Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιάκωβος
Ιακ 1 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Μάθιου Χένρι για το πρώτο κεφάλαιο της επιστολής Ιακώβου ανοίγει έναν δρόμο για τους πιστούς που αντιμετωπίζουν δοκιμασίες, ώστε να ανακαλύψουν πώς ο Θεός σκοπεύει κάθε δυσκολία να ενισχύει την πίστη αντί να την καταστρέφει. Οι ποιμαντικές του γνώσεις μας υπενθυμίζουν ότι η διεσπαρμένη εκκλησία του πρώτου αιώνα εξακολουθεί να μιλά στις διεσπαρμένες ζωές μας σήμερα. Μέσα από την ερμηνεία του κατά στίχο μαθαίνουμε να βλέπουμε τις δυσκολίες όχι ως τυχαία ατυχία αλλά ως τον κλίβανο στον οποίο η υπομονή, η σοφία και η αγάπη καθαρίζονται. Η σταθερή φωνή του Χένρι μας προσκαλεί να θεωρούμε τις δοκιμασίες χαρά, επειδή οδηγούν σε στέφανο ζωής που υποσχέθηκε σε όσους αγαπούν τον Θεό. Καθώς ακούμε, ας στερεωθούν οι καρδιές μας και ας βαθύνει η υπομονή μας από το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε την επιστολή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της επιστολής Ιακώβου, επιτρέποντας στα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν βαθιά. Παρατηρήστε πόσο γρήγορα η επιστολή μεταβαίνει από τον χαιρετισμό στην πρόσκληση για χαρά εν μέσω δοκιμασιών, έπειτα στην πηγή του πειρασμού και στο δώρο της σοφίας. Αφήστε το κείμενο να σας διαβάζει όσο εσείς το διαβάζετε, επισημαίνοντας κάθε φράση που προκαλεί τόσο παρηγοριά όσο και κατάνυξη. Όταν τελειώσετε, σταματήστε για να ευχαριστήσετε τον Θεό που διατήρησε αυτήν την πρακτική σοφία για την διεσπαρμένη εκκλησία ανά τους αιώνες.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι αρχίζει εκθέτοντας όσα συνεπάγεται η κατάσταση της θλίψης των χριστιανών.
Ι. Η κατάσταση της θλίψης των χριστιανών σε αυτόν τον κόσμο παρουσιάζεται, και μάλιστα με πολύ διδακτικό τρόπο, αν προσέξουμε όσα σαφώς και αναγκαστικά συνεπάγονται μαζί με όσα εκφράζονται πλήρως. 1. Συνεπάγεται ότι οι θλίψεις και οι δοκιμασίες μπορεί να είναι η μοίρα των καλύτερων χριστιανών, ακόμη και εκείνων που έχουν τον περισσότερο λόγο να σκέφτονται και να ελπίζουν καλά για τον εαυτό τους. Όσοι έχουν δικαίωμα στη μεγαλύτερη χαρά μπορεί όμως να υπομείνουν πολύ βαριές θλίψεις. Καθώς οι καλοί άνθρωποι είναι επιρρεπείς στο να διασκορπίζονται, δεν πρέπει να θεωρούν παράξενο αν συναντήσουν θλίψεις. 2. Αυτές οι εξωτερικές θλίψεις και δοκιμασίες είναι πειρασμοί για αυτούς. Ο διάβολος προσπαθεί μέσω των παθημάτων και των σταυρών να παρασύρει τους ανθρώπους στην αμαρτία και να τους αποτρέψει από το καθήκον ή να τους κάνει ανίκανους γι' αυτό· αλλά, καθώς οι θλίψεις μας βρίσκονται στο χέρι του Θεού, προορίζονται για τη δοκιμή και την πρόοδο των χαρισμάτων μας. Ο χρυσός μπαίνει στον κλίβανο για να καθαριστεί. 3. Αυτοί οι πειρασμοί μπορεί να είναι πολλοί και ποικίλοι: Ποικίλοι πειρασμοί, όπως λέει ο απόστολος. Οι δοκιμασίες μας μπορεί να είναι πολλών και διαφορετικών ειδών, και γι' αυτό έχουμε ανάγκη να φορέσουμε την πλήρη πανοπλία του Θεού. Πρέπει να είμαστε οπλισμένοι από κάθε πλευρά, επειδή οι πειρασμοί βρίσκονται από όλες τις πλευρές. 4. Οι δοκιμασίες ενός καλού ανθρώπου είναι τέτοιες που δεν τις δημιουργεί ο ίδιος, ούτε τις τραβάει αμαρτωλά πάνω του· αλλά είναι τέτοιες που λέγεται ότι πέφτει σε αυτές. Και γι' αυτόν τον λόγο τις υπομένει καλύτερα.Στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στη χάρη της χαράς που πρέπει να ασκείται εν μέσω δοκιμασιών.
1. Μία χριστιανική αρετή που πρέπει να ασκηθεί είναι η χαρά: Θεωρείτε το όλο χαρά, εδ. 2. Δεν πρέπει να βυθιζόμαστε σε λυπηρή και απαρηγόρητη διάθεση, που θα μας έκανε να λιποψυχήσουμε κάτω από τις δοκιμασίες μας· αλλά πρέπει να προσπαθούμε να κρατάμε το πνεύμα μας διευρυμένο και ανοιχτό, ώστε να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα την αληθινή έννοια της περίπτωσής μας, και με μεγαλύτερο πλεονέκτημα να θέτουμε τον εαυτό μας να αξιοποιεί το καλύτερο από αυτήν. Η φιλοσοφία μπορεί να διδάξει τους ανθρώπους να είναι ήρεμοι κάτω από τις θλίψεις τους· αλλά ο χριστιανισμός τους διδάσκει να είναι χαρούμενοι, επειδή τέτοιες ασκήσεις προέρχονται από αγάπη και όχι από οργή στον Θεό. Σε αυτές γινόμαστε σύμμορφοι με τον Χριστό την κεφαλή μας, και γίνονται σημάδια της υιοθεσίας μας. Υποφέροντας στους δρόμους της δικαιοσύνης, υπηρετούμε τα συμφέροντα της βασιλείας του Κυρίου μας μεταξύ των ανθρώπων, και οικοδομούμε το σώμα του Χριστού· και οι δοκιμασίες μας θα λάμψουν τα χαρίσματά μας τώρα και τον στέφανό μας στο τέλος. Επομένως υπάρχει λόγος να θεωρούμε το όλο χαρά όταν οι δοκιμασίες και οι δυσκολίες γίνονται η μοίρα μας στον δρόμο του καθήκοντός μας. Και αυτό δεν είναι καθαρά παράδοξο της Καινής Διαθήκης, αλλά ακόμη και στον καιρό του Ιώβ λεγόταν: Ιδού, μακάριος ο άνθρωπος τον οποίο ο Θεός παιδεύει. Υπάρχει περισσότερος λόγος για χαρά στις θλίψεις αν λάβουμε υπόψη τις άλλες αρετές που προάγονται από αυτές.Έπειτα ο Χένρι δείχνει πώς η υπομονή προορίζεται να ολοκληρώσει το τέλειο έργο της στον πιστό.
3. Πρέπει να υπάρχει υπομονή: Η δοκιμή της πίστης εργάζεται υπομονή. Η δοκιμή μιας αρετής παράγει άλλη· και όσο περισσότερο ασκούνται οι υποφέροντες αρετές ενός χριστιανού, τόσο πιο δυνατές γίνονται. Η θλίψη εργάζεται υπομονή, Ρωμ. ε΄ 3. Τώρα, για να ασκήσουμε σωστά τη χριστιανική υπομονή, πρέπει, (1.) Να την αφήσουμε να εργαστεί. Δεν είναι κάτι ανόητο, αλλά ενεργό. Η στωική απάθεια και η χριστιανική υπομονή είναι πολύ διαφορετικές: με την πρώτη οι άνθρωποι γίνονται, σε κάποιο βαθμό, αναίσθητοι στις θλίψεις τους· αλλά με την άλλη γίνονται θριαμβευτές μέσα σε αυτές και πάνω από αυτές. Ας προσέξουμε, σε καιρούς δοκιμασίας, η υπομονή και όχι το πάθος να τεθεί σε ενέργεια μέσα μας· ό,τι λέγεται ή γίνεται, ας αφήσουμε την υπομονή να έχει τον λόγο και την πράξη: ας μην επιτρέψουμε την επιδοκιμασία των παθών μας να εμποδίσει τη λειτουργία και τα ευγενή αποτελέσματα της υπομονής· ας της δώσουμε άδεια να εργαστεί, και θα εργαστεί θαύματα σε καιρό θλίψης. (2.) Πρέπει να την αφήσουμε να έχει το τέλειο έργο της. Να μην κάνουμε τίποτα για να την περιορίσουμε ούτε να την εξασθενήσουμε· αλλά ας έχει πλήρες πεδίο: αν μια θλίψη έρχεται στα τακούνια μιας άλλης, και μια αλυσίδα από αυτές τραβιέται πάνω μας, όμως ας αφήσουμε την υπομονή να προχωρήσει μέχρι το έργο της να τελειοποιηθεί. Όταν υπομένουμε όλα όσα ο Θεός ορίζει, και όσο καιρό ορίζει, και με ταπεινό υπάκουο βλέμμα σε αυτόν, και όταν όχι μόνο υπομένουμε τις θλίψεις αλλά και χαιρόμαστε σε αυτές, τότε η υπομονή έχει το τέλειο έργο της. (3.) Όταν το έργο της υπομονής ολοκληρωθεί, τότε ο χριστιανός είναι τέλειος, και τίποτα δεν θα λείπει: θα μας εφοδιάσει με όλα όσα είναι αναγκαία για τον χριστιανικό μας δρόμο και πόλεμο, και θα μας δώσει τη δυνατότητα να επιμείνουμε μέχρι το τέλος, και τότε το έργο της θα τελειώσει και θα στεφανωθεί με δόξα. Αφού αφθονήσουμε σε άλλες αρετές, έχουμε ανάγκη υπομονής, Εβρ. ι΄ 36. Αλλά ας αφήσουμε την υπομονή να έχει το τέλειο έργο της, και θα είμαστε τέλειοι και ολόκληροι, μη στερούμενοι τίποτα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα διακηρύσσοντας την ευλογία που υποσχέθηκε σε όσους υπομένουν.
IV. Μια ευλογία αναγγέλλεται σε όσους υπομένουν τις ασκήσεις και τις δοκιμασίες τους, όπως εδώ καθοδηγείται: Μακάριος ο άνθρωπος που υπομένει πειρασμό, εδ. 12. Προσέξτε, 1. Δεν είναι ο άνθρωπος που μόνο υποφέρει που είναι μακάριος, αλλά αυτός που υπομένει, που με υπομονή και σταθερότητα περνά όλες τις δυσκολίες στον δρόμο του καθήκοντός του. 2. Οι θλίψεις δεν μπορούν να μας κάνουν δυστυχείς, αν δεν είναι δικό μας σφάλμα. Μια ευλογία μπορεί να προέλθει από αυτές, και μπορεί να είμαστε μακάριοι σε αυτές. Είναι τόσο μακριά από το να αφαιρέσουν την ευτυχία ενός καλού ανθρώπου, ώστε πραγματικά την αυξάνουν. 3. Οι θλίψεις και οι πειρασμοί είναι ο δρόμος προς την αιώνια μακαριότητα: Όταν δοκιμαστεί, θα λάβει τον στέφανο της ζωής, δόκιμος γενόμενος—όταν εγκριθεί, όταν τα χαρίσματά του βρεθούν αληθινά και υψίστης αξίας (έτσι δοκιμάζονται τα μέταλλα ως προς την αρετή τους από τη φωτιά), και όταν η ακεραιότητά του φανερωθεί, και όλα εγκριθούν από τον μεγάλο Κριτή. Σημειώστε εδώ, Το να εγκριθεί από τον Θεό είναι ο μεγάλος στόχος ενός χριστιανού σε όλες τις δοκιμασίες του· και θα είναι η μακαριότητά του στο τέλος, όταν θα λάβει τον στέφανο της ζωής. Ο δοκιμασμένος χριστιανός θα είναι στεφανωμένος: και ο στέφανος που θα φορέσει θα είναι στέφανος ζωής. Θα είναι ζωή και μακαριότητα για αυτόν, και θα διαρκέσει για πάντα. Μόνο φέρουμε τον σταυρό για λίγο, αλλά θα φορέσουμε τον στέφανο στην αιωνιότητα. 4. Αυτή η μακαριότητα, που περιλαμβάνεται σε στέφανο ζωής, είναι κάτι υποσχεμένο στον δίκαιο που υποφέρει. Είναι επομένως κάτι στο οποίο μπορούμε να βασιστούμε με απόλυτη βεβαιότητα: γιατί, όταν ο ουρανός και η γη παρέλθουν, αυτός ο λόγος του Θεού δεν θα αποτύχει να εκπληρωθεί. Αλλά ας προσέξουμε επίσης ότι η μελλοντική μας ανταμοιβή έρχεται, όχι ως χρέος, αλλά με χάρη υπόσχεσης. 5. Η υπομονή μας στους πειρασμούς πρέπει να προέρχεται από αρχή αγάπης προς τον Θεό και τον Κύριο Ιησού Χριστό, αλλιώς δεν έχουμε μερίδιο σε αυτήν την υπόσχεση: Ο Κύριος υποσχέθηκε σε όσους τον αγαπούν. Ο Παύλος υποθέτει ότι ένας άνθρωπος μπορεί για κάποιο σημείο θρησκείας ακόμη και να δώσει το σώμα του να καεί, και όμως να μην είναι ευάρεστος στον Θεό, ούτε να λογίζεται από αυτόν, εξαιτίας της έλλειψης αγάπης, ή μιας επικρατούσας ειλικρινούς αγάπης προς τον Θεό και τον άνθρωπο, Α΄ Κορ. ιγ΄ 3. 6. Ο στέφανος της ζωής υποσχέθηκε όχι μόνο σε μεγάλους και εξέχοντες αγίους, αλλά σε όλους εκείνους που έχουν την αγάπη του Θεού να βασιλεύει στις καρδιές τους. Κάθε ψυχή που αληθινά αγαπά τον Θεό θα έχει τις δοκιμασίες της σε αυτόν τον κόσμο πλήρως ανταποδοθείς σε εκείνον τον κόσμο πάνω όπου η αγάπη γίνεται τέλεια.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Θεός να θεωρήσετε τη δοκιμασία χαρά αντί απλώς να την υπομείνετε; Πώς μπορεί το να ζητάτε σοφία με πίστη να αλλάξει τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στην επόμενη δυσκολία που θα προκύψει; Σε ποια περιοχή της ζωής η υπομονή περιμένει ακόμη άδεια να ολοκληρώσει το έργο της;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, χαιρόμεθα διότι χρησιμοποιεῖς κάθε δοκιμασία ὡς μέσον τῆς ἀγάπης Σου γιὰ νὰ καθαρίσεις τὴν πίστη μας καὶ νὰ παράγεις ἀκλόνητη ὑπομονή. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου χάρισέ μας σοφία ὅταν ζητοῦμε, διατηρώντας μας ἀπὸ τὸ νὰ διστάζουμε, ὥστε νὰ λάβουμε αὐτὸ ποὺ ὑπόσχεσαι καὶ νὰ εἴμαστε ὥριμοι, χωρὶς νὰ μᾶς λείπει τίποτα. Στήριξε τὴν ἐλπίδα μας στὸν στέφανο τῆς ζωῆς ποὺ φυλάσσεται γιὰ ἐκείνους ποὺ Σὲ ἀγαποῦν, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →