Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 15-16 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε σήμερα υπό το σταθερό φως του σχολίου του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, για να παρακολουθήσουμε τον βαθύτερο διάλογο μεταξύ του Ιώβ και των φίλων του. Η προσεκτική έκθεση του Whedon ανοίγει τον δεύτερο κύκλο ομιλιών και την αποφασιστική απάντηση του Ιώβ, αποκαλύπτοντας τόσο τα όρια της ανθρώπινης συμβουλής όσο και την αυξανόμενη κραυγή μιας πάσχουσας ψυχής προς τον ζωντανό Θεό. Στο πνεύμα του Wesleyan, δεν αναζητούμε απλή γνώση, αλλά εκείνη την πίστη που αρπάζει το θείο έλεος ακόμη και όταν κάθε επίγεια παρηγοριά αποτυγχάνει. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα αρχαία λόγια να ζωογονήσει τις καρδιές μας για να δεχτούμε την διδασκαλία με ταπεινότητα και ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλαβική προσοχή ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιώβ. Ακούστε τον Ελιφάζ να ανανεώνει την κατηγορία του και ακούστε τον Ιώβ να απαντά από τα βάθη της αγωνίας του. Αφήστε τον ρυθμό του κειμένου να εγκατασταθεί στην ψυχή, προετοιμάζοντας τον δρόμο για το σχόλιο που ακολουθεί. Διαβάστε αργά, ώστε κάθε λέξη να φέρει τη μαρτυρία της τόσο στη θλίψη όσο και στον Θεό που βλέπει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά σημειώνοντας το δεύτερο στάδιο της διαμάχης και την ανανεωμένη ομιλία του Ελιφάζ.
Εδάφιο 1. Το Δεύτερο Στάδιο της Διαμάχης. Κεφ. 15-21. ΔΕΥΤΕΡΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΕΛΙΦΑΖ. 1 . Απάντησε, κ.λπ. Ο Ελιφάζ, ο οποίος ήταν ο πρώτος ομιλητής στον πρώτο κύκλο της συζήτησης, τώρα υποστηρίζει ότι η ομιλία του Ιώβ δεν ήταν μόνο τόσο άχρηστη όσο ένας ανατολικός άνεμος, αλλά πραγματικά καταστροφική για κάθε ευσέβεια. Τον χλευάζει ότι υποθέτει ένα μονοπώλιο σοφίας που θα μπορούσε να είχε συγκεντρωθεί μόνο από κάποια προηγούμενη ύπαρξη ή από την αίθουσα του συμβουλίου του Θεού. Για να πείσει τον Ιώβ για την ανοησία της αλαζονείας του, αναφέρεται ξανά στην αποκάλυψη που είχε λάβει ο ίδιος, από την οποία ο Ιώβ μπορεί να μάθει ότι η θέση του ανθρώπου στην κλίμακα της δικαιοσύνης είναι χαμηλότερη ακόμη και από αυτή της σοφίας. Η δική του παρατήρηση συμφωνούσε με το συναίσθημα ενός αρχαίου ποιήματος, ότι υπάρχει ένα τέλειο σχέδιο ανταπόδοσης σε αυτόν τον κόσμο. Η ευημερία του ασεβούς ανθρώπου είναι μόνο φαινομενική. Ζει μια ζωή αγωνίας· τα χωράφια του καλύπτονται με κατεστραμμένους καρπούς· θερίζει τη ματαιότητα που έχει σπείρει. Η άποψη του Ελιφάζ περιορίζεται από το θεώρημα ότι ο πόνος είναι απόδειξη είτε μιας ένοχης ζωής είτε μιας ακάθαρτης καρδιάς.Ο Whedon στη συνέχεια παρουσιάζει την τέταρτη απάντηση του Ιώβ στα αναίσθητα λόγια των συντρόφων του.
Εδάφιο 1. Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΙΩΒ. Κεφ. 16, 17. 1 . Ο Ιώβ απάντησε και είπε Απαντά στις άκαρδες ομιλίες τους, ότι υπάρχει μια τεράστια διαφορά μεταξύ της κατάστασης ενός πάσχοντος και αυτής των κατηγόρων του. Τα ανέμια λόγια τους άφησαν τη θλίψη του ακατάπαυστη. Η σύγκρουση μαίνεται γύρω του. Οι φίλοι του δεν είναι οι μόνοι του αντίπαλοι: η τρομαγμένη ψυχή του βλέπει παντού ένα λαμπερό πλήθος διαβολικών εχθρών, στην εξουσία των οποίων ο Θεός τον έχει ρίξει κατάμουτρα. Σε κάθε μορφή επίθεσης γνωστή στον πόλεμο, το Θείο Ον τον έχει επιτεθεί, μέχρι που, (όπως φαντάζεται,) συντετριμμένος και πληγωμένος, κείτεται κυλιόμενος στο ίδιο του το αίμα. Η πιο σκοτεινή ώρα, ωστόσο, είναι μια ώρα ελπίδας. Το αίμα του αθώου έχει δύναμη με τον Θεό. Η πίστη του Ιώβ, όπως αυτή του Άβελ, δοξάζεται στην ένωση της ακραίας αγωνίας. Ανεβαίνει στην βεβαιότητα ότι ο Θεός που είναι στα ύψη βλέπει και αισθάνεται τις συμφορές του, και, συνειδητοποιώντας αυτή τη θεία συμπάθεια, τολμά να ικετεύσει τον ίδιο τον Θεό, να παρακαλέσει τον Θεό για λογαριασμό του (κεφ. 17). Με τον τάφο κάτω από τα πόδια του, προσεύχεται για έναν μεσολαβητή. Κάνει την εκπληκτική έκκληση στον Θεό να είναι ο εγγυητής του ή ο ενεχυροδανειστής του με τον Θεό. Έχει πίστη να πιστέψει ότι οι ταλαιπωρίες του δεν θα βλάψουν την υπόθεση της αρετής. 'Ένα πικρό συναίσθημα για τη συμπεριφορά των φίλων του εκτείνεται σαν κόκκινη κλωστή σε όλο τον λόγο.' Hitzig. Βλέπε Ιώβ 16:10· Ιώβ 16:20· Ιώβ 17:2· Ιώβ 17:4· Ιώβ 17:10· Ιώβ 17:12.Στη δεύτερη ενότητα αναπτύσσει την ελπίδα του Ιώβ ότι η Θεότητα θα υπερασπιστεί την υπόθεσή του.
Εδάφιο 17. 17 . Όχι για αδικία Το Εβραϊκό είναι το ίδιο με το Ησαΐας 53:9. όπου τα λόγια λέγονται για τον Χριστό. Διαβάστε, Αν και δεν υπάρχει βία στα χέρια μου. Δεύτερη ενότητα Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΙΩΒ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗ ΘΕΟΤΗΤΑ Ο ΘΕΟΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΤΙΣ ΘΛΙΨΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑ ΣΥΝΟΜΙΛΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ, Ιώβ 16:18 - Ιώβ 17:9.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει δείχνοντας την έκκληση του Ιώβ να παραμείνει το αθώο αίμα του ακάλυπτο ενώπιον του Θεού.
Εδάφιο 18. 18 . Μη καλύψεις το αίμα μου Μιλάει για τα παθήματά του με τη μορφή αίματος που χύθηκε άδικα. 'Αίμα', λέει ο Grotius, 'σημαίνει κάθε είδος πρόωρου θανάτου'. Οι αρχαίοι απέδιδαν στο αίμα, που χύθηκε άδικα, μια κραυγή που υποκινούσε τον Θεό σε εκδίκηση· μια άποψη που μπορεί να προήλθε από την περίπτωση του Άβελ, Γένεση 4:10. 'Όταν η γη καλύπτει το αίμα των σκοτωμένων, φαίνεται να συγκαλύπτει την αδικία'. Drusius. Βλέπε επίσης Ησαΐας 26:21· Ιεζεκιήλ 24:7-8. Οι Άραβες λένε ότι η δροσιά του ουρανού δεν θα κατέβει σε ένα σημείο ποτισμένο με αθώο αίμα· και οι ποιητές τους φαντάζονται ότι το δηλητήριο των ασπίδων στάζει από το νεκρό σώμα του σκοτωμένου, και συνεχίζει να το κάνει μέχρι να εκδικηθεί, δηλαδή, να ραντιστεί με φρέσκο αίμα. (Βλέπε HERDER, Hebrews Poetry, 1:195.) Ο Ιώβ δεν θα έχει καμία σχέση με έναν ανθρώπινο goel· μεταφέρει την υπόθεσή του σε ένα θείο ον (Ιώβ 19:25) που πιστεύει ότι τελικά θα εκδικηθεί το αίμα του. Καμία θέση Με την έννοια του τόπου ανάπαυσης.
Απαντήστε
1. Πώς η αντίθεση μεταξύ της συμβουλής του Ελιφάζ και του πόνου του Ιώβ μας καλεί να εξετάσουμε την ποιότητα της δικής μας συμπάθειας προς τους πάσχοντες; 2. Με ποιους τρόπους η άρνηση του Ιώβ να δεχτεί ψεύτικη παρηγοριά ενισχύει την αποφασιστικότητά μας να αναζητήσουμε τον αληθινό Παρηγορητή; 3. Πού, όπως ο Ιώβ, μαθαίνουμε να εμπιστευόμαστε την υπόθεσή μας στον Θεό που βλέπει και λυτρώνει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων και άγιος Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε ο δούλος σου Whedon σε αυτές τις ιερές σελίδες. Χάρισέ μας τη χάρη να δεχτούμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την παρηγοριά που περιέχουν. Όταν τα ανθρώπινα λόγια αποδειχθούν κενά, οδήγησέ μας σε εκείνον τον θείο Συνήγορο που παρακαλεί για το αθώο αίμα. Κράτησε τις καρδιές μας από την υπερηφάνεια που σκληραίνει τη συμπάθεια και από την απελπισία που αμφισβητεί τη δικαιοσύνη Σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που στήριξε τον Ιώβ να αναστήσει μέσα μας μια ζωντανή ελπίδα που βλέπει πέρα από την παρούσα δοκιμασία στην αιώνια δικαίωσή Σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →