← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας

Μιχ 7 — με τον Ματθαίο Χένρι

Μιχαίας 7Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο Μιχαία 7 προσφέρει μια σταθεροποιητική φωνή για τους πιστούς που αισθάνονται περικυκλωμένοι από ηθική σύγχυση και σχεσιακή ρήξη. Η προσεκτική του ερμηνεία δείχνει πώς ο θρήνος του προφήτη δίνει τη θέση του σε ανθεκτική ελπίδα αγκυρωμένη στον χαρακτήρα του Θεού. Σε όλο το κεφάλαιο ο Χένρι ανιχνεύει τόσο το βάθος του προβλήματος του Ισραήλ όσο και τη βεβαιότητα της θείας απελευθέρωσης. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας εποχές χωρίς απόγνωση και να στρέψουμε τα μάτια μας στον Κύριο που σώζει. Καθώς ακούμε τον Χένρι σήμερα, ανακαλύπτουμε πρακτική συμβουλή για να υπομένουμε τις δυσκολίες ενώ εμπιστευόμαστε την πιστότητα της διαθήκης του Θεού μέχρι το τέλος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 7 του Μιχαία. Προσέξτε τον ειλικρινή θρήνο του προφήτη για την ευρεία διαφθορά και την απροσδόκητη στροφή προς την εμπιστευτική προσευχή και την αίνεση. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι. Ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά που υφαίνονται μέσα στο κείμενο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ερρίκος ξεκινά αποσυσκευάζοντας τον θρήνο του προφήτη για την ηθική παρακμή των καιρών. Αυτή είναι μια τέτοια περιγραφή κακών καιρών ώστε μερικοί νομίζουν ότι δύσκολα θα ταίριαζε στους καιρούς του Εζεκία όταν αυτός ο προφήτης προφήτευσε και γι’ αυτό μάλλον το εκλαμβάνουν ως πρόρρηση για ό,τι θα συνέβαινε κατά τη βασιλεία του Μανασσή. Αλλά μπορούμε μάλλον να υποθέσουμε ότι συνέβη κατά τη βασιλεία του Άχαζ (και κατά τη βασιλεία εκείνη προφήτευσε, κεφ. α΄ 1) ή στην αρχή του χρόνου του Εζεκία πριν από τη μεταρρύθμιση στην οποία υπήρξε όργανο εκείνος ή ακόμη και στις καλύτερες ημέρες του και όταν είχε κάνει το καλύτερο για να εξαλείψει τις διαφθορές υπήρχε ακόμη πολλή αταξία. Ο προφήτης κραυγάζει Αλλοίμονο σε μένα! Θρηνεί τον εαυτό του ότι ο κλήρος του έπεσε σε τόσο εκφυλισμένη εποχή και θεωρεί μεγάλη δυστυχία του ότι έζησε ανάμεσα σε λαό που ωρίμαζε γρήγορα για καταστροφή στην οποία πολλοί καλός άνθρωπος θα εμπλεκόταν αναπόφευκτα. Έτσι ο Δαβίδ κραυγάζει Αλλοίμονο σε μένα που παροικώ στη Μεσέχ! Θρηνεί 1. Ότι βρέθηκαν τόσο λίγοι καλοί άνθρωποι ακόμη και ανάμεσα σε εκείνους που ήταν λαός του Θεού και αυτό ήταν όνειδος για αυτούς Ο καλός άνθρωπος εξαφανίστηκε από τη γη ή από τη χώρα τη χώρα της Χαναάν ήταν καλή χώρα και χώρα ευθύτητας (Ησ. κστ΄ 10) αλλά υπήρχαν λίγοι καλοί άνθρωποι σε αυτήν κανείς ευθύς ανάμεσά τους εδ. 2. Ο καλός άνθρωπος είναι θεοσεβής άνθρωπος και ελεήμων άνθρωπος η λέξη σημαίνει και τα δύο. Εκείνοι είναι πλήρως καλοί άνθρωποι που είναι ευλαβείς προς τον Θεό και συμπονετικοί και ευεργετικοί προς τους ανθρώπους που αγαπούν το έλεος και περπατούν με τον Θεό. Αυτοί εξαφανίστηκαν εκείνοι οι λίγοι τίμιοι άνθρωποι που πριν από λίγο καιρό πλούτιζαν και στόλιζαν τη χώρα μας είναι τώρα νεκροί και χαμένοι και δεν έχουν αναστηθεί άλλοι στη θέση τους που να βαδίζουν στα βήματά τους η τιμιότητα εξορίστηκε και δεν υπάρχει τίποτε τέτοιο ως καλός άνθρωπος που να συναντάται. Εκείνοι που είχαν θρησκευτική ανατροφή εκφυλίστηκαν και έγιναν τόσο κακοί όσο οι χειρότεροι ο ευσεβής άνθρωπος παύει Ψαλμ. ιβ΄ 1. Αυτό εικονογραφείται με σύγκριση (εδ. 1) ήταν σαν όταν έχουν μαζέψει τους καρπούς του καλοκαιριού ήταν τόσο δύσκολο πράγμα να βρεθεί καλός άνθρωπος όσο να βρεθεί οποιοσδήποτε από τους καρπούς του καλοκαιριού (που ήταν οι εκλεκτότεροι και καλύτεροι και γι’ αυτό πρέπει να μαζεύονται προσεκτικά) όταν ο θερισμός τελείωσε. Ο προφήτης είναι έτοιμος να πει όπως ο Ηλίας στον καιρό του (Α΄ Βασ. ιθ΄ 10) Εγώ ακόμη και εγώ μόνο απέμεινα. Καλοί άνθρωποι που συνήθιζαν να κρέμονται σε συστάδες είναι τώρα σαν τα σταφυλομάζεματα του τρύγου εδώ κι εκεί ένα μούρο Ησ. ιζ΄ 6. Δεν μπορείς να βρεις συναθροίσεις τους ως τσαμπιά σταφυλιών αλλά εκείνοι που υπάρχουν είναι μεμονωμένα πρόσωπα Δεν υπάρχει τσαμπί για να φάει και τα καλύτερα και πληρέστερα σταφύλια είναι εκείνα που φυτρώνουν σε μεγάλες συστάδες. Μερικοί νομίζουν ότι αυτό υπονοεί όχι μόνο ότι οι καλοί άνθρωποι ήταν λίγοι αλλά ότι εκείνοι οι λίγοι που απέμειναν που περνούσαν για καλοί άνθρωποι ήταν λίγο καλοί σαν τα μικρά μαραμένα σταφύλια τα υπολείμματα που αφέθηκαν πίσω όχι μόνο από τον συλλέκτη αλλά και από τον μαζευτή. Όταν ο προφήτης παρατήρησε αυτή την καθολική εκφύλιση τον έκανε να επιθυμήσει τον πρώιμο καρπό ευχήθηκε να δει τόσο άξιους καλούς ανθρώπους όπως υπήρχαν στους προηγούμενους αιώνες ήταν τα στολίδια των πρωτόγονων καιρών και τόσο υπερείχαν τους καλύτερους της παρούσας εποχής όσο οι πρώτοι και πλήρως ώριμοι καρποί υπερέχουν εκείνους της μεταγενέστερης ανάπτυξης που ποτέ δεν φτάνουν στην ωριμότητα. Όταν διαβάζουμε και ακούμε για τη σοφία και τον ζήλο την αυστηρότητα και την ευσυνειδησία την ευσέβεια και τη φιλανθρωπία των ομολογητών της θρησκείας σε προηγούμενους αιώνες και βλέπουμε το αντίθετο αυτού στους της παρούσας εποχής δεν μπορούμε παρά να καθίσουμε και να ευχηθούμε με στεναγμό Ω για την πρωτόγονη Χριστιανοσύνη πάλι! Πού είναι η απλότητα και η ακεραιότητα εκείνων που προηγήθηκαν μας; Πού είναι οι αληθινοί Ισραηλίτες χωρίς δόλο; Οι ψυχές μας τους επιθυμούν αλλά μάταια. Η χρυσή εποχή έχει φύγει και δεν ανακαλείται πλέον πρέπει να κάνουμε το καλύτερο από ό,τι υπάρχει γιατί δεν είναι πιθανό να δούμε τέτοιους καιρούς όπως υπήρξαν. 2. Ότι υπήρχαν τόσοι πολλοί πονηροί βλαβεροί άνθρωποι ανάμεσά τους όχι μόνο κανείς που έκανε κανένα καλό αλλά πλήθη που έκαναν όλο το κακό που μπορούσαν Όλοι παραμονεύουν για αίμα και κυνηγά ο καθένας τον αδελφό του. Για να αποκτήσουν πλούτο για τον εαυτό τους δεν νοιάζονται τι αδίκημα τι βλάβη κάνουν στους γείτονές τους και στους πλησιέστερους συγγενείς τους. Ενεργούν σαν η ανθρωπότητα να ήταν σε κατάσταση πολέμου και η βία να ήταν το μόνο δίκαιο. Είναι σαν θηρία αρπακτικά για τους γείτονές τους γιατί όλοι παραμονεύουν για αίμα σαν λιοντάρια για τη λεία τους διψούν γι’ αυτό δεν κάνουν τίποτε να αφαιρέσουν τη ζωή ή το βιος οποιουδήποτε ανθρώπου για να εξυπηρετήσουν μια στροφή για τον εαυτό τους και παραμονεύουν για ευκαιρία να το κάνουν. Οι γείτονές τους είναι σαν θηρία αρπακτικά για αυτούς γιατί κυνηγούν ο καθένας τον αδελφό του με δίχτυ τους διώκουν σαν βλαβερά πλάσματα κατάλληλα να συλληφθούν και να καταστραφούν αν και είναι αθώοι εξαίρετοι. Λέμε για εκείνον που είναι εκτός νόμου Φέρει κεφάλι λύκου Πρέπει να κυνηγηθεί σαν λύκος. Ή τους κυνηγούν όπως οι άνθρωποι το θήραμα για να γλεντήσουν επάνω του έχουν χίλιες καταραμένες τέχνες να παγιδεύουν ανθρώπους στην καταστροφή τους ώστε να κερδίσουν από αυτό. Έτσι κάνουν κακό και με τα δύο χέρια με ζήλο οι καρδιές τους το επιθυμούν τα κεφάλια τους το σχεδιάζουν και τότε και τα δύο χέρια είναι έτοιμα να το θέσουν σε εκτέλεση. Σημείωσε Όσο πιο πρόθυμοι και αποφασισμένοι είναι οι άνθρωποι σε οποιαδήποτε αμαρτωλή επιδίωξη και όσο περισσότερους κόπους παίρνουν σε αυτήν τόσο πιο προκλητικό είναι. 3. Ότι οι άρχοντες που κατά το αξίωμά τους έπρεπε να είναι οι προστάτες και υπερασπιστές του δικαίου ήταν οι πράκτορες και προωθητές του αδίκου Για να κάνουν κακό και με τα δύο χέρια με ζήλο για να διεγείρουν και να εμψυχώσουν τον εαυτό τους σε αυτό ο άρχοντας ζητά και ο κριτής ζητά ανταμοιβή για δωροδοκία με την οποία θα μισθωθούν να ασκήσουν όλη τη δύναμή τους για την υποστήριξη και την προώθηση οποιουδήποτε πονηρού σχεδίου και με τα δύο χέρια. Κάνουν κακό και με τα δύο χέρια καλά (έτσι το διαβάζουν μερικοί) κάνουν κακό με μεγάλη τέχνη και επιδεξιότητα επαινούν τον εαυτό τους που το κάνουν τόσο καλά. Άλλοι το διαβάζουν έτσι Για να κάνουν κακό έχουν και τα δύο χέρια (αρπάζουν ευκαιρία να κάνουν κακό) αλλά για να κάνουν καλό ο άρχοντας και ο κριτής ζητούν ανταμοιβή αν κάνουν οποιεσδήποτε καλές υπηρεσίες είναι μισθοφόροι σε αυτές και πρέπει να πληρωθούν γι’ αυτές. Ο μεγάλος άνθρωπος που έχει πλούτο και δύναμη να κάνει καλό δεν ντρέπεται να εκφράσει την πονηρή επιθυμία του σε συνδυασμό με τον άρχοντα και τον κριτή που είναι έτοιμοι να τον υποστηρίξουν και να σταθούν δίπλα του σε αυτό. Έτσι το τυλίγουν περιπλέκουν το ζήτημα το εμπλέκουν και το κάνουν περίπλοκο (έτσι το καταλαβαίνουν μερικοί) ώστε να χάσουν την ευθύτητα σε ομίχλη και έτσι να κάνουν την υπόθεση να στραφεί όπως θέλουν. Είναι κακό με λαό όταν οι άρχοντές του και οι κριτές του και οι μεγάλοι άνθρωποι είναι σε συνομοσπονδία να διαστρέψουν τη δικαιοσύνη. Και είναι θλιβερός χαρακτήρας που δίνεται για αυτούς (εδ. 4) ότι ο καλύτερος από αυτούς είναι σαν αγκάθι και ο πιο ευθύς είναι πιο αιχμηρός από φράχτη αγκάθων είναι επικίνδυνο πράγμα να έχεις οτιδήποτε να κάνεις με αυτούς εκείνος που τους αγγίζει πρέπει να περιφραχθεί με σίδηρο (Β΄ Σαμ. κγ΄ 6 7) θα είναι σίγουρος ότι θα γρατσουνιστεί ότι θα σχιστούν τα ρούχα του και ότι τα μάτια του σχεδόν θα βγουν. Και αν αυτός είναι ο χαρακτήρας των καλύτερων και πιο ευθύς τι είναι οι χειρότεροι; Και όταν τα πράγματα έφτασαν σε αυτό το σημείο έρχεται η ημέρα των φυλάκων σου δηλαδή όπως ακολουθεί η ημέρα της επίσκεψής σου όταν ο Θεός θα λογαριάσει μαζί σου για όλη αυτή την πονηρία η οποία ονομάζεται ημέρα των φυλάκων επειδή οι προφήτες τους τους οποίους ο Θεός έθεσε ως φύλακες επάνω τους είχαν συχνά προειδοποιήσει για εκείνη την ημέρα. Όταν όλη η σάρκα διέφθειρε τον δρόμο της ακόμη και οι καλύτεροι και οι πιο ευθύς τι μπορεί να αναμένεται παρά ημέρα επίσκεψης κατακλυσμός κρίσεων όπως εκείνος που κατέκλυσε τον παλαιό κόσμο όταν η γη γέμισε βία; 4. Ότι δεν υπήρχε πίστη στον άνθρωπο οι άνθρωποι είχαν γίνει τόσο καθολικά προδοτικοί ώστε κανείς δεν ήξερε σε ποιον να εναποθέσει καμία εμπιστοσύνη εδ. 5. Εκείνοι που έχουν κάποια αίσθηση τιμής ή σπίθα αρετής που παραμένει σε αυτούς έχουν σταθερή προσοχή στους νόμους της φιλίας δεν θα αποκάλυπταν ό,τι πέρασε σε ιδιωτική συνομιλία ούτε θα διέδιδαν μυστικά προς βλάβη φίλου. Αλλά αυτά τα πράγματα γίνονται τώρα αντικείμενο χλευασμού δεν θα συναντήσεις φίλο στον οποίο τολμάς να εμπιστευτείς του οποίου τον λόγο τολμάς να πάρεις ή που θα έχει κάποια τρυφερότητα ή μέριμνα για σένα ώστε οι σοφοί άνθρωποι θα δώσουν και θα πάρουν για κανόνα μην εμπιστεύεσαι φίλο γιατί θα τον βρεις ψεύτη δεν μπορείς να τον εμπιστευτείς περισσότερο από όσο μπορείς να τον δεις και ακόμη και εκείνον που περνά για τίμιο άνθρωπο θα τον βρεις να είναι τέτοιος μόνο με καλή επίβλεψη. Ακόμη για εκείνον που αναλαμβάνει να είναι οδηγός σου να σε οδηγήσει σε οποιαδήποτε υπόθεση την οποία επαγγέλλεται ότι καταλαβαίνει καλύτερα από σένα δεν μπορείς να βάλεις εμπιστοσύνη σε αυτόν γιατί θα σε παραπλανήσει σίγουρα αν μπορεί να κερδίσει κάτι από αυτό. Μερικοί από οδηγό καταλαβαίνουν σύζυγο ο οποίος ονομάζεται οδηγός της νεότητάς σου και αυτό συμφωνεί αρκετά καλά με ό,τι ακολουθεί Φύλαγε τις πόρτες των χειλιών σου από εκείνη που κείται στον κόλπο σου από τη δική σου σύζυγο πρόσεχε τι λες μπροστά της μήπως σε προδώσει όπως η Δαλιδά τον Σαμψών μήπως είναι το πουλί του αέρα που μεταφέρει τη φωνή εκείνου που λες στο υπνοδωμάτιό σου Εκκλ. ι΄ 20. Είναι πράγματι κακός καιρός όταν οι συνετοί είναι υποχρεωμένοι ακόμη και έτσι μακριά να κρατούν σιωπή. 5. Ότι τα παιδιά ήταν υβριστικά προς τους γονείς τους και οι άνθρωποι δεν είχαν παρηγοριά καμία ικανοποίηση στις δικές τους οικογένειες και στους πλησιέστερους συγγενείς τους εδ. 6. Οι καιροί είναι πράγματι κακοί όταν ο γιος ατιμάζει τον πατέρα του του λέει κακές λέξεις τον εκθέτει τον απειλεί και μελετά να του κάνει κακό όταν η κόρη εξεγείρεται σε επανάσταση εναντίον της ίδιας της μητέρας της μη έχοντας αίσθηση καθήκοντος ή φυσικής στοργής και δεν είναι θαύμα ότι τότε η νύφη φιλονικεί με την πεθερά της και είναι ενοχλητική σε αυτήν. Είτε δεν μπορούν να συμφωνήσουν για την περιουσία και το συμφέρον τους είτε οι διαθέσεις και τα πάθη τους συγκρούονται είτε από πνεύμα φανατισμού και διωγμού ο αδελφός θα παραδώσει τον αδελφό σε θάνατο και ο πατέρας το παιδί Ματθ. ι΄ 4 Λουκ. κα΄ 16. Είναι θλιβερό όταν οι προδότες και οι χειρότεροι εχθροί ενός ανθρώπου είναι οι άνθρωποι του ίδιου του σπιτιού του τα ίδια του τα παιδιά και οι υπηρέτες που πρέπει να είναι η φρουρά του και οι καλύτεροι φίλοι του. Σημείωσε Η περιφρόνηση και η παράβαση των νόμων των οικιακών καθηκόντων είναι θλιβερό σύμπτωμα καθολικής διαφθοράς των ηθών. Εκείνοι δεν είναι ποτέ πιθανό να έρθουν σε καλό που είναι ανυπάκουοι στους γονείς τους και μελετούν να είναι προκλητικοί σε αυτούς και να τους αντιτίθενται. Ο Ερρίκος στη συνέχεια εισάγει τις παρηγοριές που είναι διαθέσιμες μέσα σε τέτοια θλίψη. Ο προφήτης αφού θρήνησε θλιβερά για την πονηρία των καιρών που έζησε εδώ προσκολλάται σε μερικές σκέψεις για την παρηγοριά του εαυτού του και των φίλων του σε σχέση με αυτό. Η περίπτωση είναι κακή αλλά δεν είναι απελπιστική. Ακόμη τώρα υπάρχει ελπίδα στον Ισραήλ σχετικά με αυτό το πράγμα. Προχωρεί να επεκταθεί στο να κοιτάζει προς τον Κύριο και να υποτάσσεται στο θέλημά Του. Ι. Αν και ο Θεός είναι τώρα δυσαρεστημένος θα συμφιλιωθεί μαζί μας και τότε όλα θα είναι καλά εδ. 7 9. Είμαστε τώρα υπό την αγανάκτηση του Κυρίου ο Θεός είναι θυμωμένος μαζί μας και δικαίως επειδή αμαρτήσαμε εναντίον Του. Σημείωσε Είναι η αμαρτία μας εναντίον του Θεού που προκαλεί την αγανάκτησή Του εναντίον μας και πρέπει να το δούμε και να το ομολογήσουμε όποτε είμαστε υπό θεϊκές επιπλήξεις ώστε να δικαιώσουμε τον Θεό και να μελετήσουμε να απαντήσουμε στον σκοπό Του στο να μας θλίβει μετανοώντας για την αμαρτία και απομακρυνόμενοι από αυτήν. Τώρα σε τέτοιο καιρό 1. Πρέπει να καταφύγουμε στον Θεό υπό τις θλίψεις μας (εδ. 7) Γι’ αυτό θα κοιτάξω προς τον Κύριο. Όταν ένα παιδί του Θεού έχει ποτέ τόση αφορμή να κραυγάσει Αλλοίμονο σε μένα (όπως ο προφήτης εδώ εδ. 1) όμως μπορεί να είναι παρηγοριά σε αυτόν ότι έχει Θεό να κοιτάξει Θεό να έρθει Θεό να φύγει προς τον οποίο μπορεί να χαίρεται και να έχει ικανοποίηση. Όλα μπορεί να φαίνονται φωτεινά επάνω του όταν όλα φαίνονται μαύρα και σκοτεινά γύρω του. Ο προφήτης είχε παραπονεθεί ότι δεν υπήρχε παρηγοριά να βρεθεί καμία εμπιστοσύνη να τεθεί σε φίλους και συγγενείς στη γη και αυτό τον οδηγεί στον Θεό του Γι’ αυτό θα κοιτάξω προς τον Κύριο. Όσο λιγότερο λόγο έχουμε να ευχαριστηθούμε σε οποιοδήποτε πλάσμα τόσο περισσότερο λόγο έχουμε να ευχαριστηθούμε στον Θεό. Αν οι άρχοντες δεν είναι να εμπιστευτούν μπορούμε να πούμε Μακάριος ο άνθρωπος που έχει τον Θεό του Ιακώβ για βοήθειά του και μακάριος είμαι εγώ ακόμη και μέσα στις παρούσες θλίψεις μου αν είναι η βοήθειά μου. Αν οι άνθρωποι είναι ψεύτες αυτή είναι η παρηγοριά μας ότι ο Θεός είναι πιστός αν οι συγγενείς είναι άσπλαχνοι Εκείνος είναι και θα είναι ελεήμων. Ας κοιτάξουμε λοιπόν επάνω και πέρα από αυτούς και ας παραβλέψουμε την απογοήτευσή μας σε αυτούς και ας κοιτάξουμε προς τον Κύριο. 2. Πρέπει να υποταχθούμε στο θέλημα του Θεού στις θλίψεις μας Θα υποφέρω την αγανάκτηση του Κυρίου θα την υποφέρω υπομονετικά χωρίς γογγυσμό και αγανάκτηση επειδή αμάρτησα εναντίον Του. Σημείωσε Εκείνοι που είναι αληθινά μετανοημένοι για την αμαρτία θα δουν μεγάλο λόγο να είναι υπομονετικοί υπό θλίψη. Γιατί να παραπονιέται άνθρωπος για την τιμωρία της αμαρτίας του; Όταν παραπονιόμαστε στον Θεό για την κακία των καιρών πρέπει να παραπονιόμαστε εναντίον του εαυτού μας για την κακία των δικών μας καρδιών. 3. Πρέπει να εξαρτώμαστε από τον Θεό για να εργαστεί απελευθέρωση για μας και να βάλει καλό τέλος στις θλίψεις μας στον κατάλληλο χρόνο δεν πρέπει μόνο να κοιτάξουμε σε Αυτόν αλλά να περιμένουμε Αυτόν Θα περιμένω τον Θεό της σωτηρίας μου και για τις ελεήμονες επιστροφές Του σε μένα. Στις μεγαλύτερες θλίψεις μας δεν θα δούμε λόγο να απελπιστούμε για σωτηρία αν με πίστη βλέπουμε τον Θεό ως τον Θεό της σωτηρίας μας ο οποίος είναι ικανός να σώσει τους ασθενέστερους κατά την ταπεινή τους ικεσία και πρόθυμος να σώσει τους χειρότερους κατά την αληθινή τους μετάνοια. Και αν εξαρτώμαστε από τον Θεό ως τον Θεό της σωτηρίας μας πρέπει να περιμένουμε Αυτόν και τη σωτηρία Του με τον δικό Του τρόπο και τον δικό Του χρόνο. Ας δούμε τώρα τι διδάσκεται η εκκλησία εδώ να περιμένει και να υπόσχεται στον εαυτό της από τον Θεό ακόμη και όταν τα πράγματα έχουν φτάσει στην έσχατη ανάγκη. (1.) Ο Θεός μου θα με ακούσει αν ο Κύριος είναι ο Θεός μας θα ακούσει τις προσευχές μας και θα δώσει απάντηση ειρήνης σε αυτές. (2.) Όταν πέφτω και κινδυνεύω να συντριβώ σε κομμάτια από την πτώση όμως θα αναστηθώ και θα ανακτήσω τον εαυτό μου πάλι. Πέφτω αλλά δεν ρίχνομαι εντελώς κάτω Ψαλμ. λζ΄ 24. (3.) Όταν κάθομαι στο σκοτάδι έρημος και απαρηγόρητος μελαγχολικός και απορημένος και δεν ξέρω τι να κάνω ούτε προς ποια κατεύθυνση να κοιτάξω για ανακούφιση όμως τότε ο Κύριος θα είναι φως σε μένα για να με παρηγορήσει και να με αναζωογονήσει για να με διδάξει και να με διδάξει για να με κατευθύνει και να με οδηγήσει ως φως στα μάτια μου φως στα πόδια μου φως σε σκοτεινό τόπο. (4.) Θα υπερασπιστεί την υπόθεσή μου και θα εκτελέσει κρίση για μένα εδ. 9. Αν υιοθετήσουμε ειλικρινά την υπόθεση του Θεού την δίκαιη αλλά αδικημένη υπόθεση της θρησκείας και της αρετής και την κάνουμε υπόθεσή μας μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα οικειοποιηθεί την υπόθεσή μας και θα την υπερασπιστεί. Η υπόθεση της εκκλησίας αν και φαίνεται για ένα διάστημα να πηγαίνει εναντίον της θα υπερασπιστεί τελικά με ζήλο και κρίση όχι μόνο δοθείσα εναντίον αλλά εκτελεσθείσα επάνω στους εχθρούς της. (5.) Θα με φέρει στο φως θα με κάνει να λάμψω εξέχοντα από την αφάνεια και να γίνω εμφανής θα κάνει τη δικαιοσύνη μου να λάμψει εμφανώς κάτω από το σκοτεινό σύννεφο της συκοφαντίας Ψαλμ. λζ΄ 6 Ησ. νη΄ 10. Το πρωί της παρηγοριάς θα λάμψει έξω από τη μακρά και σκοτεινή νύχτα της θλίψης. (6.) Θα δω τη δικαιοσύνη Του θα δω την ευθύτητα των διαδικασιών Του σχετικά με μένα και την εκπλήρωση των υποσχέσεών Του σε μένα. Ο Ερρίκος τότε δείχνει πώς η πίστη απαντά στις χλεύες του εχθρού. 2. Πόσο άνετα ο λαός του Θεού με πίστη στηρίζει τον εαυτό του κάτω από αυτές τις προσβολές (εδ. 8) Μη χαίρεσαι εναντίον μου εχθρέ μου! Είμαι τώρα κάτω αλλά δεν θα είμαι πάντα έτσι και όταν ο Θεός μου εμφανιστεί για μένα τότε εκείνη που είναι εχθρός μου θα το δει και θα ντραπεί (όχι μόνο απογοητευμένη στις προσδοκίες της για την απόλυτη καταστροφή της εκκλησίας αλλά έχοντας το ίδιο ποτήρι τρέμουλου βάλει στο χέρι της) τότε τα μάτια μου θα τη δουν στην ίδια θλιβερή κατάσταση που είμαι τώρα τώρα θα ποδοπατηθεί. Σημείωσε Η απελευθέρωση της εκκλησίας θα είναι η σύγχυση των εχθρών της και η ντροπή τους θα είναι διπλή όταν όπως έχουν καταπατήσει τον λαό του Θεού έτσι και αυτοί θα καταπατηθούν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στοχάζεται περαιτέρω στην τελική αποκατάσταση της γης μετά από μακρά ερήμωση. ΙΙΙ. Αν και η γη συνεχίζει για μεγάλο διάστημα έρημη, όμως θα αναπληρωθεί πάλι στο τέλος, όταν έρχεται ο χρόνος, ακόμη και ο καθορισμένος χρόνος, της απελευθέρωσής της. 1. Η σωτηρία της δεν θα έρθει μέχρι αφού έχει ερημωθεί· έτσι το περιθώριο το διαβάζει, εδ. 13. Ο Θεός έχει μια διαμάχη με τη γη, και πρέπει να μείνει πολύ κάτω από τις επιπλήξεις του, εξαιτίας εκείνων που κατοικούν σε αυτήν· είναι η ανομία τους που κάνει τη γη τους έρημη (Ψαλμ. ρζ΄ 34)· είναι για τον καρπό των πράξεών τους, των κακών πράξεών τους για τις οποίες έχουν οι ίδιοι ένοχοι, και τον κακό καρπό τους, τις αμαρτίες άλλων, για τις οποίες έχουν γίνει συνεργοί με την κακή τους επιρροή και παράδειγμα. Για αυτό πρέπει να περιμένουν να υποφέρουν για μεγάλο διάστημα· γιατί ο κόσμος θα γνωρίζει ότι ο Θεός μισεί την αμαρτία ακόμη και στον δικό του λαό. 2. Όταν έρχεται θα είναι πλήρης σωτηρία· και φαίνεται να αναφέρεται στην απελευθέρωσή τους από τη Βαβυλώνα από τον Κύρο, την οποία ο Ησαΐας περίπου αυτή την εποχή προφήτευσε, ως τύπο της λύτρωσής μας από τον Χριστό. (1.) Το διάταγμα θα απομακρυνθεί μακριά. Το διάταγμα του Θεού σχετικά με την αιχμαλωσία τους, και το διάταγμα του Ναβουχοδονόσορ σχετικά με την αιωνιότητα αυτής, η απόφασή του ποτέ να μην τους απελευθερώσει, 'αυτά θα τεθούν κατά μέρος και θα ανακληθούν, και δεν θα ακούσετε πλέον γι' αυτά· δεν θα κείτονται πλέον ως ζυγός στον λαιμό σου.' (2.) Η Ιερουσαλήμ και οι πόλεις του Ιούδα θα ξαναχτιστούν: Τότε τα τείχη σου θα χτιστούν, τείχη για κατοικία, τείχη για άμυνα, τοίχοι σπιτιών, τείχη πόλεων, τείχη ναού· είναι για χάρη αυτών που το διάταγμα ανακαλείται, Ησ. μδ΄ 28. Αν και τα τείχη της Σιών μπορεί να κείτονται πολύ σε ερείπια, θα έρθει μια ημέρα που θα επισκευαστούν. (3.) Όλοι όσοι ανήκουν στη γη του Ισραήλ, όπου και αν διασκορπιστούν, και όσο και αν στενοχωρηθούν, μακριά και ευρέως πάνω από το πρόσωπο όλης της γης, θα έρθουν συρρέοντας σε αυτήν πάλι (εδ. 12): Αυτός θα έρθει ακόμη σε εσένα, έχοντας ελευθερία να επιστρέψει και καρδιά να επιστρέψει, από την Ασσυρία, όπου οι δέκα φυλές μεταφέρθηκαν, αν και βρισκόταν απομακρυσμένη, και από τις οχυρωμένες πόλεις, και από το φρούριο, εκείνα τα οχυρά στα οποία νόμιζαν ότι τους είχαν γρήγορα· γιατί όταν έρχεται ο χρόνος του Θεού, αν και ο Φαραώ δεν θα αφήσει τον λαό να φύγει, ο Θεός θα τους βγάλει με υψηλό χέρι. Θα έρθουν από όλα τα απομακρυσμένα μέρη, από θάλασσα σε θάλασσα και από βουνό σε βουνό, χωρίς να γυρίζουν πίσω από φόβο για τις αποθαρρύνσεις σας, αλλά θα πάνε από δύναμη σε δύναμη μέχρι να έρθουν στη Σιών. Έτσι στην μεγάλη ημέρα της λύτρωσης ο Θεός θα συγκεντρώσει τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους. Ο Χένρι κλείνει παρουσιάζοντας την προσευχή του προφήτη για το διασκορπισμένο ποίμνιο του Θεού. Εδώ είναι, Ι. Η προσευχή του προφήτη στον Θεό να φροντίσει τον δικό του λαό, και την υπόθεση και το συμφέρον τους, εδ. 14. Όταν ο Θεός πρόκειται να απελευθερώσει τον λαό του διεγείρει τους φίλους τους να προσευχηθούν για αυτούς, και χύνει ένα πνεύμα χάριτος και ικεσίας, Ζαχ. ιβ΄ 10. Και όταν βλέπουμε τον Θεό να έρχεται προς εμάς με τρόπους ελέους, πρέπει να βγούμε να τον συναντήσουμε με προσευχή. Είναι μια προφητική προσευχή, η οποία ισοδυναμεί με υπόσχεση του καλού για το οποίο προσευχήθηκε· ό,τι ο Θεός κατεύθυνε τον προφήτη του να ζητήσει δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σχεδίασε να δώσει. Τώρα, 1. Ο λαός του Ισραήλ ονομάζεται εδώ το ποίμνιο της κληρονομιάς του Θεού, γιατί είναι τα πρόβατα του χεριού του, τα πρόβατα της βοσκής του, το μικρό του ποίμνιο στον κόσμο· και είναι η κληρονομιά του, το μερίδιό του στον κόσμο. Ο Ιακώβ είναι ο κλήρος της κληρονομιάς του. 2. Αυτό το ποίμνιο κατοικεί μοναχικά στο δάσος, ή στο δάσος, στη μέση του Καρμήλου, ενός υψηλού βουνού. Ο Ισραήλ ήταν ιδιαίτερος λαός, που κατοικούσε μόνος, και δεν λογιζόταν ανάμεσα στα έθνη, σαν ποίμνιο προβάτων σε δάσος. Ήταν τώρα ένας έρημος λαός (εδ. 13), ήταν στη γη της αιχμαλωσίας τους σαν πρόβατα σε δάσος, σε κίνδυνο να χαθούν και να γίνουν λεία των θηρίων του δάσους. Είναι διασκορπισμένοι στα βουνά σαν πρόβατα χωρίς βοσκό. 3. Προσεύχεται ότι ο Θεός θα τους έτρεφε εκεί με τη ράβδο του, δηλαδή, ότι θα φρόντιζε για αυτούς στην αιχμαλωσία τους, θα τους προστάτευε, και θα προνοούσε για αυτούς, και θα έκανε το μέρος ενός καλού βοσκού σε αυτούς: 'Ας η ράβδος και το ραβδί σου τους παρηγορήσουν, ακόμη και σε εκείνη την σκοτεινή κοιλάδα· και ακόμη και εκεί ας μην τους λείψει τίποτα καλό για αυτούς. Ας κυβερνώνται από τη ράβδο σου, όχι τη ράβδο των εχθρών τους, γιατί είναι ο λαός σου.' 4. Προσεύχεται ότι ο Θεός θα τους έφερνε σε εύθετο χρόνο πίσω για να βοσκήσουν στις πεδιάδες του Βασάν και της Γαλαάδ, και όχι πλέον να τρέφονται στα δάση και τα βουνά. Ας βοσκήσουν στη δική τους χώρα πάλι, όπως στις ημέρες του παλιού. Μερικοί εφαρμόζουν αυτό πνευματικά, και το κάνουν είτε την προσευχή του προφήτη στον Χριστό είτε την εντολή του Πατέρα του σε αυτόν, να φροντίζει την εκκλησία του, ως τον μεγάλο Ποιμένα των προβάτων, και να πηγαίνει μέσα και έξω μπροστά τους ενώ είναι εδώ σε αυτόν τον κόσμο ως σε δάσος, ώστε να βρουν βοσκή όπως στον Κάρμηλο, όπως στο Βασάν και τη Γαλαάδ.
Απαντήστε

Απάντηση

Πού αισθάνεστε περισσότερο την απουσία ευθύτητας στους δικούς σας κύκλους, και πώς αυτό διαμορφώνει τις προσευχές σας; Σε ποια περιοχή σας προσκαλεί ο Θεός να περιμένετε Αυτόν αντί να εμπιστευτείτε ανθρώπινη βοήθεια; Πώς μπορεί η βεβαιότητα του ελέους του Θεού να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε το παρόν σκοτάδι;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, καθὼς ἀκούομεν τὸν θρῆνον τοῦ Μιχαίου ἐπὶ τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ τὴν ἀκλόνητον ἐλπίδα του ἐν Σοί, δίδαξον ἡμᾶς νὰ ἀποστρεφώμεθα πᾶν ἀποτυγχάνον καταφύγιον καὶ νὰ βλέπωμεν μόνον πρὸς Σέ. Κράτησον ἡμᾶς ὑπομονετικοὺς ὑπὸ τὴν εὐγενικὴν Σου παιδείαν, πεποιθότας ὅτι Σὺ θὰ συνηγορήσῃς ὑπὲρ ἡμῶν, θὰ συγχωρήσῃς τὴν ἀνομίαν ἡμῶν, καὶ θὰ εὐαρεστηθῇς νὰ δείξῃς ἔλεος. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου σύναξον τὸν διεσκορπισμένον λαόν Σου, ἀποκατάστησον ὅ,τι φαίνεται ἔρημον, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν τῷ φωτὶ τῆς δικαιοσύνης Σου μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν θὰ μᾶς φέρῃς εἰς τὴν οἰκίαν. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →