← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορινθίους 5 — με τον Whedon

Α' Κορινθίους 5Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, εκείνον τον σεβάσμιο Ουεσλεϋανό οδηγό του οποίου η σαφής Αρμινιανή έκθεση έχει επί μακρόν υπηρετήσει τον Μεθοδιστικό Επισκοπικό άμβωνα. Στην επεξεργασία του πέμπτου κεφαλαίου της Πρώτης προς Κορινθίους, ο Whedon μας οδηγεί στην πρώτη αποστολική απάντηση του αποστόλου σε σοβαρή αμαρτία εντός της Κορινθιακής συνάθροισης. Με ευλαβική ακρίβεια ξεδιπλώνει την κλήση στην αγία πειθαρχία, τον καθαρισμό από τη ζύμη και τα όρια της εκκλησιαστικής εξουσίας. Είθε το Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Whedon να ζωογονήσει τώρα τη δική μας ανάγνωση, ώστε η Εκκλησία της εποχής μας να εκτιμήσει ξανά την αγνότητα χωρίς να περιφρονεί το έλεος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσεκτική ακοή στο πέμπτο κεφάλαιο της Πρώτης Επιστολής του Παύλου προς Κορινθίους. Καθώς διαβάζεται το ιερό κείμενο, ακούστε την αποστολική αυστηρότητα που αρνείται να ανεχθεί την αιμομιξία εντός του οίκου της πίστης, αλλά πάντα στοχεύει στην τελική σωτηρία του παραβάτη. Δεχθείτε το κεφάλαιο ως προειδοποίηση και πρόσκληση, ώστε το Πνεύμα να ερευνήσει τις δικές μας εκκλησίες και τις δικές μας καρδιές.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά ανιχνεύοντας την προέλευση της αναφοράς και την κυριολεκτική της δύναμη. Στίχος 1. ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ. ΟΙ ΔΕΚΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΥΛΟΥ, Α' Κορινθίους 5:1 έως Α' Κορινθίους 16:4. Η ΠΡΩΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ: ΣΤΙΣ ΦΗΜΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΙΜΟΜΙΞΙΑΣ, Α' Κορινθίους 5:1-13. α. Κρίση επί του αιμομίκτη, Α' Κορινθίους 5:1-5. 1. Αναφέρθηκε Αυτή η αναφορά, όπως και εκείνες που αφορούσαν τις εκκλησιαστικές έριδες στο πρώτο κεφάλαιο, πρέπει να προήλθε από τον 'οίκο της Χλόης', ή από τους τρεις ειδικούς αγγελιοφόρους· πιθανότατα από τους τελευταίους. Κοινώς Κυριολεκτικά Ελληνικά, εξ ολοκλήρου. Αυτό δεν μπορεί να σημαίνει, όπως αποδίδεται από κάποιους, 'παντού', ή 'γενικά'· διότι στην Έφεσο δεν θα μπορούσε να είχε διαδοθεί γενικά, και στην Κόρινθο ο Παύλος δεν μπορούσε να γνωρίζει την έκταση της διάδοσής της. Η ελληνική λέξη, με άρνηση σε μια πρόταση, θα σήμαινε 'καθόλου'· όπως εδώ, με κατάφαση, πρέπει να σημαίνει, αντιστρόφως, απολύτως, ή όπως ο Alford, πραγματικά. Στη συνέχεια αντιπαραβάλλει την υπερηφάνεια της εκκλησίας με τη θλίψη που θα έπρεπε να τους είχε συγκινήσει. Στίχος 2. 2. Πεφυσιωμένοι Σημείωση στο Α' Κορινθίους 4:6. Ούτε η ντροπή ούτε η θλίψη για αυτή την ακάθαρτη αμαρτία δεν μείωσαν τον φούσκωμά τους. Η αισθησιασμός ήταν μια μοντέρνα απόλαυση στην Κόρινθο. Το ακριβές σχήμα και η αυστηρότητα της χριστιανικής ηθικής δεν ήταν στα μυαλά τους καθορισμένα· η Εκκλησία αντιμετώπισε το θέμα εύκολα· ούτε η αγαλλίασή της για την κοσμική της ευημερία, ούτε η υπερηφάνεια της για την κατοχή πνευματικών χαρισμάτων, δεν μετριάστηκαν. Μάλλον πενθήσατε Αντί για αδιαφορία και επίμονη υπερηφάνεια, ολόκληρη η Εκκλησία θα έπρεπε να είχε λιώσει σε θλίψη για την πτώση αυτού του ανθρώπου. Το χριστιανικό σώμα θα έπρεπε να έχει συμπαθητικά νεύρα για την αμαρτία ή τη θλίψη κάθε μέλους. Ώστε Για τον σκοπό αυτό. Η θλίψη τους θα έπρεπε να τους είχε ωθήσει στην άμεση απομάκρυνση της αμαρτίας, ακόμη και με κόστος τον αφορισμό του αμαρτωλού. Αφαιρεθείς Με τον νόμο του Χριστού, της μεγάλης κεφαλής της Εκκλησίας. Ότι δεν εννοείται ο θάνατος αλλά ο αφορισμός, είναι σαφές από τις οδηγίες του Παύλου Α' Κορινθίους 5:4-5. Ο Whedon στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη διεισδυτική φύση της ζύμης και την εντολή να την καθαρίσουμε. Στίχος 6. β. Η αμαρτία, σαν μια διεισδυτική ζύμη, πρέπει να καθαριστεί από την Εκκλησία, Α' Κορινθίους 5:6-8. 6. Η καύχησή σας Μάλλον, ο λόγος της καύχησής σας· δηλαδή, μια πλήρης λήθη της ντροπής σας από αυτή την αισθησιασμό. Ου καλόν Ου τιμητικό ή ευγενές. Ήταν μια βασική αναλγησία στην ηθική μομφή. Ουκ οίδατε Μια επίσημη φράση που υποδηλώνει μια αλήθεια που τους άρμοζε να γνωρίζουν καλά: χρησιμοποιείται από τον Άγιο Παύλο σε αυτή την επιστολή δέκα φορές. Ζύμη Είναι ένα μέρος παλιάς ζύμης σε υψηλή κατάσταση ζύμωσης, η οποία, όταν προστίθεται σε μια νέα μάζα ζύμης, διαδίδει τη ζύμωση σε όλο το μείγμα, και έτσι καθιστά το ψωμί, κατά το ψήσιμο, πορώδες και ελαφρύ. Καθώς αυτή η ζύμωση είναι ένα είδος αποσύνθεσης, και αποδεικνύεται τόσο διεισδυτική, οι αρχαίοι έβλεπαν σε αυτήν μια εικόνα ηθικής διαφθοράς. Έτσι ο Πλούταρχος (που αναφέρεται από τον Wetstein) λέει: 'Γιατί είναι παράνομο για τον ιερέα του Δία, που ονομάζεται Flamen Dialis, να αγγίζει τη ζύμη; Επειδή η ίδια η ζύμη προέρχεται από σήψη, και αναμεμιγμένη διαφθείρει τη μάζα· και η ίδια η ζύμη φαίνεται, πράγματι, μια σήψη· διότι με την αφθονία, οξινίζει και διαφθείρει εντελώς το αλεύρι.' Ο Wetstein επίσης αναφέρει έναν Εβραίο συγγραφέα: 'Οι ραβίνοι μας αποκαλούν την επιθυμία ζύμη στο μείγμα· διότι όπως λίγη μαγιά διαποτίζει όλη τη μάζα και τη διαφθείρει, έτσι η επιθυμία διαφθείρει ολόκληρο τον άνθρωπο.'
Σκεφτείτε
Σχετικά με τον σκοπό της πειθαρχίας, τονίζει την ελπίδα της σωτηρίας μέσω της αυστηρότητας. Το πνεύμα να σωθεί Ο αφορισμός, αν και πράξη αυστηρότητας, είναι πράξη αγάπης. Είναι η τελευταία νουθεσία της Εκκλησίας προς τον ένοχο για να τον κερδίσει σε μετάνοια. Και η καταστροφή της σάρκας, μέσω ασθένειας ή φθοράς που δεν φτάνει στον θάνατο από υπερφυσική επιβολή, ως θεία τιμωρία, θα έδειχνε την αλήθεια του Χριστιανισμού, την αξία της Εκκλησίας και την ενοχή της αμαρτίας· και ίσως να οδηγούσε τον αποστάτη σε προβληματισμό, πεποίθηση και σωτηρία. Έτσι ο Άγιος Παύλος παρέδωσε τον Υμέναιο και τον Αλέξανδρο στον Σατανά, ώστε, νουθετημένοι από την επακόλουθη καταστροφή της σάρκας, να μάθουν να μην βλασφημούν. Επί αυτής της περίπτωσης ο Άγιος Παύλος τώρα (Α' Κορινθίους 5:6-8) δηλώνει τον σκοπό της εκκλησιαστικής πειθαρχίας, δηλαδή την αγνότητα της Εκκλησίας, και (9-13) τον βαθμό διαχωρισμού από τους ασεβείς που απαιτείται, και τον περιορισμό της πειθαρχίας της Εκκλησίας στα δικά της μέλη. Τέλος, καταλήγει επιβεβαιώνοντας ότι μόνο ο Θεός κρίνει όσους βρίσκονται εκτός της εκκλησίας. Στίχος 13. 13. Ο Θεός κρίνει Πολλοί ειδωλολάτρες Κορίνθιοι μπορεί να ήταν πολύ πιο διεφθαρμένοι από αυτό το αιμομικτικό μέλος της Εκκλησίας. Αλλά δεν μπορούσαν να εκδιωχθούν από την Εκκλησία, διότι ήταν ήδη εκτός των ορίων της. Ούτε είχε ο απόστολος καμία θαυματουργική δύναμη να εξασθενίσει τα σώματά τους ή να τυφλώσει τα μάτια τους. Αν είχε τέτοια δύναμη, θα είχε επίσης ένα τεράστιο ποσό τιμωρητικού έργου στα χέρια του. Αρκετή κρίση τους περίμενε, από την επιβολή της οποίας ο απόστολος απαλλασσόταν από την ίδια τη δύναμη του Θεού.
Απαντήστε
1. Πού στην παρούσα μας κοινωνία η ανοχή της γνωστής αμαρτίας μπορεί να μεταμφιέζεται σε χριστιανική ελευθερία; 2. Πώς η κλήση για καθαρισμό της ζύμης διαμορφώνει τον τρόπο που ασκούμε τόσο την προσωπική όσο και την κοινοτική μετάνοια; 3. Με ποιον τρόπο η πειθαρχία μας μπορεί να παραμείνει τόσο σταθερή όσο και γεμάτη ελπίδα, στοχεύοντας πάντα στην αποκατάσταση του παραβάτη;
Προσευχηθείτε
Ω Κύριε της Εκκλησίας, που έθεσες φύλακες στα τείχη Σου, δώσε μας το θάρρος της αποστολικής κρίσης και την τρυφερότητα της αποστολικής αγάπης. Καθάρισε τον λαό Σου από κάθε ζύμη κακίας και αισθησιασμού, ώστε η εορτή που τηρούμε να χαρακτηρίζεται από ειλικρίνεια και αλήθεια. Όπου η αμαρτία έχει ονομαστεί μεταξύ μας, ανέγειρε θλίψη που οδηγεί σε απομάκρυνση αντί για υπερηφάνεια που γεννά μόλυνση. Αλλά κάθε πράξη πειθαρχίας ας αναλαμβάνεται με την ελπίδα ότι το πνεύμα μπορεί να σωθεί την ημέρα του Κυρίου Ιησού. Κράτησέ μας από τον ψεύτικο διαχωρισμό που φεύγει εντελώς από τον κόσμο, και από την ψεύτικη κοινωνία που επιδοκιμάζει το κακό μέσα στον οίκο Σου. Μέσω του ίδιου Χριστού που είναι το Πάσχα μας, θυσιασμένος για εμάς, προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →