Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 37-38 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε προς τις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, τον μεγάλο θησαυρό εκθετικών περιγραμμάτων που διαμορφώθηκε από δεκαετίες πιστής αγγλικανικής διακονίας. Για τον Ιεζεκιήλ 37–38 ο Συμεών ξεδιπλώνει το όραμα της κοιλάδας των ξηρών οστών, πιέζοντας το νόημά του για τη μεταστροφή του Ισραήλ και την αιώνια ευθύνη της Εκκλησίας. Η μέθοδός του είναι ταυτόχρονα ευλαβής, διερευνητική και πρακτική, κατευθύνοντας πάντοτε τον αναγνώστη από τον γραπτό λόγο στον ζωντανό Θεό που μόνος μπορεί να δώσει ζωή. Ακούμε σήμερα για το ίδιο Πνεύμα που μίλησε μέσω του προφήτη και μέσω της πένας του Συμεών.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στον Ιεζεκιήλ 37–38. Καθώς ο προφήτης μεταφέρεται σε όραμα στην κοιλάδα των οστών, καλούμαστε να δούμε τόσο την απελπιστική κατάσταση του αρχαίου λαού του Θεού όσο και την κυρίαρχη δύναμη που μόνη μπορεί να τους αποκαταστήσει. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην εικόνα να αφυπνίσει ελπίδα και όχι απόγνωση, και προσέξτε την επαναλαμβανόμενη εντολή να προφητεύσετε και να προσευχηθείτε.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών περιγράφει πρώτα την παρούσα κατάσταση των Ιουδαίων.
Τι κι αν οι Ιουδαίοι είναι σαν ξηρά οστά διασκορπισμένα πάνω στο πρόσωπο όλης της γης; Μήπως κάποιος λόγος που ο Θεός έχει μιλήσει γι’ αυτούς θα πέσει στο έδαφος; Όχι: τα διασκορπισμένα οστά θα επανενωθούν, το καθένα με το συγγενικό του οστό, και θα αναστηθούν ως υπερβολικά μεγάλη παράταξη, όπως είπε ο Κύριος. Σε εξήγηση αυτού του οράματος, θα προσπαθήσω να θέσω ενώπιόν σας, Ι. Την παρούσα κατάσταση των Ιουδαίων· ΙΙ. Το καθήκον μας προς αυτούς· και ΙΙΙ. Την παρότρυνσή μας να το εκτελέσουμε. Ας εξετάσουμε, Πρώτον, Την παρούσα κατάσταση των Ιουδαίων— Βεβαίως τίποτε δεν μπορεί να νοηθεί πιο απρόσφορο από αυτό. Τα εμπόδια στη μεταστροφή τους φαίνονται πράγματι σχεδόν ανυπέρβλητα. Ένα από τα πιο τρομερά εμπόδια στον δρόμο τους είναι η εξαιρετική τύφλωση και σκληρότητα των καρδιών τους.Έπειτα ξεδιπλώνει το καθήκον μας προς αυτούς.
Το καθήκον μας προς αυτούς— Η εντολή που ο Θεός έδωσε στον προφήτη στο κείμενό μου δεν ήταν προσωπική γι’ αυτόν, αλλά γενική για όλους όσοι μετέχουν σε ανώτερο φως και ελευθερία. Το όλο δεν ήταν πραγματική συναλλαγή, αλλά όραμα, προορισμένο για τη διδασκαλία της Εκκλησίας του Θεού σε όλες τις εποχές, και ιδιαίτερα για εκείνους που θα ζούσαν στην περίοδο που προοριζόταν για την εκπλήρωση της προφητείας. Μπορούμε λοιπόν να θεωρήσουμε τις οδηγίες που δίνονται εδώ ως εφαρμόσιμες σε εμάς, και ως περιλαμβάνουσες το καθήκον μας προς τον οίκο του Ισραήλ. Συνίσταται σε δύο πράγματα: Τη μετάδοση διδασκαλίας σε αυτούς, και Την προσευχή προς τον Θεό για αυτούς. Πρέπει, όσο εξαρτάται από τη δύναμή μας, να μεταδίδουμε διδασκαλία σε αυτούς.Στη συνέχεια εκθέτει την παρότρυνσή μας από την υπόσχεση του Θεού.
Αληθές είναι ότι μπορούμε χωρίς καμία σωτήρια επίδραση του Πνεύματος να επιτελέσουμε ένα προηγούμενο έργο, όπως η επανένωση των συγγενικών οστών και η πρόκληση της σάρκας και του δέρματος να έρθουν επάνω τους· αλλά ο Θεός μόνος μπορεί να εμφυσήσει ζωή σε αυτά. Μπορεί να τους φέρουμε ίσως σε «μορφή ευσεβείας· αλλά ο Θεός μόνος μπορεί να δώσει τη δύναμη»: και μόνο όταν ο «λόγος μας έρχεται στους ανθρώπους με απόδειξη του Πνεύματος», αποδεικνύεται ποτέ «δύναμη Θεού προς σωτηρία» των ψυχών τους. Τέτοιο είναι το καθήκον μας προς αυτούς· και για να μην υποχωρήσουμε από αυτό λόγω απελπισίας, ας εξετάσουμε, ΙΙΙ. Την παρότρυνσή μας να το εκτελέσουμε— Έχουμε την ρητή υπόσχεση του Θεού να την καταστήσει αποτελεσματική. Τι περισσότερο μπορούμε να χρειαζόμαστε; Η υπόσχεση επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά· «Θα ζήσετε·» «Θα ζήσετε·» «Θα σας αναβιβάσω από τους τάφους σας, και θα ζήσετε [Σημ.: εδ. 5, 6, 12, 14.].» Και δεν είναι ο Θεός ικανός να το κάνει;
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών καταλήγει προτρέποντας την πιστή χρήση των ορισμένων μέσων με ταπεινή εξάρτηση από την υπόσχεση.
Αυτό σημειώνεται δύο φορές από τον προφήτη στους στίχους που ακολουθούν το κείμενό μου: «Και προφήτευσα όπως μου προστάχθηκε· και καθώς προφήτευα, τα οστά ενώθηκαν·» και πάλι, «Και προφήτευσα όπως με πρόσταξε· και η πνοή μπήκε σε αυτά, και έζησαν [Σημ.: εδ. 7, 10.].» Ας βυθιστεί αυτό, σας παρακαλώ, στα αυτιά σας: μόνο ας γίνει αυτό κατανοητό και αισθητό, και ας εφαρμοστεί· και θα έχω κερδίσει ένα σημείο υψίστης σημασίας για την ιουδαϊκή υπόθεση· διότι, όσο ανεπαρκείς κι αν είναι οι προσπάθειές μας για τον σκοπό, ο Θεός απαιτεί να τις προβάλουμε· και όταν προβληθούν με ταπείνωση και πίστη, θα τις ευλογήσει στον επιθυμητό σκοπό. Το να περιμένουμε την ευλογία χωρίς να χρησιμοποιούμε τα μέσα, ή να απελπιζόμαστε για επιτυχία στη χρήση τους, είναι εξίσου λάθος. Ό,τι πρόσταξε, πρέπει να το κάνουμε· και ό,τι υποσχέθηκε, πρέπει να το περιμένουμε.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού διακρίνετε «ξηρά οστά» στις δικές σας προσευχές ή μαρτυρία; Πώς θα μπορούσε η επιμονή του Συμεών τόσο στη διδασκαλία όσο και στην προσευχή να αναδιαμορφώσει την προσέγγισή σας προς εκείνους που θεωρείτε απρόσιτους; Ποια υπόσχεση του Θεού πειράζεστε να θεωρείτε υπερβολικά μακρινή για να ενεργήσετε σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεός, ὁ μόνος διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐμβάλλων πνοὴν εἰς τὰ ξηρὰ ὀστᾶ καὶ ἐπαγγελλόμενος νὰ ἀποκαταστήσῃ τὸν λαόν σου Ἰσραήλ, χάρισον ἡμῖν χάριν νὰ ἐμπιστευώμεθα τὸν λόγον σου καὶ νὰ ἐπικαλούμεθα τὴν ζωοποιόν σου δύναμιν, ἵνα πάντες οἱ καθήμενοι ἐν σκότει ζήσωσιν. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ ἀθυμίας καὶ ἀπὸ ὑπερηφανίας· δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἐργαζώμεθα ἐν ἐλπίδι, γνωρίζοντες ὅτι ὅ,τι ἐπηγγείλω, δύνασαι καὶ νὰ τὸ ἐκτελέσῃς. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →