Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 11-12 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις σελίδες των Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών μας παρέχεται ένας φωτεινός οδηγός μέσα από τις Γραφές, διαμορφωμένος από τη νηφάλια θέρμη της Αγγλικανικής μέσης οδού. Σήμερα οι ομιλίες στο Β' Σαμουήλ 11–12 μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε την κίνηση από την κρυμμένη αμαρτία στην ανοιχτή μετάνοια και από την κρίση στο έλεος. Η μετρημένη έκθεση του Συμεών κρατά τον Χριστό στο κέντρο, δείχνοντας πώς η ίδια χάρη που ξύπνησε τον Δαβίδ εξακολουθεί να ξυπνά την Εκκλησία. Προσεγγίζουμε επομένως αυτά τα κεφάλαια όχι απλώς ως ιστορία αλλά ως ζωντανό λόγο, έτοιμο να ερευνηθεί και να μας ερευνήσει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το ορισμένο τμήμα. Με ήσυχη προσοχή διαβάζουμε Β' Σαμουήλ κεφάλαια 11 και 12, επιτρέποντας στην αφήγηση της πτώσης του Δαβίδ και της πιστής διακονίας του Νάθαν να ηχήσει στα αυτιά μας. Κάνουμε παύση μετά από κάθε παράγραφο, επιτρέποντας στο Πνεύμα να πιέσει τον λόγο στο σπίτι πριν στραφούμε στους στοχασμούς του Συμεών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει τον λόγο θέτοντας την παραβολή του Νάθαν και την άμεση επίδρασή της.
Είδαμε πρόσφατα αυτόν να θανατώνει τον Οζά για ένα καλοπροαίρετο λάθος, και να αφαιρεί τη βασιλεία από τον Σαούλ επειδή δεν περίμενε αρκετά για τον Σαμουήλ όπως έπρεπε: αλλά στο κείμενό μας τον βλέπουμε να στέλνει έναν προφήτη στον Δαβίδ για να τον οδηγήσει σε μετάνοια, μετά την τέλεση τέτοιων εγκλημάτων που δεν μπορούν να θεωρηθούν χωρίς φρίκη και έκπληξη. Αλλά 'Οι οδοί Του δεν είναι ως οι οδοί ημών, ουδέ οι σκέψεις Του ως αι σκέψεις ημών.' Η συμπεριφορά του Δαβίδ όπως απεικονίζεται στο κείμενό μας, μαζί με τα μέσα που χρησιμοποίησε ο Νάθαν για να τον ταπεινώσει γι' αυτήν, μας οδηγούν να δείξουμε, Ι. Σε ποια τρομερή έκταση μπορεί να σκληρυνθεί η συνείδηση ενός ανθρώπου— Διαβάζουμε για πρόσωπα των οποίων 'αι συνειδήσεις εσκληρύνθησαν ως με σιδήρω θερμώ [Σημείωση: Α' Τιμόθεον 4:2 .Προχωρεί να δείξει πώς η συνείδηση μπορεί να διεγερθεί από τον ύπνο της.
Ναι· υπάρχουν πάρα πολλοί, οι οποίοι είναι και τυφλωμένοι και 'σκληρυνθέντες υπό της απάτης της αμαρτίας'· και, αν ποτέ ο Θεός τους δώσει αληθινή μετάνοια, θα εκπλαγούν τόσο πολύ για την παρούσα αναισθησία τους, όσο τώρα εκπλήσσονται για εκείνη που καταγράφεται στο κείμενό μας.] Βλέποντας λοιπόν πόσο αναίσθητη μπορεί να γίνει η συνείδηση ενός ανθρώπου, ας ερωτήσουμε, ΙΙ. Με ποιον τρόπο μπορεί να διεγερθεί πιο επιτυχώς για να εκτελέσει το έργο της— Πολλά μπορούν να μάθουν από τη συμπεριφορά του Νάθαν σε αυτή την περίπτωση: 1. Πρέπει να προσπαθήσουμε να απογυμνώσουμε τους ανθρώπους από την αυτοαγάπη που τους τυφλώνει— [Αυτό ήταν καλά σχεδιασμένο στην παραβολή που μίλησε ο Νάθαν. Ο Δαβίδ δεν είδε την κατεύθυνση της παραβολής ως σχετιζόμενης με τον εαυτό του, και επομένως δεν ένιωσε προσωπικό ενδιαφέρον στην απόφασή του. Γι' αυτό η κρίση του ήταν ελεύθερη, και ο προσδιορισμός της υπόθεσης αμερόληπτος. Αν γνώριζε ότι επρόκειτο να καταδικάσει τον εαυτό του, θα ήταν πολύ πιο επιεικής προς το παραπτώσαν πρόσωπο.Ο Συμεών επιμένει τότε στην ανάγκη πιστής αλλά τρυφερής επίπληξης.
Πρέπει όμως να συνδυάσουμε την πιστότητα με την επιδεξιότητα— [Αργά ή γρήγορα πρέπει να φτάσουμε στο σημείο, 'Συ είσαι ο άνθρωπος.' Πρέπει να θεωρούμε τους εαυτούς μας ως αγγελιαφόρους του Υψίστου Θεού, ο οποίος είπε, 'Εκείνος που έχει τον λόγον μου, ας λαλήση τον λόγον μου πιστώς. Τι είναι το άχυρον προς τον σίτον [Σημείωση: Ιερεμίας 23:28 .]?' Δεν πρέπει να φοβόμαστε το πρόσωπο του ανθρώπου: η μέριμνά μας για την ευημερία του πρέπει να καταπίνει κάθε φόβο για την δυσαρέσκειά του· και η σκέψη της απολογίας που πρέπει κάποτε να δώσουμε στον Θεό, πρέπει να μας ωθήσει, ακόμη και με κίνδυνο της ζωής μας, να φέρουμε πιστή μαρτυρία στην υπηρεσία Του. Ιδού η τόλμη του Ηλία στην επίπληξη του Αχαάβ [Σημείωση: Γ' Βασιλειών 18:17-18 · Δ' Βασιλειών 21:19-21 .]· και του Ιωάννου στην καταδίκη της αιμομικτικής σχέσης του Ηρώδη [Σημείωση: Ματθαίον 14:4 .
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών ολοκληρώνει καλώντας μας να τρέμουμε για τον εαυτό μας.
]: αυτά είναι τα παραδείγματα που πρέπει να ακολουθήσουμε, όταν οι πιο ήπιοι τρόποι απέδειξαν αναποτελεσματικοί: αλλά ο σκοπός μας πρέπει πάντα να είναι, όχι μόνο να απαλλάξουμε τους εαυτούς μας ενώπιον του Θεού ως πιστοί παρατηρητές, αλλά να κερδίσουμε τις ψυχές εκείνων που νουθετούμε. Η ανάμνηση της δικής μας αδυναμίας, και της ροπής προς την πτώση, πρέπει πάντα να μας καθιστά όσο το δυνατόν πιο τρυφερούς προς τον πεσμένο αδελφό μας: 'πρέπει να αποκαταστήσουμε αυτόν εν πνεύματι πραότητος· θεωρούντες εαυτούς, μήπως και ημείς πειρασθώμεν [Σημείωση: Γαλάτας 6:1 .].' Ας μάθουμε λοιπόν, εν όψει αυτής της ιστορίας, 1. Να τρέμουμε για τον εαυτό μας— [Έπεσε ο Δαβίδ; Ποιος λοιπόν είναι ασφαλής; Βυθίστηκε ο Δαβίδ σε τέτοια σκληρή κατάσταση; Ποιος δεν έχει λόγο να φοβάται μήπως παραδοθεί σε αποδοκιμασμένο νου; Σαφές είναι από πού πρέπει να προέλθει η μετάνοια, είτε στην πρώτη της αρχή, είτε στην περαιτέρω πρόοδό της: αν ο Θεός δεν την εργαστεί εν ημίν διά του Αγίου Πνεύματος, θα είμαστε εντελώς αναίσθητοι ως βράχος αδάμαντος.Τελειώνει με κάλεσμα να χαρούμε στο έλεος του Θεού.
Κανείς λοιπόν από εμάς ας μην επιδοθεί σε υπερήφανη ασφάλεια, ή να φανταστεί τον εαυτό του εκτός της εμβέλειας του πειρασμού· 'Εκείνος που νομίζει ότι στέκεται ας προσέχει μήπως πέση' — — —] 2. Να χαρούμε εν τω Θεώ— [Ω τι έλεος επέδειξε ο Θεός σε αυτή την περίπτωση· ότι αντί να αποκόψει τον βασιλικό κακούργο με κάποια σημαντική κρίση, έστειλε έναν προφήτη να ξυπνήσει την νυσταγμένη συνείδησή του, και να τον οδηγήσει σε μετάνοια! Θρηνούμε πράγματι, ότι πολλοί πήραν αφορμή από την πτώση του Δαβίδ για να κάνουν ελαφριά την αμαρτία· και από την ανάκαμψή του, για να φανταστούν, ότι ο Θεός δεν θα εκτελέσει ποτέ τις απειλημένες κρίσεις Του: αλλά έχουμε λόγο να ευλογούμε τον Θεό μας ότι ένα τέτοιο μνημείο ελέους έχει εκτεθεί στις Γραφές. Πόσες χιλιάδες οπισθοδρομούντων Χριστιανών έχουν αποκατασταθεί μέσω αυτού του ενός παραδείγματος! Ενθαρρυνόμαστε τώρα να πούμε σε όλους, όσο σοβαρές και αν ήταν οι ανομίες τους, 'Επιστρέψατε, τέκνα οπισθοδρομούντα· και ο Θεός θα ιάσει τας οπισθοδρομήσεις σας, και θα σας αγαπήσει ελευθέρως.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική μου ζωή έχει γίνει η συνείδηση αμβλεία, και ποια ήπια μέσα μπορεί να χρησιμοποιήσει ο Κύριος για να την ξυπνήσει; Πόσο έτοιμος είμαι να δεχτώ πιστή επίπληξη, και επεκτείνω την ίδια αγάπη όταν καλούμαι να νουθετήσω άλλον; Σε ποιο μέτρο η ανάμνηση του ταχέος ελέους του Θεού προς τον Δαβίδ με διεγείρει σε ταχύτερη μετάνοια και βαθύτερη ευγνωμοσύνη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που έστειλες τον Νάθαν για να ξυπνήσεις τον δούλο σου Δαβίδ, στείλε τώρα το Πνεύμα σου να ερευνήσει τις καρδιές μας. Δώσε μας τη χάρη της αληθινής μετάνοιας, ώστε να ομολογήσουμε τις αμαρτίες μας χωρίς δικαιολογία και να λάβουμε την άφεση που είσαι πάντα έτοιμος να δώσεις. Φύλαξέ μας από την υπερηφάνεια που σκληραίνει τη συνείδηση και από τον φόβο που σιωπά την πιστή ομιλία. Ας είναι το ίδιο έλεος που αποκατέστησε τον Δαβίδ να μας αποκαταστήσει, και ας περπατήσουμε εφεξής εν ταπεινότητι και αγία χαρά, διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →