← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 17 — με τον Gill

Ιωάννης 17John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Αιωνόσπορου που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Gill. Σήμερα παραμένουμε στην ιερή αρχιερατική προσευχή του κεφαλαίου 17 του Ιωάννη όπου ο Υιός χύνει την καρδιά του στον Πατέρα για λογαριασμό εκείνων που του δόθηκαν. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Gill ανοίγει τους θησαυρούς αυτού του αποσπάσματος δείχνοντας τη δόξα του Χριστού το δώρο της αιώνιας ζωής και την ενότητα των λυτρωμένων. Καθώς προχωρούμε μέσα από το άνοιγμα την ανάγνωση τη μελέτη την εξέταση την απάντηση και την προσευχή είθε το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες στις καρδιές μας και να μας φέρει πιο κοντά στον Κύριο που προσεύχεται για εμάς ακόμα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε το κεφάλαιο 17 του Ιωάννη αργά και προσευχητικά. Ακούστε την τρυφερή προσφώνηση προς τον Πατέρα την επαναλαμβανόμενη έμφαση σε εκείνους που δόθηκαν στον Υιό και τον πόθο για τη διατήρηση και την ενότητά τους. Αφήστε τα λόγια του Ιησού να σας περιβάλουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Gill για βαθύτερη κατανόηση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Gill ξεκινά με την εξήγηση του στίχου 1. και αυτό εκφράζει την ένταση και την αγάπη του νου του Χριστού και την εμπιστοσύνη του στη θεία εύνοια δείχνει ότι ο νους του ήταν γεμάτος ευλάβεια και πίστη και στερούνταν ντροπής και φόβου και κατείχε μεγάλη ελευθερία τόλμη και αφοβία και είπε Πατέρα ή 'ο Πατέρας μου' όπως διαβάζουν οι συριακές αραβικές και περσικές μεταφράσεις και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι χρησιμοποίησε τη λέξη Αββά που σημαίνει 'ο Πατέρας μου' διεκδικώντας έτσι το ενδιαφέρον του σε αυτόν και τη σχέση του μαζί του η ώρα ήρθε να αναχωρήσει από τον κόσμο να υποφέρει και να πεθάνει για τον λαό του που συμφωνήθηκε μεταξύ αυτού και του Πατέρα του από την αιωνιότητα και ήταν ευπρόσδεκτη σε αυτόν για χάρη της σωτηρίας του λαού του και γι' αυτό μίλησε με αέρα ευχαρίστησης και ικανοποίησης και θα τελείωνε γρήγορα ήταν μόνο μια ώρα σαν να λέμε αν και χρόνος μεγάλης ταραχής στενοχώριας και σκότους και έτσι κατάλληλος χρόνος για προσευχή δόξασε τον Υιό σου ως άνθρωπο και Μεσίτη γιατί ως Θεός δεν χρειαζόταν δόξα ούτε μπορούσε να προστεθεί σε αυτόν αλλά αυτό σχεδιάζει κάποιες εκδηλώσεις δόξας επάνω του κατά τον θάνατό του υποστηρίζοντάς τον κάτω από όλες τις λύπες και τα παθήματά του και μεταφέροντάς τον μέσα από αυτό έτσι ώστε να νίκησε όλους τους εχθρούς του λαού του και τους δικούς του την αμαρτία τον Σατανά τον κόσμο και τον θάνατο και απέκτησε αιώνια λύτρωση για αυτούς και κατά την ανάστασή του μη επιτρέποντάς του να παραμείνει τόσο πολύ στον τάφο ώστε να δει φθορά και ανασταίνοντάς τον στον ακριβή χρόνο που προφητεύτηκε από τους προφήτες και τον ίδιο και στέλνοντας έναν άγγελο να κυλήσει την πέτρα και ανασταίνοντας μερικούς από τους αγίους μαζί του και βάζοντας τέτοια δόξα στο σώμα του ώστε να είναι το υπόδειγμα και το παράδειγμα της ανάστασης των αγίων και κατά την ανάληψή του στον ουρανό όταν αιχμαλώτευσε αιχμαλωσία και κατά την συνεδρία του στα δεξιά του Θεού πάνω από όλες τις αρχές και εξουσίες και μέσω της έκχυσης του Πνεύματος στους μαθητές του και της θείας δύναμης που συνόδευσε το Ευαγγέλιό του για να το καταστήσει αποτελεσματικό σε μεγάλες ομάδες τόσο Ιουδαίων όσο και Εθνικών με όλα αυτά δοξάστηκε σύμφωνα με αυτή την ικεσία του στο οποίο ο σκοπός του είναι ότι ο Υιός σου επίσης να σε δοξάσει όπως το έκανε σε όλη τη διάρκεια της ζωής και της συναναστροφής του και με τη διακονία και τα θαύματά του έτσι τώρα στα παθήματα και τον θάνατό του μέσω της σωτηρίας των εκλεκτών του στην οποία η σοφία η χάρη η δικαιοσύνη η αγιότητα η δύναμη και η πιστότητα του Θεού δοξάζονται πολύ και στην μετέπειτα εκπλήρωση άλλων κλάδων του μεσιτικού του έργου κάνοντας ικεσία για τον λαό του στη διακονία του λόγου και των διατάξεών του από τους υπηρέτες του συνοδευόμενη από το άγιο Πνεύμα του και με τη διοίκηση του βασιλικού του έργου. Ο Gill στη συνέχεια αναφέρεται στον στίχο 2. Στίχος 2. Καθώς του έδωσες εξουσία πάνω σε κάθε σάρκα .... Όλους τους ανθρώπους σε διάκριση από τους αγγέλους και αυτούς ως πεσμένους ως αδύναμους εύθραυστους αμαρτωλούς και θνητούς πλάσματα άνδρες κάθε έθνους Ιουδαίους ή Εθνικούς και κάθε χαρακτήρα εκλεκτούς ή μη εκλεκτούς όχι ότι δεν έχει επίσης εξουσία πάνω στους αγγέλους ούτε περιορίζεται η εξουσία του πάνω στους ανθρώπους στη 'σάρκα' ή τα σώματά τους αλλά φτάνει και στα πνεύματα ή τις ψυχές τους η οποία εξουσία είναι κυβερνητική διατακτική και δικαστική κυβερνά αυτούς με σκήπτρο δικαιοσύνης τους διαθέτει στην πρόνοια όπως ευαρεστείται και θα τους κρίνει την τελευταία ημέρα και αυτή είναι μια εξουσία που του 'δόθηκε' από τον Πατέρα του και δεν είναι εκείνη η αρχική εξουσία πάνω σε όλα τα πράγματα που έχει ως Θεός και Δημιουργός τους η οποία είναι φυσική ουσιώδης και απαράγωγη αλλά είναι μια παράγωγη και αντιπροσωπευτική εξουσία την οποία έχει ως Μεσίτης ως υπηρετική στους σκοπούς και τα σχέδια του έργου του και καθώς ο Θεός τον δόξασε ως τέτοιο δίνοντάς του αυτή την εξουσία έτσι τον δοξάζει πάλι αναγνωρίζοντάς την και χρησιμοποιώντας την για τον σκοπό για τον οποίο δόθηκε ώστε να δώσει αιώνια ζωή σε όσους του έδωσες η αιώνια ζωή είναι δώρο και δεν οφείλεται στα προσόντα των ανθρώπων πράγματι δεν υπάρχει προσόν στα έργα των ανθρώπων όχι ούτε στα καλύτερα γιατί αυτά οφείλονται προηγουμένως στον Θεό δεν μπορούν να είναι ωφέλιμα σε αυτόν αν γίνουν σωστά δεν γίνονται με τη δύναμη του πλάσματος αλλά μέσω της χάριτος του Θεού και δεν έχουν καμία αναλογία προς την αιώνια ζωή η οποία είναι στο δώρο του Χριστού όχι μόνο η υπόσχεσή της είναι σε αυτόν αλλά η ίδια τέθηκε στα χέρια του και ήρθε σε αυτόν τον κόσμο ώστε ο λαός του να την έχει αποκτήσει και αφαίρεσε ό,τι βρισκόταν στον δρόμο της απόλαυσής της έχει δικαίωμα να την παραχωρήσει και το δικαίωμά τους σε αυτήν έρχεται μέσω αυτού μέσω του αίματος και της δικαιοσύνης του τα πρόσωπα στα οποία παραχωρεί αυτό το δώρο δεν είναι όλοι οι άνθρωποι αλλά εκείνοι που ο Πατέρας στην αιώνια διαθήκη έδωσε σε αυτόν ως λαό και μερίδα του σύζυγο και παιδιά του κοσμήματα και θησαυρό του για να σωθούν και να απολαυθούν από αυτόν τους οποίους επέλεξε και διατήρησε σε αυτόν και έκανε τη φροντίδα και την ευθύνη του σε αυτούς και σε κάθε έναν από αυτούς ο Χριστός δίνει αυτή τη μεγάλη ευλογία ούτε θα στερηθεί κανείς από αυτούς και είναι για χάρη αυτής που όλα τα πλάσματα και τα πράγματα όλη η εξουσία στον ουρανό και στη γη δίνονται σε αυτόν. Ο Gill προχωρά στον στίχο 3. Στίχος 3. Και αυτή είναι η αιώνια ζωή .... Δηλαδή η αρχή και ο ενέχυρός της ο δρόμος προς αυτήν και τα μέσα της και αυτό που σίγουρα θα καταλήξει σε αυτήν ώστε να σε γνωρίσουν τον μόνο αληθινό Θεό και τον Ιησού Χριστό τον οποίο απέστειλες. Ο Gill συνεχίζει με τον στίχο 4. Στίχος 4. Σε δόξασα στη γη .... Αυτό χρησιμοποιείται ως λόγος και επιχείρημα γιατί ο Πατέρας να τον δοξάσει ο Χριστός δόξασε τον Πατέρα του προσωπικά καθώς προέβαλε και εξέφρασε τη δόξα του προσώπου του και λεκτικά αποδίδοντας σε όλες τις περιπτώσεις έπαινο και δόξα σε αυτόν και πραγματικά ή με έργα και αυτό με διάφορους τρόπους όπως σε και με τη διακονία του διακηρύσσοντας ότι είχε την αποστολή τα προσόντα και τη διδασκαλία του από αυτόν ως προφήτης το κύριο έργο του ήταν να δηλώσει τον νου και τη θέληση του Πατέρα του την αγάπη και τη χάρη του ούτε ζητούσε τη δική του αλλά τη δόξα του Πατέρα του και με τα θαύματά του γιατί αν και αυτά ήταν αποδείξεις της θεότητας και της Μεσσιανικότητάς του και εκδηλώσεις της δικής του δόξας όμως η δόξα του Πατέρα του ιδιαίτερα της δύναμής του φαινόταν εξέχουσα σε αυτά γιατί τα ανέφερε σε αυτόν και αυτά ήταν συχνά τα μέσα για να δοξάζουν οι άνθρωποι τον Θεό του Ισραήλ και με όλη τη ζωή και τη συναναστροφή του η οποία ήταν εντελώς σύμφωνα με τη θέληση του Θεού και κάθε πράξη της κατευθυνόταν στη δόξα του ιδιαίτερα τον δόξασε με την πρώιμη προσοχή του στη θέλησή του και την υπόθεση για την οποία τον έστειλε με τον ζήλο του για τον οίκο του Πατέρα του και με την άσκηση των διαφόρων αρετών της πίστης της ελπίδας και της αγάπης επάνω του και όπως με τη ζωή του έτσι και στον θάνατό του ακόμα και όλο το διάστημα που ήταν 'στη γη' όπου ο Θεός είχε ατιμαστεί από την αμαρτία των ανθρώπων όπου ο Χριστός τώρα ταπεινώθηκε στην ανθρώπινη φύση και ακόμα και αυτό ήταν για τη δόξα του Θεού και αυτό λέγεται σε διάκριση από τον ουρανό όπου ο Θεός δοξάζεται από τους αγγέλους και όπου ο Χριστός σύντομα θα δοξαζόταν στην ανθρώπινη φύση του έχω τελειώσει το έργο που μου έδωσες να κάνω με το 'έργο' εννοείται η υπακοή στη θέληση του Θεού η καταστροφή όλων των πνευματικών εχθρών όπως η αμαρτία ο Σατανάς ο κόσμος και ο θάνατος και η λύτρωση και η σωτηρία του λαού του η οποία 'δόθηκε' σε αυτόν να κάνει δεν την ανέλαβε ο ίδιος αλλά καλούμενος σε αυτήν την αποδέχτηκε πρόθυμα διορίστηκε και σχεδιάστηκε για αυτόν στο συμβούλιο και τη διαθήκη της χάριτος ήταν πλήρως εξοικειωμένος με αυτήν και αν και ήταν δύσκολη ήταν ευχάριστη και ευχάριστη σε αυτόν ούτε την άφησε μέχρι να μπορέσει να πει ότι είναι 'τελειωμένη' όπως έγινε από τον ίδιο μόνο χωρίς τη βοήθεια του ανθρώπου και είναι τόσο πλήρης που τίποτα δεν μπορεί να προστεθεί σε αυτήν και τόσο σταθερά γίνει που δεν μπορεί να ξετυλιχθεί από ανθρώπους και διαβόλους μιλάει γι' αυτό ως τελειωμένο επειδή ο χρόνος ήρθε να το τελειώσει και ήταν σίγουρος για την ολοκλήρωσή του.
Σκεφτείτε

Εξέταση

Ο Gill ολοκληρώνει με την αναστοχασμό στον στίχο 9. Στίχος 9. Προσεύχομαι για αυτούς .... Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό για τον Χριστό όχι ως Θεό γιατί ως τέτοιος είναι το αντικείμενο της προσευχής ούτε χρειάζεται να προσευχηθεί σε κανέναν άλλον ούτε υπάρχει κανένας ανώτερος από αυτόν υπό αυτή την εξέταση για να προσευχηθεί σε αυτόν αλλά ως άνθρωπος και Μεσίτης ούτε η προσευχή του είναι επιχείρημα κατά της θεότητάς του ούτε απόδειξη κατωτερότητας προς τον Πατέρα του σε σχέση με τη θεία φύση του αφού δεν είναι σε αυτήν αλλά στην ανθρώπινη φύση του που προσευχήθηκε αν και αυτό μπορεί να αποδοθεί σε ολόκληρο το πρόσωπό του ως Θεάνθρωπος εξ ου και είχε τα μεγαλύτερα προσόντα και ικανότητες για αυτό το έργο και οι προσευχές του ακούγονταν πάντα η προσευχή όπως αποδίδεται στον Χριστό πρέπει να περιοριστεί στην κατάσταση της ταπείνωσής του η προσευχή δεν μιλιέται ποτέ για τον Χριστό παρά μόνο ενώ ήταν εδώ στη γη η μεσιτεία του στον ουρανό δεν εκφράζεται ποτέ με προσευχή και οι άγιοι όταν έρθουν εκεί θα έχουν τελειώσει την προσευχή ο Χριστός ενώ στη γη ήταν εξαιρετικό υπόδειγμα προσευχής ιδιωτικής και μοναχικής προσευχής κοινωνικής προσευχής για και με τους μαθητές του συχνής και θερμής προσευχής υποταγής στη θέληση του Θεού στην προσευχή και προσευχής ακόμα και για εχθρούς τα πρόσωπα για τα οποία λέγεται εδώ ότι προσεύχεται είναι οι απόστολοί του το οποίο δείχνει τον κίνδυνο και τις ανάγκες τους τη φροντίδα του πάνω τους και το ενδιαφέρον για αυτούς και την αγάπη του προς αυτούς δεν προσεύχομαι για τον κόσμο τους κατοίκους του το σαρκικό άπιστο μέρος του κόσμου που βρίσκεται στην αμαρτία και θα καταδικαστεί όπως δεν πέθανε για αυτούς έτσι δεν προσευχήθηκε για αυτούς για όσους είναι ο εξιλασμός είναι και συνήγορος και για όσους πέθανε κάνει μεσιτεία και για κανέναν άλλον με πνευματικό σωτηριολογικό τρόπο αλλά για εκείνους που μου έδωσες έξω από τον κόσμο ως διακριτούς από αυτούς για να σωθούν με αιώνια σωτηρία από αυτόν και να διατηρηθούν ασφαλείς στη βασιλεία και τη δόξα του για αυτούς προσεύχεται για τη μεταστροφή τους την εφαρμογή της συγχώρεσης σε αυτούς την τελική επιμονή και την αιώνια δόξα τους γιατί είναι δικοί σου όχι μόνο με τη δημιουργία και ως φροντίδα της πρόνοιάς του αλλά με την αιώνια εκλογή και την ειδική χάρη στην κλήση που είναι λόγος για τον οποίο ο Χριστός προσευχήθηκε για αυτούς και επιχείρημα γιατί ο Πατέρας να και θα λάμβανε υπόψη τις προσευχές του. Ο Gill εξετάζει περαιτέρω τον στίχο 10. Στίχος 10. Και όλα τα δικά μου είναι δικά σου και τα δικά σου είναι δικά μου .... Ο Χριστός μιλάει όχι για πράγματα αλλά για πρόσωπα διαφορετικά όλες οι τελειότητες της φύσης του ως Θεού και όλα τα έργα που έκανε και οι διδασκαλίες που δίδαξε ως άνθρωπος ήταν του Πατέρα του όπως όλες οι τελειότητες του Πατέρα του η φύση του τα ονόματά του τα έργα του η λατρεία του ήταν δικά του το ίδιο που ανήκει στον ένα ανήκει στον άλλο αλλά πρόσωπα εννοούνται εδώ και αυτοί οι εκλεκτοί του Θεού ιδιαίτερα οι απόστολοι που ήταν δικοί του και του Πατέρα του ανήκαν και στους δύο με εκλογή διαθηκικές συναλλαγές λύτρωση και αποτελεσματική χάρη στη μεταστροφή αυτό το αμοιβαίο ενδιαφέρον προκύπτει από ένωση στη φύση συμφωνία στη διαθήκη και συνένωση στη λειτουργία και δοξάζομαι σε αυτούς ή από αυτούς αποδίδοντας σε αυτόν όλες τις θεϊκές τελειότητες έργα και λατρεία αποδίδοντας όλη τη σωτηρία τους σε αυτόν και δίνοντάς του όλη τη δόξα της πιστεύοντας σε αυτόν περπατώντας άξια αυτού στις ζωές και τις συναναστροφές τους υποφέροντας υπομονετικά και χαρούμενα για χάρη του και μένοντας στο Ευαγγέλιό του και τις διατάξεις του και θα δοξαστεί από αυτούς και σε αυτούς στο εξής και αυτό για πάντα επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'.
Απαντήστε

Απάντηση

Πώς το να γνωρίζετε ότι ο Χριστός προσεύχεται συγκεκριμένα για εκείνους που ο Πατέρας του έδωσε σε αυτόν βαθαίνει την αίσθηση του ανήκειν σας; Με ποιους τρόπους μπορεί η ενότητα που ζητά ο Χριστός μεταξύ του λαού του να προκαλέσει τις τρέχουσες σχέσεις σας μέσα στο σώμα; Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προσκαλεί να αναπαυθείτε πιο πλήρως στο τελειωμένο έργο και τη συνεχιζόμενη μεσιτεία του Ιησού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Άγιε Πατέρα σε ευχαριστούμε για το δώρο του Υιού σου και για την προσευχή που πρόσφερε εκ μέρους εκείνων που του έδωσες σε ευχαριστούμε που μας διατηρείς στο όνομά σου και για την ενότητα που μας χάρισες στον Χριστό δώσε μας χάρη να φυλάξουμε τον λόγο σου να αυξηθούμε στη γνώση σου και του Υιού σου και να περπατήσουμε άξια της αιώνιας ζωής που λάβαμε φύλαξέ μας από τον πονηρό ενίσχυσε την αγάπη μας ο ένας για τον άλλον και κάνε μας να σε δοξάζουμε σε όλα τα πράγματα μέχρι να δούμε τον Ιησού πρόσωπο με πρόσωπο στο πολύτιμο όνομά του προσευχόμαστε αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →