Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 39-40 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης και της Αρμινιανής-Ουεσλεϋανής εμπιστοσύνης στον ζωντανό Λόγο, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Ο Whedon μας καθοδηγεί μέσα από τη μετάβαση του Ησαΐα από την ιστορική προειδοποίηση στη Μεσσιανική παρηγοριά, δείχνοντας πώς η θεία κυριαρχία συναντά την ανθρώπινη αδυναμία με αδιάλειπτη υπόσχεση. Η έκθεσή του καλεί τον λαό του Θεού να ακούσει τόσο την επίσημη κρίση για την υπερηφάνεια όσο και την τρυφερή παρηγοριά που προσφέρεται στο υπόλοιπο. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον προφήτη να ζωογονήσει τις καρδιές μας για να λάβουμε τον σίγουρο λόγο παρηγοριάς.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 39 και 40 του Ησαΐα, προσέχοντας τον λόγο του Κυρίου που ειπώθηκε μέσω του προφήτη σχετικά με τον οίκο του Εζεκία και την επερχόμενη δόξα της Σιών. Δεχτείτε το κείμενο με ευλαβική προσδοκία, επιτρέποντας στις προειδοποιήσεις και τις παρηγοριές του να ερευνήσουν και να ενισχύσουν την ψυχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά καθορίζοντας την ιστορική περίσταση της βαβυλωνιακής πρεσβείας.
Εδάφιο 1. ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ Η ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ. 1. Εκείνον τον καιρό Λίγο μετά την ανάρρωση του Εζεκία· διότι ο Μερωδάχ-Βαλαδάν, κυβερνήτης ή βασιλιάς της Βαβυλώνας, είχε ακούσει ότι ο Εζεκίας είχε αρρωστήσει και τώρα είχε αναρρώσει. Υπάρχει μεγάλη δυσκολία ως προς τον χρόνο αυτού του μηνύματος. Η πιο φυσική σημασία της βιβλικής αφήγησης του χρόνου είναι ότι ήταν λίγο μετά την πλήρη ήττα του στρατού του Σενναχειρίμ. Η εισβολή του Σενναχειρίμ ήταν το δέκατο τέταρτο έτος της βασιλείας του βασιλιά Εζεκία. Ησαΐας 36:1. Η έκφραση, 'εκείνον τον καιρό', επομένως, όπως τρέχει η Γραφική αφήγηση, σημαίνει πιθανώς λίγα μόνο χρόνια μετά την καταστροφή του ασσυριακού στρατού, και λίγα μόνο χρόνια πριν από το τέλος της βασιλείας του Εζεκία, που ήταν περίπου το 698 π.Χ., επαρκής χρόνος τουλάχιστον για την αναπλήρωση των θησαυρών του, (2 Χρονικών 32:23,) με τους οποίους είχε προηγουμένως αγοράσει ειρήνη από τον Σενναχειρίμ στην πρώτη του εισβολή. 2 Βασιλέων 18:15-16.Ο Whedon παρουσιάζει στη συνέχεια το ευρύτερο κριτικό ερώτημα της συγγραφής για τις μεταγενέστερες προφητείες.
Εισαγωγή. ΟΙ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΕΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΗΣΑΪΑ. ΚΕΦΑΛΑΙΑ 40-66. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ, 40-41. Εισέρχομαστε τώρα στο τμήμα των προφητειών του Ησαΐα που συνήθως ονομάζονται Μεταγενέστερες Προφητείες του, σχετικά με τις οποίες έχουν προκύψει πολλά ερωτήματα, τα κυριότερα είναι αν ο Ησαΐας ή κάποιος μεταγενέστερος, αν και άγνωστος, προφήτης ήταν ο συγγραφέας, και αν αυτή η συλλογή γράφτηκε και παραδόθηκε στις τελευταίες ημέρες του Ησαΐα, ή κατά την εποχή ή κοντά στην εποχή της βαβυλωνιακής εξορίας. Και στα δύο ερωτήματα η πρώτη εναλλακτική θεωρείται, σε αυτά τα σχόλια, η αληθινή, ενώ αναγνωρίζεται ότι πολλές ειλικρινείς κριτικές θεωρούν την τελευταία ως αληθινή, και όχι την πρώτη αποκλειστικά για κριτικούς λόγους.Ο Whedon στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αρχική εντολή να φέρει παρηγοριά στον λαό του Θεού.
Εδάφιο 1. 1. Παρηγορείτε Αυτό το κεφάλαιο προληπτικά ανοίγει τη σκηνή, όπως αυτή τοποθετήθηκε στη Βαβυλώνα κατά την εξορία, της επερχόμενης απελευθέρωσης του λαού του Θεού. Ο ατελείωτος ήχος του 'ένα υπόλοιπο θα σωθεί', εξακολουθεί να ακούγεται δυνατά και καθαρά. Η φωνή απευθύνεται στον προφήτη και τους συνεργάτες και διαδόχους του, 'Παρηγορείτε'. Η εντολή να 'παρηγορείτε' διπλασιάζεται, υποδηλώνοντας καμία παύση, καμία χαλάρωση, αυτού του καθήκοντος, διότι ο Θεός είναι σοβαρός, και η υπόσχεσή του σημαίνει συνέχεια παρηγοριάς μέχρι να τελειώσει η εξορία. Ο λαός μου Το ταπεινό υπόλοιπο, το οποίο πρόκειται να καθαριστεί πλήρως από κάθε ειδωλολατρική μόλυνση, και το οποίο θα είναι άξιο πλήρους απελευθέρωσης. Ο Θεός σας Έμφαση στο 'σας'· διότι ο ταπεινωμένος λαός είναι, και θα θεωρείται άξιος να είναι, δικός του ένας λαός στον οποίο δύο φορές διατάζει να αναγγείλει μια αιώνια παρηγοριά.Ο Whedon προχωρά στη φωνή του κήρυκα που προετοιμάζει τον δρόμο του Κυρίου.
Εδάφια 3-5. 3-5. Φωνή βοώντος Μάλλον, Φωνή βοά, αν και η Μετάφραση των Εβδομήκοντα και η Βουλγάτα μεταφράζουν όπως στην εκδοχή μας. Είναι ρητορικά κατάλληλο να διαβάζουμε, 'Άκου! ένας κήρυκας'. Έτσι ο Delitzsch. Ποιος είναι ο κήρυκας δεν δίνεται· ούτε είναι σημαντικό. Πιο σημαντικό είναι αυτό που ακολουθεί. Εν τη ερήμω Δεν είναι απίθανο η αναφορά εδώ να είναι, σαν να πρόκειται για μια φωνή πέρα από την έρημο πεντακόσια μίλια από τη Βαβυλώνα προς την Ιερουσαλήμ. Η σκηνή είναι δραματική: ο Ιεχωβά ηγείται μιας φάλαγγας εξόριστων που επιστρέφουν στη Σιών, όπως έκανε παλιά όταν, από την Αίγυπτο προς τη Χαναάν, οδήγησε τον Ισραήλ. Και οι δύο είναι υπο-τύπος και τύπος του Ιωάννη του Βαπτιστή που κηρύττει τον μεγάλο ερχόμενο σε ένα στάδιο που ολοκλήρωσε την τότε εκκρεμή προπαρασκευαστική διακονία. Ετοιμάσατε την οδό Η σημασία, πνευματικά εφαρμοζόμενη, είναι σαφής. 'Ετοιμάστε τον δρόμο (ενός εθίμου αμνημόνευτα παλιού είναι αυτή μια ανατολίτικη εικόνα) για την επερχόμενη ακολουθία των λυτρωμένων πιστών· αφαιρέστε πέτρες, ισοπεδώστε φαράγγια, σκάψτε λόφους, και ισιώστε τις στραβές πορείες· η δόξα του Ιεχωβά της νικηφόρας ηγεσίας θα φανεί σε όλους'. Γι' αυτό το τελευταίο του Ησαΐα 40:5 είναι η επίσημη εγγύηση. Για αναφορά αυτής της σκηνής στον Ιωάννη τον Βαπτιστή, βλέπε Ματθαίος 3:3· Μάρκος 1:1, και Λουκάς 3:4-6. Βλέπε επίσης παρατηρήσεις στις σελίδες 169, 170, που δείχνουν τη συγγραφή του Ησαΐα αυτού του κεφαλαίου.
Σκεφτείτε
Ο Whedon ολοκληρώνει το κεφάλαιο με την ευγενή υποταγή του Εζεκία.
Εδάφιο 8. 8. Καλός είναι ο λόγος του Κυρίου Ευγενής υποταγή! Ο Εζεκίας ήταν ο πιο αγνός και καλύτερος βασιλικός χαρακτήρας από τον βασιλιά Δαβίδ, και είχε την ανταμοιβή του, διότι οι δικές του ημέρες τελείωσαν εν ειρήνη. Αυτό το κεφάλαιο είναι ένα κατάλληλο ιστορικό κλείσιμο, προπαρασκευαστικό για το θρηνητικό άσμα του μεγάλου, αλλά τώρα γέρου, προφήτη των ένδοξων Μεσσιανικών χρόνων στο μακρινό μέλλον.Ο Whedon πιέζει την αποφασιστική μαρτυρία της Γραφής για τη συγγραφή των μεταγενέστερων προφητειών από τον Ησαΐα.
Η σύγχρονη υπόθεση, ότι ο Ησαΐας 40-66 γράφτηκε από κάποιον άγνωστο, ανώνυμο προφήτη, κοντά στο τέλος της εξορίας στη Βαβυλώνα, αποθαρρύνεται από εξωτερικά και εσωτερικά στοιχεία, θετικά και αρνητικά, και ειδικά από την απουσία χαρακτηριστικών που απαιτεί μια τέτοια προέλευση. Ο προφήτης ή συγγραφέας λείπει· ονομάζεται ο Μεγάλος Άγνωστος· η υπόθεση δεν παρέχει όνομα ή τίτλο σε αυτό το σώμα προφητειών· η ημερομηνία και ο τόπος συγγραφής λείπουν καθώς και το όνομα ή ο τίτλος· η προφητική κλήση ή αποστολή λείπει· σύγχρονα πρόσωπα και ονόματα λείπουν· η προφητική δομή επίσης απουσιάζει εντελώς. Η μεταγενέστερη ημερομηνία αποδεικνύεται επίσης ψευδής από τις ισχυρές διαβεβαιώσεις της θείας πρόγνωσης σχετικά με τις νίκες του Κύρου, κεφάλαια 41, 42, 43. Η μεταφορά αυτών των προβλέψεων στις ημέρες του ίδιου του Κύρου τους στερεί τη δύναμη και την απλή τους σημασία.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου με έχει δελεάσει η ευημερία να επιδείξω αυτό που ανήκει μόνο στον Κύριο;
2. Πώς με ενισχύει η βεβαιότητα του λόγου του Θεού όταν η ανθρώπινη δύναμη εξασθενεί σαν το χορτάρι;
3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να προετοιμάσω τον δρόμο του Κυρίου για τους άλλους σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε και παντοδύναμε Θεέ, που μίλησες μέσω του Ησαΐα για να κρίνεις και να παρηγορήσεις, χάρισέ μας ταπεινές καρδιές όπως του Εζεκία για να δεχτούμε τον λόγο Σου χωρίς γογγυσμούς. Ενίσχυσε το υπόλοιπό Σου με την παρηγοριά που πηγάζει από τις αδιάλειπτες υποσχέσεις Σου. Είθε η φωνή που βοά στην έρημο να προετοιμάσει τις ψυχές μας για τον ερχομό του Υιού Σου, και είθε να εμπιστευτούμε την κυρίαρχη δύναμή Σου να αποκαταστήσεις και να λυτρώσεις. Κράτησέ μας σταθερούς στην Ουεσλεϋανή πεποίθηση ότι η χάρη Σου είναι επαρκής για κάθε δοκιμασία, και φέρε μας επιτέλους στη Σιών όπου η λύπη και ο στεναγμός φεύγουν· μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →