Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλέων 17-18 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στην κληρονομιά της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης και της ευθύς Αρμινιανής μαρτυρίας, ανοίγουμε το Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη για ένα μάθημα έξι ενοτήτων σχετικά με το Α' Βασιλέων 17-18. Η προσεκτική έκθεση του Whedon αποκαλύπτει τον ζωντανό Θεό που απαντά με φωτιά και ανασταίνει τους νεκρούς, καλώντας κάθε διστακτική καρδιά σε αποφασιστική πίστη. Τα λόγια του μας σταθεροποιούν μέσα στη διαμάχη μεταξύ του Βάαλ και του Ιεχωβά, υπενθυμίζοντάς μας ότι οι έκτακτες εκδηλώσεις χάριτος αντιμετωπίζουν την έκτακτη εξέγερση. Ακούμε με ευλάβεια, προσδοκώντας το ίδιο Πνεύμα που στήριξε τον Ηλία να επιταχύνει τη δική μας υπακοή σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες από το Πνεύμα, ας διαβάσουμε δυνατά την πλήρη αφήγηση της διακονίας του Ηλία στο Α' Βασιλέων 17-18. Προσέξτε την ξαφνική εμφάνιση του προφήτη, την πίστη της χήρας, τον αγώνα στον Κάρμηλο και την επιστροφή της βροχής. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχεί στη σιωπή, ώστε ο λόγος του Κυρίου να μας ερευνήσει και να μας ενισχύσει για πιστή μαρτυρία στην εποχή μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας τον Ηλία μέσα στην προφητική παράδοση.
Στίχος 1. ΗΛΙΑΣ Ο ΘΕΣΒΙΤΗΣ, Α' Βασιλέων 17:1-24. 1. Ηλίας ο Θεσβίτης 'Αυτός ο θαυματουργός προφήτης', λέει ο Doran, (στην Kitto’s Cyclopaedia,) 'εισάγεται στην προσοχή μας σαν άλλος Μελχισεδέκ, (Γένεσις 14:18· Εβραίους 7:3,) χωρίς καμία αναφορά του πατέρα ή της μητέρας του, ή της αρχής των ημερών του, σαν να είχε πέσει από εκείνο το σύννεφο άρμα που, αφού τελείωσε το έργο του στη γη, τον μετέφερε πίσω στον ουρανό.' Ή, όπως λέει ο Krummacher, η ξαφνική του εμφάνιση είναι σαν κεραυνός που πέφτει από τα σύννεφα, ή ένα πυρσό που εκτοξεύεται από το χέρι του Ιεχωβά. Στην απόκοσμη μεγαλοπρέπεια της ζωής του στην έρημο, στο φλογερό πνεύμα των λόγων του, και τη δύναμη των δημόσιων πράξεών του, στέκεται μόνος μεταξύ των παλαιών προφητών, και βρίσκει έναν ομόλογο μόνο καθώς το πνεύμα και η δύναμή του αναπαράγονται σε εκείνον τον μεγαλύτερο των προφητών, τον κήρυκα του Μεσσία, ο οποίος ήρθε κράζοντας στην έρημο της Ιουδαίας, 'Μετανοείτε: διότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών.' Ματθαίος 3:2.Συνεχίζει να υπερασπίζεται το κυριολεκτικό θαύμα έναντι των ορθολογιστικών ερμηνειών.
Στίχος 6. 6. Κοράκια του έφεραν ψωμί και κρέας Πολλές προσπάθειες έχουν γίνει για να εξηγηθεί η προφανής σημασία αυτού του στίχου. Ο J.D. Michaelis το εξηγεί με φυσικές αρχές, υποθέτοντας ότι ο χείμαρρος Χορράθ ήταν ένα μέρος όπου συνήθως συγκεντρώνονταν κοράκια, και ότι ο Ηλίας έπαιρνε από τις φωλιές τους, πρωί και βράδυ, τους νεαρούς λαγούς και άλλα τρόφιμα που έφερναν στα μικρά τους. Άλλοι έχουν εξηγήσει το ערבים, orebim, να σημαίνει Άραβες· άλλοι, τους κατοίκους κάποιου τόπου που ονομάζεται Ορβώ, ή Ωρέβ· και κάποιοι έχουν σκεφτεί ότι η λέξη μπορεί να σημαίνει εμπόρους, από το ערב, να εμπορεύομαι. Αλλά αυτές οι εξηγήσεις έχουν τις μεταφράσεις και όλη την παράδοση εναντίον τους. Το κείμενο καταγράφει σαφώς ένα θαύμα· τόσο πιο εντυπωσιακό από το γεγονός ότι τα κοράκια, τα πιο λαίμαργα πουλιά, προμηθεύουν τον προφήτη.Ο Whedon στη συνέχεια αναφέρεται στην κεντρική πρόκληση προς τον λαό στον Κάρμηλο.
Στίχος 21. 21. Έως πότε χωλαίνετε επί δύο γνώμας; Μετάφραση των Εβδομήκοντα: Έως πότε χωλαίνετε επί αμφοτέρων των γονάτων σας; Δηλαδή, έως πότε θα ταλαντεύεστε και θα διστάζετε στην θρησκευτική σας πορεία, τώρα από αυτή την πλευρά και μετά από την άλλη, μη γνωρίζοντας αν είναι καλύτερο να υπηρετείτε τον Ιεχωβά ή τον Βάαλ, αλλά μάλλον προσπαθώντας να διατηρήσετε καλές σχέσεις και με τους δύο. Ο Clarke, ακολουθώντας μερικούς από τους παλαιότερους ερμηνευτές, μεταφράζει, Έως πότε πηδάτε από δύο κλαδιά; και εξηγεί τη μεταφορά ως παρμένη από πουλιά που πηδούν από κλαδί σε κλαδί, μη γνωρίζοντας πού να καθίσουν. 'Φοβόντουσαν τον Ιεχωβά, και, επομένως, δεν μπορούσαν να τον εγκαταλείψουν εντελώς· φοβόντουσαν τον βασιλιά και τη βασίλισσα, και, επομένως, νόμιζαν ότι έπρεπε να ασπαστούν τη θρησκεία του Κράτους. Η συνείδησή τους τους απαγόρευε να κάνουν το πρώτο· ο φόβος τους για τον άνθρωπο τους έπεισε να κάνουν το δεύτερο· αλλά σε κανένα δεν ήταν ειλικρινά αφοσιωμένοι.' Έτσι δεν του απάντησαν ούτε λέξη.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon καταλήγει αναλογιζόμενος τη φύση της ψυχής και του πνεύματος στην αφήγηση της ανάστασης.
Στίχος 22. 22. Η ψυχή του παιδιού επανήλθε σε αυτό Αυτό που εγκαταλείπει το σώμα όταν πεθαίνει ονομάζεται μερικές φορές ψυχή (Γένεσις 35:18) και μερικές φορές πνεύμα (Εκκλησιαστής 12:7), και επομένως μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι, σύμφωνα με τη βιβλική ψυχολογία, ψυχή και πνεύμα δεν διαχωρίζονται ποτέ μεταξύ τους, αν και όσον αφορά την ουσιαστική τους φύση μπορούν να διακριθούν. Το ζήτημα της χωριστής συνειδητής ύπαρξης και της αθανασίας της αποσυνδεδεμένης ψυχής δεν εμπλέκεται σε αυτό το κείμενο, αλλά η διάκριση μεταξύ ψυχής και σώματος αναγνωρίζεται σαφώς. Πιο λεπτομερής είναι η διάκριση μεταξύ ψυχής και πνεύματος, το τελευταίο είναι η αθάνατη, θεϊκή αρχή στον άνθρωπο, που τον διακρίνει από όλη την παράλογη δημιουργία· η ψυχή, η κατώτερη αρχή, η έδρα της ζωής και του αισθήματος των ζώων, ενδιάμεση μεταξύ πνεύματος και σώματος, και μέσω της οποίας το πνεύμα είναι σε θέση να ελέγχει τις κινήσεις του σώματος. 'Σαφώς', λέει ο Delitzsch, 'σύμφωνα με τη Γραφή, ψυχή και πνεύμα επιβιώνουν της φθοράς του σώματος. Παρ' όλα αυτά, είναι αλήθεια για την ψυχή, κατά μία έννοια, ότι πεθαίνει. Πεθαίνει στο βαθμό που συνήθιζε να συγκεντρώνει στον εαυτό της τις φυσικές δυνάμεις του σώματος, και να διαποτίζει τα όργανα του σώματος με τη δική της πνευματική ζωή. Δεν πεθαίνει, στο βαθμό που είναι από το πνεύμα, (Ματθαίος 10:28)· αλλά πεθαίνει, στο βαθμό που έχει γίνει από το σώμα. Η ζωή της που έχει εκπορευθεί από το πνεύμα διαρκεί· αλλά η ζωή της που είναι εγγενής στο σώμα χάνεται με το ίδιο το σώμα.' Biblical Psychology, σελ. 469.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στη ζωή μου εξακολουθώ να χωλαίνω μεταξύ δύο γνώμων, και ποιο βήμα υπακοής απαιτεί τώρα ο ζωντανός Θεός; 2. Πώς το πρότυπο της θείας πρόνοιας μέσω απίθανων μέσων με καλεί να εμπιστευτώ πληρέστερα την εντολή του Θεού; 3. Με ποιους τρόπους μπορεί το Πνεύμα να με προετοιμάζει, όπως τον Ηλία, να σταθώ μόνος για την αλήθεια σε μια εποχή ευρείας υποχώρησης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω ζωντανέ Θεέ του Ηλία, που απαντάς με φωτιά και ανασταίνεις τους νεκρούς, σε ευχαριστούμε για τη μαρτυρία που διασώζεται στον Σχολιασμό του Daniel D. Whedon. Χάρισέ μας το ίδιο τολμηρό πνεύμα που διακήρυξε την κυριαρχία Σου ενώπιον του Αχαάβ και των προφητών του Βάαλ. Ενίσχυσε τις διστακτικές μας καρδιές να επιλέξουμε μόνο Εσένα. Όπου επικρατεί λιμός πίστης, στείλε τον λόγο Σου και αναζωογόνησέ μας. Είθε η ίδια δύναμη που στήριξε το δοχείο της χήρας και αποκατέστησε την ψυχή του παιδιού να αναζωογονήσει τώρα τα νοικοκυριά και τις εκκλησίες μας. Στο όνομα του Ιησού, που είναι η ανάσταση και η ζωή, προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →