάνων εν εαυτώ τον τύπον των κολαζομένων, και διδάσκων τον λαόν διά ων προστάττεται πράττειν τον λιμόν τον εσόμενον εν Ιερουσαλήμ. Ο προφήτης πάσχει εν τύπῳ ό,τι ο λαός θα πάθῃ εν αληθείᾳ — φρουρός φέρων την προειδοποίησιν εν τη ιδία σαρκί αυτού.
Απαντήστε

Απόκριση

Μάθε πρώτον να φάγῃς τον κύλινδρον. Υπάρχουν λόγοι εκ Θεού οι οποίοι γεύονται πικροί — η ονομασία της αμαρτίας, η κλήσις εις πένθος, η οδύνη εκφωνηθείσα επί ων αγαπώμεν — και πειραζόμεθα να τους εκπτύσωμεν. Αλλ' ο Θεοδώρητος διδάσκει ότι ο θρήνος της αμαρτίας είναι γλυκύς τη ψυχή δεχομένη αυτόν ορθώς, διότι είναι η αρχή της θεραπείας. Λάβε τον σκληρόν λόγον εντός, και άφες αυτόν γενέσθαι μέλι. Έπειτα άκουσε σεαυτόν προσφωνούμενον ως φρουρόν. Δεν είσαι ίσως προφήτης ή ποιμήν, αλλά ο Θεός κατέστησε πάντα ημών επί τινων ψυχών — τέκνου, φίλου, αδελφού εν τη πίστει — και η προειδοποίησις ην οφείλομεν αυτούς ουκ έστιν ημίν να παρακρατήσωμεν. Το σιωπάν εκ φόβου της δυσαρεσκείας αυτών είναι να διακινδυνεύσωμεν το αίμα αυτών εκ των χειρών ημών· το λαλήσαι εν αγάπῃ, είτε ακούωσιν είτε μή, είναι να ρύσωμεν την ιδίαν ψυχήν ημών και να εργασώμεθα, όταν ο Θεός ευλογήσῃ, διπλήν ζωήν. Και μη αγανάκτει διά την σιδηράν λεκάνην της παιδείας του Θεού, μηδέ ερμήνευε την φαινομένην απουσίαν αυτού ως αληθή εγκατάλειψιν. Όταν η χάρις φαίνηται τετειχισμένη, είναι η πειθαρχία Πατρός καλούντος απίστους οίκαδε. Φέρε την προειδοποίησιν, εάν δέῃ, εν τη ιδία σαρκί σου· φέρε αυτήν ως ο προφήτης έφερεν την ιδίαν αυτού, και προσεύχου τους πολιορκηθέντας οπίσω προς τον Θεόν τον έτι φρουρούντα.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ο θρέψας τον προφήτην σου διά κυλίνδρου θρήνου και ποιήσας αυτόν γλυκύν ως μέλι εν τω στόματι αυτού: δός μοι χάριν προς δοχήν των σκληρών σου λόγων άνευ πικρίας, ίνα ο θρήνος της μετανοίας γένηται υγεία μου και χαρά μου. Συ κατέστησάς με, ως κατέστησας τον δούλον σου, φρουρόν επί των ψυχών ας εμπιστεύθης μοι· μη επιτρέψῃς μοι, δι' ατολμίας ή οκνηρίας, σιωπάν ότε οφείλω προειδοποιείν, μήπως το αίμα αυτών απαιτηθή εκ της χειρός μου. Ποίησόν με πιστόν προς λαλίαν του λόγου σου εν αγάπῃ, είτε ακούσωσιν άνθρωποι είτε απειθήσωσιν, ίνα ρύσωμαι την ιδίαν ψυχήν μου και, κατά το έλεός σου, εργάσωμαι διπλήν ζωήν. Και όταν η παιδευτική σου χειρ φαίνηται ως σιδηρούν τείχος μεταξύ ημών, δίδαξόν με ότι συ παρών έτι, φρουρών εν αγάπῃ, τειχίζων με μόνον προς επιστροφήν μου. Φέρε με διά πάσης πολιορκίας ψυχής εις την ασφάλειαν του ελέους σου· διότι ου θέλεις τον θάνατον του αμαρτωλού αλλά την μετάνοιαν αυτού και την ζωήν αυτού, ω Χριστέ ο Θεός ημών, ω η δόξα συν τω Πατρί και τω παναγίω Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →