Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 12 — Eterniseed (εποχής της Μεταρρύθμισης / ιστορικού Προτεσταντισμού)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αφού εξέθεσε στα προηγούμενα κεφάλαια το κυρίαρχο έλεος με το οποίο ο Θεός δικαιώνει τον ασεβή και τον ενώνει με τον Χριστό, ο απόστολος στρέφεται τώρα προς την οργανωμένη ζωή που πηγάζει από αυτό το έλεος. Η ίδια θεία πρωτοβουλία που εκλέγει και καλεί αγιάζει επίσης τους λυτρωμένους σε έναν τρόπο ύπαρξης που συμφωνεί με τη νέα τους θέση. Αυτή η μετάβαση δεν είναι μια μεταγενέστερη σκέψη αλλά η αναγκαία συνέπεια της χάριτος της διαθήκης: εκείνοι τους οποίους ο Θεός έχει αναστήσει από τον πνευματικό θάνατο καλούνται να προσφέρουν τον εαυτό τους ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του. Το επιχείρημα προχωρεί από την ένδειξη της ολοκληρωμένης λύτρωσης στην προσταγή της ευγνώμονος υπακοής, διατηρώντας πάντοτε την προτεραιότητα του θείου ελέους έναντι της ανθρώπινης προσπάθειας. Σε αυτό το κεφάλαιο η εκκλησία διδάσκεται πώς τα μέλη του σώματος του Χριστού οφείλουν να συμπεριφέρονται προς τον Θεό, προς αλλήλους και προς εκείνους έξω από τη διαθήκη, όλα υπό τη σταθερή διακυβέρνηση του ιδίου Κυρίου που πρώτος έδειξε έλεος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το δωδέκατο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους με προσοχή στο θεμέλιο που τέθηκε στα ελέη του Θεού και στα συγκεκριμένα καθήκοντα που ακολουθούν. Παρατηρήστε πώς η κλήση να προσφέρουμε το σώμα ως ζωντανή θυσία στηρίζεται σε ό,τι ο Θεός έχει ήδη κάνει και όχι σε κάποια ανεξάρτητη ανθρώπινη απόφαση. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ της συμμόρφωσης προς τον παρόντα αιώνα και της ανανέωσης του νου που διακρίνει το θέλημα του Θεού. Προσέξτε τη διανομή των χαρισμάτων μέσα στο ένα σώμα και τον τρόπο με τον οποίο η αγάπη ρυθμίζει όλες τις σχέσεις τόσο μέσα όσο και έξω από την κοινότητα της διαθήκης. Το κεφάλαιο προχωρεί σταθερά από την αφιέρωση του ατόμου στην οργανωμένη ζωή της εκκλησίας και τέλος στη συμπεριφορά προς τους εχθρούς, όλα υπό τον ίδιο κυρίαρχο Κύριο.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει θεμελιώνοντας κάθε επόμενη προτροπή στα ελέη του Θεού που ήδη φανερώθηκαν στο ευαγγέλιο. Επειδή η δικαίωση και η ένωση με τον Χριστό πραγματοποιούνται μόνο από θεία πρωτοβουλία, οι λυτρωμένοι καλούνται να προσφέρουν τα σώματά τους ως ζωντανή θυσία. Αυτή η προσφορά είναι λογική λατρεία ακριβώς επειδή αναγνωρίζει ότι ο πιστός δεν ανήκει πλέον στον εαυτό του αλλά έχει αγοραστεί και αφιερωθεί από τον ίδιο Κύριο που εκλέγει και καλεί. Η απαγόρευση της συμμόρφωσης προς αυτόν τον αιώνα ακολουθεί άμεσα: ο νους πρέπει να ανανεωθεί ώστε να μπορεί να δοκιμάζει τι είναι το αγαθό, ευάρεστο και τέλειο θέλημα του Θεού. Αυτή η ανανέωση δεν είναι ανθρώπινο επίτευγμα αλλά το συνεχές έργο του Πνεύματος που εφαρμόζει τον λόγο σε εκείνους που ήδη δικαιώθηκαν. Ο απόστολος στη συνέχεια αναφέρεται στο μέτρο της πίστης που διανέμεται σε κάθε μέλος του σώματος. Τα χαρίσματα διαφέρουν ανάλογα με τη χάρη που δόθηκε, όμως καθένα πρέπει να ασκείται μέσα στα όρια που όρισε ο κυρίαρχος Δωρητής. Η προφητεία, η διακονία, η διδασκαλία, η παράκληση, η ελεημοσύνη, η διακυβέρνηση και η επίδειξη ελέους απαριθμούνται όλα χωρίς να υψώνεται το ένα πάνω από το άλλο· η έμφαση βρίσκεται στην πιστή εκτέλεση όποιας λειτουργίας ο Θεός έχει αναθέσει. Η ίδια αρχή διέπει τις επόμενες εντολές σχετικά με την αγάπη. Η αγάπη πρέπει να είναι ανυπόκριτη, αποστρεφόμενη το κακό και προσκολλώμενη στο αγαθό. Η αδελφική στοργή, η προτίμηση στην τιμή, η επιμέλεια, ο πνευματικός ζήλος και η υπομονετική ελπίδα δεν είναι προαιρετικές αρετές αλλά η οργανωμένη έκφραση της ιδιότητας του μέλους της διαθήκης. Η εκκλησία διδάσκεται περαιτέρω να συμμετέχει στις ανάγκες των αγίων και να ασκεί φιλοξενία, ενέργειες που αντανακλούν την ενότητα που ήδη καθιερώθηκε από τη θεία εκλογή. Η συμπεριφορά προς εκείνους έξω από τη διαθήκη λαμβάνει ίση προσοχή. Η ευλογία αντί της κατάρας, η χαρά και το κλάμα με τους άλλους και η διατήρηση ταπεινοφροσύνης ενώπιον όλων δείχνουν τον ίδιο νου που αρνείται να ανταποδώσει κακό με κακό. Το κεφάλαιο κλείνει με την εντολή να ζούμε ειρηνικά όσο εξαρτάται από τον πιστό και να νικούμε το κακό με το αγαθό, αποδεικνύοντας έτσι ότι τα ελέη που λάβαμε από τον Θεό καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι λυτρωμένοι αντιμετωπίζουν έναν εχθρικό κόσμο. Σε όλο το κείμενο διατηρείται ότι κάθε καθήκον καθίσταται δυνατό από την ίδια χάρη που πρώτα δικαίωσε, ώστε η ανθρώπινη υπακοή να παραμένει καρπός και όχι αιτία της θέσης στη διαθήκη.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτή η διάταξη δόγματος και καθήκοντος εμφανίζεται σταθερά σε όλα τα αποστολικά συγγράμματα. Η ίδια κίνηση από την ολοκληρωμένη λύτρωση στην επακόλουθη αγιότητα βρίσκεται στην Προς Εφεσίους, όπου τα πρώτα τρία κεφάλαια διακηρύσσουν τον εκλεκτικό σκοπό του Θεού πριν από τις πρακτικές προτροπές των κεφαλαίων τέσσερα έως έξι. Η Προς Κορινθίους Α' ομοίως θεμελιώνει τη χρήση των χαρισμάτων στο ένα σώμα στο προηγούμενο έργο του Πνεύματος που τα διανέμει σύμφωνα με το θέλημά του. Το παλαιοδιαθηκικό πρότυπο της θυσίας παρέχει το υπόβαθρο για τη ζωντανή θυσία της Προς Ρωμαίους δώδεκα, όμως η πραγματικότητα της νέας διαθήκης αντικαθιστά τις επαναλαμβανόμενες προσφορές με την εφάπαξ αφιέρωση εκείνων που ενώθηκαν με τον Χριστό. Αργότεροι μεταρρυθμισμένοι ερμηνευτές αναγνώρισαν σε αυτό το κεφάλαιο τον αναγκαίο σύνδεσμο μεταξύ των δογμάτων της χάριτος και της ζωής της εκκλησίας, αρνούμενοι κάθε διαχωρισμό που θα αντιμετώπιζε τον αγιασμό ως ανεξάρτητο ανθρώπινο έργο. Το κεφάλαιο επομένως στέκεται ως μόνιμη μαρτυρία ότι η υποχρέωση της διαθήκης πηγάζει από το έλεος της διαθήκης και ότι η οργανωμένη ζωή της εκκλησίας είναι η ορατή μαρτυρία της κυρίαρχης χάριτος που την κάλεσε σε ύπαρξη.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια συγκεκριμένη περιοχή της καθημερινής συμπεριφοράς χρειάζεται ο ανανεωμένος νους να δοκιμάζει και να εγκρίνει το θέλημα του Θεού αντί για τα πρότυπα του παρόντος αιώνα; Πώς επηρεάζει την αναγνώριση ότι τα χαρίσματα διανέμονται από κυρίαρχη χάρη τον τρόπο με τον οποίο βλέπετε τόσο τη δική σας υπηρεσία όσο και την υπηρεσία των άλλων μέσα στο σώμα; Πού ακριβώς η εντολή να νικούμε το κακό με το αγαθό προκαλεί πιο άμεσα τον παρόντα τρόπο σχέσης σας με εκείνους που αντιτίθενται στο ευαγγέλιο ή στην εκκλησία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε, που μας δικαίωσες δωρεάν με το έλεός σου και μας ένωσες με τον Χριστό, χάρισε να προσφέρουμε τα σώματά μας ως ζωντανές θυσίες ευάρεστες σε σένα. Ανανέωσε τους νόες μας καθημερινά ώστε να διακρίνουμε και να εκτελούμε το αγαθό και τέλειο θέλημά σου χωρίς συμμόρφωση προς αυτόν τον αιώνα. Διανέμει μεταξύ μας τα χαρίσματα του Πνεύματός σου σύμφωνα με το δικό σου μέτρο, και διατήρησε την ενότητα του σώματος ώστε κάθε μέλος να υπηρετεί χωρίς φθόνο ή υπερηφάνεια. Ρύθμισε την αγάπη μας προς αλλήλους και προς εκείνους έξω από τη διαθήκη, ώστε να ευλογούμε αντί να καταριόμαστε και να νικούμε το κακό με το αγαθό. Κράτησέ μας σταθερούς στις υποχρεώσεις της διαθήκης που πηγάζουν από τα ελέη που ήδη λάβαμε, και φέρε σε πλήρωση το έργο που άρχισες, προς έπαινο της ένδοξης χάριτός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.