← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 24 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ματθαίος 24Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα εισερχόμαστε στις επίσημες προειδοποιήσεις του Ματθαίου 24 μέσα από το Καθολικό Οικογενειακό Σχόλιο της Αγίας Γραφής του Χέιντοκ, έναν θησαυρό αντλημένο από τους Πατέρες της Εκκλησίας που έχει καθοδηγήσει καθολικές οικογένειες για γενιές. Αυτό το κεφάλαιο μας καλεί να στοχαστούμε τα λόγια του Κυρίου για την επαγρύπνηση, τη δοκιμασία και την τελική έλευση. Η προσεκτική συλλογή του Χέιντοκ μας βοηθά να διαβάσουμε την Αγία Γραφή με το νου της Εκκλησίας, μετατρέποντας την προφητεία σε καθημερινή πνευματική τροφή. Καθώς ακούμε, ας γίνουν οι καρδιές μας σταθερές στην πίστη και έτοιμες για ό,τι επιτρέπει ο Κύριος.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το ιερό κείμενο του Ματθαίου κεφάλαιο 24 στα χέρια σας ή ακούστε το να διακηρύσσεται. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να εγκατασταθεί. Προσέξτε τις ερωτήσεις που θέτουν οι μαθητές και τις απαντήσεις που δίνει ο Κύριος. Αφήστε τα λόγια για την υπομονή, τα ψευδή σημεία και την άγνωστη ώρα να μιλήσουν στη σημερινή σας στιγμή. Σταματήστε όπου μια φράση συγκινεί την καρδιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ξεκινά διακρίνοντας τις τρεις ερωτήσεις που θέτουν οι μαθητές ενώπιον του Ιησού. Είπε μας, πότε θα γίνουν αυτά; και ποιο θα είναι το σημείο της παρουσίας σου και της συντέλειας του κόσμου;[1] Πρέπει να προσέξουμε καλά με τον Άγιο Ιερώνυμο ότι τρεις ερωτήσεις ενώνονται εδώ. 1. Σχετικά με την καταστροφή της Ιερουσαλήμ· 2. της ελεύσεως του Χριστού· 3. του τέλους του κόσμου. Οι απαντήσεις και οι προφητείες του Χριστού σε αυτό το κεφάλαιο πρέπει να ερμηνεύονται με αναφορά στις τρεις ερωτήσεις. Αυτό δεν έχει ληφθεί υπόψη από εκείνους τους ερμηνευτές που ερμηνεύουν όλα όσα λέγονται εδώ από τον Χριστό για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ· ούτε από άλλους που θέλουν όλα να νοηθούν για την έλευσή του σε κρίση και για το τέλος του κόσμου. (Γουίθαμ) --- Είναι πιθανό οι ίδιοι οι απόστολοι να μην καταλάβαιναν ότι ρωτούσαν για δύο ξεχωριστά γεγονότα. Γεμάτοι από την ιδέα μιας επίγειας βασιλείας, νόμιζαν ότι η δεύτερη έλευση του Χριστού θα γινόταν σύντομα· και ότι η Ιερουσαλήμ, μόλις καταστραφεί, ο Μεσσίας θα άρχιζε τη βασιλεία του στη γη. Ο Χέιντοκ εξετάζει στη συνέχεια την άνοδο ψευδοπροφητών και αντίχριστων ως το πρώτο σημείο. Διότι πολλοί θα έρθουν. Ένας από αυτούς ήταν ο Σίμων ο Μάγος, ο οποίος στις Πράξεις (κεφ. η΄, στ. 10) αναφέρεται ότι αυτοαποκαλείται η δύναμη του Θεού· γι' αυτό ο απόστολος Ιωάννης (Α΄ επιστολή β΄, 18) λέει, και όπως ακούσατε ότι έρχεται ο Αντίχριστος, έτσι και τώρα έχουν γίνει πολλοί αντίχριστοι. Με τους αντίχριστους εννοώ αιρετικούς, οι οποίοι, στο όνομα του Χριστού, διδάσκουν δόγματα διαφορετικά από τον Χριστό· ούτε υπάρχει λόγος να εκπλαγούμε αν πολλοί παρασυρθούν, αφού ο Κύριος δηλώνει ότι πολλοί θα παρασυρθούν. (Άγιος Ιερώνυμος) ... Αυτό μόνο θα αρκεί για να γνωρίσουμε τα ψευδή δόγματα που διδάσκει ο Αντίχριστος, όταν μας διαβεβαιώνουν ότι είναι ο Χριστός· διότι δεν διαβάζουμε πουθενά ότι ο Χριστός είπε κάτι τέτοιο για τον εαυτό του. Τα θαύματα που έκανε, τα δόγματα που δίδαξε και οι αρετές που επέδειξε σε κάθε περίσταση ήταν επαρκείς αποδείξεις για να μας πείσουν ότι ήταν ο Χριστός. Χρειάζεται η βοήθεια του Θεού για να υπερνικήσουμε τις παγίδες που στήνει η υποκρισία. (Ωριγένης) --- Μεταξύ αυτών των απατεώνων ήταν ο Θεοδάς (Πράξεις ε΄, 36), ο ασεβής Αιγύπτιος (Πράξεις κα΄, 38), ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, ο Μένανδρος και αρκετοί άλλοι που προηγήθηκαν της καταστροφής της Ιερουσαλήμ· αλλά πολλοί περισσότεροι θα προηγηθούν της καταστροφής του κόσμου. Αυτό λοιπόν είναι το πρώτο σημείο, η αποπλάνηση πολλών ψυχών από την αληθινή πίστη μέσω αιρέσεων, και είναι κοινό και στα δύο γεγονότα. (Γιάνσενιος) --- Δείτε πολύ περισσότερα στον Μπαρράδιο, τόμ. γ΄, βιβλ. 9, κεφ. 2, όπου συλλέγει διάφορες εικονογραφήσεις από τον Ιώσηπο και κοσμικούς συγγραφείς. (Μενοχίος) Για το βδέλυγμα της ερημώσεως, ο Χέιντοκ παρέχει τόσο ιστορική εκπλήρωση όσο και μελλοντική αναφορά. Το βδέλυγμα της ερημώσεως εκπληρώθηκε πρώτα εν μέρει από διάφορες βεβηλώσεις του ναού, όπως όταν η εικόνα του Καίσαρα τοποθετήθηκε στον ναό από τον Πιλάτο, και το άγαλμα του Αδριανού στα άγια των αγίων, και όταν αφαιρέθηκαν οι θυσίες· αλλά θα εκπληρωθεί πληρέστερα από τον Αντίχριστο και τους προδρόμους του, όταν επιχειρήσουν να καταργήσουν την αγία θυσία της λειτουργίας. Ο Άγιος Ιππόλυτος, στην πραγματεία του περί Αντιχρίστου, που αναφέρεται από τον Ευσέβιο, τον Άγιο Ιερώνυμο και τον Φώτιο, γράφει έτσι: «Οι εκκλησίες θα θρηνήσουν με μεγάλους θρήνους, διότι ούτε προσφορές, ούτε θυμίαμα, ούτε λατρεία ευάρεστη στον Θεό θα γίνεται. ... Σε εκείνες τις ημέρες η λειτουργία (ή η λειτουργία) θα παραμεληθεί, η ψαλμωδία θα παύσει, η ανάγνωση της Γραφής δεν θα ακούγεται.» --- Ο προφήτης Δανιήλ (ιβ΄, 11) υπολογίζει τη βασιλεία του Αντιχρίστου από τον χρόνο που θα αφαιρεθεί η καθημερινή θυσία· το οποίο από ικανούς ερμηνευτές νοείται ως η θυσία της λειτουργίας, την οποία ο Αντίχριστος θα προσπαθήσει να καταστείλει. --- Το βδέλυγμα της ερημώσεως,[2] ή η απεχθής ερήμωση. Αντί αυτών των λέξεων, διαβάζουμε στον Άγιο Λουκά (κα΄, 20) Όταν δείτε την Ιερουσαλήμ περικυκλωμένη από στρατό. Ο Χριστός είπε και το ένα και το άλλο. Αλλά τα λόγια στον Άγιο Λουκά φαίνεται να μας δίνουν μάλλον σημείο της καταστροφής της Ιερουσαλήμ παρά του τέλους του κόσμου. --- Λεχθέν από τον Δανιήλ τον προφήτη. Η έννοια είναι, όταν δείτε ότι αυτή ακριβώς η προφητεία του Δανιήλ εκπληρώνεται κυριολεκτικά στο μέλλον. Αυτό που ακολουθεί στην προφητεία του Δανιήλ επιβεβαιώνει αυτή την ερμηνεία· όταν ο προφήτης προσθέτει ότι η ερήμωση θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος· ότι οι Ιουδαίοι από εκείνη την εποχή δεν θα είναι πλέον ο λαός του Θεού, διότι αρνήθηκαν τον Μεσσία τους· και ότι θα θανατώσουν τον Χριστό. Αλλά τότε τι ήταν αυτή η ερήμωση, η οποία κατά τον επόμενο στίχο έπρεπε να είναι σημείο για τους χριστιανούς να φύγουν από την Ιουδαία; Κάποιοι την ερμηνεύουν ως τον ειδωλολατρικό ρωμαϊκό στρατό που πλησιάζει και πολιορκεί την Ιερουσαλήμ, που ονομάζεται αγία πόλη. Άλλοι νοούν τη βεβήλωση του ναού που έγινε από τους ίδιους τους Ιουδαίους λίγο πριν την πολιορκία υπό τον Βεσπασιανό· όταν οι εμφύλιες διχόνοιες, εκείνοι που ονομάζονταν Ζηλωτές, κατέλαβαν τον ναό και τοποθέτησαν τα πολεμικά τους μηχανήματα στις κορυφές· και ένα μέρος τουλάχιστον του ναού μολύνθηκε με τα νεκρά σώματα εκείνων που σκοτώθηκαν εκεί. Ήταν τότε που οι χριστιανοί, σύμφωνα με την προτροπή του Χριστού, εγκατέλειψαν την Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία και κατέφυγαν στην Πέλλα πέρα από τον Ιορδάνη. Δείτε Ευσέβιο, βιβλ. γ΄, Ιστορ. κεφ. ε΄. (Γουίθαμ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ στοχάζεται για την έννοια της «αυτής της γενεάς» και την διαρκή εφαρμογή της στην Εκκλησία. Αυτή η γενεά· δηλαδή το έθνος των Ιουδαίων δεν θα παύσει να υπάρχει, έως ότου όλα αυτά τα πράγματα εκπληρωθούν· έτσι βλέπουμε το έθνος των Ιουδαίων να συνεχίζει ακόμη, και σίγουρα θα συνεχίσει μέχρι το τέλος του κόσμου. (Τιρίνους) --- Τότε ο σταυρός, που υπήρξε σκάνδαλο για τον Ιουδαίο και πρόσκομμα για τον Εθνικό, θα εμφανιστεί στους ουρανούς, προς παρηγορία του καλού χριστιανού. Hoc signum crucis erit in cœlo, cum Dominus ad judicandum venerit. --- Εάν πρόκειται να εννοηθεί για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, η έννοια μπορεί να είναι, αυτή η γενιά ανθρώπων που ζουν τώρα· εάν για την τελευταία ημέρα της κρίσεως, αυτή η γενεά των πιστών, λέγει ο Θεοφύλακτος,[4] θα συνεχιστεί· δηλαδή η Εκκλησία του Χριστού, μέχρι το τέλος του κόσμου. (Ουίθαμ) --- Αυτή η γενεά, σας λέγω με πολύ αλήθεια, δεν θα παρέλθει έως ότου όλα αυτά εκπληρωθούν τελικώς στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ, την πλέον σαφή εικόνα της καταστροφής και του τέλους του κόσμου. (Βίβλος της Βανς) --- Με τη γενεά, ο Σωτήρας μας δεν εννοεί τους ανθρώπους που υπήρχαν εκείνη την εποχή, αλλά τους πιστούς της Εκκλησίας του· έτσι λέγει ο ψαλμωδός· αυτή είναι η γενεά εκείνων που ζητούν τον Κύριο. (Ψαλμός κγ΄, εδ. 6.) (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, ομιλ. οζ΄.) Ο Χέιντοκ ολοκληρώνει το τμήμα αντιμετωπίζοντας την κρυμμένη ημέρα και ώρα που είναι γνωστές μόνο στον Πατέρα. Ουδείς γνωρίζει ... παρά μόνον ο Πατήρ. Τα λόγια στον Άγιο Μάρκο (ιγ΄ 32.) είναι ακόμη δυσκολότερα· ούτε οι άγγελοι, ούτε ο Υιός, παρά μόνον ο Πατήρ. Οι Αρειανοί αντέτειναν αυτό το χωρίο, για να δείξουν ότι ο Χριστός, αγνοώντας την ημέρα της κρίσεως, δεν μπορούσε να είναι αληθινός Θεός. Με τα ίδια λόγια, ουδείς γνωρίζει, παρά μόνον ο Πατήρ, (όπως τα ερμηνεύουν) το Άγιον Πνεύμα πρέπει να αποκλειστεί από το να είναι ο αληθινός Θεός. Προς απάντηση αυτής της δυσκολίας, όταν λέγεται, παρά μόνον ο Πατήρ, είναι βέβαιο ότι ο αιώνιος Υιός και το Άγιον Πνεύμα δεν θα μπορούσαν ποτέ να αγνοούν την ημέρα της κρίσεως· διότι, καθώς είναι ένας και ο αυτός Θεός, έτσι πρέπει να έχουν μία και την αυτή φύση, την αυτή ουσία, σοφία, γνώση, και όλες τις απόλυτες τελειότητες. 2. Είναι επίσης βέβαιο ότι ο Ιησούς Χριστός εγνώριζε την ημέρα της κρίσεως, και όλα τα μέλλοντα, με γνώση που δεν θα μπορούσε παρά να έχει, εξαιτίας της ενώσεως με την οποία η ανθρώπινη φύση του ενώθηκε με το θείο πρόσωπο και φύση. Βλέπε Κολοσσαείς β΄ 3. Και έτσι το να αποδίδεται άγνοια στον Χριστό, ήταν το σφάλμα εκείνων των αιρετικών που ονομάζονταν Αγνοΐται. 3. Αλλά μολονότι ο Χριστός, ως άνθρωπος, εγνώριζε την ημέρα της κρίσεως, εντούτοις αυτή η γνώση δεν οφειλόταν σε αυτόν ως άνθρωπο, ή επειδή ήταν άνθρωπος, αλλά εγνώριζε την ημέρα της κρίσεως, επειδή ήταν Θεός καθώς και άνθρωπος. 4. Είναι η κοινή απάντηση των πατέρων, ότι ο Χριστός εδώ ομιλεί προς τους μαθητές του, μόνον ως ο πρεσβευτής του Πατρός του· και έτσι είναι να γνωρίζει μόνον ό,τι πρόκειται να κάνει γνωστό στους ανθρώπους. Λέγεται ότι δεν γνωρίζει, λέγει ο Άγιος Αυγουστίνος[5], ό,τι δεν θα κάνει άλλους να γνωρίσουν, ή ό,τι δεν θα αποκαλύψει σε αυτούς. (Ουίθαμ) --- Με αυτό ο Ιησούς Χριστός ήθελε να καταστείλει την περιέργεια των μαθητών του. Με τον ίδιο τρόπο μετά την ανάστασή του, απάντησε στην ίδια ερώτηση· «Δεν είναι για σας να γνωρίζετε τους χρόνους και τις στιγμές, τις οποίες ο Πατήρ έθεσε στην ιδία του εξουσία». Αυτή η τελευταία φράση προστίθεται, ώστε οι απόστολοι να μην αποθαρρυνθούν και νομίσουν ότι ο θείος Διδάσκαλός τους τους θεωρούσε ανάξιους να γνωρίζουν αυτά τα πράγματα. Μερικά ελληνικά χειρόγραφα προσθέτουν ούτε ο Υιός, όπως στον Μάρκο ιγ΄ 32. Ο Υιός αγνοεί αυτό, όχι κατά τη θεότητά του, ούτε καν κατά την ανθρωπότητά του υποστατικώς ενωμένη με τη θεότητά του, αλλά κατά την ανθρωπότητά του, θεωρουμένη ως χωριστή από τη θεότητά του. (Βίβλος της Βανς)
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή μου ζωή αισθάνομαι την ανάγκη για μεγαλύτερη επαγρύπνηση κατά της απάτης; Πώς η κλήση στην υπομονή ενισχύει την ελπίδα μου όταν προκύπτουν δοκιμασίες; Με ποιον τρόπο μπορώ να κρατώ την άγνωστη ώρα του Κυρίου ενώπιόν μου χωρίς φόβο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ προαναγγείλας τὰ σημεῖα τῶν ἐσχάτων καιρῶν καὶ τὴν ἔλευσιν τῆς βασιλείας σου, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ἐν μέσῳ συγχύσεως καὶ δοκιμασίας, ἵνα παραμείνωμεν ἀγρυπνοῦντες ἐν προσευχῇ καὶ σταθεροὶ ἐν ἀγάπῃ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, στήριξον ἡμᾶς ἐν τοῖς μυστηρίοις καὶ διατήρησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἑτοίμας διὰ τὴν ἔνδοξόν σου ἐπιστροφήν. Ταῦτα αἰτούμεθα διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →