Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παροιμίαι 13-14 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο ερμηνευτικών κηρυγμάτων που διαμορφώθηκε από δεκαετίες πιστής διακονίας στο Κέιμπριτζ. Στις Παροιμίες 13 και 14 ο Σάιμεον χαράζει τη γραμμή που χωρίζει τον δίκαιο από τον ασεβή και δείχνει πώς κάθε βήμα μακριά από τον Θεό σκληραίνει την καρδιά. Τα λόγια του, προσφερόμενα με το ίδιο πνεύμα που καθοδήγησε τους Άγγλους μεταρρυθμιστές, μας προσκαλούν να εξετάσουμε τους δικούς μας δρόμους ενώπιον του Κριτή όλων. Είθε το Άγιο Πνεύμα να μας δώσει αυτιά για να ακούσουμε και καρδιές για να δεχθούμε όσα ο Κύριος έχει μιλήσει μέσω του υπηρέτη του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Θεού στις Παροιμίες κεφάλαια 13 και 14. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει τις σκέψεις και τις προθέσεις της καρδιάς. Σημειώστε την επαναλαμβανόμενη αντίθεση ανάμεσα στο μονοπάτι που οδηγεί στη ζωή και στον δρόμο που καταλήγει στην ντροπή. Κάντε παύση μετά από κάθε παροιμία, ζητώντας από τον Κύριο να σας δείξει πού έχουν περιπλανηθεί τα δικά σας βήματα και πού μπορούν ακόμη να διορθωθούν από τη χάρη του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον αρχίζει θέτοντας τον χαρακτήρα του ασεβούς.
Στίχος 5. ΟΜΙΛΙΑ: 780 Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΣΕΒΟΥΣ Παροιμίαι 13:5 . Ο ασεβής άνθρωπος είναι απεχθής και έρχεται σε ντροπή . Ο κόσμος γενικά υποστηρίζει και ενθαρρύνει ο ένας τον άλλον στους πονηρούς τρόπους του· κάποιοι μάλιστα «εμπαίζουν την αμαρτία» και καυχώνται γι’ αυτήν. Αλλά η μαρτυρία του Θεού σχετικά με τον ασεβή άνθρωπο είναι ότι, όποια και αν είναι η θέση του, ή τα χαρίσματά του, ή η εκτίμησή του μεταξύ των ανθρώπων, είναι πράγματι «απεχθής και έρχεται σε ντροπή». Σε αυτά τα λόγια βλέπουμε, Ι. Τον χαρακτήρα του ασεβούς— Ο ασεβής περιλαμβάνει όλους όσοι δεν είναι δίκαιοι— [Υπάρχουν μόνο δύο τάξεις προσώπων που αναφέρονται στις Γραφές· και σε μία από αυτές ανήκουμε όλοι. Δεν υπάρχει ενδιάμεσος χαρακτήρας. Εμείς βεβαίως δεν μπορούμε πάντοτε να προσδιορίσουμε σε ποια από αυτές τις τάξεις ανήκουν οι άνθρωποι, επειδή δεν μπορούμε να διακρίνουμε την καρδιά· αλλά ο Θεός, ενώπιον του οποίου όλα είναι γυμνά και ανοιχτά, θα τους διακρίνει ο ένας από τον άλλον τόσο εύκολα όσο εμείς διακρίνουμε τα πρόβατα από τα ερίφια.Συνεχίζει αποκαλύπτοντας τη σκληρότητα του δρόμου του παραβάτη.
Στίχος 15. ΟΜΙΛΙΑ: 781 Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΟΣ Παροιμίαι 13:15 . Ο δρόμος των παραβατών είναι σκληρός . Οι Γραφές αφθονούν σε βαρυσήμαντα αποφθέγματα, που αξίζουν τη βαθύτερη προσοχή. Ως επί το πλείστον, θα βρεθούν άμεσα αντίθετα προς τις γενικές γνώμες της ανθρωπότητας. Οι αρχές των ανθρώπων συχνά βασίζονται στην εξωτερική εμφάνιση των πραγμάτων και στον σεβασμό που δείχνουν προς το πρόσκαιρο συμφέρον μας· αλλά οι διακηρύξεις του Θεού παρουσιάζουν τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, και όπως θα αποδειχθούν ότι είναι, αν λάβουμε υπόψη την επίδρασή τους στην αιωνιότητα. Οι παραβάτες του νόμου του Θεού θεωρούν τους εαυτούς τους ευτυχείς επειδή απέρριψαν τον ζυγό του και απελευθερώθηκαν από τους περιορισμούς που ο νόμος του θα επέβαλλε σε αυτούς. Αλλά η αλήθεια είναι ότι βρίσκεται υπό μια πιο απελπισμένη πλάνη και απατά σοβαρά την ίδια του την ψυχή. «Καλή σύνεση», ρυθμίζοντας τη συμπεριφορά σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.Ο Σάιμεον στρέφεται έπειτα στην ανοησία του εμπαιγμού της αμαρτίας.
Στίχος 9. ΟΜΙΛΙΑ: 782 Η ΑΝΟΗΤΙΑ ΤΟΥ ΕΜΠΑΙΓΜΟΥ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ Παροιμίαι 14:9 . Οι άφρονες εμπαίζουν την αμαρτία . Ο άνθρωπος κατά την πρώτη του δημιουργία πλάστηκε κατ’ εικόνα του Θεού· και δεν υπήρχε στην ψυχή του η παραμικρή ροπή προς το κακό οποιουδήποτε είδους. Αλλά μετά την πτώση του, έγινε ερωτευμένος με την αμαρτία· η αμαρτία είναι το ίδιο το στοιχείο μέσα στο οποίο ζει· και τόσο ασυνείδητος είναι για την κακία της, ώστε την εμπαίζει. Βεβαίως όλοι δεν φέρουν την ασέβειά τους στον ίδιο βαθμό. Κάποιοι είναι φανερά βλάσφημοι και παραδομένοι σε κάθε είδους πονηρία· όχι μόνο δεν ντρέπονται για τους τρόπους τους, αλλά στην πραγματικότητα «καυχώνται για την ντροπή τους». Δεν πρέπει όμως να περιορίσουμε σε πρόσωπα αυτής της περιγραφής τη δήλωση του κειμένου μας. Το κακό που παραπονιέται εκεί έχει πολύ ευρύτερη έκταση· προσκολλάται λίγο ή πολύ σε κάθε αμετάνοητο άνθρωπο. Αυτό θα φανεί, ενώ σας ανοίγουμε, Ι.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σάιμεον καταλήγει πιέζοντας την επείγουσα ανάγκη της αληθινής μεταστροφής.
Πόσο επιθυμητή είναι η μεταστροφή της ψυχής προς τον Θεό! [Συγκρίνετε την κατάσταση μιας μεταστραφείσας ψυχής με εκείνη που περιγράφηκε προηγουμένως. Ο άγιος, βεβαίως, έχει τις δοκιμασίες του, όπως και ο ασεβής άνθρωπος· αλλά σε αυτόν, όσο επικρατεί, η θρησκεία κάνει μια πιο ουσιαστική διαφορά: «τον ελευθερώνει από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου [Σημείωση: Ρωμαίους 8:2 .]·» και βρίσκει ότι όλοι οι δρόμοι της είναι δρόμοι ευχαρίστησης και ειρήνης [Σημείωση: Παροιμίαι 3:17 .].» Αν οι άνθρωποι συμβουλεύονταν μόνο την ευτυχία τους σε αυτή τη ζωή, θα αφιέρωναν τους εαυτούς τους στον Θεό, του οποίου η υπηρεσία είναι τέλεια ελευθερία· αλλά αν λάβουν υπόψη την αιωνιότητα, θα ομολογήσουν ότι αυτός είναι ο μόνος ευτυχής άνθρωπος, που απολαμβάνει τη θεία εύνοια και προσβλέπει με εμπιστοσύνη σε μια συμμετοχή στη θεία δόξα.] 2. Πόσο παραπλανημένοι είναι εκείνοι που αναβάλλουν να την αναζητήσουν!Καταλήγει με μια επίσημη προειδοποίηση κατά του να θεωρεί κανείς ελαφρά την αμαρτία.
Αν μπορούσαμε να πείσουμε τον Θεό να συμφωνήσει με τις απόψεις μας και να παραχωρήσει ότι η αμαρτία θα περάσει ατιμώρητη, θα είχαμε κάποια δικαιολογία για τη συμπεριφορά μας· αλλά αν το αποτέλεσμα των παραστάσεών μας είναι μόνο να απατάμε τις δικές μας ψυχές και να σφίγγουμε τις αλυσίδες με τις οποίες η αμαρτία και ο Σατανάς μας έχουν ήδη δεσμεύσει, πρέπει να ομολογήσουμε ότι οι απόψεις του Σολομώντα για μια τέτοια συμπεριφορά είναι δίκαιες, και ότι είναι «άφρονες» εκείνοι που «εμπαίζουν την αμαρτία».] Σε όλους σας λοιπόν θα έλεγα, εν κατακλείδι, 1. Μην θεωρείτε ελαφρά την αμαρτία οι ίδιοι— [Οι ψυχές σας, οι αθάνατες ψυχές σας, διακυβεύονται. Αν οι συνέπειες του λάθους σας ήταν μόνο προσωρινές, θα μπορούσαμε να σας αφήσουμε να απολαύσετε τις δικές σας πλάνες· αλλά είναι αιώνιες. Δεν υπάρχει μετάνοια στον τάφο. «Όπως πέφτει το δέντρο, έτσι θα κείται.» Αν πεθάνετε υπό την ενοχή της αμαρτίας, η καταδίκη σας είναι αμετάκλητη, η δυστυχία σας αιώνια.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιες κρυφές στάσεις ή συνήθειες μοιάζω ακόμη με τον «ασβεστωμένο τάφο» που περιγράφει ο Σάιμεον;
2. Πού έχει ήδη αποδειχθεί η υποτιθέμενη ελευθερία της αμαρτίας σκληρή και πικρή δουλεία στη ζωή μου;
3. Ποιο μοναδικό βήμα μετάνοιας ζητά ο Κύριος από εμένα σήμερα πριν κλείσει η ημέρα της χάριτος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεέ, ὁ διὰ τοῦ λόγου σου προτιθεὶς ἡμῖν τὴν ὁδὸν τῶν σοφῶν καὶ τὴν τρίβον τῶν εὐθέων, δὸς ἡμῖν ἀποστρέφεσθαι ἀπὸ τῆς ἀφροσύνης τῆς ἀγούσης εἰς θάνατον καὶ περιπατεῖν ἐν φόβῳ Κυρίου, ὅστις ἐστὶ πηγὴ ζωῆς. Κάθαρον ἡμᾶς ἐν τῷ αἵματι Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀνακαίνισον ἡμᾶς ἐν τῷ Πνεύματί σου, καὶ κατεύθυνον τὰ βήματα ἡμῶν ἐν τῇ ὁδῷ τῶν δικαίων, ἵνα τὰ χείλη ἡμῶν λαλῶσι σοφίαν καὶ αἱ καρδίαι ἡμῶν ἀναπαύωνται ἐν τῇ εἰρήνῃ σου· διὰ τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →