Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωνάς
Η Νινευή Επίστευσε: Η Μετάνοια των Εθνών και η Ασύγκριτη Πραότητα του Θεού
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το δεύτερο μισό του Ιωνά στρέφεται από το βάθος προς την πόλη — και ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας το ερμηνεύει ως την κλήση των εθνών και την αποκάλυψη της ασύγκριτης ευσπλαχνίας του Θεού. Ο λόγος του Κυρίου έρχεται στον Ιωνά για δεύτερη φορά, και τώρα αυτός πηγαίνει· και ο Κύριλλος βλέπει στην ακολουθία την ίδια την τάξη του Ευαγγελίου, διότι ήταν μετά την παραμονή του Χριστού τρεις ημέρες στην καρδιά της γης και την ανάστασή Του που ο λόγος εξήλθε προς τα έθνη. Ο Ιωνάς εισέρχεται στην απέραντη ειδωλολατρική πόλη και κραυγάζει την προειδοποίησή του, και ακολουθεί το θαύμα: οι Νινευίτες — λαός βυθισμένος στην ειδωλολατρία, τη μαγεία και κάθε βδέλυγμα — πιστεύουν στον Θεό στο κήρυγμα ενός άγνωστου ξένου, από τον ελάχιστο έως τον μέγιστο. Ο Κύριλλος καθιστά την πίστη τους έλεγχο προς τον Ισραήλ, ο οποιος παρέβλεψε τον Μωυσή και τους προφήτες και τελικά έγινε ο φονέας του Κυρίου· οι άνδρες της Νινευή, είπε ο Χριστός, θα αναστηθούν στην κρίση και θα καταδικάσουν εκείνη τη γενιά. Και ο Κύριλλος επαινεί το σχήμα της μετανοίας τους: όχι απλή νηστεία, αλλά τη νηστεία ενωμένη με την αποστροφή από την κακία — τον μόνο αληθινό και άμεμπτο τρόπο μετανοίας. Έπειτα το τέλος: ο Θεός φείδεται της πόλης, και ο προφήτης λυπάται, φοβούμενος ότι μίλησε μάταια· και ο Θεός, ο πράος ιατρός των πνευμάτων, τον διδάσκει με το κολοκύθι. Ο Κύριλλος ερμηνεύει το σύνολο ως ύμνο στην υπέρλογη πραότητα του Θεού — την ίδια ευσπλαχνία με την οποία ο Χριστός έσωσε όλους, δίδοντας τον Εαυτό Του λύτρο για τους μικρούς και τους μεγάλους, τον Ιουδαίο και τον Έλληνα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Ιωνά 3–4 — «Και ο λόγος του Κυρίου ήλθε προς τον Ιωνά για δεύτερη φορά… Σήκω και πήγαινε στη Νινευή, την μεγάλη πόλη, και κήρυξε σε αυτήν σύμφωνα με το προηγούμενο κήρυγμα.» Ο Ιωνάς εισέρχεται στην πόλη μιας ημέρας πορεία και κραυγάζει, «Ακόμη τρεις ημέρες και η Νινευή θα καταστραφεί.» «Και οι άνδρες της Νινευή επίστευσαν στον Θεό, και κήρυξαν νηστεία και ενδύθηκαν σάκκους, από τον ελάχιστο έως τον μέγιστο.» Ο βασιλιάς σηκώνεται από τον θρόνο του, αποθέτει το ένδυμά του, ενδύεται σάκκο και κάθεται επί σποδού· άνθρωπος και κτήνος νηστεύουν και κραυγάζουν προς τον Θεό, και «έκαστος απεστράφη από την πονηρά οδό αυτού και από την αδικίαν την εν χερσίν αυτών.» «Και ο Θεός είδε τα έργα αυτών, ότι απεστράφησαν από τας πονηράς οδούς αυτών, και μετενόησεν ο Θεός περί του κακού ου ελάλησε να ποιήσει εις αυτούς, και ουκ εποίησεν.» Έπειτα το τέταρτο κεφάλαιο: ο προφήτης λυπάται υπερβολικά· το κολοκύθι που φυτρώνει και δίδει σκιά και τον ευφραίνει· το σκουλήκι που το μαραίνει· ο καυτός άνεμος και ο ήλιος επί της κεφαλής αυτού· και ο λόγος του Θεού, «Ελυπήθης σφόδρα;» — για ένα κολοκύθι· και το μεγάλο τελικό ερώτημα, αν ο Θεός δεν πρέπει να φεισθεί «της Νινευή, της μεγάλης πόλεως, εν η υπάρχουσι πλείονες των δώδεκα μυριάδων ανθρώπων οίτινες… ου γινώσκουσι δεξιάν αυτών ή αριστεράν αυτών, και κτήνη πολλά.»
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κύριλλος ερμηνεύει τη δεύτερη αποστολή ως τον τύπο του Ευαγγελίου που πορεύεται προς τα έθνη μετά την Ανάσταση — και επιμένει ότι το Ευαγγέλιο είναι ένα και το αυτό για Ιουδαίο και εθνικό, όχι ένα σύνολο εντολών πριν τον σταυρό και άλλο μετά:
Διότι δεν παρήγγειλε στον Ισραήλ πριν του θανάτου Του με ένα σύνολο εντολών και στους εθνικούς μετά με άλλο, αλλά το Ευαγγέλιο είναι ένα για όλους, και η γνώση των θείων μαθητών είναι εντελώς μία και όχι διαφορετική για τους καλουμένους εκ του Ισραήλ και για ημάς τους καλουμένους εκ των εθνών διά πίστεως εις αγιασμόν.Την πίστη της Νινευή ο Κύριλλος θαυμάζει — ότι τόσο διεφθαρμένη πόλη υπήκουσε αμέσως, στην πρόσκληση ενός άγνωστου ξένου — και την καθιστά μεγάλη απόδειξη κατά του απίστου Ισραήλ:
διότι αμέσως και χωρίς αναβολή ακολουθούν Αυτόν που τώρα τους καλεί προς το καλύτερο, και υποτάσσουν τον τράχηλό τους εις τας θείας κηρύξεις — και τούτο εις την πρόσκλησιν εις μετάνοιαν ξένου, ενός ανδρός, και ενός μη προηγουμένως γνωστού εις αυτούς. Και ονομάζει τι έκανε την μετάνοιά τους αληθινή: όχι η νηστεία μόνη, αλλά η νηστεία ενωμένη με διόρθωση ζωής:
Οι Νινευίται ήσαν υπερβολικά σοφοί ενώνοντας εις την νηστείαν και την αποστροφήν από την κακίαν· διότι αυτό μόνον θα ήτο ο αληθής και άμεμπτος τρόπος μετανοίας.Διότι ο Θεός, λέγει ο Κύριλλος, είναι ταχύς εις έλεος και σώζει τους μετανοούντας, αλλάζοντας την βουλήν Του εις πραότητα όταν βλέπει τους ανθρώπους να στρέφονται προς το αγαθό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Διατί ελυπήθη ο προφήτης; Ο Κύριλλος τον απαλλάσσει από φθόνο: όχι διότι η πόλη εφείσθη, αλλά διότι εφαίνετο ότι μίλησε ματαίως και εφοβείτο να θεωρηθεί ψεύστης:
Τούτο δεν ήτο διότι η πόλη διέφυγε την καταστροφήν — διότι τούτο θα ήτο γνώρισμα πονηρού και φθονερού ανδρός, και ουδαμώς αρμόζον εις άγιον — αλλά διότι εφαίνετο ψεύστης και φλύαρος, ο ταράξας αυτούς ματαίως. Και ο Θεός μεταχειρίζεται αυτόν όχι μόνον με έλεγχο αλλά ως σοφός ιατρός ψυχών, προσαρμόζοντας την θεραπείαν εις έκαστον:
Διότι είναι ιατρός πνευμάτων, και καταπραΰνει την αγριότητα των παθών ημών, άλλοτε με κόπους, και άλλοτε αντιστρόφως με τα αγαθά τα προερχόμενα εκ της πραότητος Αυτού.Το κολοκύθι, το σκουλήκι και ο καυτός άνεμος γίνονται το πράο επιχείρημα του Θεού: αν ο προφήτης ελυπήθη τόσον διά ένα φυτόν, πώς ο Θεός δεν θα φεισθεί μεγάλης πόλεως; Ο Κύριλλος εκρήγνυται σε θαυμασμό για το αποκαλυφθέν έλεος:
Ω, η ασύγκριτη και υπέρλογος πραότης! Ποιος λόγος θα ήρκει διά να υμνήσωμεν αυτήν;Και συγκεντρώνει όλο το βιβλίο εις το σωτηριώδες έργον του Χριστού, ο οποίος εφείσθη όχι μόνον μιας πόλεως αλλά εξαγόρασε όλους:
Ούτω πράγματι ο Χριστός έσωσε πάντας, δούς Εαυτόν λύτρον υπέρ των μικρών και των μεγάλων, των σοφών και των ασόφων, των πλουσίων και των πενήτων, του Ιουδαίου και του Έλληνος.Το έλεος που εφείσθη της Νινευή είναι το έλεος του σταυρού.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας σε διδάξει η Νινευή πώς να μετανοήσεις. Οι άνδρες της Νινευή δεν έκλαψαν γυμνό δάκρυ· εστράφησαν, έκαστος, από την πονηράν οδόν αυτού και από την αδικίαν την εν χερσίν αυτού — και ο Κύριλλος ονομάζει αυτό μόνον τον αληθή και άμεμπτον τρόπο μετανοίας: την νηστείαν ενωμένην με διόρθωσιν ζωής. Εξέτασε τας ιδίας σου μετανοίας: θρηνείς και έπειτα επιστρέφεις εις τας αυτάς αμαρτίας, ή απομακρύνεις και την κακίαν; Πάρε θάρρος επίσης από την ταχύτητα του ελέους του Θεού. Είναι ταχύς εις έλεος και σώζει τους μετανοούντας· τη στιγμή που η Νινευή εστράφη προς το αγαθόν, Αυτός εστράφη εις πραότητα. Ο Θεός τον οποίον προσέβαλες δεν περιμένει να σε καταστρέψει αλλά ποθεί να σε φεισθεί — και ο Κύριλλος το κραυγάζει: «Ω, η ασύγκριτη και υπέρλογος πραότης!» Δέξου την διόρθωσίν Του ως από ιατρόν πνευμάτων, ο οποίος καταπραΰνει τα πάθη άλλοτε με κόπους και άλλοτε με τα αγαθά της πραότητος Αυτού· μη, όπως ο Ιωνάς, αγανακτείς διά το έλεός Του όταν πίπτει επί εκείνων που θεωρούσες πέραν αυτού. Διότι ο Χριστός έσωσε πάντας, δούς Εαυτόν λύτρον υπέρ των μικρών και των μεγάλων, των σοφών και των ασόφων, του Ιουδαίου και του Έλληνος — και συ είσαι μεταξύ αυτών. Χαίρε λοιπόν όταν οι μακράν προσεγγίζονται· και γίνε συ ο ίδιος Νινευή, στρεφόμενος ολοκληρωτικώς προς τον Θεόν ο οποίος μετανοεί περί του κακού και φείδεται.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ ο οποίος απέστειλας τον λόγον Σου δεύτερον εις την μεγάλην πόλιν Νινευή, και εκίνησας ολόκληρον λαόν βυθισμένον εις την ειδωλολατρίαν να πιστεύσει εις το κήρυγμα ενός προφήτου: δώρησαι εις εμέ την πίστιν των Νινευιτών, οίτινες εστράφησαν έκαστος από της πονηράς οδού αυτού και από της αδικίας της εν χερσίν αυτού· διότι αυτό μόνον είναι ο αληθής και άμεμπτος τρόπος μετανοίας. Συ ο ταχύς εις έλεος και σώζων τους μετανοούντας, άλλαξον την βουλήν μου εις το αγαθόν, ίνα αλλάξεις την ιδικήν Σου εις πραότητα προς εμέ. Ω ασύγκριτε και υπέρλογε πραότη — ποιος λόγος αρκεί διά να υμνήσω την δόξαν Σου; Γίνου ιατρός του πνεύματός μου, καταπραΰνων την αγριότητα των παθών μου, άλλοτε με κόπους και άλλοτε με τα αγαθά τα προερχόμενα εκ της πραότητος Σου· και μηδέποτε, όπως ο λυπούμενος προφήτης, αγανακτήσω διά το έλεός Σου προς άλλους. Διότι Συ, ω Χριστέ, έσωσας πάντας, δούς Εαυτόν λύτρον υπέρ των μικρών και των μεγάλων, των σοφών και των ασόφων, των πλουσίων και των πενήτων, του Ιουδαίου και του Έλληνος· αρίθμησόν με μεταξύ των εξαγορασμένων, και κάμε την καρδίαν μου να χαίρει όταν οι μακράν προσεγγίζονται. Εις Σε, ω Χριστέ ο Θεός ημών, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →