Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 13-14 — με τον Brown
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, έναν αξιόπιστο οδηγό στίχο προς στίχο που εκτιμάται εδώ και καιρό στους προτεσταντικούς ευαγγελικούς κύκλους. Η προσέγγισή τους στην Έξοδο 13-14 αναδεικνύει τις παντοδύναμες πράξεις του Κυρίου στην απελευθέρωση του Ισραήλ, ενώ υπογραμμίζει την κλήση να θυμόμαστε, να εμπιστευόμαστε και να υπακούμε. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή τους, ακούμε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον αρχαίο λαό να ενισχύσει την πίστη σήμερα.
Διαβάστε
Προετοιμάστε την καρδιά σας διαβάζοντας την Έξοδο 13-14 αργά και με προσευχή. Παρατηρήστε τις οδηγίες για την ανάμνηση του Πάσχα, την καθοδήγηση της στήλης του νέφους, τον ξαφνικό κίνδυνο στη θάλασσα και την αποφασιστική σωτηρία του Κυρίου. Αφήστε την αφήγηση να αφυπνίσει τόσο τον δέος για τη δύναμη του Θεού όσο και την προσωπική αποφασιστικότητα να Τον εμπιστευτείτε στις παρούσες δοκιμασίες.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown ανοίγουν την προσέγγισή τους στο κεφάλαιο στρέφοντας την προσοχή στην εντολή του Μωυσή προς τον λαό.
Στίχος 3. 3. Ο Μωυσής είπε στον λαό, Θυμηθείτε αυτήν την ημέρα —Η ημέρα που τους έδωσε εθνική ύπαρξη και τους εισήγαγε στα προνόμια της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας, άξιζε να ζει στις μνήμες των Εβραίων και των απογόνων τους· και, λαμβάνοντας υπόψη την εντυπωσιακή παρέμβαση του Θεού που εκδηλώθηκε σε αυτήν, να διατηρείται όχι μόνο σε αιώνια, αλλά και σε ευλαβική ανάμνηση. οίκος δουλείας —κυριολεκτικά, 'οίκος δούλων'—δηλαδή, μια δουλοπρεπής και εξευτελιστική κατάσταση. διότι με δύναμη χεριού ο Κύριος σας έβγαλε από αυτόν τον τόπο —Η απελευθέρωση του Ισραήλ δεν θα είχε επιτευχθεί ποτέ αν δεν είχε αποσπαστεί από τον Αιγύπτιο τύραννο με τις τρομακτικές κρίσεις του Θεού, όπως είχε ανακοινωθεί στον Μωυσή στην αρχή της αποστολής του ( :- ). Δεν θα υπάρχει ζυμωμένος άρτος, κ.λπ.—Οι λέξεις είναι ελλειπτικές, και το νόημα της πρότασης μπορεί να παραφραστεί ως εξής:—'Διότι με δύναμη χεριού ο Κύριος σας έβγαλε από αυτόν τον τόπο, με τόση βιασύνη ώστε δεν μπορούσε ή δεν έπρεπε να φαγωθεί ζυμωμένος άρτος.'Στη συνέχεια παρακολουθούν την απροσδόκητη καθοδήγηση του Κυρίου του λαού μακριά από τον πιο κοντινό δρόμο.
Στίχος 17. 17. Ο Θεός δεν τους οδήγησε μέσω του δρόμου της γης των Φιλισταίων, αν και αυτός ήταν κοντά, κ.λπ.—Η συντομότερη και πιο άμεση διαδρομή από την Αίγυπτο στην Παλαιστίνη ήταν ο συνηθισμένος δρόμος των καραβανιών που οδηγεί μέσω του Belbeis, του El-Arish, στην Ασκαλώνα και τη Γάζα. Οι Φιλισταίοι, οι οποίοι τότε κατείχαν την τελευταία, θα είχαν σίγουρα αμφισβητήσει το πέρασμά τους, διότι μεταξύ αυτών και των Ισραηλιτών υπήρχε μια κληρονομική έχθρα ( 1 Χρονικών 7:21 1 Χρονικών 7:22 )· και μια τόσο πρώιμη έναρξη εχθροπραξιών θα είχε αποθαρρύνει ή τρομάξει την άοπλη ομάδα που οδηγούσε ο Μωυσής. Η πίστη τους έπρεπε να ασκηθεί και να ενισχυθεί, και από την αρχή των ταξιδιών τους παρατηρούμε την ίδια προσεκτική αναλογία βαρών και δοκιμασιών στον χαρακτήρα και την κατάστασή τους, όπως ο φιλεύσπλαχνος Κύριος δείχνει στον λαό Του ακόμα σε αυτό το πνευματικό ταξίδι του οποίου το πρώτο ήταν τυπικό.Το σχόλιο στη συνέχεια παρουσιάζει τη σταθερή απάντηση του Μωυσή εν μέσω της κρίσης στη θάλασσα.
Στίχος 13. 13, 14. Ο Μωυσής είπε, . . . Μη φοβάστε, σταθείτε ακίνητοι, και δείτε τη σωτηρία του Κυρίου —Ποτέ, ίσως, η ανδρεία ενός ανθρώπου δεν δοκιμάστηκε τόσο σκληρά όσο αυτή του Εβραίου ηγέτη σε αυτή την κρίση, εκτεθειμένος όπως ήταν σε διάφορους και αναπόφευκτους κινδύνους, ο πιο τρομερός από τους οποίους ήταν η εκδίκηση ενός στασιαστικού και απελπισμένου πλήθους· αλλά η πράα, ατάραχη, μεγαλόψυχη ψυχραιμία του παρουσιάζει ένα από τα πιο υπέροχα παραδείγματα ηθικού θάρρους που βρίσκονται στην ιστορία. Και από πού προήλθε το θάρρος του; Είδε το θαυματουργό σύννεφο να τους συνοδεύει ακόμα, και η εμπιστοσύνη του προήλθε αποκλειστικά από την ελπίδα μιας θείας παρέμβασης, αν και, ίσως, θα μπορούσε να είχε αναζητήσει την αναμενόμενη απελευθέρωση σε κάθε κατεύθυνση, παρά στην κατεύθυνση της θάλασσας.
Σκεφτείτε
Τέλος, οι συγγραφείς πιέζουν την αδιαμφισβήτητη απόδειξη της θείας παρέμβασης στη θάλασσα.
Στίχος 27. 27. Ο Μωυσής άπλωσε το χέρι του πάνω από τη θάλασσα, κ.λπ.—Ποιες περιστάσεις θα μπορούσαν να αποδείξουν πιο καθαρά τον θαυματουργό χαρακτήρα αυτής της συναλλαγής από το ότι με το κούνημα της ράβδου του Μωυσή, τα διαιρούμενα ύδατα άφησαν το κανάλι στεγνό, και με την ίδια κίνηση στην απέναντι πλευρά, επέστρεψαν, αναμειγνυόμενα με στιγμιαία οργή; Είναι τέτοιος ο χαρακτήρας οποιασδήποτε παλίρροιας;
Απαντήστε
1. Πώς διαμορφώνει η ανάμνηση της παρελθούσας σωτηρίας του Θεού την εμπιστοσύνη σας όταν ο δρόμος μπροστά φαίνεται αποκλεισμένος;
2. Σε ποια παρούσα κατάσταση πειράζεστε να γυρίσετε πίσω αντί να ακολουθήσετε την καθοδήγηση του Κυρίου;
3. Πού χρειάζεστε την ίδια ήσυχη εμπιστοσύνη που επέδειξε ο Μωυσής όταν η ανθρώπινη βοήθεια απουσίαζε;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την καταγραφή του παντοδύναμου χεριού Σου στην έξοδο του Ισραήλ από την Αίγυπτο. Δώσε μας χάρη να θυμόμαστε τα έργα Σου με ευγνώμονες καρδιές και να ακολουθούμε όπου κι αν μας οδηγήσεις, ακόμα κι όταν ο δρόμος απομακρύνεται από αυτό που φαίνεται ευκολότερο. Ενίσχυσε την πίστη μας όταν οι δοκιμασίες πιέζουν από κάθε πλευρά, ώστε να σταθούμε ακίνητοι και να δούμε τη σωτηρία Σου. Κράτησέ μας από την απιστία που ξεχνά τη δύναμή Σου και από την υπερηφάνεια που αντιστέκεται στο θέλημά Σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Ισραήλ να κατοικεί πλούσια σε εμάς, παράγοντας σταθερή εμπιστοσύνη και πρόθυμη υπακοή, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →