Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 2 — με τον Ryle
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθετικές Σκέψεις για τα Ευαγγέλια του J.C. Ryle. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 2 του Μάρκου, ο Ryle καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από σκηνές θεραπείας, κλήσης και διαμάχης για το Σάββατο με τη συνήθη σαφήνεια και ποιμαντική θέρμη του. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές ενώπιον του Κυρίου που συγχωρεί και καλεί. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Ryle, θα ανιχνεύσουμε πώς ο Χριστός συναντά την ανθρώπινη ανάγκη και αποκαλύπτει την κενή θρησκεία. Προετοιμαστείτε να ακούσετε προσεκτικά τη φωνή του Πνεύματος μέσα από αυτές τις δοκιμασμένες από τον χρόνο γνώσεις.
Διαβάστε
Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 2 του Μάρκου και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Παρατηρήστε τον παράλυτο που κατέβηκε μέσα από τη στέγη, την κλήση του Λευί, τις ερωτήσεις για τη νηστεία και τη συνάντηση στον αγρό με τα στάχυα το Σάββατο. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Παρατηρήστε πώς ο Ιησούς ανταποκρίνεται σε κάθε κατάσταση με εξουσία και συμπόνια. Μετά την ανάγνωση, επιστρέψτε εδώ για να μελετήσετε τις σκέψεις του Ryle για αυτά τα γεγονότα.
Μελετήστε
Ο Ryle ξεκινά εξετάζοντας τα πνευματικά προνόμια που δόθηκαν στην Καπερναούμ.
Αυτή είναι μια αλήθεια που απεικονίζεται εντυπωσιακά από την ιστορία της Καπερναούμ. Καμία πόλη στην Παλαιστίνη δεν φαίνεται να απολάμβανε τόσο πολύ την παρουσία του Κυρίου μας κατά τη διάρκεια της επίγειας διακονίας Του, όσο αυτή η πόλη. Ήταν ο τόπος όπου κατοίκησε, αφού έφυγε από τη Ναζαρέτ. (Ματθαίος 4:13.) Ήταν ο τόπος όπου πολλά από τα θαύματά Του έγιναν και πολλά από τα κηρύγματά Του εκφωνήθηκαν. Αλλά τίποτα από όσα είπε ή έκανε ο Ιησούς δεν φαίνεται να είχε καμία επίδραση στις καρδιές των κατοίκων. Συνωστίζονταν για να Τον ακούσουν, όπως διαβάζουμε σε αυτό το απόσπασμα, «ώστε να μην υπάρχει χώρος ούτε γύρω από την πόρτα». Ήταν έκπληκτοι. Ήταν κατάπληκτοι. Ήταν γεμάτοι θαυμασμό για τα ισχυρά έργα Του. Αλλά δεν μεταστράφηκαν. Ζούσαν στην πλήρη μεσημβρινή λάμψη του Ηλίου της Δικαιοσύνης, και όμως οι καρδιές τους παρέμειναν σκληρές. Και προκάλεσαν από τον Κύριό μας την βαρύτερη καταδίκη που ποτέ πρόφερε εναντίον οποιουδήποτε τόπου, εκτός από την Ιερουσαλήμ: «Συ, Καπερναούμ, που υψώθηκες μέχρι τον ουρανό, θα καταβιβαστείς στον άδη· διότι αν τα ισχυρά έργα που έγιναν σε σένα είχαν γίνει στα Σόδομα, θα είχαν παραμείνει μέχρι αυτή την ημέρα. Αλλά σας λέγω, ότι θα είναι πιο ανεκτό για τη γη των Σοδόμων την ημέρα της κρίσεως, παρά για σένα.» (Ματθαίος 11:23-24.)Στη συνέχεια εξετάζει πώς η θλίψη μπορεί να αποδειχθεί ευλογία για την ψυχή.
Ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι μέχρι το τέλος των ημερών του αυτός ο άνθρωπος θα ευχαριστούσε τον Θεό για την παράλυσή του; Χωρίς αυτήν πιθανότατα θα ζούσε και θα πέθαινε στην άγνοια, και δεν θα έβλεπε ποτέ τον Χριστό καθόλου. Χωρίς αυτήν, θα μπορούσε να φυλάει τα πρόβατά του στους πράσινους λόφους της Γαλιλαίας όλη του τη ζωή, και ποτέ να μην οδηγηθεί στον Χριστό, και ποτέ να μην ακούσει αυτά τα ευλογημένα λόγια, «αι αμαρτίαι σου συγχωρούνται». Εκείνη η παράλυση ήταν πράγματι ευλογία. Ποιος μπορεί να πει αν δεν ήταν η αρχή της αιωνίου ζωής για την ψυχή του;Ο Ryle στη συνέχεια εκθέτει την ιερατική δύναμη του Χριστού να συγχωρεί αμαρτίες.
Διαβάζουμε ότι ο Κύριός μας είπε στον παράλυτο, «Τέκνον, αι αμαρτίαι σου συγχωρούνται». Είπε αυτά τα λόγια με νόημα. Γνώριζε τις καρδιές των Γραμματέων που τον περιέβαλλαν. Σκόπευε να τους δείξει ότι διεκδικούσε να είναι ο αληθινός Αρχιερέας, και να έχει τη δύναμη να απαλλάσσει αμαρτωλούς, αν και προς το παρόν η διεκδίκηση σπάνια προβαλλόταν. Αλλά ότι είχε τη δύναμη τους το είπε ρητά. Λέει, «ο Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία επί της γης να συγχωρεί αμαρτίες». Λέγοντας, «αι αμαρτίαι σου συγχωρούνται», είχε μόνο ασκήσει το νόμιμο αξίωμά Του.
Σκεφτείτε
Ο Ryle κλείνει το τμήμα πιέζοντας το ερώτημα της προσωπικής εφαρμογής στον Χριστό.
Και τώρα ας ρωτήσουμε τον εαυτό μας αν έχουμε ακόμη γνωρίσει τον Κύριο Ιησού ως Αρχιερέα μας; Έχουμε προσφύγει σε Αυτόν; Έχουμε ζητήσει άφεση; Αν όχι, είμαστε ακόμη στις αμαρτίες μας. Ας μην αναπαυθούμε ποτέ μέχρι το Πνεύμα να μαρτυρήσει με το πνεύμα μας ότι καθίσαμε στα πόδια του Ιησού και ακούσαμε τη φωνή Του, λέγοντας, «Τέκνον, αι αμαρτίαι σου συγχωρούνται».
Απαντήστε
Σε ποια περιοχή της ζωής απολαύσατε πνευματικά προνόμια αλλά παραμείνατε ακίνητοι; Πώς μπορεί μια θλίψη που κάποτε μισήσατε να σας έχει φέρει πιο κοντά στον Χριστό; Έχετε έρθει στον Ιησού ως τον μεγάλο Αρχιερέα σας για τη συγχώρεση των αμαρτιών;
Προσευχηθείτε
Κύριε, ὁ ἔχων ἐξουσίαν ἐπὶ τῆς γῆς ἀφιέναι ἁμαρτίας καὶ ἰᾶσθαι τὰς ψυχὰς τῶν προσερχομένων σοι, χάρισαι ἡμῖν χάριν μὴ σκληρύνειν τὰς καρδίας ἡμῶν ὑπὸ τὸ φῶς τοῦ λόγου σου, ἀλλὰ ζητεῖν σε ὡς τὸν μέγαν Ἰατρὸν τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Διαφύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ μίγνυσθαι τὸν νέον οἶνον τοῦ εὐαγγελίου σου μετὰ τῶν παλαιῶν τρόπων τῆς αὐτοπεποιθήσεως, καὶ δίδαξον ἡμᾶς τηρεῖν τὸ Σάββατόν σου ὡς ἡμέραν ἀναπαύσεως ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ τοῦ Υἱοῦ σου· διὰ τοῦ αὐτοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →