Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 15 — με τον Ουέντον
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής διδασκαλίας στρεφόμαστε σήμερα στο Σχόλιο του Δανιήλ Δ. Ουέντον στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη, του οποίου η σαφής Αρμινιανή έκθεση των Α' Κορινθίους 15 ξεδιπλώνει την ελπίδα της ανάστασης που αγκυρώνει την κοινή μας πίστη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνώσουμε το δέκατο πέμπτο κεφάλαιο των Α' Κορινθίους, ακούγοντας τη μαρτυρία του αποστόλου που ο Ουέντον εκθέτει με τόση προσοχή ως το ίδιο το θεμέλιο της σωτηρίας μας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ουέντον αρχίζει παρουσιάζοντας τη σταθερή δήλωση της ιστορίας του Χριστού.
Στίχοι 1-11. 1. Η ιστορία του Χριστού, ιδιαίτερα η Ανάσταση του Χριστού, όπως ελήφθη από την αποστολική μαρτυρία, πλήρως και σταθερά εκτεθειμένη, 1-11. Έχουμε εδώ το ιστορικό επιχείρημα για την ανάσταση του Χριστού, και συνεπώς για την αλήθεια του Χριστιανισμού, το οποίο επεκτάθηκε πλήρως σε πλήρη και αναπάντητο τόμο από τον Πέιλι. Δεν είναι το μοναδικό επιχείρημα, αλλά είναι το θεμελιώδες επιχείρημα για την πίστη μας. Διά αυτού ο Χριστιανισμός δεν είναι φιλοσοφία, όπως οι διδασκαλίες του Σωκράτη, αλλά θρησκεία όπως τίποτε άλλο στον κόσμο. Μια φιλοσοφία αναδύεται από τις ίδιες τις δυνάμεις του ανθρώπινου νου· μια θρησκεία κατέρχεται από τα άνω προς τον άνθρωπο, αποκαλύπτουσα αλήθειες υπεράνω των ανθρώπινων δυνάμεων.Ο Ουέντον στη συνέχεια προωθεί το άμεσο ζήτημα που εγείρεται από την άρνηση της ανάστασης.
Στίχος 12. 2. Η άρνηση της ανάστασης είναι άρνηση της ανάστασης του Χριστού, και συνεπώς απόρριψη της χριστιανικής πίστης, 12-19. 12. Εάν… πώς λέγουν Αυτό εξάγει το ζήτημα. Μερικοί Ποιοι ή τι ήταν αυτοί οι μερικοί; Αν και με τους Σαδδουκαίους αρνούνταν την ανάσταση των νεκρών, και πιθανώς επίσης την ύπαρξη πνεύματος, η αντίθεση μεταξύ Σαδδουκαίων και Χριστιανών καθιστά απίθανο αυτοί οι αρνητές να ανήκαν σε εκείνη την αίρεση. Μπορεί να ήταν προσήλυτοι από τους οπαδούς των Αθηναίων φιλοσόφων, ιδιαίτερα των Επικουρείων, οι οποίοι απέπεμψαν τον Παύλο τόσο άμεσα για το κήρυγμα του Ιησού και της ανάστασης. Πράγματι, η κορυφή του Ακροκορίνθου ήταν σχεδόν εν όψει των Αθηνών· και αυτή η επιστολή, απευθυνόμενη όχι μόνο στην Κόρινθο αλλά και στις Εκκλησίες της Αχαΐας, περιλάμβανε αναμφίβολα την Αθήνα. Ωστόσο οι μερικοί εμφανίζονται, από τις αντιρρήσεις τους που απαντώνται από τον άγιο.Ο Ουέντον στη συνέχεια προχωρεί στην επαναβεβαίωση της ανάστασης του Χριστού εντός της θείας τάξεως.
Στίχος 20. 20. Αλλά τώρα Μετά από όλες αυτές τις αρνήσεις. Ο Χριστός ανέστη Επαναβεβαιωμένο με υπέροχη έμφαση. Απαρχή Σύμφωνα με τη Μωσαϊκή τελετουργία το πρώτο προϊόν του έτους από αγρό, αμπέλι κ.λπ., ήταν ιερό, και προσφερόταν στον Θεό. Έτσι ο Χριστός, ως ο πρώτος αναστημένος από τους νεκρούς για να μη αποθάνει πλέον, ήταν η απαρχή της καθολικής ανάστασης. Άλλοι, όπως ο Λάζαρος και ο υιός της χήρας της Ναΐν, αναστήθηκαν από τον θάνατο· και αυτή η ανάσταση ονομάζεται, σε ρηματική μορφή, ανάσταση· αλλά αυτοί αναστήθηκαν σε θνητό σώμα για να αποθάνουν πάλι. Η ανάστασή τους δεν ήταν μέρος της οργανικής καθολικής ανάστασης. Ο Χριστός ήταν ο πρώτος που μετέβη από τον τάφο στον ουρανό.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Ουέντον οδηγεί το επιχείρημα στο πρώτο μεγάλο συμπέρασμά του.
Δεν είναι «απόδειξη της ανάστασης» βασισμένη στη φύση, τη φιλοσοφία ή τη λογική, αλλά μια επίδειξη ότι η άρνησή της αποτελεί θανάσιμη αντίφαση προς τα ίδια τα θεμέλια του χριστιανικού συστήματος. Ο Χριστιανισμός ή αυτή η άρνηση πρέπει να αποθάνει. Το δεύτερο μέρος αντιμετωπίζει μια Γνωστική αντίρρηση βασισμένη στην εγγενή κακία της ύλης, και τη συνεπαγόμενη ταπεινότητα του παρόντος υλικού σώματός μας ως ανάξιου ανάστασης σε οποιαδήποτε μορφή. Σε αυτό ο Παύλος δίνει απάντηση βασισμένη στη φύση, δείχνοντας ότι η ύλη δεν είναι κατ' ανάγκην υποβαθμισμένη· αλλά ότι, αποτελούμενη από την ίδια ύλη, μπορεί να υπάρχουν ένδοξα καθώς και άδοξα σώματα, (Α' Κορινθίους 15:35-41.) Σχεδιάζει μια λαμπρή αντίθεση, σε μια σειρά αντιθέσεων, μεταξύ του σώματος φθαρτού και του σώματος δοξασμένου, παραδεχόμενος εν κατακλείδι ότι μόνο διά μιας αλλαγής στις ιδιότητες του παρόντος σώματός μας, από άδοξες σε ένδοξες, μπορεί να λάβει χώρα ανάσταση, (Α' Κορινθίους 15:42-49.)Ο Ουέντον κλείνει το τμήμα αποκαλύπτοντας το τελικό αποκαλυπτικό όραμα.
Το τρίτο μέρος είναι μια άλλη αποκάλυψη, αποκαλύπτουσα προφητικώς τις δόξες της χριστιανικής ανάστασης, και συνάγοντας ένα τελικό μάθημα σταθερότητας και ενεργητικότητας για τους αδελφούς του Κορινθίους, (Α' Κορινθίους 15:50-58.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η αποστολική μαρτυρία την καθημερινή σας ελπίδα; Με ποιους τρόπους η ανάσταση αντικρούει κάθε άρνηση του μέλλοντός μας; Πού σας καλεί το Πνεύμα να σταθείτε στερεοί σε αυτή την πίστη σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Θεέ, Σε ευχαριστούμε για τη βέβαιη μαρτυρία του αναστημένου Υιού Σου που διαφυλάχθηκε από τους αποστόλους και ανοίχθηκε σε εμάς από πιστούς υπηρέτες. Ενίσχυσε τις καρδιές μας να κρατήσουμε στερεά την ελπίδα της ανάστασης, ώστε να ζούμε και να αποθνήσκουμε με τη χαρούμενη βεβαιότητα της νίκης διά του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →