← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ

Ωσηέ 13-14 — με τον Μπράουν

Ωσηέ 13-14Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα αντλούμε από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή, για να παρακολουθήσουμε την τελική κίνηση του Ωσηέ. Τα κεφάλαια 13 και 14 αποκαλύπτουν τη μοιραία αχαριστία του Εφραίμ, ενώ ταυτόχρονα αποκαλύπτουν το κυρίαρχο έλεος του Κυρίου που ανασταίνει τους νεκρούς και αποκαθιστά τον αποστάτη. Η σαφήνεια του σχολιασμού στίχο προς στίχο μας βοηθά να ακούσουμε τόσο την προειδοποίηση όσο και την υπόσχεση με ευαγγελική ακρίβεια. Είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει ταπεινές καρδιές καθώς ακούμε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια, διαβάστε δυνατά τα κεφάλαια Ωσηέ 13 και 14. Ακούστε την κίνηση του προφήτη από την κρίση της ειδωλολατρίας στην τρυφερή πρόσκληση για μετάνοια και την θεραπευτική απάντηση του Κυρίου. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ αυτοκαταστροφής και θείας αποκατάστασης. Αφήστε το κείμενο να κατασταλάξει πριν στραφείτε στον σχολιασμό.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο 13 εξετάζοντας την πρώιμη εξουσία του Εφραίμ και τον επακόλουθο θάνατό του στην αμαρτία. Στίχος 1. 1. Όταν ο Εφραίμ μιλούσε τρέμοντας —μάλλον, «Όταν ο Εφραίμ (η πιο ισχυρή φυλή μεταξύ των δώδεκα στην πρώιμη ιστορία του Ισραήλ) μιλούσε (αυθεντικά) υπήρχε τρόμος»· όλοι τον φοβούνταν με σεβασμό [ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ], (συγκρίνετε Ιώβ 29:8· Ιώβ 29:9· Ιώβ 29:21). προσέβαλε τον Βάαλ —δηλαδή, όσον αφορά τον Βάαλ, λατρεύοντάς τον (Ιώβ 29:21- :), υπό τον Αχαάβ· ένα πιο ειδεχθές αδίκημα ακόμη και από τα μοσχάρια. Επομένως, σε αυτό το αποκορύφωμα της ενοχής ο Εφραίμ «πέθανε». Η αμαρτία έχει, στα μάτια του Θεού, μέσα της τον σπόρο του θανάτου, αν και αυτός ο θάνατος μπορεί να μην εκδηλωθεί ορατά παρά πολύ αργότερα. Συγκρίνετε Ιώβ 29:21- :, «Η αμαρτία αναβίωσε, και εγώ πέθανα». Έτσι ο Αδάμ την ημέρα της αμαρτίας του επρόκειτο να πεθάνει, αν και η ποινή δεν εκτελέστηκε ορατά παρά πολύ αργότερα (Γένεση 2:17· Γένεση 5:5). Ο Ισραήλ παρομοίως αναπαρίσταται ως πολιτικά νεκρός στη Γένεση 5:5- :. Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν την κατηγορία του Κυρίου για την αυτοπροκαλούμενη καταστροφή του Ισραήλ. Στίχος 9. 9. εσύ . . . σε μένα —σε αντίθεση. κατέστρεψες τον εαυτό σου —δηλαδή, η καταστροφή σου είναι από τον εαυτό σου (Παροιμίες 6:32· Παροιμίες 8:36). σε μένα είναι η βοήθειά σου —κυριολεκτικά, «στη βοήθειά σου» (συγκρίνετε Παροιμίες 8:36- : ). Αν είχες εναποθέσει την ελπίδα σου σε Μένα, θα ήμουν πάντα πρόθυμος να σε βοηθήσω [GROTIUS]. Στρεφόμενοι στο κεφάλαιο 14, παρουσιάζουν τη θεία πρόσκληση να φέρουν λόγια αληθινής μετάνοιας. Στίχος 2. 2. Πάρτε μαζί σας λόγια —αντί για θυσίες, δηλαδή, τα λόγια μετανοίας που σας δίνει εδώ ο Θεός. «Λόγια», στα Εβραϊκά, σημαίνουν «πραγματικότητες», καθώς υπάρχει ο ίδιος όρος για «λόγια» και «πράγματα»· έτσι ο Θεός υπονοεί ότι δεν θα δεχτεί κενές διακηρύξεις (Ψαλμοί 78:36· Ησαΐας 29:13). Δεν ζητάει δαπανηρές θυσίες, αλλά λόγια ειλικρινούς μετανοίας. δεχτείτε μας με χάρη —κυριολεκτικά «(για) καλό». μοσχάρια των χειλιών μας —δηλαδή, αντί για θυσίες μοσχαριών, τις οποίες δεν μπορούμε να Σου προσφέρουμε στην εξορία, προσφέρουμε τους επαίνους των χειλιών μας. Έτσι η εξορία, στην οποία έπαυσε η υπηρεσία του ναού, προετοίμασε το δρόμο για την εποχή του ευαγγελίου, όταν οι τύποι των ζωικών θυσιών της Παλαιάς Διαθήκης, που πραγματοποιήθηκαν στην τέλεια θυσία του Χριστού μια για πάντα, «η θυσία επαίνου προς τον Θεό συνεχώς, δηλαδή ο καρπός των χειλιών μας» (Εβραίους 13:14) παίρνει τη θέση τους στην Καινή Διαθήκη. Στη συνέχεια καταγράφουν την ευγενική απάντηση του Θεού στον μετανοούντα. Στίχος 4. 4. Η ευγενική απάντηση του Θεού στην αυτοκαταδικαστική τους προσευχή. αποστασία — όχι απλώς περιστασιακές αποστασίες. Ο Θεός μπορεί να θεραπεύσει την πιο απελπιστική αμαρτωλότητα [ΚΑΛΒΙΝΟΣ]. ελεύθερα —με μια δωρεάν, αναξιοποίητη και άφθονη αγάπη ( :- ). Έτσι και για τον πνευματικό Ισραήλ (Ιωάννης 15:16· Ρωμαίους 3:24· Ρωμαίους 5:8· 1 Ιωάννης 4:10).
Σκεφτείτε
Στην υπόσχεση της μελλοντικής απελευθέρωσης πιέζουν τον θρίαμβο επί του θανάτου και του τάφου. Στίχος 14. 14. Εφαρμόζεται πρωτίστως στην αποκατάσταση του Ισραήλ από τον Θεό από την Ασσυρία εν μέρει, και, σε μελλοντικούς χρόνους, πλήρως από όλες τις χώρες της σημερινής μακροχρόνιας διασποράς τους και του πολιτικού θανάτου (συγκρίνετε Ωσηέ 6:2· Ησαΐας 25:8· Ησαΐας 26:19· Ιεζεκιήλ 37:12). Η δύναμη και η χάρη του Θεού μεγεθύνονται στην αναζωογόνηση αυτού που στα μάτια της σάρκας φαίνεται νεκρό και απελπιστικό (Ρωμαίους 4:17· Ρωμαίους 4:19). Καθώς η ιστορία του Ισραήλ, παρελθούσα και μέλλουσα, έχει έναν αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα σε σχέση με την Εκκλησία, αυτός ο στίχος εκφράζεται σε γλώσσα που αναφέρεται στη μεγάλη νίκη του Μεσσία (ο οποίος είναι ο ιδανικός Ισραήλ) επί του τάφου και του θανάτου, τους πρώτους καρπούς της δικής Του ανάστασης, η πλήρης συγκομιδή που θα έρθει στην γενική ανάσταση· εξ ου και η ομοιότητα μεταξύ αυτού του στίχου και της γλώσσας του Παύλου όσον αφορά το τελευταίο (1 Κορινθίους 15:55). Αυτή η ομοιότητα γίνεται πιο εμφανής μεταφράζοντας όπως η Μετάφραση των Εβδομήκοντα, από την οποία ο Παύλος σαφώς παραθέτει· και καθώς η ίδια εβραϊκή λέξη μεταφράζεται στον Ωσηέ 13:10, «Ω θάνατε, πού είναι οι πληγές σου (παραφρασμένο από τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα, 'η νίκη σου'); Ω τάφε, πού είναι η καταστροφή σου (αποδίδεται από τη Μετάφραση των Εβδομήκοντα, 'το κεντρί σου');» Το ερώτημα είναι αυτό κάποιου που θριαμβεύει επί ενός εχθρού, κάποτε σκληρού τυράννου, αλλά τώρα στερημένου κάθε δύναμης να βλάψει. η μετάνοια θα κρυφτεί από τα μάτια μου —δηλαδή, δεν θα αλλάξω τον σκοπό μου να εκπληρώσω την υπόσχεσή μου παραδίδοντας τον Ισραήλ, υπό την προϋπόθεση της επιστροφής τους σε Μένα (συγκρίνετε Ωσηέ 14:2-8· Αριθμοί 23:19· Ρωμαίους 11:29). Κλείνουν το βιβλίο με τον επίλογο που διαχωρίζει την πορεία των δικαίων από την πτώση των παραβατών. Στίχος 9. 9. ΕΠΙΛΟΓΟΣ, συνοψίζοντας όλη την προηγούμενη διδασκαλία. Εδώ μόνο ο Ωσηέ χρησιμοποιεί τον όρο «δίκαιος», τόσο σπάνιοι ήταν τέτοιοι χαρακτήρες στην εποχή του. Υπάρχει αρκετή σωτήρια αλήθεια σαφής στον Λόγο του Θεού για να καθοδηγήσει όσους αναζητούν ταπεινά τη σωτηρία, και αρκετές δυσκολίες για να συγχύσουν όσους τις αναζητούν περίεργα, αντί να αναζητούν πρακτικά τη σωτηρία. πέφτουν —σκοντάφτουν και προσβάλλονται από δυσκολίες που αντιτίθενται στις προκαταλήψεις και τις επιθυμίες τους, ή υπερβαίνουν την αυτοσοφή τους κατανόηση (συγκρίνετε Παροιμίες 10:29· Μιχαίας 2:7· Ματθαίος 11:19· Λουκάς 2:34· Ιωάννης 7:17· 1 Πέτρου 2:7· 1 Πέτρου 2:8). Σε αυτόν που αναζητά ειλικρινά την ατζέντα, ο Θεός θα καταστήσει σαφή τα πιστευτά. Ο Χριστός είναι ο θεμέλιος λίθος για κάποιους: μια πέτρα προσκόμματος και βράχος σκανδάλου για άλλους. Ο ίδιος ήλιος μαλακώνει το κερί και σκληραίνει τον πηλό. Αλλά η πτώση τους είναι η πιο μοιραία που πέφτουν στους δρόμους του Θεού, σκίζονται στον Βράχο των αιώνων, και ρουφούν δηλητήριο από το Βάλσαμο της Γαλαάδ.
Απαντήστε
1. Πού έχω δει την καρδιά μου να εξυψώνεται από την ευημερία και να ξεχνά τον Δότη; 2. Είμαι πρόθυμος να φέρω μόνο λόγια ειλικρινούς μετάνοιας αντί για αυτοδικαιολογητικές δικαιολογίες; 3. Πώς με ενθαρρύνει η βεβαιότητα της αποκαταστατικής χάρης του Θεού να απομακρυνθώ από κάθε είδωλο σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ὦ Κύριε, καθὼς ἀτενίζομεν εἰς τὸν πικρὸν καρπὸν τῆς εἰδωλολατρίας καὶ τῆς ὑπερηφανίας τοῦ Ἐφραίμ, στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ παντὸς ψευδοῦς θεοῦ καὶ χάρισαι ἡμῖν ἀληθινὴν μετάνοιαν. Ἴασαι τὰς ἀποστασίας ἡμῶν, δέξαι τοὺς μόσχους τῶν χειλέων ἡμῶν, καὶ ποίησον ἡμᾶς νὰ ῥιζώσωμεν βαθέως ἐν τῇ ἀκαταλύτῳ ἀγάπῃ Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ προσκόπτειν καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν εὐθέως ἐνώπιόν Σου, ἵνα καρποφορῶμεν πρὸς δόξαν Σου μόνον. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →