Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 101-102 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ματθαίος Χένρι φέρνει το χαρακτηριστικό βάθος και την ποιμαντική θέρμη του στους Ψαλμούς 101 και 102, καθοδηγώντας τους αναγνώστες μέσα από όρκους αγίας ζωής και κραυγές από βαθιά θλίψη. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς αυτά τα αρχαία τραγούδια εξακολουθούν να διαμορφώνουν τις καρδιές εκείνων που κυβερνούν σπίτια, ηγούνται κοινοτήτων και υπομένουν εποχές λύπης. Ο Χένρι δείχνει τον Δαβίδ να προτυπώνει ακεραιότητα στην ιδιωτική και δημόσια ζωή ενώ παράλληλα εκφράζει τον συλλογικό στεναγμό της εκκλησίας. Μέσα από την προσεκτική του ερμηνεία, διακρίνουμε τόσο την κλήση σε δίκαιη συμπεριφορά όσο και την άγκυρα της αμετάβλητης αιωνιότητας του Θεού. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε με τις γνώσεις του Χένρι ώστε οι δικές μας προσευχές και σκοποί να εξευγενιστούν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 101 και 102 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις σταθερές δεσμεύσεις που κάνει ο Δαβίδ για το σπιτικό και το βασίλειό του στον πρώτο ψαλμό, έπειτα στραφείτε στον ωμό θρήνο και την υψηλή ελπίδα του δεύτερου. Αφήστε τις λέξεις να αντηχήσουν στις δικές σας περιστάσεις, είτε θέτετε νέες αποφάσεις είτε κραυγάζετε από κούραση. Διαβάστε περιμένοντας ότι τόσο η πεποίθηση όσο και η παρηγοριά θα σας συναντήσουν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει θέτοντας το πλαίσιο για τον Ψαλμό 101.
Ο Δαβίδ ήταν σίγουρα ο συγγραφέας αυτού του ψαλμού, και περιέχει το γνήσιο πνεύμα του ανθρώπου μετά την καρδιά του Θεού· είναι ένας επίσημος όρκος που έκανε στον Θεό όταν ανέλαβε τη φροντίδα μιας οικογένειας και του βασιλείου. Είτε γράφτηκε όταν ανέλαβε την κυβέρνηση, αμέσως μετά τον θάνατο του Σαούλ (όπως νομίζουν μερικοί), είτε όταν άρχισε να βασιλεύει σε όλο τον Ισραήλ και ανέβασε την κιβωτό στην πόλη του Δαβίδ (όπως νομίζουν άλλοι), δεν έχει σημασία· είναι ένα εξαιρετικό σχέδιο ή υπόδειγμα για την καλή διακυβέρνηση μιας αυλής, ή για τη διατήρηση της αρετής και της ευσέβειας, και μέσω αυτών της καλής τάξης σε αυτήν· αλλά εφαρμόζεται και σε ιδιωτικές οικογένειες· είναι ο ψαλμός του οικοδεσπότη. Διδάσκει όλους όσοι βρίσκονται σε οποιαδήποτε σφαίρα εξουσίας, είτε ευρύτερη είτε στενότερη, να χρησιμοποιούν την εξουσία τους ώστε να την κάνουν τρόμο για τους κακοποιούς, αλλά έπαινο για εκείνους που κάνουν το καλό. Εδώ είναι, Ι. Το γενικό πεδίο του όρκου του Δαβίδ, εδ. 1, 2. ΙΙ. Οι λεπτομέρειές του, ότι θα απεχθανόταν και θα αποδοκίμαζε κάθε είδος ανομίας (εδ. 3-5, 7, 8) και ότι θα ευνόησε και θα ενθάρρυνε τους ενάρετους, εδ. 6. Μερικοί νομίζουν ότι αυτό μπορεί να προσαρμοστεί κατάλληλα στον Χριστό, τον Υιό του Δαβίδ, ο οποίος κυβερνά την εκκλησία του, την πόλη του Κυρίου, με αυτούς τους κανόνες, και ο οποίος αγαπά τη δικαιοσύνη και μισεί την ανομία. Κατά την ψαλμωδία αυτού του ψαλμού, οικογένειες, τόσο οι κυβερνώντες όσο και οι κυβερνώμενοι, πρέπει να διδάσκουν, να νουθετούν και να δεσμεύουν τους εαυτούς τους και ο ένας τον άλλον να περπατούν σύμφωνα με τον κανόνα του, ώστε η ειρήνη να είναι επάνω τους και η παρουσία του Θεού μαζί τους.Ο Χένρι στη συνέχεια αναλύει τις μικτές προνοίες ελέους και κρίσης.
1. Για το έλεος και την κρίση του Θεού, και τότε κοιτάζει πίσω στις διανομές της Πρόνοιας σχετικά με τον Δαβίδ από τότε που χρίστηκε πρώτα βασιλιάς, κατά τη διάρκεια των οποίων είχε συναντήσει πολλές επιπλήξεις και πολλές δυσκολίες από τη μία πλευρά, και όμως, από την άλλη πλευρά, είχε πολλές θαυμαστές απελευθερώσεις που έγιναν για αυτόν και εύνοιες που του δόθηκαν· για αυτές θα ψάλει στον Θεό. Σημείωσε, (1.) Οι προνοίες του Θεού σχετικά με τον λαό του είναι συνήθως μικτές—έλεος και κρίση· ο Θεός έχει θέσει το ένα απέναντι στο άλλο, και τις έχει ορίσει ημέρες Απριλίου, βροχές και ηλιοφάνεια. Έτσι ήταν με τον Δαβίδ και την οικογένειά του· όταν υπήρχε έλεος στην επιστροφή της κιβωτού υπήρχε κρίση στον θάνατο του Ουζά. (2.) Όταν ο Θεός στην πρόνοιά του μας ασκεί με ένα μείγμα ελέους και κρίσης, είναι καθήκον μας να ψάλλουμε, και να ψάλλουμε σε αυτόν, και για το ένα και για το άλλο· πρέπει να επηρεαζόμαστε κατάλληλα και από τα δύο, και να κάνουμε κατάλληλες ομολογίες στον Θεό και για τα δύο. Η Χαλδαϊκή παράφραση αυτού είναι αξιοσημείωτη: Αν μου δώσεις έλεος, ή Αν φέρεις κάποια κρίση επάνω μου, ενώπιόν σου, Κύριε! θα ψάλω τους ύμνους μου για όλα. Όποια και αν είναι η εξωτερική μας κατάσταση, είτε χαρούμενη είτε λυπηρή, πρέπει πάντα να δίνουμε δόξα στον Θεό, και να ψάλλουμε αίνους σε αυτόν· ούτε το γέλιο μιας ευημερούσας κατάστασης ούτε τα δάκρυα μιας θλιμμένης κατάστασης πρέπει να μας βγάλουν από τον τόνο για ιερά τραγούδια. Ή,Ο Χένρι συνεχίζει περιγράφοντας λεπτομερώς τις αποφάσεις του Δαβίδ για το σπιτικό του.
1. Ένας καλός σκοπός σχετικά με τη συναναστροφή του—σχετικά με τη συναναστροφή του γενικά (πώς θα συμπεριφερόταν σε όλα· θα ζούσε σύμφωνα με κανόνα, και όχι άτακτα, δεν θα περπατούσε καθόλου τυχαία· θα, αν και βασιλιάς, με έναν επίσημο όρκο δέσμευε τον εαυτό του στην καλή συμπεριφορά), και σχετικά με τη συναναστροφή του στην οικογένειά του ιδιαίτερα, όχι μόνο πώς θα περπατούσε όταν εμφανιζόταν δημόσια, όταν καθόταν στον θρόνο, αλλά πώς θα περπατούσε μέσα στο σπίτι του, όπου ήταν περισσότερο έξω από το μάτι του κόσμου, αλλά όπου ακόμα έβλεπε τον εαυτό του υπό το μάτι του Θεού. Δεν αρκεί να φοράμε τη θρησκεία μας όταν βγαίνουμε έξω και εμφανιζόμαστε ενώπιον ανθρώπων· αλλά πρέπει να κυβερνούμε τον εαυτό μας με αυτήν στις οικογένειές μας. Εκείνοι που βρίσκονται σε δημόσιες θέσεις δεν απαλλάσσονται έτσι από τη φροντίδα στη διακυβέρνηση των οικογενειών τους· μάλλον, ανησυχούν περισσότερο να δώσουν καλό παράδειγμα κυβερνώντας καλά τα δικά τους σπίτια, 1 Τιμ. γ΄ 4. Όταν ο Δαβίδ είχε τα χέρια του γεμάτα δημόσιες υποθέσεις, όμως επέστρεψε για να ευλογήσει το σπίτι του, 2 Σαμ. στ΄ 20. Αποφασίζει, (1.) Να ενεργεί συνειδητά και με ακεραιότητα, να περπατά σε τέλειο δρόμο, στον δρόμο των εντολών του Θεού· αυτός είναι τέλειος δρόμος, γιατί ο νόμος του Κυρίου είναι τέλειος. Αυτόν θα τον περπατά με τέλεια καρδιά, με όλη την ειλικρίνεια, χωρίς να υποκρίνεται ούτε με τον Θεό ούτε με τους ανθρώπους. Όταν κάνουμε τον λόγο του Θεού κανόνα μας, και κυβερνιόμαστε από αυτόν, τη δόξα του Θεού σκοπό μας, και στοχεύουμε σε αυτόν, τότε περπατάμε σε τέλειο δρόμο με τέλεια καρδιά. (2.) Να ενεργεί με σκέψη και με διάκριση: Θα συμπεριφερθώ σοφά· θα κατανοήσω ή θα διδάξω τον εαυτό μου σε τέλειο δρόμο, όπως λένε μερικοί. Θα περπατήσω προσεκτικά. Σημείωσε, Πρέπει όλοι να αποφασίσουμε να περπατάμε σύμφωνα με τους κανόνες της χριστιανικής φρονιμότητας στους δρόμους της χριστιανικής ευσέβειας. Ποτέ δεν πρέπει να απομακρυνθούμε από τον τέλειο δρόμο, με πρόφαση ότι συμπεριφερόμαστε σοφά· αλλά, ενώ μένουμε στον καλό δρόμο, πρέπει να είμαστε σοφοί ως όφεις.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι μεταβαίνει στις θλίψεις που περιγράφονται στον Ψαλμό 102.
Μερικοί νομίζουν ότι ο Δαβίδ έγραψε αυτόν τον ψαλμό την εποχή της εξέγερσης του Αβεσσαλώμ· άλλοι ότι ο Δανιήλ, ο Νεεμίας, ή κάποιος άλλος προφήτης, τον έγραψε για χρήση της εκκλησίας, όταν ήταν σε αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, επειδή φαίνεται να μιλά για την καταστροφή της Σιών και για έναν χρόνο που ορίστηκε για την ανοικοδόμησή της, τον οποίο ο Δανιήλ κατάλαβε από βιβλία, Δαν. θ΄ 2. Ή ίσως ο ίδιος ο ψαλμωδός βρισκόταν σε μεγάλη θλίψη, την οποία παραπονιέται στην αρχή του ψαλμού, αλλά (όπως στον Ψαλμό οζ΄ και αλλού) παρηγορεί τον εαυτό του κάτω από αυτήν με τη σκέψη της αιωνιότητας του Θεού, και της ευημερίας και της αιωνιότητας της εκκλησίας, όσο κι αν ήταν τώρα στενοχωρημένη και απειλούμενη. Αλλά είναι σαφές, από την εφαρμογή των εδ. 25, 26 στον Χριστό (Εβρ. α΄ 10-12), ότι ο ψαλμός αναφέρεται στις ημέρες του Μεσσία, και μιλά είτε για τη θλίψη του είτε για τις θλίψεις της εκκλησίας του για χάρη του. Στον ψαλμό έχουμε, Ι. Ένα λυπηρό παράπονο που κάνει ο ψαλμωδός, είτε για τον εαυτό του είτε στο όνομα της εκκλησίας, για μεγάλες θλίψεις, που ήταν πολύ πιεστικές, εδ. 1-11. ΙΙ. Έγκαιρη παρηγοριά που αντλείται ενάντια σε αυτές τις δυσκολίες, 1. Από την αιωνιότητα του Θεού, εδ. 12, 24, 27. 2. Από μια πιστή προοπτική της απελευθέρωσης που ο Θεός θα έκανε, στον κατάλληλο χρόνο, για την θλιμμένη εκκλησία του (εδ. 13-22) και τη συνέχιση αυτής στον κόσμο, εδ. 28. Κατά την ψαλμωδία αυτού του ψαλμού, αν δεν έχουμε αφορμή να κάνουμε τα ίδια παράπονα, όμως μπορούμε να πάρουμε αφορμή να συμπαθήσουμε με εκείνους που έχουν, και τότε το παρηγορητικό μέρος αυτού του ψαλμού θα είναι πιο παρηγορητικό για εμάς κατά την ψαλμωδία του.Ο Χένρι ολοκληρώνει τονίζοντας τις αιώνιες παρηγοριές που είναι διαθέσιμες.
Πολλές υπερβολικά μεγάλες και πολύτιμες παρηγοριές σκέφτονται εδώ, και συγκεντρώνονται, για να ισορροπήσουν τα προηγούμενα παράπονα· γιατί στους ευθείς ανατέλλει φως στο σκοτάδι, ώστε, αν και είναι καταβεβλημένοι, δεν είναι σε απόγνωση. Είναι κακά με τον ίδιο τον ψαλμωδό, κακά με τον λαό του Θεού· αλλά έχει πολλές σκέψεις για να αναζωογονήσει τον εαυτό του.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού μπορεί ο Θεός να σας προσκαλεί να ανανεώσετε τη δέσμευσή σας στην ακεραιότητα στην ιδιωτική και δημόσια ζωή; Πώς η ανάμνηση της αμετάβλητης φύσης του Θεού σας σταθεροποιεί όταν οι θλίψεις φαίνονται συντριπτικές; Με ποιους τρόπους μπορείτε να μεταφέρετε τόσο τον θρήνο όσο και την ελπίδα στις προσευχές σας αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ περιπατεῖν ἀμέμπτως ἐνώπιόν Σου, μὴ τιθέντες οὐδὲν ἀνάξιον ἔμπροσθεν τῶν ὀφθαλμῶν ἡμῶν, καθὼς διευθετοῦμεν τὰς οἰκίας καὶ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν κατὰ τὸν Λόγον Σου. Ἐν καιροῖς θλίψεως, ὅταν αἱ ἡμέραι ἡμῶν ἐκλείπωσιν ὡς καπνός, στερέωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τῇ ἀμεταβλήτῳ Σου ὑπομονῇ καὶ τῇ ὑποσχέσει ὅτι Σὺ ἀναστήσῃ τοῦ ἐλεῆσαι. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἀνάγαγε τὰς προσευχὰς ἡμῶν ἐν εἰλικρινείᾳ καὶ ποίησον ἡμᾶς ἀναπαύεσθαι ἐν τῇ ἐλπίδι τοῦ εὐαγγελίου τοῦ αἰωνίου Σου θρόνου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →