← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικόν 21-22 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λευιτικόν 21-22Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου για το Λευιτικόν 21-22 μας εισάγει στην καρδιά της κλήσης του Θεού για αγιότητα μεταξύ εκείνων που υπηρετούν στο θυσιαστήριό Του. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Κύριος ξεχωρίζει τους ιερείς με αυστηρά πρότυπα που δείχνουν πέρα από την παλαιά διαθήκη προς τον τέλειο Μεσίτη. Ο Καλβίνος μας βοηθά να δούμε πώς κάθε κανονισμός σχετικά με το πένθος, τα ελαττώματα και τις προσφορές εξυπηρετεί έναν μεγαλύτερο σκοπό: να δείξει την άψογη καθαρότητα που απαιτείται για να σταθεί κανείς ανάμεσα στον Θεό και τον λαό Του. Το σχόλιό του μας καλεί να σκεφτούμε πώς αυτές οι αρχαίες σκιές βρίσκουν την ουσία τους στον Χριστό. Καθώς μελετούμε μαζί, ας ανοίξει το Πνεύμα τα μάτια μας στη σοβαρότητα και τη χάρη που υφαίνονται μέσα από αυτούς τους νόμους.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 21 και 22 του Λευιτικού. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην αγιότητα, τους περιορισμούς που τίθενται στους ιερείς και την απαίτηση για άψογες προσφορές. Αφήστε το κείμενο να τονίσει τόσο την απόσταση μεταξύ ενός αγίου Θεού και αμαρτωλών ανθρώπων όσο και την πρόνοια που κάνει ο Θεός για την προσέγγιση. Ζητήστε από τον Κύριο να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που προσφέρει ο Καλβίνος σχετικά με αυτούς τους κανονισμούς.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας την ειδική καθαρότητα που απαιτείται από τους ιερείς. 1. Λάλησον προς τους ιερείς. Όλα αυτά που ακολουθούν τείνουν προς τον ίδιο σκοπό, δηλαδή ότι οι ιερείς μπορεί να διαφέρουν από τον υπόλοιπο λαό με αξιοσημείωτα σημάδια, σαν να είναι χωρισμένοι από τους κοινούς ανθρώπους· διότι ιδιαίτερη καθαρότητα άρμοζε σε εκείνους που αντιπροσώπευαν το πρόσωπο του Χριστού. Φαίνεται πράγματι σαν ο Θεός εδώ να δίνει εντολές σχετικά με μικρά και ασήμαντα πράγματα· αλλά έχουμε πει αλλού ότι οι νομικές τελετές ήταν σαν σκαλοπάτια με τα οποία οι Ισραηλίτες μπορούσαν να ανέλθουν στη μελέτη της αληθινής αγιότητας. Η δήλωση του Παύλου ήταν πάντα αληθινή, ότι 'η σωματική άσκηση ωφελεί λίγο' (1 Τιμόθεον 4:8)· αλλά η χρήση των αρχαίων σκιών υπό τον Νόμο πρέπει να εκτιμηθεί από τον σκοπό τους. Αν και επομένως η τήρηση των πραγμάτων που τώρα εξετάζονται δεν ευαρεστούσε από μόνη της πολύ τον Θεό, όμως επειδή είχε υψηλότερη τάση, ήταν αμαρτωλό να την υποτιμήσει κανείς. Τώρα, αν και οι ιερείς έτσι νουθετούνταν ότι η αγιότητα έπρεπε να καλλιεργείται από αυτούς με ιδιαίτερη επιμέλεια, όπως απαιτούσε η αγιότητα του αξιώματός τους· όμως ο κύριος σκοπός του Θεού ήταν να παρουσιάσει την εικόνα της τέλειας αγιότητας που τελικά φάνηκε στον Χριστό. Ο πρώτος νόμος περιέχει απαγόρευση του πένθους, απόλυτη και χωρίς εξαίρεση όσον αφορά τον αρχιερέα, και όσον αφορά τους γιους του Ααρών με ορισμένους καθορισμένους περιορισμούς· διότι αν και ο Θεός αλλού απαγορεύει στον λαό γενικά να μιμείται το έθιμο των εθνών στο υπερβολικό πένθος, εδώ απαιτεί κάτι περισσότερο από τους ιερείς, δηλαδή ότι πρέπει να απέχουν ακόμη και από το συνηθισμένο πένθος, όπως επιτρεπόταν σε άλλους. Αυτή η απαγόρευση επαναλήφθηκε πράγματι, όπως θα δούμε, προερχόμενη από ένα πραγματικό γεγονός· διότι όταν ο Ναδάβ και ο Αβιούδ, που είχαν προσφέρει θυμίαμα με ξένο πυρ, καταναλώθηκαν από πυρ από τον ουρανό, ο Θεός επέτρεψε να πενθηθούν από όλο τον λαό, εκτός από τους ιερείς· αλλά σε αυτή την περίπτωση ο γενικός νόμος επικυρώθηκε ξανά εκ νέου, μήπως οι ιερείς μολυνθούν πενθώντας για τους νεκρούς· εκτός ότι εκεί το πένθος απαγορεύτηκε ακόμη και για οικιακή απώλεια, ώστε να ησυχάσουν στην κρίση του Θεού, όσο λυπηρή κι αν ήταν. Διότι με αυτά τα μέσα εμποδίζονταν στην εκτέλεση των καθηκόντων τους· επειδή δεν ήταν νόμιμο για τους πενθούντες να εισέρχονται στο αγιαστήριο. Επομένως ο Θεός τους απειλεί με θάνατο, εκτός αν συγκρατήσουν τη λύπη τους ακόμη και για τον θάνατο στενού συγγενή. Αλλά αυτό (όπως λέγεται αλλού) είναι σπάνια αρετή, να καταστέλλει κανείς τα συναισθήματά του όταν στερείται τους αδελφούς ή τους φίλους του, ώστε η πικρία της λύπης μας να μην υπερνικήσει την υποταγή και την ηρεμία του νου. Με αυτόν τον τρόπο επομένως δοκιμαζόταν η υποδειγματική ευσέβεια των ιερέων. Επιπλέον, η αποχή από το πένθος φανερώνει την ελπίδα της μακαρίας ανάστασης. Επομένως οι ιερείς απαγορεύτηκε να πενθούν για τους νεκρούς, ώστε ο υπόλοιπος λαός να αναζητά παρηγοριά στη θλίψη του από αυτούς. Αυτό εκπληρώθηκε αληθινά και πλήρως στον Χριστό, ο οποίος αν και έφερε όχι μόνο λύπη, αλλά τον ακραίο τρόμο του θανάτου, όμως ήταν ελεύθερος από κάθε κηλίδα, και θριάμβευσε ένδοξα επί του θανάτου· ώστε η ίδια η ανάμνηση του σταυρού Του σκουπίζει τα δάκρυά μας και μας γεμίζει χαρά. Τώρα όταν λέγεται, 'Δεν θα βεβηλώσουν το όνομα του Θεού τους'· και στην περίπτωση του αρχιερέα, 'ούτε θα εξέλθει από το αγιαστήριο'· αυτός ο λόγος επιβεβαιώνει αυτό που μόλις δήλωσα, ότι το πένθος απαγορεύτηκε σε αυτούς, επειδή τους εμπόδιζε από την εκτέλεση των καθηκόντων τους· διότι η ίδια η αθλιότητά τους θα είχε κατά κάποιον τρόπο μολύνει το αγιαστήριο του Θεού, στο οποίο δεν έπρεπε να φαίνεται τίποτα απρεπές· και όντας μολυσμένοι επίσης, δεν μπορούσαν να μεσιτεύσουν ως ικέτες για τον λαό. Ο Θεός λοιπόν τους προστάζει να παραμείνουν καθαροί και απαλλαγμένοι από κάθε μόλυνση, μήπως αναγκαστούν να εγκαταλείψουν το αξίωμά τους και να αφήσουν το αγιαστήριο, του οποίου ήταν οι φύλακες. Επιπλέον, μαθαίνουμε ότι η εκπλήρωση αυτής της εικόνας ήταν στον Χριστό, από τον λόγο που προστίθεται αμέσως: δηλαδή επειδή το άγιο έλαιο είναι στο κεφάλι του αρχιερέα· με το οποίο ο Θεός υπονοεί ότι δεν είναι καθόλου σωστό το δόξα και η αξιοπρέπειά Του να βεβηλώνονται από οποιαδήποτε μόλυνση. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια τα σωματικά ελαττώματα που εμποδίζουν έναν ιερέα από την υπηρεσία στο θυσιαστήριο. 17. Λάλησον προς τον Ααρών, λέγων. Ιερείς στους οποίους υπήρχε κάποιο αξιοσημείωτο σωματικό ελάττωμα απαγορεύονται εδώ να πλησιάσουν το θυσιαστήριο. Δεν θα ερευνήσω περιέργως τα ελαττώματα που απαριθμεί ο Μωυσής, αφού ο ίδιος κανόνας τίθεται εδώ, ο οποίος εφαρμόζεται στη συνέχεια στις θυσίες, από τις οποίες μόνο τέλειες έπρεπε να προσφέρονται. Διότι ο Θεός απέρριπτε ό,τι ήταν ελαττωματικό ή ακρωτηριασμένο, ώστε οι Ισραηλίτες να γνωρίζουν ότι καμία θυσία δεν θα αρκούσε για την εξιλέωση της αμαρτίας, εκτός από εκείνες που κατείχαν πλήρη τελειότητα· και αυτό απαιτείται δικαίως σε έναν ιερέα, ο οποίος δεν μπορεί να είναι μεσίτης μεταξύ Θεού και ανθρώπων εκτός αν είναι ελεύθερος από κάθε κηλίδα. Αλλά η αναλογία πρέπει να διατηρηθεί εν όψει μεταξύ των εξωτερικών τύπων και της πνευματικής τελειότητας που υπήρχε μόνο στον Χριστό. Ο Θεός δεν μπορούσε να ανεχθεί κανένα ελάττωμα στους ιερείς· έπεται λοιπόν ότι έπρεπε να αναμένεται ένας άνθρωπος αγγελικής καθαρότητας, ο οποίος θα συμφιλίωνε τον Θεό με τον κόσμο. Τα σωματικά ελαττώματα, λοιπόν, που απαριθμούνταν εδώ, πρέπει να μεταφερθούν στην ψυχή. Η προσφορά άρτου περιλαμβάνει με συνεκδοχή τις άλλες προσφορές, και όλη τη νομική υπηρεσία, την οποία οι ιερείς συνήθιζαν να εκτελούν κατά τη σειρά τους· και αυτό επιβεβαιώνουν αμέσως τα λόγια του Μωυσή, στα οποία αναφέρει όλες 'τις προσφορές δια πυρός', εκτός από τον άρτο. Έχουμε δει αλλού ότι οποιοσδήποτε από τον λαό τραυματισμένος στους όρχεις απαγορευόταν να εισέλθει στο αγιαστήριο· ότι δεν έπρεπε ούτε να πατήσει στην αυλή· αλλά υπήρχε ειδικός λόγος για αυτό όσον αφορά τους ιερείς, μήπως μολύνουν το αγιαστήριο με τα ελαττώματά τους. Εξ αυτού φαίνεται πόσο αναγκαία είναι για εμάς η μεσιτεία του Χριστού· διότι, αν η τέλεια καθαρότητά Του δεν έπλενε την ακαθαρσία μας, καμία προσφορά δεν θα μπορούσε να προέλθει από εμάς εκτός από εκείνη που θα ήταν βρώμικη και δυσάρεστη. Επιπλέον, αξίζει παρατήρησης ότι το αγιαστήριο του Θεού μολύνεται από οποιοδήποτε ελάττωμα ή ατέλεια· και, κατά συνέπεια, ότι ό,τι από τον εαυτό τους οι άνθρωποι προβάλλουν στον Θεό, καταδικάζεται ως βέβηλο, τόσο μακριά είναι από το να συμφιλιώσουν την εύνοια του Θεού με οποιαδήποτε αξία. Ο Καλβίνος εξηγεί στη συνέχεια γιατί μόνο άψογα ζώα μπορεί να προσφέρονται. Και ο Κύριος ελάλησε. Διδάσκει τώρα πιο καθαρά και πιο άφθονα αυτό που έχει συχνά αναφερθεί προηγουμένως, ότι είναι αμαρτωλό να προσφέρει κανείς στον Θεό ένα ακρωτηριασμένο, ή αδύναμο, ή αλλιώς ατελές ζώο. Τώρα αυτή η εξωτερική αρτιότητα νουθέτησε τον αρχαίο λαό ότι ο Θεός υπηρετείται εσφαλμένα όταν υπηρετείται κατά το ήμισυ, αφού αποστρέφεται διπλή καρδιά. (Παροιμίαι 11:20.) Ταυτόχρονα, σε αυτό το σύμβολο φανερώθηκε η τέλεια καθαρότητα εκείνου του θύματος με το οποίο ο Θεός επρόκειτο τελικά να συμφιλιωθεί. Γνωρίζουμε σε πόσες μεγάλες ελευθερίες ο κόσμος επιδίδεται στην υπηρεσία του Θεού· διότι ενώ ελαφρά και περιφρονητικά προβάλλει σε Αυτόν απλές ασημαντότητες σαν να ήταν παιδί, ακόμη φαντάζεται ότι το καθήκον του εκτελείται σωστά. Εξ αυτού προκύπτει ότι διεκδικεί ανταμοιβή για οποιαδήποτε ακαθαρσία, και αγάλλεται σε απλές ειρωνείες του Θεού, σαν να Τον υποχρεώνει. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα αυτής της ηλίθιας ασφάλειας φαίνεται σήμερα στον Παπισμό, όταν χλευάζουν τον Θεό με όχι λιγότερη τόλμη από ό,τι αν ασχολούνταν με ένα κομμάτι ξύλου. Για να παραλείψω αμέτρητες άλλες περιπτώσεις, τι μπορεί να είναι πιο τερατώδες από αυτή την αλαζονεία τους, όταν, καθώς μουρμουρίζουν τις προσευχές τους, ο νους τους περιπλανάται όχι μόνο σε μάταιες αλλά και σε ανόσιες φαντασιώσεις, και όμως προσποιούνται ότι η τελική πρόθεση, όπως την ονομάζουν, είναι αξιόλογη και εγκεκριμένη από τον Θεό; Ας υποθέσουμε ότι ένας ιερέας έχει προτείνει να απαγγείλει τις ευσεβείς προσευχές του βρεβιαρίου του, και, όταν μόλις τρεις λέξεις έχουν ειπωθεί, ο νους του θα απασχοληθεί με πιάτα, θα τρέξει τώρα στα ποτήρια του, τώρα στο ζάρι, ή σε άλλα παιχνίδια, ακόμη, σαν να είχε εκτελεστεί το καθήκον του, θα καυχηθεί ότι έχει προσφέρει λατρεία στον Θεό. Επομένως, για να αντιμετωπιστεί αυτό το σφάλμα, ο Θεός προστάζει να παρουσιάζονται σε Αυτόν θυσίες ελεύθερες από κάθε κηλίδα. Εξ αυτού εκείνη η οξεία επίπληξή Του στον Μαλαχία 1:7, 8, επειδή οι Ιουδαίοι μόλυναν το θυσιαστήριό Του και θεωρούσαν την τράπεζά Του περιφρονητή, όταν έλεγαν ότι τα τυφλά, και χωλά, και άρρωστα θύματά τους δεν ήταν κακά. 'Πρόσφερέ το τώρα' λέει 'στον κυβερνήτη σου, θα δεχθεί το πρόσωπό σου;' όχι επειδή ο Θεός ενδιαφερόταν για το πάχος ή τη χυμότητα των ζώων, αλλά επειδή έτσι γινόταν σαφές ότι η αληθινή ευσέβεια παραμελούνταν, μάλιστα, περιφρονούνταν εντελώς. Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, ότι όλες οι ελαττωματικές θυσίες απορρίπτονταν, ώστε οι Ισραηλίτες να μάθουν ειλικρινά και σοβαρά να αφιερώνουν τον εαυτό τους ολόκληρο στον Θεό, και να μην παίζουν παιδιάστικα μαζί Του, όπως συμβαίνει συχνά. Αλλού έχουμε δει πράγματι ότι κάθε ακαθαρσία αποκηρύσσεται από τον Θεό· αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι δύο πράγματα απαιτούνται για τη νόμιμη λατρεία· πρώτον, ότι αυτός που πλησιάζει τον Θεό πρέπει να καθαριστεί από κάθε κηλίδα, και δεύτερον, ότι δεν πρέπει να προσφέρει τίποτα εκτός από ό,τι είναι καθαρό και ελεύθερο από κάθε ατέλεια. Αυτό που λέει ο Σολομών, ότι 'η θυσία του ασεβούς είναι βδέλυγμα στον Κύριο', (Παροιμίαι 15:8,) είναι αληθινό, αν και είναι παχιά και λαμπρή. Αλλά για να είναι ευάρεστα στον Θεό τα πράγματα που προσφέρονται από τους καλούς, πρέπει επίσης να προσέξουμε ένα άλλο σημείο, δηλαδή ότι η προσφορά δεν πρέπει να είναι φτωχή, και τσιγκούνικη, και ελλιπής· και πάλι, με αυτό το σύμβολο, όπως έχω ήδη πει, κατευθύνονταν στον Χριστό, εκτός από τον οποίο δεν θα βρεθεί πουθενά ακεραιότητα που θα ικανοποιήσει τον Θεό.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος αναστοχάζεται πάνω στη φράση «προς την αποδοχή σας» και στην καλή ευαρέσκεια του Θεού. 19. «Προς την αποδοχή σας.» [294] Μερικοί πράγματι μεταφράζουν αυτό «κατά τη δική σας θέληση,» αλλά το πλαίσιο το απαγορεύει· διότι ο Μωυσῆς μερικές φορές χρησιμοποιεί τη λέξη που σημαίνει «αποδεκτός,» με την ίδια έννοια, και μερικές φορές τη λέξη που μπορεί μόνο να αναφέρεται στην εύνοια του Θεού, η οποία συνήθως ονομάζεται «καλή Του ευαρέσκεια.» Πάλι, καθώς εδώ χρησιμοποιεί τη σύνθετη λέξη για την αποδοχή σας, έτσι σύντομα μετά προσθέτει για την αποδοχή σας, όπου δηλώνει ότι μια θυσία με ελάττωμα δεν θα ήταν «προς την αποδοχή τους,» επειδή θα απορριπτόταν από τον Θεό. Το σύνολο επομένως είναι, ότι αν επιθυμούν οι προσφορές τους να εγκριθούν από τον Θεό, πρέπει να προσέξουν ώστε να μην υπάρχει ελάττωμα σε αυτές. Ωστόσο, αν κάποιος επιλέγει να σκεφτεί ότι η δωρεάν εύνοια του Θεού εκφράζεται με τη λέξη «καλή ευαρέσκεια,» το παραδέχομαι ευχαρίστως, αφού οι υπηρεσίες μας μόνο ευαρεστούν τον Θεό στο βαθμό που με την πατρική Του επιείκεια Αυτός αξιώνει σε αυτές την αξία της οποίας δεν είναι καθόλου άξιες. Παρ' όλα αυτά ας μάθουμε εν τω μεταξύ ότι δεν πρέπει να παίζουμε με τον Θεό, αλλά ότι Αυτός πρέπει να λατρεύεται με ακεραιότητα και ειλικρίνεια καρδιάς ώστε οι θυσίες μας να αντιστοιχούν στην καλή Του ευαρέσκεια. Διότι από εδώ προκύπτει η αμελής βεβήλωση της λατρείας Του, επειδή δεν εξετάζουμε επαρκώς τι οφείλεται στην τελειότητά Του. Είναι πράγματι βέβαιο ότι τίποτα δεν μπορεί να προέλθει από εμάς που να είναι καθαρό σε κάθε πτυχή· αλλά ας επιδιώξουμε τουλάχιστον αυτό που μας αρμόζει, και ας θρηνήσουμε ότι οι επιθυμίες μας υστερούν τόσο πολύ από τον στόχο τους, ώστε ο Χριστός να συμπληρώσει με τη χάρη Του αυτό που λείπει σε εμάς· διότι είναι αναμφισβήτητο ότι, εφόσον οι θυσίες μας είναι οι καρποί της αληθινής αναγέννησης, Αυτός εξαλείφει τα ελαττώματά τους με το ίδιο Του το αίμα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η κλήση στην ιερατική αγιότητα σε αυτά τα κεφάλαια διαμορφώνει την άποψή σας για την τέλεια μεσιτεία του Χριστού; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να προσφέρετε στον Θεό 'ελαττωματική' λατρεία σήμερα; Ποιο πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να πλησιάσετε τον Θεό με μεγαλύτερη ευλάβεια και ειλικρίνεια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἀφορίσας ἱερωσύνην ἁγίαν καὶ ἀπαιτήσας προσφορὰς ἀμώμους, ἁγίασον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα προσεγγίζωμεν διὰ Χριστοῦ, τοῦ τελείου Ἀρχιερέως καὶ ἀσπίλου Ἀμνοῦ. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι, ἵνα μὴ προσφέρωμέν Σοι διῃρημένην καρδίαν μηδὲ ἐλαττωματικὴν ὑπηρεσίαν, ἀλλὰ λατρείαν γενομένην δεκτὴν μόνον διὰ τῆς δικαιοσύνης τοῦ Υἱοῦ Σου. Δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ περιπατεῖν ἐν τῇ ἁγιότητι ἣν ἐντέλλῃ, ἐμπιστευόμενοι τῇ κυρίαρχῳ ἐλέει Σου τοῦ συμμορφῶσαι ἡμᾶς ἀεὶ πρὸς τὴν εἰκόνα Αὐτοῦ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →