Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Άσμα Ασμάτων
Άσμα Ασμάτων 7-8 — Eterniseed (Καθολικό με δευτεροκανόνια)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η καταληκτική κίνηση του Άσματος Ασμάτων αποκαλύπτει την πλήρη λαμπρότητα της αγάπης της διαθήκης ανάμεσα στον θείο Νυμφίο και την εκλεκτή νύφη του. Σε αυτά τα κεφάλαια η αγαπημένη εορτάζεται για την σωματική και πνευματική ομορφιά της, καλείται να σηκωθεί και να έλθει μακριά, και τελικά σφραγίζεται από αγάπη ισχυρότερη του θανάτου. Η καθολική παράδοση διαβάζει αυτή την νυμφική ποίηση ως εικόνα του Χριστού και της Εκκλησίας, της ψυχής και του Κυρίου της, και, με μαριάνικο κλειδί, της Παρθένου που φέρει μέσα της την πληρότητα αυτής της αγάπης. Η μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας καθιστά παρόν αυτό το μυστήριο: η Θεία Ευχαριστία σφραγίζει την διαθήκη, το Πνεύμα χύνει την αγάπη στις καρδιές, και η λειτουργία αφήνει τους πιστούς να γευθούν τον κήπο των απολαύσεων που ετοιμάστηκε από την θεμελίωση του κόσμου. Εδώ η αρχαία λαχτάρα του Ισραήλ φτάνει στην ολοκλήρωσή της, και η Εκκλησία μαθαίνει να απαντά με την ίδια πιστότητα που ο Υιός έδειξε στον Σταυρό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε το Άσμα Ασμάτων 7–8 αργά, επιτρέποντας στις εικόνες των χαριτωμένων μελών, του ρέοντος οίνου και των σφραγισμένων πηγών να αφυπνίσουν την καρδιά. Προσέξτε πώς ο έπαινος του Νυμφίου οδηγεί την αγαπημένη στον λόγο, πώς ο κήπος γίνεται κοινή κατοικία, και πώς η αγάπη τελικά δηλώνεται άσβεστη. Προσέξτε την κίνηση από τον θαυμασμό στην αμοιβαία ανήκουσα και από την λαχτάρα στην αμετάκλητη διαθήκη. Αφήστε τον καταληκτικό όρκο και την προστασία της μικρής αδελφής να αντηχήσουν στην δική σας επιθυμία για επιμονή στην χάρη.
Μελετήστε
Μελέτη
Το απόσπασμα ανοίγει με τις θυγατέρες της Ιερουσαλήμ να θεωρούν την ομορφιά της Σουλαμίτιδας καθώς επιστρέφει από τον χορό. Το ανάστημά της παρομοιάζεται με φοίνικα, οι μαστοί της με συστάδες, και η ίδια η αναπνοή της με εκλεκτό οίνο που κατεβαίνει ομαλά για τον αγαπημένο. Αυτός ο έπαινος δεν είναι απλή θαυμασμός· είναι η ευαρέσκεια του Νυμφίου στην Εκκλησία που εξαγόρασε. Κάθε χαρακτηριστικό της νύφης θεωρείται τώρα καρπός του δικού του λυτρωτικού έργου, ώστε η ομορφιά της Εκκλησίας να είναι πάντοτε παράγωγη του Σταυρού. Η αγαπημένη απαντά προσφέροντας τον εαυτό της ολόκληρο: ανήκει στον αγαπημένο της και η επιθυμία του είναι γι’ αυτήν. Σε αυτήν την ανταλλαγή η παράδοση διακρίνει τον μυστηριακό ρυθμό της Θείας Λειτουργίας, όπου ο Χριστός δίνει τον εαυτό του και η Εκκλησία επιστρέφει το δώρο στην προσφορά της πίστεως. Η πρόσκληση να «έλθει» από τον Λίβανο, από τα άντρα των λεόντων, γίνεται πρόσκληση να αφήσει κάθε υπόλειμμα αμαρτίας και να εισέλθει στον κήπο της νέας δημιουργίας. Εκεί οι καρποί σαν μανδραγόρες της αγάπης ωριμάζουν μαζί με όλους τους πρωτόκαρπους του Πνεύματος, παλαιοί και νέοι θησαυροί που προβάλλονται από τον διδάσκαλο της Εκκλησίας για την τροφή των ψυχών. Η αγαπημένη τότε προσεύχεται να πνεύσουν οι άνεμοι πάνω στον κήπο ώστε τα αρώματά του να ρέουν έξω, εικόνα της αποστολικής αποστολής της Εκκλησίας που στηρίζεται από την πνοή του Αγίου Πνεύματος. Ο Νυμφίος αποδέχεται την πρόσκληση και έρχεται να γευθεί την κηρήθρα με γάλα και οίνο, σημαίνοντας την γλυκύτητα της Θείας Ευχαριστίας όπου οι πιστοί ήδη μετέχουν στο γαμήλιο δείπνο του Αρνίου. Το όγδοο κεφάλαιο βαθαίνει το μυστήριο. Η αγάπη τίθεται ως σφραγίδα στην καρδιά, σφραγίδα που κανένα νερό θλίψης δεν μπορεί να σβήσει και κανένας κατακλυσμός διωγμού δεν μπορεί να πνίξει. Αυτή η αγάπη εκτιμάται πάνω από κάθε επίγεια κτήση· είναι το μαργαριτάρι της μεγάλης αξίας. Η μικρή αδελφή που δεν έχει μαστούς υπόσχεται προστασία και στολισμό, αποκαλύπτοντας την μητρική φροντίδα της Εκκλησίας για τους κατηχουμένους και την σταδιακή ενσωμάτωση νέων μελών στο ένα σώμα. Οι τελικοί στίχοι επιστρέφουν στον αμπελώνα του Σολομώντος, τώρα εμπιστευμένο σε φύλακες που πρέπει να αποδώσουν καρπό στην εποχή του—εικόνα της ιεραρχικής Εκκλησίας που φυλάττει την παρακαταθήκη της πίστεως ενώ κάθε ψυχή καλλιεργεί το δικό της μερίδιο της κληρονομιάς του Κυρίου. Σε όλο το κείμενο επιμένει ότι η αυθεντική αγάπη προέρχεται από τον Θεό και επιστρέφει στον Θεό· η ανθρώπινη στοργή αναλαμβάνεται και μεταμορφώνεται αντί να αφήνεται στις δικές της συσκευές.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτή η νυμφική όραση αντηχεί με τον μεγάλο γαμήλιο ύμνο της προς Εφεσίους 5, όπου ο Παύλος παρουσιάζει την αγάπη του Χριστού για την Εκκλησία ως πρότυπο για κάθε χριστιανικό οίκο. Προλαβαίνει επίσης το γαμήλιο δείπνο του Αρνίου στην Αποκάλυψη, όπου η ίδια κηποειδής εικονογραφία επανεμφανίζεται στην νέα Ιερουσαλήμ. Οι Πατέρες άκουσαν σε αυτούς τους στίχους την ανάβαση της ψυχής μέσω των μυστηρίων προς την μακαρία θέα, ενώ η λειτουργία τοποθετεί το Άσμα κοντά σε εορτές της Μακαρίας Παρθένου και αγίων παρθένων, επιτρέποντας στην Εκκλησία να ψάλλει τους ίδιους επαίνους για τα μέλη της που ο Χριστός πρώτος έψαλε γι’ αυτήν. Τα δευτεροκανονικά βιβλία της σοφίας ενισχύουν το ίδιο θέμα: η συμβουλή του Σειράχ για πιστή αγάπη και ο έπαινος της Σοφίας ως νύφης φωτίζουν την επιμονή του Άσματος ότι η πιστότητα της διαθήκης είναι ο δρόμος προς την ζωή. Με αυτόν τον τρόπο τα καταληκτικά κεφάλαια συγκεντρώνουν την μαρτυρία ολόκληρου του κανόνα ότι η αγάπη του Θεού είναι ισχυρότερη του θανάτου και ότι η Εκκλησία είναι το ζωντανό σημείο της.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η εικόνα της αγάπης ως άσβεστης σφραγίδας σας προσκαλεί να εξετάσετε την καθημερινή πιστότητα που φέρνετε στα μυστήρια και στην κλήση σας; Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους μπορείτε να επιτρέψετε στην ευαρέσκεια του Νυμφίου για την Εκκλησία να διαμορφώσει τον τρόπο που θεωρείτε το δικό σας σώμα και τα σώματα των άλλων; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας ζητά να ανοίξετε τον κήπο της καρδιάς σας ώστε οι καρποί του να θρέψουν τόσο τον οίκο της πίστεως όσο και εκείνους που ακόμη αναζητούν τον Κύριο;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ, αιώνιε Νυμφίε, που έθεσες την σφραγίδα σου στην Εκκλησία και σε κάθε ψυχή που σε αναζητά, δέξου την προσφορά της αγάπης μας αρωματισμένη από το Πνεύμα. Ας αποδώσει ο κήπος που φύτεψες τα αρώματά του για την ζωή του κόσμου. Σφράγισε τις καρδιές μας με την αγάπη που ο θάνατος δεν μπορεί να νικήσει, ώστε, ενωμένοι με την Μακαρία Παρθένο και όλους τους αγίους, να γευθούμε ήδη τώρα τον οίνο του αιωνίου γαμήλιου δείπνου. Διά του ιδίου Χριστού του Κυρίου μας, που ζει και βασιλεύει με τον Πατέρα στην ενότητα του Αγίου Πνεύματος, ενός Θεού, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.