Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 3-4 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για την επεξεργασία των κεφαλαίων 3 και 4 του Εκκλησιαστή. Η κατά στίχο έκθεσή τους τονίζει τους καθορισμένους καιρούς κάτω από τον ουρανό, την αμεταβλητότητα των σκοπών του Θεού και την κλήση να δεχόμαστε τα δώρα Του με ευλάβεια. Ο σχολιασμός καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις φαινομενικές ματαιότητες της ζωής προς τον φόβο του Θεού που τακτοποιεί τα πάντα. Η μετρημένη Προτεσταντική του διορατικότητα βοηθά τον πιστό να αναπαύεται στην θεία κυριαρχία και όχι σε φευγαλέες επίγειες επιδιώξεις.
Διαβάστε
Με καρδιές έτοιμες να δεχτούν, ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 3 και 4 του Εκκλησιαστή. Ακούστε τον ρυθμό των εποχών και τη σταθερή διαβεβαίωση ότι ο Θεός κάνει τα πάντα όμορφα στον καιρό τους. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ της ανθρώπινης προσπάθειας και της αμετάβλητης συμβουλής του Κυρίου, και σημειώστε την ήσυχη κλήση να απολαμβάνουμε τα δώρα Του φοβούμενοι Αυτόν που κρατά το μέλλον.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεσή τους αναφερόμενοι στον καθορισμένο κύκλο των εποχών και των σκοπών.
Στίχος 1. 1. Ο άνθρωπος έχει τον καθορισμένο κύκλο εποχών και μεταβολών, όπως ο ήλιος, ο άνεμος και το νερό ( :- ). σκοπός —όπως υπάρχει μια καθορισμένη 'εποχή' στους 'σκοπούς' του Θεού (για παράδειγμα, έχει καθορίσει τον 'καιρό' που ο άνθρωπος 'θα γεννηθεί' και 'θα πεθάνει', Εκκλησιαστής 3:2 ), έτσι υπάρχει ένας νόμιμος 'καιρός' για τον άνθρωπο να εκπληρώσει τους 'σκοπούς' και τις κλίσεις του. Ο Θεός δεν καταδικάζει, αλλά εγκρίνει, τη χρήση των επίγειων ευλογιών ( Εκκλησιαστής 3:2- : ); είναι η κατάχρηση που καταδικάζει, το να τις κάνει τον κύριο σκοπό ( 1 Κορινθίους 7:31 ). Η γη, χωρίς ανθρώπινες επιθυμίες, αγάπη, γούστο, χαρά, λύπη, θα ήταν μια θλιβερή ερημιά, χωρίς νερό· αλλά, από την άλλη πλευρά, η κακή τοποθέτηση και η υπερβολή τους, όπως μιας πλημμύρας, χρειάζονται έλεγχο. Ο λόγος και η αποκάλυψη δίνονται για να τις ελέγχουν.Στη συνέχεια αναπτύσσουν την αλήθεια ότι ο Θεός έχει θέσει τον κόσμο στην καρδιά του ανθρώπου, αλλά αρνείται την πλήρη κατανόηση.
Στίχος 11. 11. τον καιρό του —δηλαδή, στην κατάλληλη εποχή του ( :- ), σε αντίθεση με τους κοσμικούς που βάζουν τις επίγειες επιδιώξεις εκτός του κατάλληλου χρόνου και τόπου τους (βλ. στο :- ). έθεσε τον κόσμο στην καρδιά τους —τους έδωσε ικανότητες να κατανοήσουν τον κόσμο της φύσης ως αντανάκλαση της σοφίας του Θεού στην όμορφη τάξη και τους καιρούς του ( Ρωμαίους 1:19 · Ρωμαίους 1:20 ). Το 'Τα πάντα' αντιστοιχεί στο 'κόσμο', στον παραλληλισμό. ώστε —δηλαδή, αλλά με τέτοιο τρόπο ώστε ο άνθρωπος να βλέπει μόνο ένα μέρος, όχι το σύνολο 'από την αρχή μέχρι το τέλος' ( Εκκλησιαστής 8:17 · Ιώβ 26:14 · Ρωμαίους 11:33 · Αποκάλυψη 15:4 ). Ο PARKHURST, για το 'κόσμο', μεταφράζει: 'Εντούτοις έθεσε σκοτάδι εν μέσω αυτών', κυριολεκτικά, 'ένα μυστικό', έτσι η πνευματική θολότητα της όρασης του ανθρώπου ως προς το πλήρες μυστήριο των έργων του Θεού. Έτσι οι HOLDEN και WEISS. Αυτή η ανικανότητα 'να βρει' (να κατανοήσει) το έργο του Θεού είναι κυρίως ο καρπός της πτώσης. Ο κοσμικός από τότε, μη γνωρίζοντας τον καιρό και την τάξη του Θεού, κοπιάζει μάταια, επειδή είναι εκτός χρόνου και τόπου.Ο σχολιασμός στη συνέχεια τονίζει την αμεταβλητότητα των έργων του Θεού και την ευλάβεια που αυτό απαιτεί.
Στίχος 14. 14. ( 1 Σαμουήλ 3:12 · 2 Σαμουήλ 23:5 · Ψαλμοί 89:34 · Ματθαίος 24:35 · Ιακώβου 1:17 ). για πάντα —σε αντίθεση με τους φθαρτούς κόπους του ανθρώπου ( Ιακώβου 1:17- : ). τίποτα να αφαιρεθεί από αυτό —σε αντίθεση με τα 'στραβά και ελλιπή' έργα του ανθρώπου ( Εκκλησιαστής 1:15 · Εκκλησιαστής 7:13 ). Το αποτέλεσμα των κόπων του ανθρώπου εξαρτάται εξ ολοκλήρου από τον αμετάβλητο σκοπό του Θεού. Το μέρος του ανθρώπου, επομένως, είναι να κάνει και να απολαμβάνει κάθε επίγειο πράγμα στην κατάλληλη εποχή του ( Εκκλησιαστής 3:12 · Εκκλησιαστής 3:13 ), χωρίς να παραμερίζει την τάξη του Θεού, αλλά τηρώντας βαθιά ευλάβεια προς τον Θεό· διότι το μυστήριο και η αμεταβλητότητα των σκοπών του Θεού έχουν σχεδιαστεί για να οδηγήσουν 'τον άνθρωπο να φοβηθεί ενώπιόν Του'. Ο άνθρωπος δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα κάθε πράξης: αλλιώς θα θεωρούσε τον εαυτό του ανεξάρτητο από τον Θεό.
Σκεφτείτε
Σχετικά με την επερχόμενη κρίση, πιέζουν τη λύση στις παρούσες αδικίες.
Στίχος 17. 17. Λύση αυτού. Υπάρχει μια επερχόμενη κρίση στην οποία ο Θεός θα δικαιώσει τους δίκαιους τρόπους Του. Ο 'καιρός' του αδικαιολόγητου 'έργου' του αμαρτωλού είναι σύντομος. Ο Θεός έχει επίσης τον 'καιρό' και το 'έργο' της κρίσης· και, εν τω μεταξύ, κυβερνά, για το καλό τελικά, αυτό που τώρα φαίνεται σκοτεινό. Ο άνθρωπος δεν μπορεί τώρα 'να βρει' το σχέδιο των τρόπων του Θεού ( Εκκλησιαστής 3:11 · Ψαλμοί 97:2 ). Αν η κρίση ακολουθούσε αμέσως κάθε αμαρτία, δεν θα υπήρχε πεδίο για την ελεύθερη βούληση, την πίστη και την επιμονή των αγίων παρά τις δυσκολίες. Το προηγούμενο σκοτάδι θα κάνει το φως στο τέλος πιο ένδοξο. εκεί — ( Ψαλμοί 97:2- : ) στην αιωνιότητα, στην παρουσία του Θεϊκού Κριτή, σε αντίθεση με το 'εκεί', στον ανθρώπινο τόπο κρίσης ( Ψαλμοί 97:2- : ): έτσι 'από εκεί' ( Ψαλμοί 97:2- : ).Ολοκληρώνουν προτρέποντας την ευγνώμονα χρήση του παρόντος μεριδίου υπό τη σοφή τάξη του Θεού.
Στίχος 22. 22. (Συγκρίνετε Εκκλησιαστής 3:12 · Εκκλησιαστής 5:18 ). Ενθαρρύνοντας μια ευγνώμονα απόλαυση των δώρων του Θεού και μια χαρούμενη εκπλήρωση των καθηκόντων του ανθρώπου, βασισμένη στον φόβο του Θεού· όχι όπως ο αισθησιαστής ( Εκκλησιαστής 5:18- : )· όχι όπως ο αγχωμένος κυνηγός χρημάτων ( Εκκλησιαστής 2:23 · Εκκλησιαστής 5:10-17 ). το μερίδιό του —στην παρούσα ζωή. Αν γινόταν το κύριο μερίδιό του, θα ήταν 'ματαιότητα' ( Εκκλησιαστής 2:1 · Λουκάς 16:25 ). διότι ποιος, κ.λπ.—Η άγνοιά μας για το μέλλον, που είναι ο 'καιρός' του Θεού ( Λουκάς 16:25- : ), πρέπει να μας οδηγήσει να χρησιμοποιήσουμε τον παρόντα χρόνο με τον καλύτερο τρόπο και να αφήσουμε το μέλλον στην άπειρη σοφία Του ( Ματθαίος 6:20 Ματθαίος 6:25 · Ματθαίος 6:31-34 ).
Απαντήστε
Σε ποια σημεία της παρούσας εποχής σας αισθάνεστε τον καθορισμένο καιρό του Θεού και όχι τη δική σας προσπάθεια; Πώς σας σταθεροποιεί η διαβεβαίωση ενός αμετάβλητου θείου σκοπού εν μέσω φαινομενικής αδικίας; Με ποιον απλό τρόπο μπορείτε να δεχτείτε τα σημερινά δώρα με ευλάβεια και ευγνωμοσύνη;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τους τακτοποιημένους καιρούς που έχεις καθορίσει και για την αμετάβλητη συμβουλή που κυβερνά τα πάντα. Δώσε μας χάρη να δεχόμαστε κάθε εποχή από το χέρι Σου, να απολαμβάνουμε τα δώρα Σου χωρίς να τα κάνουμε τον κύριο σκοπό μας, και να Σε φοβόμαστε Εσένα που μόνος κρατάς το μέλλον. Κράτησέ μας από την αγχωτική προσπάθεια και από την απελπισία όταν το κακό φαίνεται ανεξέλεγκτο. Αντίθετα, στερέωσε τα μάτια μας στην επερχόμενη κρίση όπου κάθε αδικία θα αποκατασταθεί. Είθε να περπατάμε με χαρούμενη υπακοή σήμερα, πιστεύοντας ότι όλα είναι όμορφα στον καιρό τους. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →