Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 131-132 — με τον Σπέρτζεον
Άνοιγμα
Στην ήσυχη ανάβαση της καρδιάς προς τον Θεό, ο «Θησαυρός του Δαβίδ» του Τσαρλς Σπέρτζεον ανοίγει τους Ψαλμούς 131 και 132 με διερευνητικό φως. Αυτά τα Άσματα των Αναβαθμών κινούνται από το μαργαριτάρι της ταπεινοφροσύνης στις υποσχέσεις της διαθήκης που στεφανώνουν τη γενιά του Δαβίδ. Ο Σπέρτζεον μας καθοδηγεί μέσα από την ταπεινότητα που κοσμεί την υπομονή και τις προσευχές που ικετεύουν αρχαία ελέη για την παρούσα ευλογία. Σήμερα παραμένουμε εκεί όπου ο ψαλμωδός αρνείται την υπεροψία και όπου ο Κύριος καλείται να θυμηθεί τις θλίψεις του δούλου του. Είθε το ίδιο Πνεύμα που δίδαξε τον Δαβίδ και καθοδήγησε τον Σπέρτζεον να σταθεροποιήσει τις ψυχές μας στην πραότητα και να αναζωπυρώσει την πίστη μας στον μεγαλύτερο Υιό του Δαβίδ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε τους Ψαλμούς 131 και 132 δυνατά. Αυτά τα σύντομα αλλά βαθιά Άσματα των Αναβαθμών καλούν τον προσκυνητή να αφήσει κάθε υπερήφανη σκέψη και να αναπαυθεί στην ίδια την πιστότητα του Κυρίου. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε την ήσυχη ομολογία της ταπεινοφροσύνης και την τολμηρή έκκληση για έλεος της διαθήκης. Αφήστε τα λόγια να διερευνήσουν τις δικές σας φιλοδοξίες και να αφυπνίσουν νέα εμπιστοσύνη στον Θεό που θυμάται τον χρισμένο του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σπέρτζεον ανοίγει την έκθεση στρέφοντας την εξέταση της καρδιάς απευθείας προς τον Κύριο.
Στίχος 2. Στίχ. 1. ΚΥΡΙΕ, η καρδιά μου δεν είναι υπερήφανη. Ο Ψαλμός ασχολείται με τον Κύριο, και είναι ένας μοναχικός διάλογος μαζί του, όχι μια ομιλία ενώπιον ανθρώπων. Έχουμε επαρκές ακροατήριο όταν μιλάμε με τον Κύριο, και μπορούμε να του πούμε πολλά πράγματα που δεν ήταν κατάλληλα για τα αυτιά των ανθρώπων. Ο άγιος άνθρωπος απευθύνει την έκκλησή του στον Ιεχωβά, ο οποίος μόνος γνωρίζει την καρδιά: ένας άνθρωπος θα έπρεπε να είναι αργός να το κάνει αυτό για οποιοδήποτε θέμα, γιατί ο Κύριος δεν είναι για να παίζουμε μαζί του· και όταν κάποιος τολμάει μια τέτοια έκκληση θα έπρεπε να είναι σίγουρος για την υπόθεσή του. Ξεκινάει με την καρδιά του, γιατί αυτή είναι το κέντρο της φύσης μας, και αν η υπερηφάνεια είναι εκεί, μολύνει τα πάντα· όπως ακριβώς η λάσπη στην πηγή προκαλεί λάσπη σε όλα τα ρεύματα. Είναι ένα σπουδαίο πράγμα για έναν άνθρωπο να γνωρίζει την καρδιά του ώστε να μπορεί να μιλάει ενώπιον του Κυρίου γι' αυτήν. Είναι πάνω απ' όλα απατηλή και απελπιστικά πονηρή, ποιος μπορεί να την γνωρίζει; Ποιος μπορεί να την γνωρίζει αν δεν διδαχθεί από το Πνεύμα του Θεού;Στη συνέχεια εξετάζει τα μάτια και την άρνηση της ψυχής να ανακατευτεί σε πράγματα πολύ μεγάλα.
Στίχος 4. Η υπερηφάνεια που μιμείται την ταπεινοφροσύνη φροντίζει πάντα να ρίχνει τα μάτια της προς τα κάτω, αφού η συνείδηση κάθε ανθρώπου του λέει ότι οι περιφρονητικές ματιές είναι τα σίγουρα σημάδια ενός καυχησιάρη πνεύματος. Στους Ψαλμούς 121:0 ο Δαβίδ ύψωσε τα μάτια του προς τους λόφους· αλλά εδώ δηλώνει ότι δεν υψώθηκαν με καμία άλλη έννοια. Όταν η καρδιά είναι σωστή, και τα μάτια είναι σωστά, ολόκληρος ο άνθρωπος βρίσκεται στο δρόμο για μια υγιή και ευτυχισμένη κατάσταση. Ας προσέξουμε να μην χρησιμοποιούμε τη γλώσσα αυτού του Ψαλμού εκτός αν, πράγματι, είναι αληθινή για εμάς· γιατί δεν υπάρχει χειρότερη υπερηφάνεια από αυτή που διεκδικεί την ταπεινοφροσύνη όταν δεν την κατέχει. Ούτε ασχολούμαι με μεγάλα πράγματα. Ως ιδιώτης δεν σφετερίστηκε την εξουσία του βασιλιά ούτε σχεδίασε συνωμοσίες εναντίον του: ασχολήθηκε με τις δικές του υποθέσεις, και άφησε τους άλλους να ασχοληθούν με τις δικές τους. Ως σκεπτόμενος άνθρωπος δεν ερεύνησε πράγματα που δεν είχαν αποκαλυφθεί· δεν ήταν κερδοσκοπικός, αυτάρεσκος ή δογματικός.Ο Σπέρτζεον στη συνέχεια πιέζει την προειδοποίηση κατά της υπέρβασης της θεόθεν ορισμένης σφαίρας κάποιου.
Στίχος 5. Ως κοσμικό πρόσωπο δεν εισέβαλε στην ιεροσύνη όπως είχε κάνει ο Σαούλ πριν από αυτόν, και όπως έκανε ο Ουζίας μετά από αυτόν. Είναι καλό να ασκούμαστε στην ευσέβεια ώστε να γνωρίζουμε την αληθινή μας σφαίρα, και να την τηρούμε επιμελώς. Πολλοί, επιθυμώντας να είναι μεγάλοι, απέτυχαν να είναι καλοί: δεν ήταν ικανοποιημένοι να κοσμούν τις ταπεινές θέσεις που τους όρισε ο Κύριος, και έτσι όρμησαν στην μεγαλοπρέπεια και την εξουσία, και βρήκαν καταστροφή εκεί που έψαχναν τιμή. Ή σε πράγματα πολύ υψηλά για μένα. Τα υψηλά πράγματα μπορεί να ταιριάζουν σε άλλους που είναι μεγαλύτερου αναστήματος, και όμως μπορεί να είναι εντελώς ακατάλληλα για εμάς. Ένας άνθρωπος κάνει καλά να γνωρίζει το δικό του μέγεθος. Διαπιστώνοντας τη δική του ικανότητα, θα είναι ανόητος αν στοχεύει σε αυτό που είναι πέρα από την εμβέλειά του, καταπονούμενος, και έτσι βλάπτοντας τον εαυτό του.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον κλείνει τον πρώτο ψαλμό με μια άμεση κραυγή για διαρκή ταπεινοφροσύνη ενώπιον του Θεού.
Στίχος 7. Κύριε, κάνε μας ταπεινούς, κράτησέ μας ταπεινούς, στερέωσέ μας για πάντα στην ταπεινοφροσύνη. Βοήθησέ μας να είμαστε σε τέτοια κατάσταση ώστε η ομολογία αυτού του στίχου να βγαίνει από τα χείλη μας ως μια αληθινή δήλωση που τολμούμε να κάνουμε ενώπιον του Κριτή όλης της γης.Προχωρά στον δεύτερο ψαλμό θεμελιώνοντας κάθε παράκληση στη διαθήκη που έγινε με τον Δαβίδ.
Στίχος 2. Η παράκληση απευθύνεται στον Θεό να ευλογήσει την οικογένεια του Δαβίδ για χάρη του προγόνου τους· πόσο ισχυρότερο είναι το κύριο επιχείρημά μας στην προσευχή ότι ο Θεός θα μας φερθεί καλά για χάρη του Ιησού! Ο Δαβίδ δεν είχε προσωπική αξία· η παράκληση βασίζεται στη διαθήκη που ευγενικά έγινε μαζί του: αλλά ο Ιησούς έχει αξίες που είναι δικές του, και απεριόριστες αξίες αυτές μπορούμε να τις προβάλουμε χωρίς δισταγμό. Όταν ο Κύριος ήταν θυμωμένος με τον βασιλεύοντα πρίγκιπα, ο λαός φώναζε, 'Κύριε θυμήσου τον Δαβίδ'· και όταν χρειάζονταν κάποια ιδιαίτερη ευλογία, πάλι τραγουδούσαν, 'Κύριε, θυμήσου τον Δαβίδ'. Αυτή ήταν καλή παράκληση, αλλά δεν ήταν τόσο καλή όσο η δική μας, η οποία λέει, 'Κύριε, θυμήσου τον Ιησού, και όλες τις θλίψεις του'. Οι θλίψεις του Δαβίδ που αναφέρονται εδώ ήταν αυτές που του ήρθαν ως ευσεβή άνθρωπο στις προσπάθειές του να διατηρήσει τη λατρεία του Ιεχωβά, και να παράσχει την αξιοπρεπή και κατάλληλη τέλεσή της.
Απαντήστε
Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί να αφήσετε μια υπεροπτική ματιά ή μια φιλοδοξία που υπερβαίνει την κλήση σας; Πώς η ανάμνηση των θλίψεων του Χριστού ενισχύει τις δικές σας προσευχές για έλεος στην εκκλησία; Σε ποια παρούσα δοκιμασία μαθαίνετε να αναπαύεστε σαν απογαλακτισμένο παιδί στην πιστότητα του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἡσύχασον τὰς ψυχὰς ἡμῶν ὡς νήπια ἀπογαλακτισθέντα ἐνώπιόν σου, ἵνα περιπατῶμεν ἐν τῇ ταπεινώσει ἣν ὁ Σωτὴρ ἡμῶν τελείως ἐπέδειξεν, καὶ ἐλπίζωμεν ὁλοψύχως εἰς τὰς διαθηκικὰς ὑποσχέσεις σου. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ ὑψηλῶν λογισμῶν καὶ ἀνησύχου φιλοδοξίας, καὶ μνήσθητι τῆς χάριτός σου τῆς ἐπαγγελθείσης τῷ γένει τοῦ Δαβὶδ χάριν τοῦ Ἰησοῦ. Ποίησον ἡμᾶς εὐχαρίστους ἐν τῷ τόπῳ ὃν διώρισας, καὶ ποίησον τὴν ἐκκλησίαν σου κατοικεῖν ἐν τῇ εὐλογίᾳ ἣν ἡτοίμασας. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →