← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 37-38 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Έξοδος 37-38Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στην προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για την Έξοδο 37–38, όπου η κατασκευή της σκηνής του μαρτυρίου αφηγείται με ακριβείς λεπτομέρειες. Η ερμηνεία του Καλβίνου εφιστά την προσοχή μας στην ακριβή υπακοή που επέδειξαν ο Μωυσής και οι τεχνίτες, υπενθυμίζοντάς μας ότι κάθε εντολή του Θεού ακολουθήθηκε χωρίς προσθήκη ή παράλειψη. Καθώς ακούμε τα λόγια του, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς αυτή η πιστότητα στη λατρεία εξακολουθεί να μιλά στην εκκλησία σήμερα. Είθε το Πνεύμα να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε την διδασκαλία με ταπεινοφροσύνη και ευγνωμοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου για να ακούσεις την αφήγηση της ολοκλήρωσης της σκηνής του μαρτυρίου στην Έξοδο 37 και 38. Διάβασε τα κεφάλαια αργά, παρατηρώντας τις επαναλαμβανόμενες περιγραφές κάθε αντικειμένου και την προσεκτική καταγραφή των υλικών. Ζήτα από τον Κύριο να σου δείξει την ομορφιά της υπακοής που εμφανίζεται σε αυτούς τους στίχους, και προσκάλεσε το Άγιο Πνεύμα να σε προετοιμάσει για τις γνώσεις που προσφέρει ο Ιωάννης Καλβίνος στα ίδια χωρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντανακλώντας στην επανάληψη που βρίσκεται σε αυτά τα κεφάλαια. Ἐὰν ἡ ἐπανάληψις, ἥτις φαίνεται περιττὴ ἐν τοῖς κεφαλαίοις τούτοις, γίνηται κοπιώδης εἰς ἡμᾶς, ἂς ἀναλογισθῶμεν τὴν πρόθεσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὅπερ, διηγούμενον τὴν ἐκτέλεσιν τοῦ ἔργου, χρησιμοποιεῖ σχεδὸν τὰς αὐτὰς λέξεις δι’ ὧν πρότερον ἐξέθεσε τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ, ἤτοι ἵνα ἐννοήσωμεν ὅτι ὁ Μωυσῆς καὶ οἱ τεχνῖται αὐτοὶ δὲν παρέκκλιναν οὐδὲ κατὰ τὸ ἐλάχιστον ἀπὸ τοῦ κανόνος τοῦ ὁρισθέντος εἰς αὐτούς. Ὁ Θεὸς εἶχε διατάξει νὰ κατασκευασθῇ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης μετὰ τοῦ καλύμματος αὐτῆς· καὶ ὁ Μωυσῆς διηγεῖται πῶς ἐπερατώθη, ὥστε οἱ τεχνῖται δὲν παρέλειψαν οὐδὲ τὴν ἐλαχίστην λεπτομέρειαν αὐτῆς. Διέταξε νὰ κατασκευασθῇ τράπεζα διὰ τὴν προσφορὰν τοῦ ἄρτου, καὶ οὐδεμία συλλαβὴ παραλείπεται. Ὡς πρὸς τὴν λυχνίαν ὑπῆρξε ἡ αὐτὴ σχολαστικὴ ὑπακοή, ὥστε δὲν μετέβαλον αὐτὴν εἰς οὐδὲν μέρος. Εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ θυμιάματος δὲν ὑπῆρξε οὐδεμία ἀνομοιότης μεταξὺ τῆς ἐντολῆς καὶ τοῦ ἔργου· καὶ τέλος ἡ σύνθεσις τοῦ ἐλαίου ἀντιστοιχεῖ ἀκριβῶς πρὸς τὴν ἐντολήν. Δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία, λοιπόν, ὅτι ὁ Μωυσῆς ἐπαινεῖ τὴν ὑπακοήν, ὡς οὖσαν τὸ θεμέλιον τῆς ἀληθοῦς εὐσεβείας, καὶ συγχρόνως ὑπενθυμίζει ἡμῖν ὅτι δὲν ὑπῆρξε οὐδεμία ἄσκησις τῆς φαντασίας εἰς ὅλην τὴν λατρείαν τῆς σκηνῆς, διότι οὐδὲν εἶναι ἀντιθετώτερον πρὸς τὴν καθαρότητα τῆς θρησκείας ἀπὸ τοῦ νὰ πράττῃ τις ὅ,τι δὲν ἔχει διαταχθῆ. Περὶ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὁ Καλβίνος σημειώνει μίαν ἐπιπρόσθετον λεπτομέρειαν ἀφορῶσαν τὸν νιπτῆρα. 1. Καὶ ἐποίησε τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Τὸ περιεχόμενον τοῦ κεφαλαίου τούτου εἶναι τὸ αὐτὸ μὲ ἐκεῖνο τοῦ προηγουμένου, πλὴν ὅτι ἡ τάξις μερικῶν μερῶν αὐτοῦ εἶναι μετατεθειμένη, μολονότι οὐδεμία λέξις ἔχει ἀλλοιωθῆ. Ἄρχεται ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον δηλοῖ ὅτι κατεσκευάσθη ἐκ τῶν ὑλικῶν καὶ τοῦ σχήματος τοῦ ὁρισθέντος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἵνα ὁ λαὸς προσφέρῃ ἐκεῖ μετὰ βεβαιοτέρας πεποιθήσεως τὰς θυσίας αὐτοῦ διὰ τὸν ἐξιλασμὸν τῆς ἁμαρτίας καὶ διὰ τὴν εὐχαριστίαν. Ἕν τι, τὸ ὁποῖον δὲν εἶχε μνημονευθῆ πρότερον, προστίθεται ἐνταῦθα περὶ τοῦ χαλκίνου νιπτῆρος, ἢ λέβητος, ἐξ οὗ ἐλάμβανον τὸ ὕδωρ τοῦ ῥαντισμοῦ διὰ τὸν ἐξιλασμόν, ἤτοι ὅτι ὁ νιπτὴρ οὗτος ἐκοσμεῖτο διὰ τῶν κατόπτρων τῶν γυναικῶν. Τινὲς ἑρμηνεύουσι τοῦτο, ὅτι τὸ σκεῦος ἦτο τόσον λαμπρὸν ὥστε ἠδύνατο εὐκόλως νὰ ἀνακαλυφθῇ ἀπὸ πάσης πλευρᾶς ἐὰν ἐτελεῖτο πρᾶξις τις σκανδαλώδης, ἢ ἀσελγής, ἢ ἀπρεπής· διότι γνωρίζομεν ὅτι ἄνθρωποι ἀκάθαρτοι καὶ ἀσεβεῖς κρύπτουσιν ἐνίοτε τὰς ἀνομίας αὐτῶν ὑπὸ τὸ κάλυμμα τῆς θρησκείας, καθὼς γράφεται ὅτι αἱ γυναῖκες αἱ συχνάζουσαι εἰς τὴν σκηνὴν διὰ θρησκευτικὰς ἀσκήσεις ἐμολύνοντο ὑπὸ τῶν υἱῶν τοῦ Ἠλὶ τῶν ἱερέων. (Α΄ Βασιλειῶν 2:22.) Ἀλλ’ ὑπάρχει καὶ ἄλλη εἰκασία ἐξίσου πιθανή, ὅτι τὰ κάτοπτρα ταῦτα ἀφιερώθησαν ὑπὸ ἁγίων γυναικῶν διὰ τὸν στολισμὸν τοῦ Ναοῦ καὶ διὰ ἱεροὺς σκοπούς· διότι, ἐνῷ αἱ γυναῖκες εἶναι ὑπερβολικῶς ἀφωσιωμέναι εἰς τὸν ἐξωτερικὸν καλλωπισμὸν καὶ τὴν πολυτέλειαν, ἦσαν πάντοτε πολὺ φίλαι τῶν κατόπτρων, τόσον διὰ τὸν χρωματισμὸν τῶν παρειῶν ὅσον καὶ διὰ τὴν διάταξιν τῶν τριχῶν, ὥστε οὐδεμία τρίχα νὰ εὑρίσκεται ἐκτὸς θέσεως. Ὁ Ἠσαΐας, λοιπόν, (3:23,) ἀπαριθμεῖ τὰ κάτοπτρα μεταξὺ τῶν πολυτελειῶν τοῦ γυναικείου κόσμου. Τινὲς λοιπὸν νομίζουσιν ὅτι αἱ γυναῖκες, ἀφωσιωμέναι εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Θεοῦ, ἀπέθεσαν τὴν ματαιότητα ταύτην, καὶ ἀφιέρωσαν τὰ κάτοπτρα αὐτῶν εἰς μαρτυρίαν τῆς μετανοίας αὐτῶν. Ἠδύνατο, ὅμως, νὰ συμβῇ ὅτι, μεταξὺ τῶν ἄλλων δώρων τῶν προαναφερθέντων, προσέφερον καὶ κάτοπτρα, τὰ ὁποῖα ἐτοποθετήθησαν ὡς ἐξογκώματα ἐν τῷ χαλκίνῳ νιπτῆρι. Ἄλλοι ὑποθέτουσιν ὅτι ἦσαν γλυφαὶ δι’ ὧν αἱ εἰκόνες γυναικῶν ἐπεικονίζοντο, ὡς ἐὰν ἐβλέποντο ἐν κατόπτροις. Ἡ ἁπλῆ ἰδέα εἶναι ἡ πλέον ἐγκεκριμένη ὑπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἦσαν ἀναθήματα, δι’ ὧν εὐσεβεῖς γυναῖκες εἶχον ἐπιθυμήσει νὰ κοσμήσουν τὸ ἱερόν, καὶ ὅτι ταῦτα εἶχον ἐφαρμοσθῆ εἰς τὴν χρῆσιν ταύτην κατὰ συμβουλὴν τῶν τεχνιτῶν· διότι δὲν ὁμιλεῖ γενικῶς περὶ πασῶν τῶν γυναικῶν, ἀλλὰ περὶ ἐκείνων αἱ ὁποῖαι ἐπολέμουν ἢ συνήθροιζον κατὰ τάγματα εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς· διότι οἱ μεταφρασταὶ ἑρμηνεύουσι ποικιλοτρόπως τὴν λέξιν ταύτην τσβά’, τζάμπα, τόσον ἐν τῷ χωρίῳ τούτῳ ὅσον καὶ ἐν ἐκείνῳ ἐκ τοῦ Σαμουὴλ τὸ ὁποῖον παρέθεσα ἀρτίως. Ἐφαρμόζεται ἐπίσης εἰς τοὺς Λευίτας, οἱ ὁποῖοι λέγονται «νὰ πολεμοῦν τὸν πόλεμον» τοῦ ἱεροῦ, ἐνῷ ἐκτελοῦσι τὸ ὡρισμένον ἔργον αὐτῶν. (Ἀριθμοὶ 4:3· Ἀριθμοὶ 8:24.) Πράγματι ἡ μεταφορὰ αὕτη εἶναι καθόλου ἀκατάλληλος εἰς τὰς ἀγρυπνίας καὶ τὰς μακροχρονίους προσευχάς. Τὸ σύνολον εἶναι, ὅτι ὁ νιπτὴρ ἐχύθη ἐκ τῶν ὑλικῶν αὐτῶν, ἢ, ὡς μᾶλλον ὑποθέτω, ἐστολίσθη διὰ τῶν κατόπτρων τούτων, ἵνα γίνῃ λαμπρότερος. Ὁ Καλβίνος στρέφεται ἔπειτα εἰς τὴν προσεκτικὴν λογιστικὴν τοῦ χρυσοῦ, τοῦ ἀργύρου καὶ τὸν ρόλον τοῦ Βεσελεήλ. 22. Καὶ Βεσελεὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Οὐρὶ. Ἐπαναλαμβάνει πάλιν εἰς ἡμᾶς ὅτι ὅλον τὸ ἔργον ἦτο θεῖον, τόσον διότι ὁ Μωυσῆς παρέδωκε πιστῶς τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ, ὅσον καὶ διότι οἱ τεχνῖται ἠκολούθησαν αὐτὰς μετ’ ἀκριβεστάτης ἀκριβείας. Συγχρόνως ἀπαριθμεῖ τὸ ὅλον ἄθροισμα τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου, καὶ δεικνύει ἡμῖν εἰς τί κατηνάλωθη. Ἐντεῦθεν συμπεραίνομεν ὅτι πᾶς τις ἐξετέλεσε τὸ καθῆκον αὐτοῦ ἐντίμως, καὶ ὅτι οὐδεὶς διεφθάρη ἢ παρεσύρθη ὑπὸ τῆς φιλαργυρίας ὥστε νὰ ἐκπέσῃ ἀπὸ τῆς ἀκεραιότητος αὐτοῦ. Πληροφορούμεθα ἐπίσης ἐκ πόθεν προῆλθε τὸ ποσὸν τοῦ ἀργύρου, ἤτοι ἐκ τῆς ἀπογραφῆς τοῦ λαοῦ· διότι φόρος κοινοῦ σίκλου, ὅστις ἦτο ἥμισυ σίκλου τοῦ ἁγίου, ἐπεβλήθη ἐπὶ πάσης κεφαλῆς, καθὼς εἴδομεν ἤδη. Ὁ Μωυσῆς νῦν δεικνύει ὅτι τὸ ὅλον τοῦτο ποσὸν συνελέγη καὶ κατεβλήθη ἄνευ δόλου, καὶ ἐφηρμόσθη οὕτως ὥστε οὐδὲν νὰ ἀπολεσθῇ.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εξετάζει την αριθμητική καταγραφή που τηρήθηκε για τη συνεχή φροντίδα της σκηνής του μαρτυρίου. 21. Αυτό είναι το σύνολο της σκηνής του μαρτυρίου Ως να λέει ότι αυτός ήταν ο υπολογισμός, ή αυτοί οι αριθμοί· διότι μας δίνει να καταλάβουμε ότι όχι μόνο η σκηνή του μαρτυρίου ολοκληρώθηκε έτσι αμέσως, αλλά ότι τα διάφορα μέρη της διακρίθηκαν αριθμητικά, και καταχωρίστηκαν σαν σε μητρώα, ώστε να παραδοθούν στη φροντίδα των Λευιτών, μήπως χαθεί κάποιο μέρος της. Διότι η αναφορά εδώ δεν είναι τόσο στον ιστό ή στην αρχιτεκτονική της σκηνής του μαρτυρίου, όσο στη διαρκή διατήρησή της, δηλαδή ότι ο Ιθάμαρ ο ιερέας κατέθεσε τα διάφορα μέρη της στους Λευίτες, και αυτό σύμφωνα με την εντολή του Μωυσή.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η ακριβής υπακοή που περιγράφει ο Καλβίνος αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζεις τις εντολές του Θεού σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής σου μπορεί να πειρασθείς να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις από ό,τι ο Θεός έχει σαφώς ομιλήσει; Ποια βήματα μπορείς να κάνεις αυτή την εβδομάδα για να καλλιεργήσεις την ίδια προσεκτική πιστότητα που χαρακτήριζε την κατασκευή της σκηνής του μαρτυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ κελεύσας πᾶσαν λεπτομέρειαν τῶν σκευῶν τῆς σκηνῆς γενέσθαι κατὰ τὸ ὑποδειχθὲν ἐν τῷ ὄρει, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα ἀποδίδωμεν τὴν αὐτὴν ἀκριβῆ καὶ εὐλαβῆ ὑπακοὴν εἰς τὸν λόγον Σου. Διὰ τῆς διαθηκικῆς πιστότητος τοῦ Χριστοῦ τοῦ Ἀρχιερέως ἡμῶν καὶ τῆς ἁγιαστικῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός Σου, φύλαξον τὴν ἐκκλησίαν Σου ἀπὸ πάσης ἀνθρωπίνης προσθήκης ἢ ἀφαιρέσεως, ἵνα ἡ λατρεία ἡμῶν προσφέρεται ἐν κάλλει ἁγιότητος εἰς ἔπαινον τῆς δόξης Σου μόνης. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →