← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιον 29-30 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Δευτερονόμιο 29-30Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στο σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου για τα κεφάλαια 29 και 30 του Δευτερονομίου, όπου ο μεγάλος Μεταρρυθμιστής μας καθοδηγεί μέσα από την τελική ανανέωση της διαθήκης του Μωυσή με τον Ισραήλ. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου τονίζει την ακλόνητη πιστότητα του Θεού εν μέσω της ανθρώπινης αδυναμίας και μας καλεί σε ανανεωμένη υπακοή. Καθώς ακούμε, ας ανοίξει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτά τα αρχαία λόγια εκ νέου, διεγείροντας ευγνωμοσύνη για τα ελέη της διαθήκης που ακόμη διαμορφώνουν τον λαό του Θεού σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το Δευτερονόμιο 29-30. Προσέξτε τις επίσημες προειδοποιήσεις, την απαρίθμηση των ισχυρών πράξεων του Θεού και την τρυφερή πρόσκληση να επιλέξετε τη ζωή. Αφήστε τα λόγια της διαθήκης να σας περιβάλουν, προετοιμάζοντας τον νου σας να δεχθεί τις γνώσεις του Καλβίνου σε αυτά τα κρίσιμα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει με στοχασμό πάνω στην παρελθούσα απελευθέρωση του λαού. 2. Και ο Μωυσής κάλεσε όλον τον Ισραήλ. Αυτό το χωρίο μπορεί επίσης να αναφερθεί καταλλήλως στον πρόλογο του Νόμου, αφού η τάση του είναι να τον συστήσει και να διδάξει και να προετοιμάσει τους νόες του λαού ώστε να είναι διδακτικοί. Αρχίζει από τις θεϊκές ευλογίες, τις οποίες είχαν βιώσει τόσο κατά την έξοδό τους όσο και κατά τις σαράντα χρόνια περιπλανήσεις τους· διότι θα ήταν το ύψος της ταπεινότητας και της αχαριστίας να μην αφιερωθούν σε έναν Λυτρωτή που τους είχε μεταχειριστεί τόσο ελεήμονα. Και σίγουρα ήταν ένα ανεκτίμητο σημάδι της πατρικής Του αγάπης προς αυτούς, ότι είχε παραταχθεί εναντίον ενός τόσο ισχυρού βασιλιά για χάρη των δούλων Του. Τέλος, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για την απελευθέρωσή τους, επεκτείνεται στη δύναμη που ο Θεός επέδειξε εκεί, με μεγαλειώδεις όρους επαίνου σύμφωνα με την αξιοπρέπειά της. Ο Καλβίνος στη συνέχεια ασχολείται με την ανανέωση της διαθήκης ενώπιον όλης της συνάξεως. 10. Στέκεστε σήμερα όλοι σας ενώπιον του Κυρίου του Θεού σας. Πάλι ο Μωυσής, ως διορισμένος εκπρόσωπος του Θεού, επικυρώνει το δόγμα που κήρυξε με μια επίσημη ορκωμοσία. Με αυτόν τον σκοπό λέει ότι οι Ισραηλίτες στέκονταν εκεί όχι μόνο για να ακούσουν τη φωνή του Θεού, αλλά για να συνάψουν διαθήκη μαζί Του, ώστε να αφιερωθούν σοβαρά και με αρμόζουσα ευλάβεια στην εκπλήρωση της υπόσχεσης που είχαν δώσει. Ούτε απευθύνεται μόνο στους αρχηγούς τους, αλλά, αφού ξεκίνησε με τους αξιωματούχους, τους πρεσβυτέρους και τους άνδρες, κατεβαίνει στα μικρά παιδιά και τις γυναίκες, ώστε να καταλάβουν ότι ολόκληρη η φυλή τους, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο, ήταν δεσμευμένη να τηρεί τον Νόμο· μάλιστα προσθέτει όλους τους ξένους, που είχαν αφιερωθεί στην υπηρεσία του Θεού του Ισραήλ, και δηλώνει ιδιαίτερα ότι οι ίδιοι οι θυρωροί και οι υπηρέτες περιλαμβάνονταν στη διαθήκη, ώστε οι νόες εκείνων που κατάγονται από τους αγίους Πατριάρχες να εντυπωθούν πιο επίσημα. Επιπλέον, για να δεχθούν τη διαθήκη με μεγαλύτερη ευλάβεια, λέει ότι αυτή θεμελιώθηκε με όρκο. Τώρα, αν η επιορκία μεταξύ ανθρώπου και ανθρώπου είναι απεχθής, πολύ λιγότερο συγχωρήσιμη είναι το να ψεύδεσαι αυτό που υποσχέθηκες στον Θεό με το ιερό Του όνομα. Τέλος, απαιτεί η διαθήκη να γίνεται σεβαστή, τόσο λόγω των πλεονεκτημάτων της όσο και της αρχαιότητάς της. Τίποτα δεν ήταν πιο ωφέλιμο για τους Ισραηλίτες από το να υιοθετηθούν από τον Θεό ως λαός Του· αυτό το ασύγκριτο πλεονέκτημα, επομένως, έπρεπε δικαίως να καταστήσει τη διαθήκη ευχάριστη· και, πέρα από την υπερβολική μεγαλειότητα αυτής της ευλογίας, ο Θεός τους είχε προλάβει με τη χάρη Του πολλές εποχές πριν γεννηθούν. Ο Καλβίνος ολοκληρώνει το τμήμα διακρίνοντας την αποκαλυμμένη αλήθεια από την κρυμμένη βουλή. Από την άλλη πλευρά, αυτό που ο Θεός θέτει ξεκάθαρα ενώπιόν μας και θέλει να είναι οικείο γνωστό, είτε παραμελείται, είτε αποστρέφεται με αηδία, είτε απομακρύνεται από εμάς, σαν να ήταν πολύ ασαφές. Στην πρώτη ρήτρα, λοιπόν, ο Μωυσής σύντομα ελέγχει και συγκρατεί εκείνη την τόλμη που υπερβαίνει τα όρια που έχει θέσει ο Θεός· και στη δεύτερη, μας προτρέπει να αγκαλιάσουμε το δόγμα του Νόμου, στο οποίο η βούληση του Θεού δηλώνεται σε εμάς, σαν να μιλούσε ανοιχτά σε εμάς· και έτσι αντιμετωπίζει την ανοησία εκείνων που φεύγουν από το φως που τους παρουσιάζεται και κατηγορούν άδικα για ασάφεια εκείνο το δόγμα, στο οποίο ο Θεός κατέβηκε στο μέτρο της κατανόησής μας. Συνοπτικά, δηλώνει ότι ο Θεός είναι ο καλύτερος δάσκαλος για όλους όσοι έρχονται σε Αυτόν ως μαθητές, επειδή εξηγεί πιστά και καθαρά σε αυτούς όλα όσα είναι χρήσιμα για να γνωρίζουν. Η αιωνιότητα του δόγματος επίσης διακηρύσσεται, και ότι ποτέ δεν πρέπει να εγκαταλειφθεί ή να καταστεί παρωχημένο από την πάροδο των αιώνων. Πόσο μακριά είναι ο Νόμος αιώνιος το έχω συζητήσει πιο πλήρως στο Δεύτερο Βιβλίο των Ινστιτούτων, κεφ. 11. Ο κανόνας της δίκαιης και ευσεβούς ζωής ακόμη διατηρεί τη δύναμή του, αν και είμαστε απελευθερωμένοι από τον ζυγό της δουλείας και από την κατάρα· αλλά η έλευση του Χριστού έθεσε τέλος στις τελετές του με τέτοιο τρόπο ώστε να αποδείξει πιο σίγουρα ότι δεν ήταν απλώς μάταιες και κενές σκιές. Τέλος, ο Μωυσής απαιτεί υπακοή από τον λαό, και τους υπενθυμίζει ότι ο Νόμος δεν δόθηκε μόνο για να γνωρίζουν οι Ισραηλίτες τι ήταν σωστό, αλλά για να κάνουν όλα όσα δίδαξε ο Θεός. Είναι αλήθεια πράγματι ότι όλες οι εντολές Του δεν μπορούν να τηρηθούν πλήρως· αλλά η τελειότητα που απαιτείται, υποχρεώνει εκείνους που αισθάνονται αλλιώς εκτεθειμένους στην κρίση του Θεού να ζητήσουν συγχώρεση, όπως θα εξηγηθεί αργότερα. Επιπλέον, πρέπει να παρατηρήσουμε ότι το δόγμα ότι πρέπει να τηρούμε ολόκληρο τον Νόμο έχει αυτόν τον σκοπό, ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να χωρίζουν μία εντολή από τις άλλες και να νομίζουν ότι έχουν εκπληρώσει το καθήκον τους εκτελώντας μόνο ένα μέρος του· αφού ο Θεός δεν παραδέχεται τέτοιο διαζύγιο, έχοντας απαγορεύσει σε εμάς να κλέβουμε όχι λιγότερο από το να σκοτώνουμε (Ιακώβου 2:11.)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος προειδοποιεί στη συνέχεια για την άρνηση του Κυρίου να λυπηθεί τους πεισματάρηδες. 20. Ο Κύριος δεν θα τον λυπηθεί. Ο Μωυσής εδώ μας διδάσκει ότι η πείσμων στάση στην οποία οι ασεβείς σκληρύνονται εκουσίως, κλείνει εναντίον τους την θύρα της ελπίδος, ώστε να διαπιστώσουν ότι ο Θεός δεν είναι δυνατόν να εξιλεωθεί. Και ασφαλώς αυτό αποτελεί την κορύφωση όλων των αμαρτημάτων, ότι ένας ταλαίπωρος άνθρωπος, ο οποίος έχει παραδοθεί στην κακία, σβήνει το φως της ιδίας αυτού λογικής και καταστρέφει την εικόνα του Θεού εντός αυτού, ώστε να εκφυλισθεί σε κτήνος· και όχι μόνον αυτό, αλλά επίσης ότι καθαιρεί τον Θεόν, ως εάν Αυτός δεν ήτο ο Κριτής του κόσμου. Και αυτή είναι η ύβρις την οποίαν αυτοί επιφέρουν εις Εκείνον οι οποίοι εγκαταλείπουν εαυτούς εις την αμαρτίαν με την βεβαίαν προσδοκίαν ατιμωρησίας. [273] Ούτω, διά του Ησαΐου, ο Θεός ομνύει ότι τούτο ήτο έγκλημα ανεξίλαστον, ότι, όταν Εκείνος τους εκάλει εις φαλάκρωσιν και εις πένθος, οι Ισραηλίται ενεθάρρυναν αλλήλους εις ευφροσύνην· και, ενώ εστίαζον πολυτελώς, έλεγον εν χλευασμώ, «Αύριον θα αποθάνωμεν». (Ησαΐας 22:12, 13.) Διά της λέξεως «αχάβ», ο Μωυσής αποκλείει εντελώς την χάριν του Θεού. [274] Εν τω μεταξύ αντιπαραβάλλει την αμετάθετον απόφασιν του Θεού, — ότι δεν θα θελήσει να συγχωρήσει, — με τας διεφθαρμένας ηδονάς εκείνων οι οποίοι ευχαριστούνται υπερβολικά εις τας αμαρτίας αυτών. Ιδού, λοιπόν, τι κερδίζουν οι πτωχοί αμαρτωλοί διά της υπερηφάνου περιφρονήσεώς των όταν προσπαθούν να αποτινάξουν την κρίσιν του Θεού μαζί με τον φόβον Αυτού!
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού βλέπετε την παρελθούσα πιστότητα του Θεού να προσκαλεί την παρούσα εμπιστοσύνη σας; 2. Πώς η πρόσκληση να επιλέξετε τη ζωή αντιμετωπίζει περιοχές κρυμμένης επανάστασης στην καρδιά σας; 3. Ποιο βήμα ανανεωμένης υπακοής στη διαθήκη προτρέπει σήμερα το Πνεύμα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ θεμελιώσας τὴν διαθήκην σου καὶ φανερώσας τὰ ἔργα τῆς δυνάμεώς σου, δώρησαι ἡμῖν καρδίας αἱ μνημονεύουσιν τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος καὶ ὀφθαλμοὺς βλέποντας τὴν συνεχή σου πίστιν. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς σκληρυνούσης κατὰ τοῦ λόγου σου, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς ἐκλέγεσθαι τὴν ζωήν, ἀγαπῶντάς σε καὶ περιπατοῦντας ἐν τοῖς προστάγμασί σου, διότι τὰ ἀποκεκαλυμμένα ἀνήκουσιν εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὰ τέκνα ἡμῶν. Ἐνίσχυσον τὴν ὑπακοήν ἡμῶν καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς ἀεὶ ἐγγύτερον πρὸς τὸν Χριστόν, ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ ὁποίου προσευχόμεθα. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →