Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης
Α' Ιωάννου 3 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, μια κλασική Αρμινιανή-Ουεσλεϋανή έκθεση που χαρακτηρίζεται από σαφή δογματική διορατικότητα και θερμή πιστότητα στις Γραφές. Η προσέγγιση του Whedon στην Α' Ιωάννου 3 αναπτύσσει το θαύμα της θείας υιοθεσίας, την αναγκαιότητα της πρακτικής αγιότητας και την αιώνια δύναμη της αναγεννημένης ζωής. Τα λόγια του μας καλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές υπό το φως της αποστολικής αλήθειας, διατηρώντας μαζί τη διαβεβαίωση της χάριτος με την κλήση σε επίμονη δικαιοσύνη. Καθώς ακούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον απόστολο να ζωογονήσει την κατανόησή μας και να επιβεβαιώσει την υιοθεσία μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο τρίτο κεφάλαιο της Πρώτης Επιστολής του Ιωάννη. Διαβάστε το κεφάλαιο αργά και με προσευχή, επιτρέποντας στα ερευνητικά αλλά παρηγορητικά του λόγια να ηρεμήσουν στην καρδιά. Σημειώστε ιδιαίτερα τη μαρτυρία του αποστόλου σχετικά με την παρούσα υιοθεσία μας, την ελπίδα που καθαρίζει, την ασυμβατότητα της αμαρτίας με την αναγεννημένη ζωή, και την αγάπη που χαρακτηρίζει τα παιδιά του Θεού. Δεχτείτε το απόσπασμα ως ζωντανό λόγο για την εκκλησία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά στρέφοντας την προσοχή στην παρούσα και μελλοντική δόξα της υιοθεσίας μας.
Στίχος 2. 2 . Τώρα… ακόμη Αντίθεση του ταπεινού παρόντος με το υπερβατικό μέλλον. Είμαστε Έμφαση· αληθινό, παρά την αφάνεια της υιοθεσίας μας και τη μη αναγνώριση από τον κόσμο. Ακόμη και αυτό που θα είμαστε, εμφανίζεται πολύ αμυδρά. Αλλά στην ανάσταση, όπως λέει ο Παύλος, μια 'δόξα θα αποκαλυφθεί σε εμάς'. Και τότε θα είναι 'η φανέρωση των υιών του Θεού'. Ρωμαίους 8:18-19 . Όμοιοι με αυτόν… θα τον δούμε όπως είναι Από τη βεβαιότητα ότι θα τον δούμε όπως είναι, γνωρίζουμε ότι… θα είμαστε όμοιοι με αυτόν· γιατί μόνο όμοιες φύσεις αναγνωρίζουν πραγματικά η μία την άλλη. Το ζώο μπορεί να αντιληφθεί τον άνθρωπο μόνο στο βαθμό που μοιάζει με τον άνθρωπο· και ο άνθρωπος μπορεί να αντιληφθεί το πνεύμα μόνο στο βαθμό που είναι όμοιος με το πνεύμα· και ο άνθρωπος μπορεί να δει τον Θεό μόνο στο βαθμό που είναι όμοιος με αυτόν.Στη συνέχεια δείχνει πώς αυτή η ελπίδα ωθεί τον πιστό σε ενεργό καθαρισμό.
Στίχος 3. 2 . Ο καθαρισμός από την πραγματική αμαρτία είναι η δοκιμασία της υιοθεσίας μας, Α' Ιωάννου 3:3-10 . 3 . Και Ακόμη και στην ταπεινή μας κατάσταση η ίδια η ελπίδα εμπνέει κάθε άνθρωπο να καθαρίσει τον εαυτό του, φιλοδοξώντας ακόμη και τώρα μια θεία ομοιότητα. Καθαρίζει τον εαυτό του Εξωτερικά, απέχοντας από τις εξωτερικές πράξεις της αμαρτίας· εσωτερικά, καλλιεργώντας τη χάρη του αγιαστικού Πνεύματος μέσα μας. Αυτός Ο Θεός. Αν η πίστη μας προσκολλάται σε έναν ακάθαρτο Θεό πάνω από εμάς, είμαστε πράγματι εγκαταλελειμμένοι στην ακαθαρσία· αλλά αν η θεία αγιότητα είναι πάντα το πρότυπο του χαρακτήρα μας, τότε φιλοδοξούμε το υψηλό και το άγιο.Στρέφοντας στη δοκιμασία της δικαιοσύνης, ο Whedon τονίζει τη συνεχή πρακτική που μόνη αποδεικνύει την γνήσια υιοθεσία.
Στίχος 7. 7 . Κανείς ας μη σας απατήσει Μια σοβαρή προειδοποίηση κατά των Νικολαιτών δογματιστών που δίδασκαν ότι η αγιότητα είναι συμβατή με τις ασελγείς πράξεις και την ανοιχτή κακή ζωή. Κάνει Το συνεχές παρόν. Όχι αυτός που απλώς μια φορά κάνει, αλλά αυτός που μόνιμα πράττει δικαιοσύνη είναι δίκαιος. Δεν υπάρχει δικαιοσύνη στον άνθρωπο που δεν πράττει δικαιοσύνη. Από τους καρπούς τους θα τους γνωρίσετε.Σχετικά με το θείο σπέρμα, επιβεβαιώνει την μόνιμη αλλά ασυμβίβαστη παρουσία του με την αμαρτία.
Στίχος 9. 9 . Το σπέρμα Του (του Θεού) Η αναγεννημένη ζωτική αρχή που εμφυτεύεται θεϊκά παραμένει ως μόνιμο, αν και όχι αμετακίνητο, στοιχείο σε αυτόν. Αυτός ο ορισμός του σπέρματος συμφωνεί ουσιαστικά με τους διάφορους ορισμούς που δίνονται από τους περισσότερους σχολιαστές. Έτσι ο Λούθηρος, 'natura spiritualis', πνευματική φύση γέννησης· ο De Wette, 'η δύναμη της θείας ζωής'· ο Braune, 'το πνεύμα του Θεού'. Ο Alford λιγότερο ευτυχώς το αναφέρει στον 'θείο λόγο της αλήθειας'. Ενώ ο σταθερός σκοπός της πίστης παραμένει, δεν μπορεί να αμαρτήσει, ή να είναι τακτικός αμαρτωλός, όπως ο πάγος δεν μπορεί να φέρει θερμότητα, γιατί τα δύο πράγματα είναι ασυμβίβαστα. Ο ψευδώς αναγεννημένος Νικολάιτης μπορεί να αμαρτάνει χονδροειδώς και συνεχώς, και να διατηρεί την ψευδο-αναγέννησή του· αλλά ο αληθινά αναγεννημένος δεν μπορεί να πράττει αμαρτία, επειδή είναι γνήσια γεννημένος από τον Θεό· και όσο είναι έτσι, η πράξη της αμαρτίας είναι για αυτόν ασυμβατότητα, όχι βουλητική αδυναμία.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει την πλήρη δύναμη του κειμένου πάνω στις διδασκαλίες της επιμονής και της αναμαρτησίας.
Εκείνοι που πιέζουν τους όρους αυτού του κειμένου για να αποδείξουν την αλάθητη επιμονή όλων των αναγεννημένων προσώπων πρέπει να τους δεχτούν στην πλήρη κυριολεξία τους: και τότε θα αποδείξουν, όχι μόνο τη βεβαιότητα του να μην αποστατήσουν, αλλά και την αδυναμία να αμαρτήσουν, μια αναμαρτησία στους αναγεννημένους. Ούτε μπορεί το κείμενο να αποδείξει την αναμαρτησία μόνο των πλήρως αγιασμένων, ή της τάξης των 'τέλειων Χριστιανών', γιατί τα κατηγορούμενα επιβεβαιώνονται για όλους όσους έχουν γεννηθεί από τον Θεό. Αν οι λέξεις αποδεικνύουν ότι ένα αναγεννημένο πρόσωπο δεν μπορεί να γίνει αμαρτωλός, τότε το Ρωμαίους 8:7 αποδεικνύει ότι κανένας σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί ποτέ να υποταχθεί στο νόμο του Θεού· γιατί η ίδια λέξη για το 'δεν μπορεί' χρησιμοποιείται εκεί. Δείτε τη σημείωσή μας. Ο Alford, ο Wordsworth και άλλοι σημειώνουν εδώ ξανά τη σημασία του ελληνικού παρακειμένου ως έχοντος τη δύναμη του ενεστώτα· το οποίο, πράγματι, εκφράζεται καλά στην αγγλική μας μετάφραση 'is born' (έχει γεννηθεί).Διευκρινίζει περαιτέρω την παρούσα δύναμη του παρακειμένου στην εν εξελίξει ζωή του πιστού.
Ο ελληνικός αόριστος θα ήταν 'γεννήθηκε', και ο Alford παρατηρεί εύστοχα ότι στην πράξη η δύναμη του παρακειμένου στη χριστιανική ζωή είναι δυστυχώς επιρρεπής να εκφυλιστεί από το 'είναι' στο 'ήταν'· το πρώτο εκφράζει την παρούσα αναγεννημένη ζωή, στην οποία η πράξη της αμαρτίας είναι αδύνατη· το δεύτερο την χαμένη ζωτικότητα, στην οποία το αδύνατο έχει γίνει εύκολο. Το ρήμα 'αμαρτάνω', στο Εβραίους 10:26 , σημαίνει σαφώς να γίνεσαι αμαρτωλός, σε αντίθεση με το να είσαι Χριστιανός. Σε αυτό το κεφάλαιο, ( Α' Ιωάννου 3:8 ,) το 'αμαρτάνει' είναι σε συνεχή ενεστώτα, και σημαίνει 'πράττει μόνιμα αμαρτία'. Δείτε τη σημείωση στην Α' Ιωάννου 5:18 . Αλλά η αληθινή σημασία είναι απλώς αυτή: Ο Γνωστικός, στην ψευδή αναγέννησή του, μπορεί να ζει με συνέπεια στην πράξη της αμαρτίας· αλλά ένας Χριστιανός δεν μπορεί να πράττει αμαρτία, γιατί ως Χριστιανός διατηρεί μια αναγεννημένη αρχή ασυμβίβαστη με την αμαρτία. Δεν μπορεί να πράττει αμαρτία και να παραμείνει Χριστιανός. Ο Wordsworth παραθέτει ένα σχετικό απόσπασμα από τον Ιγνάτιο, ο οποίος γεννήθηκε πριν από το θάνατο του Αγίου Ιωάννη.
Απαντήστε
1. Πώς η ελπίδα του να είστε σαν τον Χριστό κατά την εμφάνισή Του σας ωθεί σε μεγαλύτερη καθαρότητα καρδιάς και ζωής σήμερα; 2. Με ποιους τρόπους η καθημερινή σας συμπεριφορά αποδεικνύει ότι το σπέρμα του Θεού πραγματικά παραμένει μέσα σας; 3. Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί να μετακινηθείτε από την απλή ομολογία στην ενεργό, τηρούσα τις εντολές αγάπη που χαρακτηρίζει τα παιδιά του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως του λόγου Σου, όπως το άνοιξε ο δούλος Σου Whedon. Χάρισέ μας την πλήρη διαβεβαίωση της υιοθεσίας μας, ενώ περπατάμε στην καθαριστική ελπίδα της εμφάνισης του Χριστού. Κράτησε ζωντανό το θείο σπέρμα μέσα μας, ώστε να μην πράττουμε ούτε να δικαιολογούμε την αμαρτία. Διαμόρφωσε μέσα μας αυτή την πρακτική δικαιοσύνη και την αδελφική αγάπη που μόνη αποδεικνύει ότι έχουμε περάσει από τον θάνατο στη ζωή. Είθε η μαρτυρία του Πνεύματός Σου να επιβεβαιώσει κάθε ειλικρινή πράξη υπακοής, και οι ζωές μας να αναδεικνύουν την αγιότητα χωρίς την οποία κανείς δεν θα δει τον Κύριο. Μέσω του Ιησού Χριστού του Σωτήρα μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →