Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή
Ιησούς του Ναυή 3-4 — με τον Μπράουν
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Ρόμπερτ Τζέιμισον, του Α.Ρ. Φόσετ και του Ντέιβιντ Μπράουν για ολόκληρη τη Βίβλο, για να παρακολουθήσουμε το πέρασμα του Ισραήλ από τον Ιορδάνη. Η ανάλυσή τους στίχο προς στίχο των κεφαλαίων Ιησούς του Ναυή 3-4 αναδεικνύει το παντοδύναμο χέρι του Κυρίου στην καθοδήγηση του λαού Του και στην εγκαθίδρυση του Ιησού του Ναυή ενώπιον του έθνους. Ακούμε τον ίδιο Θεό που εξακολουθεί να καθοδηγεί την εκκλησία Του με τον λόγο και την παρουσία Του.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε αργά τα κεφάλαια 3 και 4 του Ιησού του Ναυή, προσέχοντας την προέλαση της κιβωτού, το στέγνωμα της κοίτης του ποταμού και τις πέτρες που στήθηκαν ως διαρκής μαρτυρία. Ζητήστε από το Πνεύμα να ζωογονήσει την πίστη καθώς η αφήγηση διηγείται πώς ο Κύριος μεγάλωσε τον υπηρέτη Του και έφερε τον Ισραήλ στη γη που είχε ορκιστεί να δώσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Σχετικά με τις οδηγίες για την προέλαση, γράφουν:
Στίχος 3. 3, 4. Όταν δείτε την κιβωτό . . ., και τους ιερείς τους Λευίτες να την φέρουν —Η συνήθης θέση της κιβωτού, όταν ήταν σε ανάπαυση, ήταν στο κέντρο του στρατοπέδου· και, κατά τη διάρκεια μιας πορείας, στη μέση της πομπής. Σε αυτή την περίπτωση έπρεπε να καταλάβει την εμπροσθοφυλακή, και να φέρεται, όχι από τους Λευίτες Κοαθίτες, αλλά από τους ιερείς, όπως σε όλες τις επίσημες και έκτακτες περιστάσεις (συγκρίνετε Αριθμοί 4:15· Ιησούς του Ναυή 6:6· Α' Βασιλέων 8:3-6). τότε θα . . . ακολουθήσετε. Ωστόσο, θα υπάρχει ένα διάστημα μεταξύ εσάς και αυτής —Αυτές οι οδηγίες αναφέρονται αποκλειστικά στην προέλαση στον ποταμό. Η απόσταση που έπρεπε να κρατήσει ο λαός πίσω από την κιβωτό ήταν σχεδόν ένα μίλι. Αν είχαν συνωστιστεί πολύ κοντά στην κιβωτό, η θέα θα είχε διακοπεί, και αυτό το ενδιάμεσο διάστημα, επομένως, διατάχθηκε, ώστε το κιβώτιο που περιείχε τα ιερά σύμβολα να είναι ευδιάκριτα ορατό σε όλα τα μέρη του στρατοπέδου, και να αναγνωρίζεται ως οδηγός τους στον απάτητο δρόμο.Στρέφοντας την προσοχή τους στη στιγμή της διάβασης, καταγράφουν:
Στίχος 14. 14-16. Και συνέβη, όταν ο λαός απομακρύνθηκε από τις σκηνές του, κ.λπ.—Για να κατανοήσουμε τη σκηνή που περιγράφεται πρέπει να φανταστούμε την ομάδα των ιερέων με την κιβωτό στους ώμους τους, να στέκονται στην πεσμένη άκρη του ποταμού, ενώ η μάζα του λαού βρισκόταν σε απόσταση ενός μιλίου. Ξαφνικά ολόκληρη η κοίτη του ποταμού στέγνωσε—ένα θέαμα τόσο πιο εξαιρετικό καθώς συνέβη την εποχή του θερισμού, που αντιστοιχεί στον Απρίλιο ή τον Μάιο μας—όταν «ο Ιορδάνης υπερχειλίζει όλες τις όχθες του». Οι πρωτότυπες λέξεις μπορούν να αποδοθούν πιο σωστά «γεμίζει όλες τις όχθες του». Το κανάλι του, που τροφοδοτείται από το χιόνι του Λιβάνου, ήταν στο μέγιστο ύψος του—γεμάτο· μια μετάφραση που δίνει τη μόνη αληθινή περιγραφή της κατάστασης του Ιορδάνη κατά τη συγκομιδή όπως παρατηρείται από τους σύγχρονους ταξιδιώτες. Ο ποταμός κοντά στην Ιεριχώ, στην κανονική του εμφάνιση, έχει πλάτος περίπου πενήντα ή εξήντα γιάρδες. Αλλά όπως φαίνεται κατά τη συγκομιδή, είναι διπλάσιος σε πλάτος· και στην αρχαιότητα, όταν οι λόφοι δεξιά και αριστερά ήταν πολύ πιο βρεγμένοι από βροχή και χιόνι από ό,τι από τότε που εξαφανίστηκαν τα δάση, ο ποταμός πρέπει, από μεγαλύτερη πρόσβαση νερού, να ήταν ακόμα πλατύτερος από ό,τι την εποχή της συγκομιδής σήμερα.Σχετικά με τις αναμνηστικές πέτρες, εξηγούν:
Στίχος 6. 6, 7. Ώστε αυτό να είναι σημείο μεταξύ σας —Η ανέγερση σωρών, ή τεράστιων σωρών από πέτρες, ως μνημεία αξιοσημείωτων γεγονότων ήταν κοινή σε όλους τους λαούς, ειδικά στις πρώιμες και ακατέργαστες περιόδους της ιστορίας τους. Είναι τα καθιερωμένα μέσα για τη διαιώνιση της μνήμης σημαντικών συναλλαγών, ειδικά μεταξύ των νομαδικών λαών της Ανατολής. Αν και δεν υπάρχει επιγραφή χαραγμένη σε αυτά, η ιστορία και ο σκοπός τέτοιων απλών μνημείων διατηρούνται παραδοσιακά από γενιά σε γενιά. Παρόμοιος ήταν ο σκοπός που προβλεπόταν από τη μεταφορά των δώδεκα λίθων στα Γάλγαλα: ήταν για να αποτελέσουν ένα μόνιμο αρχείο για τις μεταγενέστερες γενιές του θαυματουργού περάσματος του Ιορδάνη.
Σκεφτείτε
Σχετικά με το μεγαλείο του θαύματος, επιμένουν:
Στίχος 11. 11. η κιβωτός του Κυρίου πέρασε, και οι ιερείς, ενώπιον του λαού —Η κιβωτός αναφέρεται ως η αποτελεσματική αιτία· ήταν η πρώτη που κινήθηκε—ήταν η τελευταία που έφυγε—και οι κινήσεις της τράβηξαν τη βαθιά προσοχή του λαού, ο οποίος πιθανότατα στεκόταν στην απέναντι όχθη, τυλιγμένος σε θαυμασμό και δέος για αυτή την τελική σκηνή. Ήταν ένα μεγάλο θαύμα, μεγαλύτερο ακόμη και από το πέρασμα της Ερυθράς Θάλασσας από αυτή την άποψη: ότι, παραδεχόμενοι το γεγονός, δεν υπάρχει καμία δυνατότητα ορθολογιστικών υπονοούμενων ως προς την επίδραση φυσικών αιτιών στην παραγωγή του, όπως έχουν γίνει στην προηγούμενη περίπτωση.Τέλος, σημειώνουν την επιβεβαίωση της ηγεσίας του Ιησού του Ναυή:
Στίχος 14. 14-17. Εκείνη την ημέρα ο Κύριος μεγάλωσε τον Ιησού του Ναυή ενώπιον όλου του Ισραήλ —Φάνηκε καθαρά από τον κύριο ρόλο που έπαιξε, ότι ήταν ο θεϊκά διορισμένος ηγέτης· γιατί ακόμη και οι ιερείς δεν εισήλθαν στον ποταμό ούτε εγκατέλειψαν τη θέση τους, παρά μόνο με την εντολή του· και από τότε η εξουσία του εδραιώθηκε τόσο σταθερά όσο και αυτή του προκατόχου του.
Απαντήστε
Πού αισθάνεστε ότι ο Κύριος σας καλεί να τον ακολουθήσετε από απόσταση που να κρατά τον λόγο Του καθαρά ορατό; Πώς θα μπορούσατε να στήσετε ένα απλό μνημείο που θα υπενθυμίζει στις μελλοντικές γενιές την πιστότητα του Θεού; Σε ποιον τομέα σας καλεί ο Κύριος να εμπιστευτείτε τη δύναμή Του αντί για τη δική σας δύναμη;
Προσευχηθείτε
Κύριε των δυνάμεων, όπως οδήγησες τον Ισραήλ μέσα από τον Ιορδάνη, οδήγησέ μας σήμερα με τον ζωντανό σου λόγο. Χάρισέ μας ευλαβική υπακοή όπως οι ιερείς που στάθηκαν σταθεροί μέχρι να εκπληρωθεί κάθε εντολή. Ανέγειρε μνημεία στα σπίτια και στις καρδιές μας που να διακηρύσσουν τις παντοδύναμες πράξεις σου στα παιδιά μας. Μεγάλυνε τον Χριστό ανάμεσά μας όπως μεγάλυνες τον Ιησού του Ναυή, και κράτησέ μας να περπατάμε στον φόβο του Κυρίου όλες τις ημέρες μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →