Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Α' Βασιλειών 19-20 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τη σοφία του Ματθαίου Χένρι στις Α' Βασιλειών κεφάλαια 19 και 20. Ο Χένρι συνοδεύει τον Ηλία μέσα από εποχές φόβου, μοναξιάς και ανανεωμένης κλήσης, δείχνοντας πώς ο Θεός συναντά τους υπηρέτες Του ακόμη και στους χαμηλότερους τόπους τους. Οι στοχασμοί του αναδεικνύουν την αντίθεση μεταξύ της ανθρώπινης αδυναμίας και της θείας πιστότητας, προσφέροντας σταθερή ενθάρρυνση σε όποιον έχει νιώσει ποτέ καταβεβλημένος από την αντίθεση ή την απομόνωση. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, καλούμαστε να δούμε τις δικές μας ιστορίες μέσα στο ταξίδι του προφήτη και να εμπιστευθούμε ότι ο Θεός εξακολουθεί να μιλά στην ησυχία μετά την καταιγίδα. Ας προετοιμάσουν τα λόγια του τις καρδιές μας για βαθύτερη ακρόαση σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ξεκινήστε διαβάζοντας τις Α' Βασιλειών 19 και 20 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την φυγή του Ηλία μετά τη νίκη, το ειλικρινές παράπονό του στον Χωρήβ και τους εκπληκτικούς τρόπους με τους οποίους ο Θεός απαντά με πρόνοια και νέες αποστολές. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, δίνοντας προσοχή στις στιγμές σιωπής και στη μικρή απαλή φωνή που ακολουθεί τις δραματικές επιδείξεις δύναμης. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει συνοψίζοντας την κίνηση του κεφαλαίου από τη δημόσια νίκη στην ιδιωτική αποχώρηση.
Αφήσαμε τον Ηλία στην είσοδο της Ιεζράελ, να εμφανίζεται ακόμη δημόσια και όλα τα μάτια του λαού επάνω του. Σε αυτό το κεφάλαιο τον έχουμε πάλι να κρύβεται και να οδηγείται στην αφάνεια, σε μια εποχή που δύσκολα μπορούσε να λείψει· αλλά πρέπει να το δούμε ως τιμωρία για τον Ισραήλ λόγω της ανειλικρίνειας και της αστάθειας της μεταρρύθμισής τους. Όταν ο λαός δεν θέλει να μάθει, είναι δίκαιο από τον Θεό να απομακρύνει τους διδασκάλους τους σε γωνίες. Τώρα παρατηρήστε, Ι. Πώς οδηγήθηκε στην εξορία από την κακία της Ιεζάβελ, της ορκισμένης εχθρού του, εδ. 1-3. ΙΙ. Πώς συναντήθηκε, στην εξορία του, από την εύνοια του Θεού, του φίλου της διαθήκης του. 1. Πώς τον τροφοδότησε ο Θεός, εδ. 4-8. 2. Πώς συνομίλησε μαζί του και φανερώθηκε σε αυτόν (εδ. 9, 11-13), άκουσε το παράπονό του (εδ. 10-14), τον καθοδήγησε τι να κάνει (εδ. 15-17) και τον ενθάρρυνε, εδ. 18. ΙΙΙ. Πώς ενισχύθηκαν τα χέρια του, κατά την επιστροφή του από την εξορία, με την ένωση του Ελισαίου μαζί του, εδ. 19-21.Ο Χένρι εξερευνά στη συνέχεια την άφιξη και τη διαμονή του Ηλία στη σπηλιά στο όρος Χωρήβ.
Εδώ είναι, Ι. Ο Ηλίας στεγασμένος σε μια σπηλιά στο όρος Χωρήβ, που ονομάζεται όρος του Θεού, επειδή σε αυτό ο Θεός είχε φανερώσει παλαιότερα τη δόξα Του. Και ίσως αυτή ήταν η ίδια σπηλιά, ή σχισμή βράχου, στην οποία κρύφθηκε ο Μωυσής όταν ο Κύριος πέρασε μπροστά του και διακήρυξε το όνομά Του, Έξ. λγ' 22. Τι πρότεινε ο Ηλίας στον εαυτό του ερχόμενος να μείνει εδώ, δεν μπορώ να συλλάβω, εκτός αν ήταν για να επιδοθεί στη μελαγχολία του, ή για να ικανοποιήσει την περιέργειά του και να βοηθήσει την πίστη και την ευσέβειά του με την όψη εκείνου του διάσημου τόπου όπου δόθηκε ο νόμος και όπου έγιναν τόσα μεγάλα πράγματα, και ελπίζοντας να συναντήσει τον ίδιο τον Θεό εκεί, όπου τον συνάντησε ο Μωυσής, ή σε ένδειξη της εγκατάλειψης του λαού του Ισραήλ, που μισούσε να μεταρρυθμιστεί (στην τελευταία περίπτωση, συμφωνεί με την επιθυμία του Ιερεμία, Ιερ. θ' 2, Ω να είχα στην έρημο τόπο διαμονής οδοιπόρων, για να αφήσω τον λαό μου και να φύγω από αυτούς, γιατί όλοι είναι μοιχοί) και έτσι ήταν κακός οιωνός της εγκατάλειψής τους από τον Θεό· ή ήταν επειδή νόμιζε ότι δεν μπορούσε να είναι ασφαλής πουθενά αλλού, και σε αυτό το παράδειγμα των δυσκολιών στις οποίες μειώθηκε αυτός ο καλός άνθρωπος αναφέρεται ο απόστολος, Εβρ. ια' 38. Περιπλανήθηκαν σε ερήμους και σε βουνά, και σε σπηλιές και τρύπες της γης.Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει την άμεση συνάντηση του Θεού και την ερευνητική ερώτηση προς τον προφήτη.
ΙΙ. Η επίσκεψη που του πλήρωσε ο Θεός εκεί και η έρευνα που έκανε γι' αυτόν: Ο λόγος του Κυρίου ήρθε σε αυτόν. Δεν μπορούμε να πάμε πουθενά για να βγούμε από την εμβέλεια του ματιού του Θεού, του βραχίονά Του και του λόγου Του. Πού να φύγω από το Πνεύμα Σου; Ψαλμ. ρηθ' 7 κ.εξ. Ο Θεός θα φροντίσει τους εξόριστους Του· και εκείνους που, για χάρη Του, διώχνονται από τους ανθρώπους, θα τους βρει, θα τους αναγνωρίσει και θα τους συγκεντρώσει με αιώνιες ευσπλαχνίες. Ο Ιωάννης είδε τα οράματα του Παντοδύναμου όταν ήταν στην εξορία στη νήσο Πάτμο, Αποκ. α' 9. Η ερώτηση που θέτει ο Θεός στον προφήτη είναι, Τι κάνεις εδώ, Ηλία; εδ. 9, και πάλι εδ. 13. Αυτό είναι έλεγχος, 1. Για τη φυγή του εδώ. «Τι σε φέρνει τόσο μακριά από το σπίτι; Φεύγεις από την Ιεζάβελ; Δεν μπορούσες να βασιστείς στην παντοδύναμη δύναμη για την προστασία σου;» Βάλτε την έμφαση στην αντωνυμία εσύ. «Εσύ! Τόσο μεγάλος άνθρωπος, τόσο μεγάλος προφήτης, τόσο φημισμένος για αποφασιστικότητα—φεύγεις τη χώρα σου, εγκαταλείπεις τα χρώματά σου έτσι;» Αυτή η δειλία θα ήταν πιο συγγνωστή σε άλλον, και όχι τόσο κακό παράδειγμα. Να φύγει τέτοιος άνθρωπος σαν εμένα; Νεεμ. στ' 11. Ουρλιάξτε, έλατα, αν τα κέδρα έτσι κλονίζονται. 2. Για τη διαμονή του εδώ. «Τι κάνεις εδώ, σε αυτή τη σπηλιά; Είναι αυτός τόπος για προφήτη του Κυρίου να μείνει; Είναι αυτή εποχή για τέτοιους άνδρες να αποσυρθούν, όταν το δημόσιο έχει τόση ανάγκη από αυτούς;» Στην αποχώρηση στην οποία έστειλε ο Θεός τον Ηλία (κεφ. ιζ') ήταν ευλογία για μια φτωχή χήρα στη Σαρεπτά, αλλά εδώ δεν είχε ευκαιρία να κάνει καλό. Σημείωσε, Μας αφορά συχνά να ρωτάμε αν είμαστε στον τόπο μας και στον δρόμο του καθήκοντός μας. «Είμαι όπου πρέπει να είμαι, όπου με καλεί ο Θεός, όπου βρίσκεται η δουλειά μου, και όπου μπορώ να είμαι χρήσιμος;»Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα αφηγούμενος τις θεϊκές οδηγίες που δόθηκαν στη μικρή απαλή φωνή.
IV. Η φανέρωση του Θεού στον εαυτό του σε αυτόν. Ήρθε εδώ για να συναντήσει τον Θεό; Θα βρει ότι ο Θεός δεν θα αποτύχει να του δώσει τη συνάντηση. Ο Μωυσής μπήκε στη σπηλιά όταν η δόξα του Θεού πέρασε μπροστά του· αλλά ο Ηλίας κλήθηκε έξω από αυτήν: Στάσου στο όρος ενώπιον του Κυρίου, εδ. 11. Δεν είδε κανένα είδος ομοιώματος, περισσότερο από ό,τι είδε ο Ισραήλ όταν ο Θεός μίλησε σε αυτούς στον Χωρήβ. Αλλά, 1. Άκουσε έναν ισχυρό άνεμο, και είδε τα τρομερά αποτελέσματά του, γιατί έσχισε τα βουνά και έσκισε τους βράχους. Έτσι ηχήθηκε η σάλπιγγα ενώπιον του Κριτή του ουρανού και της γης, από τους αγγέλους Του, τους οποίους κάνει πνεύματα, ή ανέμους (Ψαλμ. ρδ' 4), ηχημένη τόσο δυνατά που η γη όχι μόνο αντήχησε, αλλά σχίστηκε πάλι. 2. Ένιωσε τον κλονισμό ενός σεισμού. 3. Είδε μια έκρηξη φωτιάς, εδ. 12. Αυτά ήταν για να εισαγάγουν τη σχεδιασμένη φανέρωση της θείας δόξας, με αγγέλους να απασχολούνται σε αυτά, τους οποίους κάνει φλόγα πυρός, και οι οποίοι, ως διάκονοί Του, βαδίζουν μπροστά Του, για να προετοιμάσουν σε αυτή την έρημο οδό για τον Θεό μας. Αλλά, 4. Τελικά αντιλήφθηκε μια μικρή απαλή φωνή, στην οποία ήταν ο Κύριος, δηλαδή με την οποία μίλησε σε αυτόν, και όχι από τον άνεμο, ή τον σεισμό, ή τη φωτιά. Εκείνα προκάλεσαν δέος σε αυτόν, ξύπνησαν την προσοχή του και ενέπνευσαν ταπείνωση και ευλάβεια· αλλά ο Θεός επέλεξε να γνωστοποιήσει τον νου Του σε αυτόν με ψιθύρους απαλούς, όχι με εκείνους τους φοβερούς ήχους. Όταν αντιλήφθηκε αυτό, (1.) Τύλιξε το πρόσωπό του στο μανδύα του, ως ένας που φοβάται να κοιτάξει τη δόξα του Θεού, και που αντιλαμβάνεται ότι θα θαμπώσει τα μάτια του και θα τον υπερνικήσει. Οι άγγελοι καλύπτουν τα πρόσωπά τους ενώπιον του Θεού σε ένδειξη ευλάβειας, Ησ. στ' 2. Ο Ηλίας έκρυψε το πρόσωπό του σε ένδειξη ντροπής για το ότι ήταν τόσο δειλός ώστε να φύγει από το καθήκον του όταν είχε έναν τέτοιο Θεό δύναμης να σταθεί δίπλα του σε αυτό. Ο άνεμος, και ο σεισμός, και η φωτιά δεν τον έκαναν να καλύψει το πρόσωπό του, αλλά η απαλή φωνή το έκανε. Οι ευσεβείς ψυχές επηρεάζονται περισσότερο από τις τρυφερές ευσπλαχνίες του Κυρίου παρά από τους τρόμους Του. (2.) Στάθηκε στην είσοδο της σπηλιάς, έτοιμος να ακούσει τι είχε να του πει ο Θεός. Αυτή η μέθοδος της φανέρωσης του Θεού εδώ στο όρος Χωρήβ φαίνεται να αναφέρεται στις αποκαλύψεις που έκανε ο Θεός παλαιότερα του εαυτού Του σε αυτόν τον τόπο στον Μωυσή. [1.] Τότε υπήρξε μια καταιγίδα, ένας σεισμός και φωτιά (Εβρ. ιβ' 18)· αλλά, όταν ο Θεός ήθελε να δείξει στον Μωυσή τη δόξα Του, διακήρυξε την αγαθότητά Του· και έτσι εδώ: Ήταν, ο Λόγος ήταν, στη μικρή απαλή φωνή. [2.] Τότε ο νόμος δόθηκε έτσι στον Ισραήλ, με τις εμφανίσεις τρόμου πρώτα και έπειτα με φωνή λόγων· και ο Ηλίας που τώρα καλείται να αναζωογονήσει εκείνον τον νόμο, ιδιαίτερα τις δύο πρώτες εντολές του, διδάσκεται εδώ πώς να το διαχειριστεί· δεν πρέπει μόνο να ξυπνήσει και να τρομάξει τον λαό με εκπληκτικά σημεία, όπως ο σεισμός και η φωτιά, αλλά πρέπει να προσπαθήσει, με μια μικρή απαλή φωνή, να πείσει και να πείσει αυτούς, και να μην τους εγκαταλείψει όταν θα τους απευθυνόταν. Η πίστη έρχεται με την ακοή του λόγου του Θεού· τα θαύματα απλώς ανοίγουν τον δρόμο γι' αυτό. [3.] Τότε ο Θεός μίλησε στον λαό Του με τρόμο· αλλά στο ευαγγέλιο του Χριστού, που επρόκειτο να εισαχθεί από το πνεύμα και τη δύναμη του Ηλία, θα μιλούσε με μια μικρή απαλή φωνή, ο φόβος της οποίας δεν πρέπει να μας κάνει να φοβηθούμε· δες Εβρ. ιβ' 18 κ.εξ.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει ιχνηλατώντας τις περαιτέρω αποστολές που στέλνουν τον Ηλία πίσω στην υπηρεσία.
V. Οι εντολές που δίνει ο Θεός σε αυτόν να εκτελέσει. Επαναλαμβάνει την ερώτηση που του είχε θέσει πριν, «Τι κάνεις εδώ; Αυτός δεν είναι τόπος για σένα τώρα.» Ο Ηλίας δίνει την ίδια απάντηση (εδ. 14), παραπονούμενος για την αποστασία του Ισραήλ από τον Θεό και την καταστροφή της θρησκείας μεταξύ τους. Σε αυτό ο Θεός δίνει μια απάντηση. Όταν ευχήθηκε να πεθάνει (εδ. 4) ο Θεός δεν του απάντησε σύμφωνα με την αφροσύνη του, αλλά ήταν τόσο μακριά από το να τον αφήσει να πεθάνει που όχι μόνο τον κράτησε ζωντανό τότε αλλά πρόβλεψε ότι δεν θα πέθαινε ποτέ, αλλά θα μετατεθεί. Αλλά όταν παραπονέθηκε για την αποθάρρυνσή του (και πού πρέπει οι προφήτες του Θεού να πηγαίνουν με τα παράπονά τους αυτού του είδους παρά στον Δάσκαλό τους;) ο Θεός του έδωσε μια απάντηση. Τον στέλνει πίσω με οδηγίες να διορίσει τον Αζαήλ βασιλιά της Συρίας (εδ. 15), τον Ιηού βασιλιά του Ισραήλ, και τον Ελισαίο διάδοχό του στην εξοχότητα του προφητικού αξιώματος (εδ. 16), που προορίζεται ως πρόβλεψη ότι με αυτούς ο Θεός θα τιμωρούσε τους εκφυλισμένους Ισραηλίτες, θα υπερασπιζόταν την υπόθεσή Του μεταξύ τους, και θα εκδικούταν τη διαμάχη της διαθήκης Του, εδ. 17. Ο Ηλίας παραπονέθηκε ότι η κακία του Ισραήλ έμεινε ατιμώρητη. Η κρίση της πείνας ήταν πολύ ήπια, και δεν τους είχε επαναφέρει· αφαιρέθηκε πριν μεταρρυθμιστούν: «Ζήλευα,» λέει, «για το όνομα του Θεού, αλλά ο ίδιος δεν εμφανίστηκε ζηλότυπος γι' αυτό.» «Λοιπόν,» λέει ο Θεός, «να είσαι ικανοποιημένος· όλα είναι σε καλή ώρα· οι κρίσεις είναι προετοιμασμένες για εκείνους τους χλευαστές, αν και δεν έχουν ακόμη επιβληθεί· τα πρόσωπα έχουν επιλεγεί, και τώρα θα ονομαστούν, γιατί είναι τώρα παρόντα, που θα κάνουν τη δουλειά.» 1. «Όταν ο Αζαήλ έρθει να γίνει βασιλιάς της Συρίας, θα κάνει αιματηρή δουλειά μεταξύ του λαού (Β' Βασ. η' 12) και έτσι θα τους διορθώσει για την ειδωλολατρία τους.» 2. «Όταν ο Ιηού έρθει να γίνει βασιλιάς του Ισραήλ θα κάνει αιματηρή δουλειά με τη βασιλική οικογένεια, και θα καταστρέψει εντελώς τον οίκο του Αχαάβ, που έστησε και διατήρησε την ειδωλολατρία.» 3. «Ο Ελισαίος, ενώ εσύ είσαι στη γη, θα ενισχύσει τα χέρια σου· και, όταν εσύ φύγεις, θα συνεχίσει το έργο σου, και θα είναι ένας εναπομένων μάρτυρας κατά της αποστασίας του Ισραήλ, και ακόμη και αυτός θα σκοτώσει τα παιδιά της Βαιθήλ, εκείνης της ειδωλολατρικής πόλης.» Σημείωσε, Οι πονηροί είναι δεσμευμένοι για κρίση. Το κακό καταδιώκει τους αμαρτωλούς, και δεν υπάρχει διαφυγή από αυτό· να προσπαθείς να διαφύγεις είναι απλώς να τρέχεις από μια άκρη σπαθιού σε άλλη. Δες Ιερ. μη' 44, Αυτός που φεύγει από τον φόβο θα πέσει στο λάκκο· και αυτός που βγαίνει από το λάκκο θα πιαστεί στην παγίδα. Ο Ελισαίος, με το σπαθί του Πνεύματος, θα τρομάξει και θα πληγώσει τις συνειδήσεις εκείνων που διαφεύγουν από το σπαθί του πολέμου του Αζαήλ και το σπαθί της δικαιοσύνης του Ιηού. Με την πνοή των χειλιών του θα σκοτώσει τους πονηρούς, Ησ. ια' 4· Β' Θεσ. β' 8· Ωσ. στ' 5. Είναι μεγάλη παρηγοριά για τους καλούς ανθρώπους και τους καλούς υπηρέτες να σκέφτονται ότι ο Θεός δεν θα στερηθεί ποτέ οργάνων για να κάνει το έργο Του στον καιρό Του, αλλά, όταν αυτοί φύγουν, άλλοι θα αναστηθούν για να το συνεχίσουν.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου ο φόβος προκάλεσε υποχώρηση ακόμη και μετά σαφή απόδειξη της δύναμης του Θεού; Πώς μπορεί η ερώτηση του Θεού προς τον Ηλία να αντηχεί στις δικές σου περιστάσεις σήμερα; Ποιες ήσυχες προτροπές προσφέρει ο Κύριος που ήσουν πολύ βιαστικός ή αποθαρρυμένος για να ακούσεις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ἐσύ στήριξες τὸν Ἠλία στὴν ἀπόγνωσή του καὶ φανέρωσες τὴν παρουσία σου ὄχι στὸν ἄνεμο ἢ στὴ φωτιά, ἀλλὰ σὲ ἕναν ψίθυρο ἥσυχο. Μὲ τὸ Πνεῦμά σου ἐνδυνάμωσέ μας ὅταν νιώθουμε μόνοι ἢ κατακλυσμένοι, καὶ δῶσέ μας θάρρος νὰ ἐπιστρέψουμε στὸ ἔργο ποὺ ἔχεις ἑτοιμάσει. Κράτησε τὶς καρδιές μας πιστὲς σὲ σένα μόνο, γιὰ νὰ ἀκοῦμε καὶ νὰ ὑπακοῦμε μὲ χαρμόσυνη ἐμπιστοσύνη στὴν ἀδιάλειπτη φροντίδα σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →