← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης

Α' Ιωάννου 3 — με τον Μακλάρεν

Α' Ιωάννης 3Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του από το Α' Ιωάννου κεφάλαιο 3, ο Μακλάρεν μας οδηγεί στο θαύμα της αγάπης του Πατέρα που μας κάνει παιδιά Του. Η προσεκτική του ερμηνεία προσκαλεί σε ήρεμη περισυλλογή και εγκάρδια ανταπόκριση. Στα επόμενα λεπτά θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους, θα εξετάσουμε την πρακτική τους δύναμη και θα κλείσουμε με προσευχή. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτά τα αρχαία λόγια για να εμβαθύνει την πεποίθησή μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και ανοίξτε την Αγία Γραφή σας στο Α' Ιωάννου κεφάλαιο 3. Διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να μιλήσει. Προσέξτε ιδιαίτερα την αρχική διακήρυξη της αγάπης του Πατέρα και την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην παρούσα ταυτότητά μας ως παιδιά του Θεού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην ερμηνεία του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει διευκρινίζοντας τον σκοπό της δοθείσας αγάπης του Θεού. Το κείμενο, υποθέτω, γενικά νοείται σαν να δείχνει το γεγονός ότι καλούμαστε υιοί του Θεού ως τη μεγάλη απόδειξη του θαυμαστού της αγάπης Του. Αυτή είναι μια απολύτως δυνατή άποψη της σύνδεσης και του νοήματος του κειμένου. Αλλά αν πρόκειται να μεταφράσουμε με απόλυτη ακρίβεια πρέπει να αποδώσουμε, όχι 'ότι καλούμαστε', αλλά 'προκειμένου να καλούμαστε υιοί του Θεού'. Το νόημα τότε είναι ότι η δοθείσα αγάπη είναι το μέσο με το οποίο επιτυγχάνεται ο σκοπός να καλούμαστε υιοί Του. Αυτό στο οποίο ο Ιωάννης μας καλεί να σκεφτούμε με θαυμασμό και ευγνωμοσύνη δεν είναι μόνο το γεγονός αυτής της θαυμαστής αγάπης, αλλά και ο ένδοξος σκοπός προς τον οποίο έχει δοθεί σε εμάς και ενεργεί. Δεν φαίνεται λόγος να παραβλέψουμε αυτό το νόημα υπέρ του πιο αόριστου 'ότι' της μετάφρασής μας. Ο Θεός δίνει τη μεγάλη και θαυμαστή αγάπη Του εν Ιησού Χριστώ, και όλα τα δώρα και τις δυνάμεις που ζουν εν Αυτώ σαν άρωμα στο τριαντάφυλλο. Όλη αυτή η πλούσια παροχή αγάπης, ανείπωτη καθώς είναι, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει έναν μεγάλο σκοπό, τον οποίο ο Θεός θεωρεί άξιο ακόμη και τέτοιας δαπάνης, δηλαδή ότι οι άνθρωποι να γίνουν, με την βαθύτερη έννοια, παιδιά Του. Δεν είναι τόσο η σκέψη της μακαριότητάς μας στο να είμαστε υιοί, όσο το ευλαβικό βλέμμα στην αγάπη που, με τη θαυμαστή της διαδικασία, έχει κάνει δυνατό να είμαστε υιοί, προς το οποίο καλούμαστε εδώ. Ο Μακλάρεν στρέφεται στον σταυρό ως το μέτρο της θείας αγάπης. Έτσι πρέπει να στραφούμε στο έργο του Χριστού, και ιδιαίτερα στον θάνατό Του, αν θέλουμε να εκτιμήσουμε την αγάπη του Θεού. Σύμφωνα με τη σταθερή διδασκαλία του Ιωάννη, αυτό είναι η μεγάλη απόδειξη ότι ο Θεός μας αγαπά. Η πιο θαυμαστή αποκάλυψη σε κάθε ανθρώπινη καρδιά των βάθων αυτής της Θείας καρδιάς βρίσκεται στο δώρο του Ιησού Χριστού. Ο Απόστολος με προστάζει 'να ιδείτε τι είδους αγάπη'. Στρέφομαι στον Σταυρό, και βλέπω εκεί μια αγάπη που δεν αποφεύγει καμία θυσία, αλλά δίνει 'Αυτόν στον θάνατο για όλους μας'. Στρέφομαι στον Σταυρό, και βλέπω εκεί μια αγάπη που δεν προκαλείται από καμία αγαπητικότητα από μέρους μου, αλλά έρχεται από το βάθος της δικής Του Άπειρης Οντότητας, που αγαπά επειδή πρέπει, και που πρέπει επειδή είναι Θεός. Στρέφομαι στον Σταυρό, και βλέπω εκεί φανερωμένη μια αγάπη που αναστενάζει για αναγνώριση, που δεν επιθυμεί τίποτε από εμένα παρά την ανταπόδοση της φτωχής μου στοργής, και ποθεί να δει τη δική της ομοιότητα σε εμένα. Και βλέπω εκεί μια αγάπη που δεν θα απομακρυνθεί από την αμαρτωλότητα, και τις ελλείψεις, και το κακό, αλλά χύνει τους θησαυρούς της στους ανάξιους, σαν τον ήλιο σε κοπριά. Έτσι, ρέοντας μέσα από το σκοτάδι της έκλειψης, και μιλώντας σε εμένα ακόμη και στην τρομερή σιωπή στην οποία ο Υιός του Ανθρώπου πέθανε εκεί για την αμαρτία, 'βλέπω', και ακούω, το 'είδος της αγάπης που ο Πατέρας έχει δώσει σε εμάς', ισχυρότερη από τον θάνατο και την αμαρτία, οπλισμένη με όλη τη δύναμη, πιο ήπια από την πτώση της δροσιάς, απεριόριστη και ατελείωτη, στο μέτρο της αμέτρητη, στην ποιότητά της υπερβατική—η αγάπη του Θεού σε εμένα εν Ιησού Χριστώ τον Σωτήρα μου. Ο Μακλάρεν ορίζει τα αληθινά σημάδια της υιοθεσίας μέσω πίστης και δικαιοσύνης. Όλα αυτά είναι μακάρια και αιώνια αληθινά· αλλά είναι επίσης αληθινό ότι υπάρχει μια υψηλότερη σχέση από εκείνη στην οποία το όνομα 'παιδιά του Θεού' δίνεται πιο ακριβώς, και στην οποία στην Καινή Διαθήκη αυτό το όνομα περιορίζεται. Αν ρωτήσετε ποια είναι αυτή η σχέση, ας σας παραθέσω τρία χωρία σε αυτή την Επιστολή που θα απαντήσουν στην ερώτηση. 'Όποιος πιστεύει ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός γεννιέται από τον Θεό', αυτό είναι το πρώτο· 'Κάθε ένας που κάνει δικαιοσύνη γεννιέται από τον Θεό', αυτό είναι το δεύτερο· 'Κάθε ένας που αγαπά γεννιέται από τον Θεό', αυτό είναι το τρίτο. Ή για να τα βάλουμε όλα σε μία έκφραση που τα κρατά όλα, στα μεγάλα λόγια του προλόγου του στο πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του Ιωάννη βρίσκετε αυτό: 'Σε όσους τον δέχθηκαν έδωσε εξουσία να γίνουν υιοί του Θεού'. Το να πιστεύει κανείς στον Χριστό με αγαπητική εμπιστοσύνη παράγει, και το να κάνει δικαιοσύνη και να αγαπά τους αδελφούς, ως αποτέλεσμα αυτής της πίστης, αποδεικνύει το γεγονός της υιοθεσίας με την υψηλότερη και αληθινότερη έννοια.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν προτρέπει σε μια βέβαιη, καρδιακή πεποίθηση της παρούσας υιοθεσίας μας. Πάρτε ένα άλλο μάθημα. Ο Απόστολος δεν φοβόταν να πει 'Γνωρίζω ότι είμαι παιδί του Θεού'. Υπάρχουν πολλοί πολύ καλοί άνθρωποι, των οποίων τα τρεμάμενα, δειλά χείλη δεν τόλμησαν ποτέ να πουν 'Γνωρίζω'. Θα πουν, 'Λοιπόν, ελπίζω', ή μερικές φορές, σαν αυτό να μην ήταν αρκετά αβέβαιο, θα βάλουν ένα επίρρημα ή δύο, και θα πουν, 'Ταπεινά ελπίζω ότι είμαι'. Είναι ένα πολύ πιο ρωμαλέο είδος Χριστιανισμού, πολύ πιο αληθινό, ναι, και πιο ταπεινό επίσης, που ρίχνει όλες τις σκέψεις για τον δικό μου χαρακτήρα και τα προσόντα, και όλα τα υπόλοιπα από εκείνα τα σκουπίδια, καθαρά πίσω μου, και όταν ο Θεός λέει, 'Υιέ μου!' λέει 'Πατέρα μου·' και όταν ο Θεός μας καλεί παιδιά Του, πηδά και απαντά χαρούμενα, 'Και είμαστε!' Μην φοβάστε να είστε υπερβολικά βέβαιοι, αν η βεβαιότητά σας είναι χτισμένη στον Θεό, και όχι στον εαυτό σας· αλλά φοβηθείτε να είστε υπερβολικά διστακτικοί, και φοβηθείτε να έχετε πολλή αυτοδικαιοσύνη που μεταμφιέζεται κάτω από το πρόσχημα μιας τόσο βαθιάς συνείδησης της δικής σας αναξιότητας που δεν τολμάτε να αποκαλέσετε τον εαυτό σας παιδί του Θεού. Δεν είναι ζήτημα αξιότητας ή αναξιότητας. Είναι ζήτημα, πρώτα και κύρια, της αλήθειας της υπόσχεσης του Χριστού και της επάρκειας του Σταυρού του Χριστού· και σε πολύ δευτερεύον βαθμό οτιδήποτε ανήκει σε εσάς.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς η σκόπιμη αγάπη του Πατέρα αναδιαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε την ταυτότητά σας σήμερα; Σε ποια περιοχή της ζωής σας προσκαλεί το Πνεύμα να μετακινηθείτε από την απλή συναίνεση σε χαρούμενη προσωπική πεποίθηση; Πού μπορεί να χρειαστεί να στρέψετε το βλέμμα σας πιο σταθερά προς τον σταυρό και το δώρο του Πνεύματος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για την αγάπη που σκύβει για να μας καλέσει παιδιά Σου. Δώσε μας μάτια να ιδούμε το είδος της στο δώρο του Υιού Σου και του ενοικούντος Πνεύματος. Ενίσχυσε τις καρδιές μας να απαντήσουμε στην κλήση Σου με την χαρούμενη κραυγή, 'Και τέτοιοι είμαστε'. Φύλαξέ μας από κάθε απόσπαση που θα θόλωνε αυτή την όραση, και δίδαξέ μας να ζούμε ως εκείνοι που πραγματικά ανήκουν σε Εσένα. Ας αυξηθεί η πεποίθηση της υιοθεσίας μας βαθύτερα μέχρι να Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Εν ονόματι του Ιησού, Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →