← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφονίας

Σοφονίας 1-2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Σοφονίας 1-2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στους κεφαλαίους 1-2 του Σοφονία προσφέρει μια διεισδυτική ματιά στην προφητική κρίση και την πεισματική καρδιά του λαού του Θεού. Γράφοντας με ποιμαντική σαφήνεια, ο Καλβίνος δείχνει πώς ο προφήτης αντιμετωπίζει ένα έθνος εξωτερικά μεταρρυθμισμένο αλλά εσωτερικά αμετάβλητο. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τη δική μας γενιά, όπου η εμφάνιση της πίστης μπορεί να συγκαλύψει βαθύτερη επανάσταση. Μέσα από προσεκτική προσοχή στην ιστορία και την Αγία Γραφή, ο Καλβίνος αποκαλύπτει γιατί οι προειδοποιήσεις του Θεού παραμένουν επείγουσες. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι η αληθινή μεταρρύθμιση απαιτεί περισσότερα από εξωτερικές αλλαγές. Οι γνώσεις του Καλβίνου μας καλούν σε ειλικρινή αυτοεξέταση και σταθερή υπακοή. Ας ανοίξουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε ό,τι ο Κύριος μιλάει μέσω αυτής της αρχαίας φωνής.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Τώρα στρεφόμαστε στα εναρκτήρια κεφάλαια του Σοφονία. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε τα κεφάλαια 1 και 2 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την ευρεία κρίση που αναγγέλλεται κατά του Ιούδα και των γύρω εθνών. Παρατηρήστε πώς ο προφήτης ονομάζει συγκεκριμένες αμαρτίες ενώ παράλληλα προσφέρει τη δυνατότητα αναζήτησης του Κυρίου. Αφήστε το βάρος αυτών των λόγων να εγκατασταθεί. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας το ιστορικό πλαίσιο της προφητείας του Σοφονία. Ο Σοφονίας αναφέρει πρώτα τον χρόνο κατά τον οποίο προφήτευσε· ήταν επί του βασιλιά Ιωσία. Ο λόγος για τον οποίο καταγράφει το όνομα του πατέρα του Αμών δεν μου φαίνεται. Ο Προφήτης δεν θα είχε δημοσιοποιήσει ως ένδειξη τιμής μια καταγωγή που ήταν ατιμωτική και διαβόητη. Ο Αμών ήταν γιος του Μανασσή, ενός ασεβούς και πονηρού βασιλιά· και δεν ήταν καλύτερος από τον πατέρα του. Βλέπουμε λοιπόν ότι το όνομά του καταγράφεται, όχι για χάρη τιμής, αλλά μάλλον για μομφή· και μπορεί να ήταν ότι ο Προφήτης σκόπευε να υποδηλώσει, ό,τι ήταν τότε γνωστό σε όλους, ότι ο λαός είχε γίνει τόσο πεισματικός στις δεισιδαιμονίες του, ώστε δεν ήταν εύκολο να τον επαναφέρει σε υγιή νου. Αλλά δεν μπορούμε να προβάλλουμε τίποτε άλλο παρά εικασίες· γι' αυτό αφήνω το ζήτημα χωρίς να προσποιούμαι ότι το αποφασίζω. Ο Καλβίνος στη συνέχεια πραγματεύεται την φαινομενική αυστηρότητα των εναρκτήριων λόγων του Προφήτη. Μπορεί να φαινόταν με την πρώτη ματιά ότι ο Προφήτης ενήργησε υπερβολικά αυστηρά καταγγέλλοντας έτσι το δικό του έθνος· διότι όφειλε να ξεκινήσει με διδασκαλία, καθώς αυτό φαίνεται να είναι η δίκαιη τάξη των πραγμάτων. Αλλά ο Προφήτης καταγγέλλει καταστροφή, και δείχνει ταυτόχρονα γιατί ο Θεός ήταν τόσο βαριά δυσαρεστημένος με τον λαό. Πρέπει όμως να θυμόμαστε, ότι ο Προφήτης, ζώντας την ίδια περίοδο με τον Ιερεμία, είχε υπόψη του την πεισματικότητα του λαού, ο οποίος είχε ήδη αποδειχθεί ένοχος με περισσότερο από επαρκή μαρτυρία. Γι' αυτό εκτοξεύει ξαφνικά και καταγγέλλει την ανομία του λαού, η οποία είχε ήδη αποκαλυφθεί· έτσι δεν υπήρχε πλέον περιθώριο για διαμάχη επί του θέματος, διότι η ανομία τους είχε ωριμάσει πλήρως. Και αναμφίβολα ήταν πάντοτε στόχος των Προφητών να ενώσουν τις προσπάθειές τους ώστε να βοηθούν ο ένας τον άλλον· και αυτή η ενωμένη προσπάθεια πρέπει πάντοτε να υπάρχει μεταξύ όλων των υπηρετών του Θεού, ώστε κανείς να μην κάνει τίποτε χωριστά, αλλά με κοινές προσπάθειες να προάγουν τον ίδιο σκοπό, και ταυτόχρονα να αγωνίζονται αμοιβαία για να επιβεβαιώσουν την κοινή αλήθεια. Αυτό κάνει τώρα ο Προφήτης μας. Στη συνέχεια, ο Καλβίνος διερευνά την επιμονή της ειδωλολατρίας παρά τις μεταρρυθμίσεις του Ιωσία. Αλλά εδώ μας συναντά μια δυσκολία. Είπε στον πρώτο στίχο, ότι μίλησε έτσι επί Ιωσία· αλλά γνωρίζουμε ότι η γη τότε καθαρίστηκε από τις δεισιδαιμονίες της. Διότι μαθαίνουμε, ότι όταν εκείνος ο ευσεβής βασιλιάς έφτασε στην ενηλικίωση, εργάστηκε με τη μεγαλύτερη επιμέλεια για να αποκαταστήσει την καθαρή λατρεία του Θεού· και όταν όλοι οι τόποι ήταν γεμάτοι από πονηρές δεισιδαιμονίες, όχι μόνο ανάγκασε τη φυλή του Ιούδα να υιοθετήσει την αληθινή λατρεία του Θεού, αλλά και παρακίνησε τους γείτονές του που είχαν παραμείνει και ήταν διασκορπισμένοι στη γη του Ισραήλ. Αφού λοιπόν ο ευσεβής βασιλιάς προώθησε με ζήλο και θάρρος το συμφέρον της αληθινής θρησκείας, φαίνεται θαυμαστό ότι ο Θεός ήταν ακόμη τόσο δυσαρεστημένος. Αλλά πρέπει να θυμόμαστε, ότι μολονότι ο Ιωσίας λάτρευε ειλικρινά τον Θεό, ο λαός δεν μεταβλήθηκε πραγματικά· διότι συχνά συνέβη, ο Θεός να εγείρει τους ηγέτες και τους αρχηγούς, ενώ λίγοι, ή σχεδόν κανείς, δεν τους ακολούθησαν, αλλά μόνο υπέκυψαν σε προσποιητή υπακοή. Αυτό συνέβη αναμφίβολα στην εποχή του Ιωσία· οι καρδιές του λαού ήταν αποξενωμένες από τον Θεό και την αληθινή θρησκεία, ώστε προτιμούσαν να σαπίζουν στη βρωμιά τους παρά να επιστρέψουν στην αληθινή λατρεία του Θεού. Και ότι αυτό συνέβη φάνηκε σύντομα από το γεγονός· διότι ο Ιωσίας δεν βασίλευσε πολύ μετά που καθάρισε τη γη από τους μολυσμούς της, και τον διαδέχθηκε ο Ιωάχαζ· και τότε ο λαός αμέσως επανήλθε στην ειδωλολατρία του· και μολονότι ο διάδοχός του βασίλευσε μόνο για τρεις μήνες, η αληθινή θρησκεία καταργήθηκε σε εκείνο το σύντομο διάστημα. Είναι λοιπόν προφανές συμπέρασμα, ότι ο λαός ήταν πάντοτε προσκολλημένος στην ασεβεια, και ότι οι ρίζες της ήταν κρυμμένες στις καρδιές τους· μολονότι φαινομενικά προσποιούνταν ότι λατρεύουν τον Θεό, και, για να ευαρεστήσουν τον βασιλιά, υιοθέτησαν τη λατρεία που είχε θεία εντολή στον νόμο τους· όμως το γεγονός απέδειξε ότι ήταν μια απλή πράξη προσποίησης, ναι, προδοσίας. Έπειτα μετά τον Ιωάχαζ ακολούθησε ο Ιωακείμ, και δεν ήταν καλύτερη η κατάστασή τους μέχρι την εποχή του Σεδεκία· εν ολίγοις, δεν βρέθηκε κανένα φάρμακο για την ανίατη πληγή τους.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος αντλεί ένα παράλληλο με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε στην εποχή μας. Αυτό το παράδειγμα πρέπει σήμερα να παρατηρείται προσεκτικά· διότι μολονότι ο Θεός εμφανίζεται τώρα στον κόσμο με πλήρες φως, πολύ λίγοι είναι εκείνοι που υποτάσσονται στον λόγο του· και από αυτόν τον μικρό αριθμό ακόμη λιγότεροι είναι εκείνοι που ειλικρινά και χωρίς καμία προσποίηση ασπάζονται την ορθή διδασκαλία. Βλέπουμε πράγματι πόσο μεγάλη είναι η αστάθεια και η αδιαφορία τους. Διότι εκείνοι που προσποιούνται μεγάλο ζήλο για ένα διάστημα πολύ σύντομα εξαφανίζονται και απομακρύνονται. Αφού λοιπόν η διαστροφή του κόσμου είναι τόσο μεγάλη, ικανή να καταθλίψει τις ψυχές των υπηρετών του Θεού εκατό φορές, ας μάθουμε να αποβλέπουμε στον Ιωσία, ο οποίος στην εποχή του δεν άφησε τίποτε ατελείωτο, που θα μπορούσε να υπηρετήσει στην εδραίωση της αληθινής λατρείας του Θεού· και όταν είδε ότι επέτυχε λίγο και σχεδόν τίποτε, εξακολούθησε, και με σταθερό και ακατάβλητο μεγαλείο ψυχής προχώρησε στην πορεία του.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή σας οι εξωτερικές μεταρρυθμίσεις κρύβουν βαθύτερη αντίσταση στον Θεό; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην επιμονή σας ενθαρρύνει όταν η πνευματική πρόοδος φαίνεται αργή; Ποιο ένα βήμα πιστής υπακοής μπορεί να σας ζητά ο Κύριος σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε παντοκράτορ, ὁ ἐρευνῶν τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας καὶ ἀναγγέλλων τὴν ἡμέραν τῆς ὀργῆς κατὰ παντὸς εἰδώλου, δώρησαι ἡμῖν χάριν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα ζητῶμέν σε μετὰ πάσης ταπεινώσεως καὶ ἀπορρίψωμεν πᾶν ὑπόλειμμα ψευδολατρείας. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ πιστότητι τῆς διαθήκης σου, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῇ ὑπακοῇ ἣν ἀπαιτεῖς, ἕως τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ἡ ὀργή σου ἀποστραφήσεται καὶ τὸ ὑπόλοιπόν σου συναχθήσεται ἐν εἰρήνῃ. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν, στερέωσον ἡμᾶς ἐν ἀληθινῇ λατρείᾳ καὶ φέρε ἡμᾶς τέλος εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →