Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 7 — με τον Brown
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Σχολιασμό της Πλήρους Βίβλου των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για να διατρέξει το κεφάλαιο 7 του Λουκά. Οι σημειώσεις τους στίχο προς στίχο φωτίζουν τη συμπόνια, την εξουσία και τη συγχωρητική χάρη του Χριστού, όπως αυτές εκδηλώνονται σε συναντήσεις με έναν εκατόνταρχο, μια πενθούσα χήρα και μια μετανοούσα γυναίκα. Η έκθεση παραμένει ριζωμένη στο κείμενο, υπογραμμίζοντας παράλληλα τη δύναμη του ευαγγελίου να αφυπνίζει την πίστη και την ευγνωμοσύνη. Οι ακροατές καλούνται να ακούσουν με ευλάβεια, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες στην καρδιά και τη ζωή τους.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο κεφάλαιο 7 του Λουκά και διαβάστε ολόκληρο το απόσπασμα αργά. Δώστε προσοχή στην ίαση του δούλου του εκατόνταρχου, στην ανάσταση του γιου της χήρας στη Ναΐν, στην ερώτηση του Βαπτιστή και στην εντυπωσιακή διήγηση της γυναίκας που άλειψε τα πόδια του Ιησού. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, σημειώνοντας την κίνηση κάθε σκηνής από την ανάγκη στο έλεος.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown στρέφονται στη συνέχεια στη συμπόνια που εκδηλώθηκε στη Ναΐν:
Στίχος 13. 13. ο Κύριος — 'Αυτή η υπέροχη προσωνυμία είναι πιο συνηθισμένη στον Λουκά και τον Ιωάννη παρά στον Ματθαίο· ο Μάρκος κρατά τη μέση' [BENGEL]. την είδε, τη σπλαχνίστηκε, κ.λπ. — Τι παρηγοριά σε χιλιάδες πενθούντες έχει μεταφέρει αυτός ο μοναδικός στίχος από αιώνα σε αιώνα!Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν την αναμεμειγμένη μεγαλοπρέπεια και χάρη στην ανάσταση:
Στίχος 14. 14, 15. Τι αναμεμειγμένη μεγαλοπρέπεια και χάρη λάμπει σε αυτή τη σκηνή! Η Ανάσταση και η Ζωή σε ανθρώπινη σάρκα, με μια λέξη εντολής, φέρνοντας πίσω τη ζωή στο νεκρό σώμα· η Ενσαρκωμένη Συμπόνια που καλεί την απόλυτη δύναμή της να στεγνώσει τα δάκρυα μιας χήρας!Για τη γυναίκα στα πόδια του Ιησού πιέζουν περαιτέρω:
Στίχος 38. 38. στα πόδια του πίσω του — η στάση στα γεύματα ήταν ξαπλωτή, με τα πόδια έξω πίσω. άρχισε να πλένει, κ.λπ. — να 'ποτίζει με μια βροχή'. Τα δάκρυα, τα οποία ήταν εντελώς ακούσια, έπεφταν σαν καταρράκτης στα γυμνά του πόδια, καθώς αυτή έσκυβε να τα φιλήσει και θεωρώντας τα μάλλον λερωμένα παρά πλυμένα από αυτό, έσπευσε να τα σκουπίσει με τη μόνη πετσέτα που είχε, τις μακριές μπούκλες των δικών της μαλλιών, 'με τις οποίες οι σκλάβοι συνήθιζαν να πλένουν τα πόδια των κυρίων τους' [STIER]. φίλησε — Η λέξη σημαίνει 'να φιλάς με αγάπη, να χαϊδεύεις' ή 'να φιλάς ξανά και ξανά', κάτι που δείχνει ότι εννοείται εδώ. Τι προκάλεσε αυτό; Πολύ αγάπη, που πηγάζει από την αίσθηση μεγάλης συγχώρεσης. Έτσι λέει Αυτός που γνώριζε την καρδιά της (Λουκάς 7:47). Πού είχε συναντήσει τον Χριστό πριν, ή ποιες λέξεις Του είχαν φέρει ζωή στην νεκρή καρδιά της και μια αίσθηση θεϊκής συγχώρεσης στην ένοχη ψυχή της, δεν γνωρίζουμε. Αλλά πιθανότατα ήταν από το πλήθος των 'τελωνών και αμαρτωλών' που η Ενσαρκωμένη Συμπόνια έλκυε τόσο συχνά γύρω Του, και άκουσε από τα χείλη Του μερικές από αυτές τις λέξεις όπως ποτέ άνθρωπος δεν μίλησε, 'Ελάτε σε Μένα, όλοι οι κοπιάζοντες', κ.λπ. Καμία προσωπική συνέντευξη δεν είχε λάβει χώρα μέχρι αυτή τη στιγμή μεταξύ τους, αλλά δεν μπορούσε πλέον να κρατήσει τα συναισθήματά της για τον εαυτό της, και αφού βρήκε τον δρόμο προς Αυτόν (και μπήκε μαζί Του, Λουκάς 7:47- :), αυτά ξέσπασαν με αυτόν τον υπέροχο αλλά και πιο απλό τρόπο, σαν να ήθελε όλη της η ψυχή να βγει προς Αυτόν.
Σκεφτείτε
Τέλος, εκθέτουν τις βαρυσήμαντες αλήθειες όλης της σκηνής:
Στίχος 49. 49, 50. αυτοί που κάθονταν . . . Ποιος είναι αυτός, κ.λπ. — Δεν είναι περίεργο που ξαφνιάστηκαν να ακούσουν κάποιον που καθόταν στον ίδιο καναπέ και συμμετείχε στις ίδιες φιλοξενίες με αυτούς, να αναλαμβάνει το τρομερό προνόμιο του 'ακόμη και της συγχώρεσης των αμαρτιών'. Αλλά αντί να υποχωρήσει από αυτόν τον ισχυρισμό, ή να τον μετριάσει, ο Κύριος μας απλώς τον επαναλαμβάνει, με δύο πολύτιμες προσθήκες: η μία, ανακοινώνοντας ποιο ήταν το μοναδικό μυστικό της 'συγχώρεσης' που είχε βιώσει, και η οποία έφερε 'σωτηρία' στους κόλπους της· η άλλη, μια ένδοξη απόλυση της σε εκείνη την 'ειρήνη' που είχε ήδη αισθανθεί, αλλά τώρα είναι βέβαιη ότι έχει την πλήρη εξουσιοδότησή Του να απολαύσει! Αυτή η θαυμάσια σκηνή διδάσκει δύο πολύ βαρυσήμαντες αλήθειες: (1) Αν και υπάρχουν βαθμοί ενοχής, αφερεγγυότητας ή αδυναμίας να εξαλειφθεί η ατίμωση που έγινε στον Θεό, είναι κοινή σε όλους τους αμαρτωλούς. (2) Καθώς ο Χριστός είναι ο Μεγάλος Πιστωτής στον οποίο οφείλεται όλο το χρέος, είτε μεγάλο είτε μικρό, που συνάπτεται από τους αμαρτωλούς, έτσι και σε Αυτόν ανήκει το προνόμιο της συγχώρεσής του. Αυτή η τελευταία αλήθεια αναδεικνύεται στη δομή και την εφαρμογή της παρούσας παραβολής όπως πουθενά αλλού. Είτε λοιπόν ο Ιησούς ήταν ένας βλάσφημος απατεώνας, είτε είναι ο Θεός φανερωμένος εν σαρκί.
Απαντήστε
Πού αισθάνεστε τη δική σας ανάγκη για το συμπονετικό λόγο του Χριστού σήμερα; Πώς η διαβεβαίωση της πλήρους συγχώρεσης διεγείρει την ευγνωμοσύνη στην καρδιά σας; Με ποιους τρόπους θα μπορούσατε να επεκτείνετε το ίδιο έλεος που λάβατε σε άλλους;
Προσευχηθείτε
Κύριε φιλάνθρωπε, σε δοξάζουμε για τη συμπόνια που δείχνεις προς τους συντετριμμένους και για την κυρίαρχη εξουσία σου επί του θανάτου και της αμαρτίας, όπως αποκαλύπτεται στις Γραφές. Χάρισέ μας την πίστη που εμπιστεύεται τον Λόγο σου χωρίς δισταγμό και την αγάπη που προσκολλάται στον Σωτήρα που συγχωρεί πολλά. Με το Πνεύμα σου, κίνησε μέσα μας την ευγνωμοσύνη εκείνων που έχουν συγχωρεθεί ελεύθερα, ώστε οι ζωές μας να αντανακλούν ταπεινά την ειρήνη που μόνο Εσύ χαρίζεις. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →