Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς
Β' Βασιλειών 17-18 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής από τον Μάθιου Χένρι φέρνει νέα σαφήνεια στην σοβαρή καταγραφή των τελευταίων ημερών του Ισραήλ. Στο σημερινό μάθημα ακολουθούμε τις γνώσεις του μέσα από Β' Βασιλειών 17-18, όπου η μακρά ανταρσία του βόρειου βασιλείου φτάνει στο πικρό της τέλος. Οι σκέψεις του Χένρι μας βοηθούν να ιχνηλατήσουμε τόσο την υπομονή όσο και την δικαιοσύνη του Θεού ενώ μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε προειδοποιήσεις που παραμένουν επείγουσες για κάθε γενιά. Ας καθοδηγήσουν τα λόγια του σε βαθύτερο σεβασμό προς τον Κύριο που ακόμη καλεί τον λαό του σε ολόψυχη πιστότητα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε ανεπηρέαστο χρόνο για να διαβάσετε Β' Βασιλειών 17-18. Ακούστε τον σταθερό παλμό της επίμονης ειδωλολατρίας του Ισραήλ και τις υπομονετικές προειδοποιήσεις που έστειλε ο Θεός μέσω των προφητών του. Παρατηρήστε πώς το κείμενο μετακινείται από πολιτικά γεγονότα στις βαθύτερες πνευματικές αιτίες πίσω από την κατάρρευση του έθνους. Επιτρέψτε στην αφήγηση να διεγείρει τόσο θλίψη όσο και αποφασιστικότητα καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε το σχόλιο του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και τις κύριες διαιρέσεις του κεφαλαίου 17.
Αυτό το κεφάλαιο μας δίνει μια αφήγηση της αιχμαλωσίας των δέκα φυλών, και έτσι ολοκληρώνει την ιστορία εκείνου του βασιλείου, αφού είχε συνεχιστεί περίπου 265 χρόνια, από την εγκατάσταση του Ιεροβοάμ γιου του Ναβάτ. Σε αυτό έχουμε, Ι. Μια σύντομη αφήγηση αυτής της καταστροφής, εδ. 1-6. ΙΙ. Παρατηρήσεις επάνω σε αυτήν, και τις αιτίες της, για την δικαίωση του Θεού σε αυτήν και για προειδοποίηση σε άλλους, εδ. 7-23. ΙΙΙ. Μια αφήγηση των εθνών που τους διαδέχθηκαν στην κατοχή της γης τους, και την μικτή θρησκεία που εγκαταστάθηκε μεταξύ τους, εδ. 24-41.Ο Χένρι στη συνέχεια στρέφεται στην θεία προοπτική για τις αιτίες της καταστροφής του Ισραήλ.
Αν και η καταστροφή του βασιλείου των δέκα φυλών σχετίζεται σύντομα, σε αυτούς τους στίχους σχολιάζεται εκτενώς από τον ιστορικό μας, και αποδίδονται οι λόγοι της, όχι από τις δευτερεύουσες αιτίες—την αδυναμία του Ισραήλ, την ανόητη διαχείρισή τους, και την δύναμη και την αυξανόμενη μεγαλοσύνη του Ασσύριου μονάρχη (αυτά τα πράγματα παραβλέπονται)—αλλά μόνο από την Πρώτη Αιτία. Παρατηρήστε, 1. Ήταν ο Κύριος που απομάκρυνε τον Ισραήλ από το πρόσωπό του· όποιοι και αν ήταν οι όργανα, αυτός ήταν ο συγγραφέας αυτής της συμφοράς. Ήταν καταστροφή από τον Παντοδύναμο· ο Ασσύριος ήταν μόνο η ράβδος της οργής του, Ησ. ι΄ 5. Ήταν ο Κύριος που απέρριψε το σπέρμα του Ισραήλ, αλλιώς οι εχθροί τους δεν θα μπορούσαν να τους καταλάβουν, εδ. 20. Ποιος έδωσε τον Ιακώβ για λάφυρο, και τον Ισραήλ στους ληστές; Δεν ήταν ο Κύριος; Ησ. μγ΄ 24. Χάνουμε το όφελος των εθνικών κρίσεων αν δεν βλέπουμε το χέρι του Θεού σε αυτές, και την εκπλήρωση της γραφής, γιατί και αυτό παρατηρείται εδώ (εδ. 23): Ο Κύριος απομάκρυνε τον Ισραήλ από την εύνοιά του, και από τη δική τους γη, όπως είχε πει μέσω όλων των δούλων του των προφητών. Μάλλον θα περάσουν ο ουρανός και η γη παρά μια κεραία του λόγου του Θεού να πέσει στο έδαφος. Όταν ο λόγος του Θεού και τα έργα του συγκρίνονται, θα βρεθεί όχι μόνο ότι συμφωνούν, αλλά ότι αλληλοεξηγούνται. Αλλά γιατί ο Θεός θα κατέστρεφε έναν λαό που υψώθηκε και ενσωματώθηκε, όπως ο Ισραήλ, με θαύματα και χρησμούς; Γιατί θα αναιρούσε αυτό που ο ίδιος είχε κάνει με τόσο μεγάλο κόστος; Ήταν καθαρά μια πράξη κυριαρχίας; Όχι, ήταν μια πράξη αναγκαίας δικαιοσύνης. Διότι, 2. Τον προκάλεσαν να το κάνει με την πονηρία τους. Ήταν έργο του Θεού; Όχι, ήταν δικό τους· με τον τρόπο και τις πράξεις τους προκάλεσαν όλα αυτά στον εαυτό τους, και ήταν η δική τους πονηρία που τους διόρθωσε. Αυτό δείχνει εδώ εκτενώς ο ιερός ιστορικός, ώστε να φανεί ότι ο Θεός δεν τους έκανε κακό και ώστε άλλοι να ακούσουν και να φοβηθούν. Ελάτε και δείτε τι ήταν αυτό που έκανε όλο αυτό το κακό, που έσπασε τη δύναμή τους και έβαλε την τιμή τους στη σκόνη· ήταν η αμαρτία· αυτό, και τίποτε άλλο, χώρισε μεταξύ τους και του Θεού. Αυτό εδώ παρουσιάζεται πολύ συγκινητικά ως η αιτία όλων των ερημώσεων του Ισραήλ. Εδώ δείχνει,Στη συνέχεια ο Χένρι εξετάζει τους συγκεκριμένους τρόπους με τους οποίους ο λαός προκάλεσε τον Κύριο μέσω της ειδωλολατρίας.
ΙΙ. Τι έκαναν εναντίον του Θεού, παρά τις δεσμεύσεις που τους είχε επιβάλει. 1. Γενικά. Αμάρτησαν εναντίον του Κυρίου του Θεού τους (εδ. 7), έκαναν πράγματα που δεν ήταν σωστά (εδ. 9), αλλά κρυφά. Ήταν τόσο προσκολλημένοι στις κακές πρακτικές τους που όταν δεν μπορούσαν να τις κάνουν δημόσια, δεν μπορούσαν από ντροπή ή δεν μπορούσαν από φόβο, τις έκαναν κρυφά—απόδειξη της αθεΐας τους, ότι νόμιζαν ότι ό,τι γινόταν κρυφά ήταν έξω από το μάτι του ίδιου του Θεού και δεν θα απαιτούνταν. Πάλι, έκαναν πονηρά πράγματα σε τέτοια άμεση αντίφαση προς τον θείο νόμο που φαινόταν σαν να γίνονταν επίτηδες για να προκαλέσουν τον Κύριο σε οργή (εδ. 11), σε περιφρόνηση της εξουσίας του και αψηφία της δικαιοσύνης του. Απέρριψαν τα διατάγματα του Θεού και την διαθήκη του (εδ. 15), δεν ήθελαν να δεσμευτούν ούτε από την εντολή του ούτε από τη συγκατάθεση που οι ίδιοι είχαν δώσει στη διαθήκη, αλλά πέταξαν τις υποχρεώσεις και των δύο, και γι' αυτό ο Θεός δικαίως τους απέρριψε, εδ. 20. Δείτε Ωσ. δ΄ 6. Άφησαν όλες τις εντολές του Κυρίου του Θεού τους (εδ. 16), άφησαν τον δρόμο, άφησαν το έργο, που εκείνες οι εντολές τους πρόσταζαν και τους καθοδηγούσαν. Όχι, τέλος, πούλησαν τον εαυτό τους για να κάνουν το κακό ενώπιον του Κυρίου, δηλαδή προσκολλήθηκαν ολοκληρωτικά στην αμαρτία, ως δούλοι στην υπηρεσία εκείνων στους οποίους πωλούνται, και, με την επίμονη επιμονή τους στην αμαρτία, σκλήρυναν τόσο τις καρδιές τους που τελικά έγινε ηθικά αδύνατο να ανακάμψουν, όπως κάποιος που έχει πουλήσει τον εαυτό του έχει θέσει την ελευθερία του πέρα από ανάκληση. 2. Συγκεκριμένα. Αν και ήταν ένοχοι (χωρίς αμφιβολία) πολλών ανηθικοτήτων, και παραβίασαν όλες τις εντολές του δεύτερου πίνακα, όμως τίποτε δεν προσδιορίζεται εδώ, παρά η ειδωλολατρία τους. Αυτή ήταν η αμαρτία που τους περιέβαλλε πιο εύκολα· αυτή ήταν, από όλες τις αμαρτίες, η πιο προκλητική προς τον Θεό: ήταν η πνευματική μοιχεία που έσπασε την γαμήλια διαθήκη, και ήταν η είσοδος όλης της άλλης πονηρίας. Γι' αυτό αναφέρεται ξανά και ξανά εδώ ως η αμαρτία που τους κατέστρεψε. (1.) Φοβήθηκαν άλλους θεούς (εδ. 7), δηλαδή τους λάτρεψαν και απέδωσαν την τιμή τους σε αυτούς, σαν να φοβούνταν την δυσαρέσκειά τους. (2.) Περπάτησαν στα διατάγματα των εθνών, που ήταν αντίθετα προς τα διατάγματα του Θεού (εδ. 8), έκαναν όπως έκαναν τα έθνη (εδ. 11), πήγαν πίσω από τα έθνη που ήταν γύρω τους (εδ. 15), έτσι προδίδοντας την τιμή της ιδιαιτερότητάς τους, και ματαιώνοντας τον σχεδιασμό του Θεού γι' αυτούς, που ήταν να διακριθούν από τα έθνη. Πρέπει εκείνοι που διδάχθηκαν από τον Θεό να πάνε σχολείο στα έθνη—εκείνοι που αφιερώθηκαν στον Θεό να παίρνουν τα μέτρα τους από τα έθνη που εγκαταλείφθηκαν από αυτόν; (3.) Περπάτησαν στα διατάγματα των ειδωλολατρικών βασιλέων του Ισραήλ (εδ. 8), σε όλες τις αμαρτίες του Ιεροβοάμ, εδ. 22. Όταν οι βασιλείς τους ανέλαβαν εξουσία να αλλάξουν και να προσθέσουν στους θείους θεσμούς, υποτάχθηκαν σε αυτούς, και νόμιζαν ότι η εντολή των βασιλέων τους θα τους στήριζε στην ανυπακοή προς την εντολή του Θεού τους. (4.) Έκτισαν για τον εαυτό τους υψηλούς τόπους σε όλες τις πόλεις τους, εδ. 9. Αν σε οποιοδήποτε μέρος υπήρχε μόνο ο πύργος των φυλάκων (ένας πύργος της υπαίθρου που δεν είχε τείχη, αλλά μόνο έναν πύργο για να στεγάσει τον φύλακα σε καιρό κινδύνου), ή μόνο μια καλύβα για βοσκούς, έπρεπε να τιμηθεί με υψηλό τόπο, και αυτόν με θυσιαστήριο. Αν υπήρχε οχυρωμένη πόλη, έπρεπε να οχυρωθεί περαιτέρω με υψηλό τόπο. Αφού εγκατέλειψαν τον μόνο τόπο του Θεού, δεν ήξεραν τέλος σε υψηλούς τόπους, στους οποίους κάθε άνθρωπος ακολουθούσε τη δική του φαντασία και κατεύθυνε την ευλάβειά του σε όποιον θεό ήθελε. Τα ιερά πράγματα βεβηλώθηκαν έτσι και έγιναν κοινά, όταν τα θυσιαστήριά τους ήταν σαν σωροί στα αυλάκια του χωραφιού, Ωσ. ιβ΄ 11. (5.) Έστησαν εικόνες και άλση—Ασερίμ (ακόμη και ξύλινες εικόνες, έτσι νομίζουν κάποιοι ότι ο όρος, που μεταφράζουμε άλση, πρέπει να αποδοθεί) ή Ασταρώθ (έτσι άλλοι)—κατευθυνόμενα αντίθετα προς τη δεύτερη εντολή, εδ. 10. Υπηρέτησαν είδωλα (εδ. 12), τα έργα των χεριών τους και πλάσματα της φαντασίας τους, αν και ο Θεός τους είχε προειδοποιήσει ιδιαίτερα να μην κάνουν αυτό το πράγμα. (6.) Έκαιγαν θυμίαμα σε όλους τους υψηλούς τόπους, προς τιμήν ξένων θεών, γιατί ήταν προς ατιμία του αληθινού Θεού, εδ. 11. (7.) Ακολούθησαν ματαιότητα. Τα είδωλα ονομάζονται έτσι, επειδή δεν μπορούσαν να κάνουν ούτε καλό ούτε κακό, αλλά ήταν τα πιο ασήμαντα πράγματα που μπορούσαν να είναι· εκείνοι που τα λάτρευαν έγιναν όμοιοι με αυτά, και έτσι έγιναν μάταιοι και άχρηστοι (εδ. 16), μάταιοι στις ευλάβειές τους, που ήταν κτηνώδεις και γελοίες, και έτσι έγιναν μάταιοι σε όλη την συναναστροφή τους. (8.) Εκτός από τις χυτές εικόνες, ακόμη και τα δύο μοσχάρια, λάτρεψαν όλη την στρατιά του ουρανού—τον ήλιο, το φεγγάρι, και τα αστέρια: γιατί δεν εννοείται η ουράνια στρατιά των αγγέλων· δεν μπορούσαν να υψωθούν τόσο πάνω από αισθητά πράγματα ώστε να σκεφτούν αυτά. Και, μαζί, υπηρέτησαν τον Βάαλ, τους θεοποιημένους ήρωες των εθνών, εδ. 16. (9.) Έκαναν τα παιδιά τους να περάσουν από τη φωτιά, σε ένδειξη της αφιέρωσής τους στα είδωλά τους. (10.) Χρησιμοποίησαν μαντείες και μαγείες, για να λάβουν κατευθύνσεις από τους θεούς στους οποίους απέδιδαν τις ευλάβειές τους.Ο Χένρι συνεχίζει περιγράφοντας τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις που έστειλε ο Θεός μέσω προφητών και οραματιστών.
ΙΙΙ. Ποια μέσα χρησιμοποίησε ο Θεός μαζί τους, για να τους απομακρύνει από τις ειδωλολατρίες τους, και με πόσο λίγο αποτέλεσμα. Μαρτύρησε εναντίον τους, τους έδειξε τις αμαρτίες τους και τους προειδοποίησε για τις μοιραίες συνέπειές τους μέσω όλων των προφητών και όλων των οραματιστών (γιατί έτσι ονομάζονταν παλαιότερα οι προφήτες), και τους πίεσε να απομακρυνθούν από τους πονηρούς δρόμους τους, εδ. 13. Έχουμε διαβάσει για προφήτες, περισσότερο ή λιγότερο, σε κάθε βασιλεία. Αν και είχαν εγκαταλείψει την οικογένεια των ιερέων του Θεού, δεν τους άφησε χωρίς διαδοχή προφητών, που έκαναν έργο τους να τους διδάξουν την καλή γνώση του Κυρίου, αλλά όλα μάταια (εδ. 14)· δεν ήθελαν να ακούσουν, αλλά σκλήρυναν τον αυχένα τους, επέμειναν στις ειδωλολατρίες τους, και ήταν σαν τους πατέρες τους, που δεν ήθελαν να υποκύψουν στον ζυγό του Θεού, επειδή δεν πίστευαν σε αυτόν, δεν δέχονταν τις αλήθειες του, ούτε θα τολμούσαν στις υποσχέσεις του: φαίνεται να αναφέρεται στους πατέρες τους στην έρημο· η ίδια αμαρτία που τους κράτησε έξω από την Χαναάν τους έβγαλε αυτούς έξω, και αυτή ήταν η απιστία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα σημειώνοντας την δική του συνενοχή του Ιούδα στις ίδιες αμαρτίες.
Τέλος, εδώ υπάρχει μια καταγγελία εναντίον του Ιούδα στη μέση όλων (εδ. 19): Επίσης ο Ιούδας δεν τήρησε τις εντολές του Θεού· αν και δεν ήταν ακόμη τόσο κακοί όσο ο Ισραήλ, όμως περπάτησαν στα διατάγματα του Ισραήλ· και αυτό επιδείνωσε την αμαρτία του Ισραήλ, ότι μετέδωσαν την μόλυνσή της στον Ιούδα· δείτε Ιεζ. κγ΄ 11. Εκείνοι που φέρνουν αμαρτία σε μια χώρα ή οικογένεια φέρνουν πανούκλα σε αυτήν και θα έχουν να απολογηθούν για όλο το κακό που ακολουθεί.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου ανέχομαι μικρούς συμβιβασμούς που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε ανοιχτή ανταρσία;
2. Πώς έχω ανταποκριθεί στις προειδοποιήσεις που έχει ήδη στείλει ο Θεός μέσω της Γραφής και των συμπιστών;
3. Ποια βήματα μπορώ να κάνω σήμερα για να φοβηθώ τον Κύριο μόνο και να απορρίψω κάθε ανταγωνιστικό είδωλο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, ὁ Λόγος Σου ἵσταται ὡς σοβαρὰ προειδοποίησις κατὰ τῆς εἰδωλολατρίας καὶ τῶν διῃρημένων καρδιῶν ποὺ ἔφεραν κρίσιν ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, χάρισον εἰς ἡμᾶς ταπεινὸν φόβον ποὺ ἀποστρέφεται ἀπὸ κάθε ἀντίπαλον τῆς δόξης Σου καὶ προσκολλᾶται ἐν πίστει εἰς τὸν Χριστὸν μόνον. Κράτησον τὴν ἐκκλησίαν Σου σταθερὰν ἐν καθαρᾷ λατρείᾳ καὶ εἰλικρινεῖ ὑπακοῇ, ἵνα μὴ σκληρύνωμεν τὰς καρδίας ἡμῶν ἀλλὰ περιπατῶμεν πιστῶς ἐνώπιόν Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →