Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Περπατώντας στην Αγάπη: Παιδιά του Φωτός και το Μέγα Μυστήριο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
'Γίνεστε λοιπόν μιμητές του Θεού, ως τέκνα αγαπητά· και περιπατείτε εν αγάπη, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν ημάς.' Το πέμπτο κεφάλαιο ανοίγει με το υψηλότερο δυνατό πρότυπο: όχι απλώς να αγαπάμε, αλλά να αγαπάμε όπως αγάπησε ο Χριστός — θυσιαστικά, μέχρι την παράδοση του Εαυτού Του. Από αυτή την πηγή ο Παύλος αντλεί έναν ολόκληρο τρόπο ζωής. Οι Εφέσιοι ήταν κάποτε σκότος· τώρα είναι 'φως εν τω Κυρίω', και πρέπει να περιπατούν ως τέκνα φωτός, μη έχοντας κοινωνία με τα άκαρπα έργα του σκότους αλλά ελέγχοντάς τα. Δεν πρέπει να μουδιάζουν τον εαυτό τους με οίνο και ασωτεία, αλλά 'να πληρούνται εν Πνεύματι', ψάλλοντας ψαλμούς, ευχαριστώντας πάντοτε για όλα. Και τότε ο Παύλος υψώνεται στο υψηλότερο θέμα του — τον ίδιο τον γάμο, όπου ο σύζυγος και η σύζυγος γίνονται μία σάρκα, εικόνα του Χριστού και της Εκκλησίας: 'Τούτο είναι μέγα μυστήριον.' Ο Χρυσόστομος, που αγάπησε λίγα θέματα περισσότερο από τον χριστιανικό γάμο, το αναπτύσσει ως σχολείο αγάπης, όπου ο σύζυγος καλείται να πεθάνει για τη σύζυγό του όπως ο Χριστός πέθανε για τη Νύφη Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε Προς Εφεσίους 5 — 'περιπατείτε εν αγάπη, καθώς και ο Χριστός ηγάπησεν ημάς, και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ ημών'· την προειδοποίηση κατά πάσης ακαθαρσίας και πλεονεξίας, 'ήτις εστιν ειδωλολατρία'· 'ήτε ποτέ σκότος, νυν δε φως εν Κυρίω· ως τέκνα φωτός περιπατείτε'· 'Έγειρε ο καθεύδων, και ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι ο Χριστός'· 'μη μεθύσκεσθε οίνω, εν ω εστιν ασωτία· αλλά πληρούσθε εν Πνεύματι· λαλούντες εαυτοίς ψαλμοίς και ύμνοις και ωδαίς πνευματικαίς'· 'ευχαριστούντες πάντοτε υπέρ πάντων τω Θεώ'· 'υποτασσόμενοι αλλήλοις εν φόβω Θεού'· αι γυναίκες τοις ιδίοις ανδράσιν 'ως τω Κυρίω', και οι άνδρες να αγαπώσι τας γυναίκας αυτών 'καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν, και εαυτόν παρέδωκεν υπέρ αυτής'· τα δύο γινόμενα μία σάρκα — 'Τούτο εστι μέγα μυστήριον· εγώ δε λέγω εις Χριστόν και εις την εκκλησίαν.'
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Παύλος προστάζει τον σύζυγο να αγαπά 'καθώς και ο Χριστός ηγάπησε την εκκλησίαν.' Ο Χρυσόστομος αρπάζει το πλήρες βάρος αυτού του 'καθώς', και δεν επιτρέπει να μαλακώσει σε απλή στοργή. Η αγάπη που ζητείται από σύζυγο είναι αγάπη πρόθυμη να υποφέρει οτιδήποτε, να αρνηθεί τίποτε — και ακόμη και τότε δεν μπορεί να εξισωθεί με το πρότυπό της:
Ναι, ακόμη και αν χρειασθεί να δώσεις τη ζωή σου για αυτήν, ναι, και να κοπείς σε κομμάτια μυριάκις, ναι, και να υπομείνεις και να υποφέρεις οιανδήποτε θλίψιν — μη το αρνηθείς. Και αν υπομείνεις όλα αυτά, όμως δεν θα έχεις κάνει, ουδέ τότε, τίποτε όμοιον με τον Χριστόν.Διότι ο Χριστός αγάπησε Νύφη που πρώτα Του είχε γυρίσει την πλάτη. Και έτσι ο Χρυσόστομος αποστρέφει τον σύζυγο από το μέτρο του κόσμου για σύζυγο — τον πλούτο της, το πρόσωπό της, την τάξη της — προς τη μόνη ομορφιά άξια αναζήτησης και άξια δημιουργίας:
Ας σκουπίσουμε τον λεκέ που είναι εντός, ας λειάνουμε τις ρυτίδες που είναι εντός, ας εξαλείψουμε τα στίγματα που είναι επί της ψυχής. Τοιαύτη είναι η ομορφιά που απαιτεί ο Θεός.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Πριν από το μέγα μυστήριον, ο Παύλος δίνει μια απλούστερη αντίθεση: 'μη μεθύσκεσθε οίνω… αλλά πληρούσθε εν Πνεύματι.' Ο Χρυσόστομος κρατά τα δύο πλάι πλάι και τα δείχνει ως αντίθετες μεθύσεις, η μία ταπεινωτική και η άλλη εξευγενιστική:
Διότι όσοι ψάλλουν ψαλμούς πληρούνται υπό του Αγίου Πνεύματος, καθώς όσοι ψάλλουν σατανικά άσματα πληρούνται υπό ακαθάρτου πνεύματοςΑλλά πώς αποκτάται η πληρότης του Πνεύματος; Όχι με κάποια τεχνική, απαντά ο Χρυσόστομος, αλλά με τον καθαρισμό της ψυχής από τις ίδιες τις κακίες που ο Παύλος ονομάζει. Όταν η ψυχή σαρωθεί καθαρή από το ψεύδος και την πικρία και την ακαθαρσία, λέγει, τίποτε δεν εμποδίζει το Άγιον Πνεύμα να έλθει και να επαναπαυθεί επάνω μας — και δεν επισκέπτεται απλώς αλλά πληροί την καρδία. Αυτή είναι η ίδια λογική με το χωρίο των τέκνων του φωτός: ψυχή πληρωμένη με εκείνο το φως βρίσκει τον δρόμο της αρετής, που κάποτε φαινόταν απότομος, να γίνεται 'εύκολος και απλός.' Το φως και το Πνεύμα δεν είναι ανταμοιβές για τον ολοκληρωμένο άγιο· είναι η δύναμη με την οποία γίνεται καθόλου η πορεία. Έτσι οι εντολές του Παύλου δεν είναι βάρη επιτεθειμένα στον αδύναμο, αλλά το ίδιο το μέσο για να γίνει ισχυρός.
Απαντήστε
Απόκριση
Ακούστε την αφύπνιση του Παύλου ως λεγόμενη προς εσάς: 'Έγειρε ο καθεύδων, και ανάστα εκ των νεκρών, και επιφαύσει σοι ο Χριστός.' Πού στη ζωή σας είστε κοιμισμένος — περνώντας από τις κινήσεις, μουδιασμένος από κάποια μικρή καθημερινή μέθη, είτε κυριολεκτική είτε άλλως, που σας εμποδίζει να αισθανθείτε το βάρος του πώς ζείτε; Ο Χρυσόστομος λέγει ότι το Πνεύμα πληροί την ψυχή που πρώτα έχει σαρωθεί καθαρή· έτσι το ερώτημα δεν είναι 'πώς να αισθανθώ περισσότερο πνευματικός;' αλλά 'τι είμαι απρόθυμος να διώξω;' Και αν είστε έγγαμος, λάβετε το μέτρο της αγάπης που θέτει το ευαγγέλιο. Σύζυγοι: η αληθινή ομορφιά της συζύγου σας είναι η ομορφιά της ψυχής της, και η κλήση σας είναι να εργασθείτε επ' αυτής όπως ο Χριστός εργάσθηκε επί της Νύφης Του — να λειάνετε τις ρυτίδες που είναι εντός, ακόμη και με κόστος της ιδίας σας άνεσης, της ιδίας σας παρηγοριάς, της ιδίας σας ζωής αν ερχόταν σε αυτό. Σύζυγοι και σύζυγοι ομοίως: υποτάσσεσθε αλλήλοις εν φόβω Θεού, και ας γίνει ο οίκος σας αυτό που ο Χρυσόστομος τον ονόμασε — μικρή Εκκλησία, όπου η ιδία αγάπη του Χριστού για τον λαό Του επαναλαμβάνεται και καθίσταται ορατή.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο αγαπήσας την Εκκλησίαν Σου και παραδούς Σεαυτόν υπέρ αυτής, ίνα παραστήσης αυτήν εαυτώ ένδοξον, μη έχουσαν σπίλον ή ρυτίδα: αφύπνισόν με εκ του ύπνου της αμαρτίας, και επίλαμψόν μοι τω φωτί Σου. Σάρωσον την ψυχήν μου καθαράν από πάσης πικρίας και ακαθαρσίας και ειδωλολατρίας της καρδίας, και πλήρωσόν με του Αγίου Σου Πνεύματος, ίνα ψάλλω τας αινέσεις Σου και ευχαριστώ πάντοτε υπέρ πάντων. Δίδαξόν με να περιπατώ εν αγάπη καθώς ηγάπησάς με, ζητών ουχί την μαραίνουσαν ομορφιάν του κόσμου τούτου αλλά την ομορφίαν της ψυχής την οποίαν απαιτείς. Ποίησον τους οίκους ημών μικράς εκκλησίας, όπου σύζυγος και σύζυγος υποτάσσωνται αλλήλοις εν τω φόβω Σου και αντανακλούν το μέγα μυστήριον της αγάπης Σου προς την Νύφην Σου. Σοι, τω Νυμφίω της Εκκλησίας, μετά του ανάρχου Πατρός Σου και του παναγίου Πνεύματός Σου, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →