← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Παροιμίαι 31 — με τον Ματθαίο Χένρι

Παροιμίες 31Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο σχολιασμός του Ματθαίου Χένρι στις Παροιμίαι 31 προσφέρει διαχρονική σοφία τόσο για τους ηγέτες όσο και για τα νοικοκυριά. Οι σκέψεις του τονίζουν την ιερή ευθύνη των γονέων να καθοδηγούν τα παιδιά τους και το διαρκές πορτρέτο μιας ενάρετης γυναίκας της οποίας η ζωή τιμά τον Θεό. Μέσω προσεκτικής ερμηνείας, ο Χένρι μας καλεί να σκεφτούμε πώς η θεοσεβής διδασκαλία διαμορφώνει τον χαρακτήρα και πώς η καθημερινή επιμέλεια αντανακλά τον σεβασμό προς τον Κύριο. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή δύναμη δεν βρίσκεται στις φευγαλέες απολαύσεις αλλά στην πιστή υπακοή και την αγαπητική υπηρεσία. Καθώς ανοίγουμε αυτό το κεφάλαιο μαζί, ανακαλύπτουμε πρακτικές συμβουλές που εξακολουθούν να μιλούν στους ηγέτες, τις οικογένειες και τις καρδιές που αναζητούν σοφία σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρες τις Παροιμίες 31. Αφήστε τα λόγια της μητέρας του βασιλιά Λεμουήλ και την λεπτομερή περιγραφή της ενάρετης γυναίκας να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε την ισορροπία ανάμεσα στις βασιλικές προειδοποιήσεις και τον εορτασμό της καθημερινής πιστότητας. Ζητήστε από το Πνεύμα να τονίσει έναν στίχο που αισθάνεται ιδιαίτερα προσωπικός για την εποχή σας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο κεφάλαιο να προκαλέσει τόσο πεποίθηση όσο και ενθάρρυνση.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά προσδιορίζοντας τον Λεμουήλ και υπογραμμίζοντας το μητρικό καθήκον της διδασκαλίας. Οι περισσότεροι ερμηνευτές είναι της γνώμης ότι ο Λεμουήλ είναι ο Σολομών· το όνομα σημαίνει αυτόν που είναι για τον Θεό, ή αφιερωμένο στον Θεό· και έτσι συμφωνεί αρκετά καλά με εκείνο το τιμητικό όνομα το οποίο, με θεία εντολή, δόθηκε στον Σολομών (Β' Σαμουήλ 12:25), Ιεδιδία — αγαπημένος του Κυρίου. Ο Λεμουήλ υποτίθεται ότι είναι ένα όμορφο, τρυφερό, στοργικό όνομα, με το οποίο η μητέρα του συνήθιζε να τον αποκαλεί· και τόσο πολύ εκτιμούσε τον εαυτό του για το ενδιαφέρον που είχε στις στοργές της μητέρας του ώστε δεν ντρεπόταν να αυτοαποκαλείται έτσι. Κάποιος θα προτιμούσε μάλλον να σκεφτεί ότι είναι ο Σολομών που εδώ μας λέει τι τον δίδαξε η μητέρα του επειδή μας λέει (κεφ. δ' 4) τι τον δίδαξε ο πατέρας του. Αλλά κάποιοι σκέφτονται (και η υπόθεση δεν είναι απίθανη) ότι ο Λεμουήλ ήταν πρίγκιπας κάποιας γειτονικής χώρας, του οποίου η μητέρα ήταν κόρη του Ισραήλ, ίσως από τον οίκο του Δαβίδ, και τον δίδαξε αυτά τα καλά μαθήματα. Σημείωσε, 1. Είναι καθήκον των μητέρων, καθώς και των πατέρων, να διδάσκουν τα παιδιά τους τι είναι καλό, ώστε να το κάνουν, και τι είναι κακό, ώστε να το αποφεύγουν· όταν είναι νέα και τρυφερά βρίσκονται περισσότερο υπό το μάτι της μητέρας, και τότε έχει την ευκαιρία να πλάσει και να διαμορφώσει καλά το μυαλό τους, την οποία δεν πρέπει να αφήσει να χαθεί. 2. Ακόμη και οι βασιλείς πρέπει να κατηχούνται· ο μεγαλύτερος των ανθρώπων είναι λιγότερος από τον ελάχιστο των διαταγμάτων του Θεού. 3. Εκείνοι που έχουν μεγαλώσει σε ωριμότητα πρέπει συχνά να θυμούνται, και να αναφέρουν, τις καλές διδασκαλίες που έλαβαν όταν ήταν παιδιά, για τη δική τους νουθεσία, την οικοδόμηση των άλλων, και την τιμή εκείνων που ήταν οι οδηγοί της νεότητάς τους. Στη συνέχεια στρέφεται στις συγκεκριμένες προφυλάξεις κατά των καταστροφικών αμαρτιών. ΙΙ. Η προφύλαξη που του δίνει κατά εκείνων των δύο καταστροφικών αμαρτιών της ακαθαρσίας και της μέθης, οι οποίες, αν επέτρεπε στον εαυτό του να τις κάνει, θα ήταν σίγουρα η καταστροφή του. 1. Κατά της ακαθαρσίας (εδ. 3): Μην δίνεις τη δύναμή σου σε γυναίκες, σε ξένες γυναίκες. Δεν πρέπει να είναι μαλακός και θηλυπρεπής, ούτε να ξοδεύει εκείνο τον χρόνο σε μάταιη συνομιλία με τις κυρίες που πρέπει να ξοδεύεται στην απόκτηση γνώσης και στην διεκπεραίωση υποθέσεων, ούτε να χρησιμοποιεί εκείνο το πνεύμα (που είναι η δύναμη της ψυχής) στο να τις φλερτάρει και να τις κολακεύει το οποίο πρέπει να χρησιμοποιεί για τις υποθέσεις της διακυβέρνησής του. «Ιδιαίτερα απέφυγε κάθε μοιχεία, πορνεία, και ακολασία, που σπαταλούν τη δύναμη του σώματος, και φέρνουν σε αυτό επικίνδυνες ασθένειες. Μην δίνεις τους τρόπους σου, τις στοργές σου, τη συνομιλία σου, σε εκείνο που καταστρέφει βασιλείς, που έχει καταστρέψει πολλούς, που έδωσε τέτοιο κλονισμό στο βασίλειο ακόμη και του ίδιου του Δαβίδ, στο ζήτημα του Ουρία. Ας είναι τα παθήματα των άλλων οι προειδοποιήσεις σου.» Μειώνει την τιμή των βασιλέων και τους κάνει ταπεινούς. Είναι εκείνοι κατάλληλοι να κυβερνούν άλλους που είναι οι ίδιοι δούλοι των δικών τους επιθυμιών; Τους καθιστά ακατάλληλους για εργασία, και γεμίζει την αυλή τους με τα πιο ταπεινά και χειρότερα ζώα. Οι βασιλείς είναι εκτεθειμένοι σε πειρασμούς αυτού του είδους, έχοντας με τι να ευχαριστήσουν τις διαθέσεις και να αντέξουν τα έξοδα της αμαρτίας, και επομένως πρέπει να διπλασιάσουν την φρουρά τους· και, αν θέλουν να διαφυλάξουν τον λαό τους από το ακάθαρτο πνεύμα, πρέπει οι ίδιοι να είναι πρότυπα καθαρότητας. Οι ταπεινότεροι άνθρωποι μπορούν επίσης να το εφαρμόσουν στον εαυτό τους. Ας μην δώσει κανείς τη δύναμή του σε εκείνο που καταστρέφει ψυχές. 2. Κατά της μέθης, εδ. 4, 5. Δεν πρέπει να πίνει κρασί ή δυνατό ποτό σε υπερβολή· δεν πρέπει ποτέ να κάθεται για να πίνει, όπως συνήθιζαν να κάνουν την ημέρα του βασιλιά τους, όταν οι άρχοντες τον έκαναν άρρωστο με μπουκάλια κρασιού, Ωσηέ ζ' 7. Όποιος πειρασμός κι αν ήταν από την εξαιρετικότητα του κρασιού, ή τα θέλγητρα της παρέας, πρέπει να αρνηθεί τον εαυτό του, και να είναι αυστηρά νηφάλιος, θεωρώντας, (1.) Την απρέπεια της μέθης σε έναν βασιλιά. Όσο κι αν κάποιοι μπορεί να το αποκαλούν μοντέρνο επίτευγμα και ψυχαγωγία, δεν είναι για βασιλείς, ω Λεμουήλ! δεν είναι για βασιλείς, να επιτρέπουν στον εαυτό τους εκείνη την ελευθερία· είναι υποτίμηση της αξιοπρέπειάς τους, και βεβηλώνει το στέμμα τους, μπερδεύοντας το κεφάλι που το φορά· εκείνο που για λίγο τους αποανθρωπίζει τους αποβασιλεύει για λίγο. Θα πούμε, Είναι θεοί; Όχι, είναι χειρότεροι από τα ζώα που χάνονται. Όλοι οι Χριστιανοί γίνονται βασιλείς και ιερείς για τον Θεό μας, και πρέπει να το εφαρμόσουν στον εαυτό τους. Δεν είναι για Χριστιανούς, δεν είναι για Χριστιανούς, να πίνουν σε υπερβολή· υποβιβάζονται αν το κάνουν· δεν ταιριάζει στους κληρονόμους της βασιλείας και στους πνευματικούς ιερείς, Λευιτ. ι' 9. (2.) Τις κακές συνέπειές του (εδ. 5): Μήπως πιουν μακριά την κατανόηση και τις μνήμες τους, πιουν και ξεχάσουν τον νόμο με τον οποίο πρέπει να κυβερνούν· και έτσι, αντί να κάνουν καλό με τη δύναμή τους, κάνουν κακό με αυτήν, και διαστρέφουν ή αλλάζουν την κρίση όλων των υιών της θλίψης, και, όταν πρέπει να τους δικαιώσουν, τους αδικούν, και προσθέτουν στη θλίψη τους. Είναι μια θλιβερή καταγγελία που γίνεται για τους ιερείς και τους προφήτες (Ησ. κη' 7), ότι έχουν πλανηθεί μέσω του κρασιού, και μέσω του δυνατού ποτού είναι εκτός δρόμου· και το αποτέλεσμα είναι εξίσου κακό στους βασιλείς, οι οποίοι όταν είναι μεθυσμένοι, ή μεθυσμένοι από την αγάπη για το κρασί, δεν μπορούν παρά να σκοντάψουν στην κρίση. Οι κριτές πρέπει να έχουν καθαρά κεφάλια, τα οποία δεν μπορούν να έχουν εκείνοι που τόσο συχνά κάνουν τον εαυτό τους ζαλισμένο, και αδυνατούν να κρίνουν τα πιο κοινά πράγματα. Ο Χένρι προχωρά στην εξέταση των ιδιοτήτων της ενάρετης γυναίκας. Ι. Μια γενική έρευνα για μια τέτοια (εδ. 10), όπου παρατηρήστε, 1. Το πρόσωπο για το οποίο γίνεται έρευνα, και αυτό είναι μια ενάρετη γυναίκα — μια γυναίκα δύναμης (έτσι είναι η λέξη), αν και το ασθενέστερο σκεύος, όμως γίνεται δυνατή από τη σοφία και τη χάρη, και τον φόβο του Θεού: είναι η ίδια λέξη που χρησιμοποιείται στον χαρακτήρα των καλών κριτών (Έξ. ιη' 21), ότι είναι ικανοί άνδρες, άνδρες κατάλληλοι για την εργασία στην οποία καλούνται, άνδρες αλήθειας, φοβούμενοι τον Θεό. Έτσι ακολουθεί, Μια ενάρετη γυναίκα είναι μια γυναίκα πνεύματος, που έχει τον έλεγχο του δικού της πνεύματος και ξέρει πώς να διαχειρίζεται τα πνεύματα των άλλων, μια που είναι ευσεβής και εργατική, και βοηθός κατάλληλη για έναν άνδρα. Σε αντίθεση με αυτή τη δύναμη, διαβάζουμε για την αδυναμία της καρδιάς μιας δεσποτικής πόρνης γυναίκας, Ιεζ. ιστ' 30. Μια ενάρετη γυναίκα είναι μια γυναίκα αποφασιστικότητας, η οποία, έχοντας υιοθετήσει καλές αρχές, είναι σταθερή και αμετακίνητη σε αυτές, και δεν θα τρομάξει από ανέμους και σύννεφα από κανένα μέρος του καθήκοντός της. 2. Η δυσκολία να συναντήσει κανείς μια τέτοια: Ποιος μπορεί να τη βρει; Αυτό υπονοεί ότι οι καλές γυναίκες είναι πολύ σπάνιες, και πολλές που φαίνονται να είναι έτσι δεν αποδεικνύονται έτσι· εκείνος που νόμιζε ότι είχε βρει μια ενάρετη γυναίκα εξαπατήθηκε· Ιδού, ήταν η Λεία, και όχι η Ραχήλ που περίμενε. Αλλά εκείνος που σκοπεύει να παντρευτεί οφείλει να αναζητά επιμελώς για μια τέτοια, να έχει αυτό κυρίως στο μάτι του, σε όλες τις έρευνές του, και να προσέχει να μην επηρεάζεται από την ομορφιά ή την ευθυμία, τον πλούτο ή την καταγωγή, το ντύσιμο καλά ή το χορό καλά· γιατί όλα αυτά μπορεί να υπάρχουν και όμως η γυναίκα να μην είναι ενάρετη, και υπάρχουν πολλές γυναίκες αληθινά ενάρετες που όμως δεν συνιστώνται από αυτά τα πλεονεκτήματα. 3. Η ανείπωτη αξία μιας τέτοιας, και η αξία που εκείνος που έχει μια τέτοια σύζυγο οφείλει να της αποδίδει, δείχνοντάς το με την ευγνωμοσύνη του προς τον Θεό και την καλοσύνη και τον σεβασμό του προς αυτήν, την οποία δεν πρέπει ποτέ να σκέφτεται ότι μπορεί να κάνει πάρα πολλά γι' αυτήν. Η τιμή της είναι πολύ πάνω από τα ρουμπίνια, και όλα τα πλούσια στολίδια με τα οποία οι μάταιες γυναίκες στολίζονται. Όσο πιο σπάνιες είναι τέτοιες καλές σύζυγοι τόσο περισσότερο πρέπει να εκτιμώνται.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι αναλογίζεται τη δομή και τον σκοπό του πορτρέτου της ενάρετης γυναίκας. Αυτή η περιγραφή της ενάρετης γυναίκας σχεδιάστηκε για να δείξει τι συζύγους πρέπει να κάνουν οι γυναίκες και τι συζύγους πρέπει να επιλέγουν οι άνδρες· αποτελείται από είκοσι δύο στίχους, ο καθένας αρχίζοντας με ένα γράμμα του εβραϊκού αλφαβήτου με σειρά, όπως μερικοί από τους Ψαλμούς, το οποίο κάνει κάποιους να σκέφτονται ότι δεν ήταν μέρος του μαθήματος που δίδαξε η μητέρα του Λεμουήλ, αλλά ένα ποίημα από μόνο του, γραμμένο από κάποιο άλλο χέρι, και ίσως είχε επαναλαμβάνεται συνήθως μεταξύ των ευσεβών Ιουδαίων, για την ευκολία του οποίου έγινε αλφαβητικό. Έχουμε τη σύνοψή του στην Καινή Διαθήκη (Α' Τιμ. β' 9, 10· Α' Πέτρ. γ' 1-6), όπου το καθήκον που ορίζεται στις συζύγους συμφωνεί με αυτή την περιγραφή μιας καλής συζύγου· και με καλό λόγο δίνεται τόση έμφαση σε αυτό, αφού συμβάλλει όσο οτιδήποτε άλλο στη διατήρηση της θρησκείας στις οικογένειες, και στη μεταβίβασή της στους απογόνους, ότι οι μητέρες να είναι σοφές και καλές· και για το τι συνέπεια έχει για τον πλούτο και την εξωτερική ευημερία ενός σπιτιού όλοι είναι ευαισθητοποιημένοι. Εκείνος που θα ευημερήσει πρέπει να ζητήσει την άδεια της συζύγου του. Εδώ είναι,
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή σας σας προσκαλεί ο Θεός να λάβετε ή να δώσετε σοφή διδασκαλία ως γονέας ή μέντορας; 2. Τι πρακτικό βήμα μπορείτε να κάνετε σήμερα για να φυλαχθείτε από την λεπτή έλξη της απόσπασης ή της υπερβολής; 3. Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε μια ήσυχη συνήθεια επιμέλειας που τιμά τόσο το νοικοκυριό σας όσο και τον Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, σε υμνούμε για τη σοφία των Παροιμιών 31, που απεικονίζει την ομορφιά μιας ζωής σημαδεμένης από επιμέλεια, καλοσύνη και φόβο Κυρίου. Με το Πνεύμα Σου, ενδυνάμωσέ μας να βαδίζουμε σε αυτούς τους δρόμους, εμπιστευόμενοι μόνο τον Χριστό για τη δικαιοσύνη που δεν μπορούμε να αποκτήσουμε. Είθε τα σπίτια και οι καρδιές μας να αντανακλούν την ακλόνητη αγάπη Σου, ώστε οι άλλοι να βλέπουν και να σε δοξάζουν. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →