Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 69-70 — με τον Σίμεων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με το πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σίμεων, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής ευλάβειας όπου ο ευαγγελικός ιεροκήρυκας ανοίγει τις Γραφές με ευλαβή ακρίβεια και ποιμαντική θέρμη. Μέσα από αυτές τις σελίδες ο Σίμεων οδηγεί την Εκκλησία στην καρδιά του Ψαλτηρίου, δείχνοντας πώς οι θλίψεις του Δαβίδ προτυπώνουν τις μεγαλύτερες θλίψεις του Χριστού και πώς οι προσευχές του θλιμμένου γίνονται οι προσευχές όλων όσοι ζητούν τον Κύριο. Το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Σίμεων ας καθοδηγήσει τώρα την ακοή μας, ώστε να λάβουμε και διδασκαλία και παρηγορία από τον λόγο του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσεκτικό αυτί στο ορισμένο τμήμα. Με ήσυχες καρδιές διαβάζουμε τους Ψαλμούς 69 και 70, επιτρέποντας στο εμπνευσμένο κείμενο να ηχήσει τον δικό του τόνο πριν προστεθεί οποιοδήποτε ανθρώπινο σχόλιο. Ο Κύριος ας μας προετοιμάσει να δεχθούμε ό,τι έχει μιλήσει μέσω του δούλου Του Δαβίδ και ό,τι συνεχίζει να μιλά στην Εκκλησία Του μέσω των ίδιων αυτών λόγων.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σίμεων αρχίζει καθιερώνοντας τη μεσσιανική αναφορά του ψαλμού.
Ας πλησιάσουμε λοιπόν με ιερό δέος στα ενδότερα εκείνου του θαλάμου, όπου, όχι ένα αμαρτωλό πλάσμα σαν εμάς, αλλά ο ενσαρκωμένος Θεός μας, ο Σωτήρας του κόσμου, χύνει την ψυχή του υπό το βάρος αμαρτιών που του καταλογίστηκαν και θλίψεων που είναι η τιμωρία της αμαρτίας [Σημείωση: Προς Εβραίους 5:7]. Αυτός είναι που στον ψαλμό ενώπιόν μας λέει: 'Σώσε με, Θεέ, γιατί τα νερά έφτασαν μέχρι την ψυχή μου.' Ο Δαβίδ, αληθώς, ήταν ο συγγραφέας του ψαλμού· και σε μέρη του μπορεί να θεωρηθεί ότι μιλά κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, για τον εαυτό του· αλλά σε άλλα μέρη μιλά τόσο ολοκληρωτικά στο πρόσωπο του Μεσσία τον οποίο προτύπωνε, ώστε δύσκολα μπορούμε να εφαρμόσουμε τα λόγια σε οποιονδήποτε άλλο. Ούτε ενώ ισχυριζόμαστε αυτό διατρέχουμε κίνδυνο πλάνης· διότι ο ίδιος ο μακάριος Κύριός μας, και οι Ευαγγελιστές που έγραψαν τη ζωή Του, και ο Παύλος επίσης, όλοι συμφωνούν σε αυτήν ακριβώς την ερμηνεία του ψαλμού και στην παράθεση διαφόρων μερών του ως πραγματικά εκπληρωθέντων εν Χριστώ.Έπειτα αναπτύσσει τον κατακλυσμιαίο χαρακτήρα των παθημάτων του Λυτρωτή.
'Ο ζήλος του οίκου σου με κατέφαγε [Σημείωση: Ιωάννης 2:17],' εφαρμόζεται στον Χριστό σε μία περίπτωση· και σε άλλη, 'Με μίσησαν χωρίς αιτία [Σημείωση: Ιωάννης 15:25].' Η γενική συμπεριφορά Του λέγεται ότι προφητεύθηκε με εκείνα τα λόγια, 'Οι ονειδισμοί εκείνων που σε ονείδιζαν έπεσαν επάνω μου [Σημείωση: Προς Ρωμαίους 15:3].' Στη σταύρωσή Του εκπληρώθηκε εκείνη η αξιοσημείωτη προφητεία, 'Μου έδωσαν χολή για τροφή μου, και στη δίψα μου μου έδωσαν ξίδι να πιω [Σημείωση: Ιωάννης 19:29].' Ακόμη και για τον Ιούδα που Τον πρόδωσε εφαρμόζεται ένα μέρος του, 'Ας γίνει έρημη η κατοικία του, και ας μη κατοικήσει κανείς σε αυτήν [Σημείωση: Πράξεις 1:20].' Μετά από τέτοιες αυθεντίες, δεν διστάζουμε να ερμηνεύσουμε το κείμενό μας ως αναφερόμενο στα παθήματα του Χριστού, και ως περιγράφον, Ι. Τον κατακλυσμιαίο χαρακτήρα τους— Αν ο Δαβίδ, ως τύπος, είχε πολλά να πάθει, πολύ περισσότερο είχε εκείνος ο Σωτήρας τον οποίο προτύπωνε.Ο Σίμεων στη συνέχεια αποδεικνύει ότι αυτά τα παθήματα δεν προκλήθηκαν από καμία δική Του αμαρτία.
Η αντιπροσωπευτική χρήση τους— Θα μπορούσε να λεχθεί για τον Δαβίδ υπό πολλές από τις διώξεις του, ότι 'αποκατέστησε ό,τι δεν πήρε:' διότι βεβαίως άσκησε ανεκτικότητα, συγχώρηση και ανταπόδοση καλού σε πολύ εξαιρετικό βαθμό. Αλλά μεγαλύτερος από τον Δαβίδ είναι εδώ. Εκείνο το ένδοξο πρόσωπο του οποίου τα παθήματα μελετήσαμε, δεν έπαθε για τον εαυτό Του, αλλά για εμάς: 'Αποκόπηκε, αλλά όχι για τον εαυτό Του [Σημείωση: Δανιήλ 9:26]:' 1. Δεν ήταν για τις δικές Του αμαρτίες— [Ήταν καθαρός και τέλειος. Οι ίδιες οι εξετάσεις απέδειξαν ότι από αυτή την άποψη ήταν κατάλληλος να είναι προσφορά για τις αμαρτίες άλλων, 'αμνός άμωμος και άσπιλος.' Όπως είχε προηγουμένως προκαλέσει τους εχθρούς Του, 'Ποιος από εσάς με ελέγχει για αμαρτία;' έτσι όσο περισσότερο προσπαθούσαν να Τον φορτώσουν με ενοχή, τόσο πιο καθαρή και φανερή εμφανιζόταν η αθωότητά Του. Ο Κριτής Του, ο συνυποφέρων Του, ο δήμιός Του, όλοι Τον διακήρυξαν αθώο.Προχωρεί δηλώνοντας ότι τα παθήματα βαστάχθηκαν για τις αμαρτίες άλλων.
Ο λόγος του θανάτου Του, και η καταλληλότητά Του γι' αυτόν, δηλώνονται με λίγα λόγια από τον αγαπημένο μαθητή Του, 'Εφανερώθη για να αφαιρέσει τις αμαρτίες μας· και σε Αυτόν δεν υπήρχε αμαρτία.'] 2. Ήταν για τις αμαρτίες άλλων— [Σε όλα όσα υπέμεινε, ήταν ο αντιπρόσωπος και εγγυητής μας. Εμείς είχαμε συνάψει το χρέος, το οποίο Αυτός πλήρωσε: εμείς είχαμε πωλήσει την κληρονομιά μας, την οποία Αυτός έχυσε το αίμα Του για να εξαγοράσει. Αυτή είναι η περιγραφή που μας δίνεται σε όλη την Αγία Γραφή. Η θυσία Του προτυπώθηκε από όλες τις θυσίες υπό τον Λευιτικό νόμο, οι οποίες, εξιλεώνοντας τις αμαρτίες εκείνων που τις πρόσφεραν και αποκαθιστώντας τους αμαρτωλούς στην εύνοια του Θεού τους, θα μπορούσαν να λεχθούν ότι 'αποκαθιστούν ό,τι δεν πήραν.' Αλλά αυτή η χρήση των παθημάτων Του δεν αφήνεται να συναχθεί μόνο από τύπους και σκιές: δηλώθηκε από τους προφήτες με τους πιο ρητούς όρους. 'Αυτός εβάστασε τις θλίψεις μας και σήκωσε τις λύπες μας [Σημείωση: Ησαΐας 53:4.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σίμεων πιέζει το ορθό έδαφος της πίστης που αναδύεται από αυτό το μυστήριο.
'Στραφείτε προς εμένα και σωθείτε, όλα τα πέρατα της γης· διότι εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος [Σημείωση: Ησαΐας 45:22].'] 2. Το ισχυρότερο κίνητρο για αγάπη— [Τι θα μας παρακινήσει να αγαπήσουμε τον Σωτήρα, αν η θεώρηση των αντιπροσωπευτικών παθημάτων Του δεν το κάνει; Μπορούμε να σκεφθούμε 'τη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος, αν και ήταν πλούσιος, έγινε πτωχός για χάρη μας, ώστε εμείς μέσω της πτωχείας Του να γίνουμε πλούσιοι [Σημείωση: Προς Κορινθίους Β' 8:9];' μπορούμε να σκεφθούμε αυτό, λέω, και να μην φλεγούν οι ψυχές μας από αγάπη και ευγνωμοσύνη προς Αυτόν; Βεβαίως τέτοια αγάπη πρέπει να μας αναγκάσει να Τον θαυμάσουμε, να Τον προσκυνήσουμε, να Τον μεγαλύνουμε, να Τον υπηρετήσουμε με όλες τις ικανότητές μας και όλες τις δυνάμεις μας. Οι ίδιες οι πέτρες θα φώναζαν εναντίον μας, αν δεν ξεσπούσαμε, ως ήταν, σε συνεχείς ωσαννές προς τον προσκυνητό Ευεργέτη μας.] 3.Καταλήγει με τον κανόνα της υπακοής που ρέει από τη συμμόρφωση προς τα παθήματα του Σωτήρα.
Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να 'αποκαταστήσουμε ό,τι δεν πήραμε,' και να αποδίδουμε καλό αντί κακού, μέχρις ότου 'νικήσουμε το κακό με το καλό [Σημείωση: Προς Ρωμαίους 12:20-21].' Αναμφίβολα αυτό είναι δύσκολο και επίπονο έργο· αλλά είναι ένα που θα ανταμειφθεί πλουσίως στην εκτέλεσή του, και θα εγκριθεί ιδιαίτερα από τον Θεό μας την έσχατη ημέρα [Σημείωση: Ματθαίος 6:14]. Μπορεί πράγματι, παρά την τέτοια συμπεριφορά, να αναγκαστούμε να 'περάσουμε από βαθιά νερά·' αλλά ο Θεός μας θα είναι μαζί μας στο μέσο τους [Σημείωση: Ησαΐας 43:2], και θα μας οδηγήσει μέσα από όλες τις θλίψεις μας σε κατάσταση αιώνιας μακαριότητας και δόξας [Σημείωση: Αποκάλυψη 7:14-15].
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο μέτρο αλήθεια ζητώ τον Κύριο με την ταπείνωση που περιγράφει ο Σίμεων; Πού πειράζομαι να αναπαυθώ στη δική μου επάρκεια αντί στο τετελεσμένο έργο του Χριστού; Πώς θα μιμηθώ σήμερα την υπομονή και την ανταπόδοση καλού αντί κακού που χαρακτήριζαν την ίδια την άρση του σταυρού από τον Κύριό μας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὅστις ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς λύπης σου κατεβυθίσθης εἰς βαθέα ὕδατα καὶ ὑπέμεινας τοὺς ὀνειδισμοὺς πολλῶν δι' ἡμᾶς, χάρισον ἡμῖν χάριν οὕτως ἀτενίζειν εἰς τὸ πάθος σου, ὥστε νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν σωτηρίαν σου καὶ νὰ προσφέρωμέν σοι θυσίαν αἰνέσεως. Ζωοποίησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ἐπικαλώμεθά σε ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς θλίψεως, ἵνα ἀκουσθῶμεν καὶ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν ζήσωσι πρὸς δόξαν τοῦ ἐλέους σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →