← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571)

Ομιλία — Μια Ομιλία για την Προσευχή

Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571) 7Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies)15 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από την Ομιλία για την Προσευχή, ένα ομολογιακό κήρυγμα της Αγγλικής Μεταρρύθμισης που εκθέτει τη διδασκαλία της εκκλησίας σχετικά με την αναγκαιότητα, τη δύναμη και τη σωστή κατεύθυνση της προσευχής. Η ομιλία ομολογεί ότι η προσευχή είναι το καθορισμένο μέσο με το οποίο οι πιστοί αναγνωρίζουν τον Θεό ως τον μοναδικό δότη κάθε αγαθού δώρου και τον προσεγγίζουν μόνο μέσω του Χριστού. Τα λόγια της συνεχίζουν να διαμορφώνουν την πιστή πρακτική, θεμελιώνοντας τη ζωή της προσευχής στην Αγία Γραφή και προστατεύοντάς την από κάθε ψεύτικο μεσολαβητή.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στην ίδια την καθορισμένη ομιλία και διαβάστε την πλήρη διδασκαλία της για την προσευχή. Το άρθρο βασίζεται σε όλη του την έκταση στη μαρτυρία της Αγίας Γραφής, ειδικά στα λόγια του Χριστού στο Ματθαίο 6 και στον Ιωάννη 16, στις αποστολικές προτροπές στην 1η Τιμόθεο 2 και στον Ιάκωβο 5, και στις προφητικές υποσχέσεις των Ψαλμών και του Ησαΐα.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία αρχίζει δηλώνοντας την αναγκαιότητα της προσευχής. Δεν υπάρχει τίποτα σε όλη την ανθρώπινη ζωή (αγαπητοί εν τω Σωτήρι ημών Χριστώ) τόσο αναγκαίο να ομιληθεί και να επικαλεστεί καθημερινά, όσο η εγκάρδια, ζηλωτή και ευλαβική προσευχή, η αναγκαιότητα της οποίας είναι τόσο μεγάλη, ώστε χωρίς αυτήν τίποτα δεν μπορεί να αποκτηθεί καλώς από το χέρι του ΘΕΟΥ. Διότι, όπως λέγει ο Απόστολος Ιάκωβος, Κάθε καλό και τέλειο δώρο έρχεται άνωθεν, και προέρχεται από τον Πατέρα των φώτων, ο οποίος λέγεται επίσης ότι είναι πλούσιος και γενναιόδωρος προς όλους όσους τον επικαλούνται (Ρωμαίους 10.12), όχι επειδή είτε δεν θέλει, είτε δεν μπορεί να δώσει χωρίς να ζητηθεί, αλλά επειδή έχει ορίσει την Προσευχή ως ένα συνηθισμένο μέσο μεταξύ αυτού και ημών. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πάντοτε γνωρίζει τι έχουμε ανάγκη (Ματθαίος 6.32), και είναι πάντοτε πρόθυμος να δώσει αφθονία αυτών των πραγμάτων που μας λείπουν. Στη συνέχεια στρέφεται σε εκείνον στον οποίο πρέπει να απευθύνεται κάθε προσευχή. Στο πρώτο μέρος αυτού του Κηρύγματος, ακούσατε την μεγάλη αναγκαιότητα, και επίσης την μεγάλη δύναμη της ευλαβικής και εγκάρδιας προσευχής, δηλωμένη και αποδεδειγμένη σε εσάς, τόσο με διάφορες σημαντικές μαρτυρίες, όσο και με διάφορα καλά παραδείγματα της Αγίας Γραφής. Τώρα θα μάθετε ποιον πρέπει να επικαλείστε, και σε ποιον πρέπει πάντοτε να απευθύνετε τις προσευχές σας. Μας διδάσκεται σαφώς στην αγία Διαθήκη του ΘΕΟΥ, ότι ο Παντοδύναμος ΘΕΟΣ είναι η μόνη πηγή και πηγή κάθε αγαθότητας, και ότι οτιδήποτε έχουμε σε αυτόν τον κόσμο, το λαμβάνουμε μόνο από τα χέρια του. Προς αυτό το σκοπό χρησιμεύει το χωρίο του Αγίου Ιακώβου: κάθε καλό και τέλειο δώρο, λέγει, έρχεται άνωθεν, και προέρχεται από τον Πατέρα των φώτων (Ιάκωβος 1.17). Προς αυτό το σκοπό χρησιμεύει επίσης η μαρτυρία του Παύλου, σε διάφορα μέρη των Επιστολών του, μαρτυρώντας ότι το πνεύμα της σοφίας, το πνεύμα της γνώσης και της αποκάλυψης, ναι κάθε καλό και ουράνιο δώρο, όπως η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, η χάρη και η ειρήνη, προέρχεται μόνο και αποκλειστικά από τον ΘΕΟ. Η Ομολογία στη συνέχεια καθιερώνει τη μοναδική μεσιτεία του Χριστού. Έτσι βλέπετε, ότι η εξουσία τόσο της Γραφής, όσο και του Αυγουστίνου, δεν επιτρέπει, να προσευχόμαστε σε αυτούς (Ιωάννης 5.44). Ω, μακάρι όλοι οι άνθρωποι να διάβαζαν επιμελώς, και να ερευνούσαν τις Γραφές, τότε δεν θα πνίγονταν στην άγνοια, αλλά θα αντιλαμβάνονταν εύκολα την αλήθεια, τόσο αυτού του σημείου της διδασκαλίας, όσο και όλων των υπολοίπων. Διότι εκεί το Άγιο Πνεύμα μας διδάσκει σαφώς, ότι ο Χριστός είναι ο μόνος μας Μεσολαβητής και Πρεσβευτής με τον ΘΕΟ, και ότι δεν πρέπει να αναζητούμε και να τρέχουμε σε άλλον. Εάν κάποιος αμαρτήσει, λέγει ο Άγιος Ιωάννης, έχουμε έναν Παράκλητο προς τον Πατέρα, τον Ιησού Χριστό τον δίκαιο, και αυτός είναι ο ιλασμός για τις αμαρτίες μας (1 Ιωάννου 2.1-2). Ο Άγιος Παύλος λέγει επίσης, ότι υπάρχει ένας ΘΕΟΣ, και ένας Μεσολαβητής μεταξύ ΘΕΟΥ και ανθρώπου, ο άνθρωπος Ιησούς Χριστός (1 Τιμόθεο 2.5). Προς τούτο συμφωνεί η μαρτυρία του ίδιου του Σωτήρος μας, μαρτυρώντας ότι κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνο δι' αυτού, ο οποίος είναι η οδός, η αλήθεια, η ζωή (Ιωάννης 14.6), ναι και η μόνη θύρα δια της οποίας πρέπει να εισέλθουμε στην βασιλεία των ουρανών (Ιωάννης 10.9), επειδή ο ΘΕΟΣ ευαρεστείται σε κανέναν άλλον παρά μόνο σε αυτόν.
Σκεφτείτε
Η Ομολογία ολοκληρώνει τη διδασκαλία της με αυτή την τελική προτροπή. Σε Αυτόν λοιπόν, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τρία πρόσωπα και ένας ΘΕΟΣ, ας είναι κάθε τιμή, έπαινος και δόξα, στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Απαντήστε
Πού στην παρούσα σας ανάγκη πειράζεστε να θεωρείτε την προσευχή προαιρετική αντί για καθορισμένη; Πώς η επιμονή της ομιλίας στον Χριστό μόνο ως μεσολαβητή αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζετε τον Θεό σήμερα; Ποια μία συγκεκριμένη αλλαγή στην καθημερινή σας πρακτική θα εξέφραζε την πίστη που απαιτεί αυτή η ομολογία;
Προσευχηθείτε
Παντοδύναμε Πατέρα, εσύ όρισες την προσευχή ως τον συνηθισμένο τρόπο με τον οποίο σε αναγνωρίζουμε ως τον δότη κάθε αγαθού δώρου. Χάρισέ μας τη χάρη να σε επικαλούμαστε σε κάθε ανάγκη, εμπιστευόμενοι ότι μόνο εσύ ακούς, κατανοείς και απαντάς. Κράτησέ μας από κάθε ψεύτικο μεσολαβητή και στερέωσε τις καρδιές μας στον Υιό σου, τον μόνο μας Συνήγορο. Διέγειρε μέσα μας ειλικρινή, συνεχή και ένθερμη προσευχή, ώστε να λάβουμε τους ουράνιους θησαυρούς που υποσχέθηκες εν Χριστώ. Έτσι εργάσου μέσα μας με το Πνεύμα σου, ώστε να προσευχόμαστε χωρίς να λιποψυχούμε και να λαμβάνουμε σύμφωνα με το θέλημά σου, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →