← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 47-48 — με τον Μακλάρεν

Ιερεμίας 47-48Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα από το κλασικό έργο Expositions of Holy Scripture του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στα κεφάλαια 47 και 48 του Ιερεμία, ο Μακλάρεν παρακολουθεί τις ευρείες προφητείες του προφήτη κατά των γύρω εθνών ενώ στέκεται για να αποκαλύψει την καρδιά της θείας συμπόνιας και την αναγκαιότητα της δίκαιης κρίσης. Η ερμηνεία του μας προσκαλεί να δούμε τόσο το αστραφτερό ξίφος του Κυρίου όσο και την τελική παροχή ελέους. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσουν αυτά τα αρχαία λόγια φρέσκο δέος για την αγιότητα του Θεού και ας εμβαθύνουν την εμπιστοσύνη μας σε Εκείνον που φέρει το πλήγμα για εμάς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τα κεφάλαια 47 και 48 του Ιερεμία. Ακούστε τον σταθερό ρυθμό της κρίσης κατά της Φιλιστίας, του Μωάβ και των γύρω λαών, όμως παρατηρήστε επίσης την ξαφνική νότα λαχτάρας που διαπερνά τον κρότο. Αφήστε το κείμενο να αφυπνίσει τόσο σεβασμό για τη δικαιοσύνη του Θεού όσο και θαυμασμό για την υπομονετική καρδιά Του προς έναν επαναστατημένο κόσμο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν σταματά εν μέσω των καταγγελιών για να τονίσει την τρυφερή κραυγή οίκτου του προφήτη. Εν μέσω των αυστηρών καταγγελιών του συγκρατείται για να εκφράσει αυτή την παραπονεμένη κραυγή οίκτου και λαχτάρας. Μια τρυφερή ακτίδα συμπόνιας διαπερνά την καρδιά του κεραυνοφόρου νέφους. Είναι πολύ όμορφο να σημειώσουμε ότι το σημείο στο οποίο η ακατάσχετη ανάβλυση γλυκών υδάτων διακόπτει το ρεύμα της προφητείας του είναι η πρόρρηση κατά του πικρότερου, επειδή πλησιέστερου, εχθρού του Ισραήλ, 'αυτών των απεριτμήτων Φιλισταίων'. Βλέπει τη θάλασσα της οργής να πνίγει τη μεγάλη φιλισταϊκή πεδιάδα, τις πλούσιες σοδειές της να ποδοπατούνται από 'το ποδοβόλημα των οπλών των ισχυρών του', και αυτή η ερήμωση αποσπά από την καρδιά του τα λόγια του κειμένου μας. Τα θεωρώ ότι λέγονται από τον προφήτη. Αυτό βέβαια είναι αμφίβολο. Μπορεί να προορίζονται να δώσουν με ζωντανή δραματική μορφή την επίδραση των κρίσεων στους πάσχοντες. Αναγνωρίζουν αυτές ως 'το ξίφος του Κυρίου'. Η μόνη τους σκέψη είναι μια ανυπόμονη λαχτάρα να παύσουν οι κρίσεις, χωρίς ομολογία αμαρτίας, χωρίς ταπείνωση του εαυτού τους, αλλά μόνο 'αφαίρεσε το χέρι Σου από εμάς'. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον επαρκέστατο λόγο ότι οι κρίσεις πρέπει να προέρχονται από το θέλημα του Κυρίου. Οι κρίσεις πρέπει να συνεχιστούν. Στο κείμενο ο επαρκέστατος λόγος που δίνεται είναι ότι ο Θεός το θέλησε έτσι. Αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη όλα όσα εμπεριέχονται σε αυτό το όνομα 'Κύριος' προτού κατανοήσουμε το μήνυμα, που έφερε υπομονή στην καρδιά του προφήτη. Αν ένας Ιουδαίος προφήτης πίστευε οτιδήποτε, πίστευε ότι το θέλημα του Κυρίου ήταν απολύτως αγαθό. Ο λόγος του Ιερεμία για το αστραφτερό ξίφος δεν είναι απλή καταστολή ανθρώπινων ενστίκτων, με την επίκληση ενός κυρίαρχου θελήματος, και εκεί τέλος. Πρέπει να λάβουμε υπόψη ολόκληρο τον χαρακτήρα Εκείνου που το θέλησε, και τότε μπορούμε να διακρίνουμε ότι είναι αναπόφευκτο ο Θεός να τιμωρεί το κακό. Ο Μακλάρεν αποκαλύπτει πώς η αγάπη και η δικαιοσύνη του Θεού μαζί καθιστούν αναγκαία τη χρήση του ξίφους. Η αγάπη του Θεού δεν μπορεί παρά να σύρει και να χρησιμοποιήσει το ξίφος. Αυτό ξεθηκαρώνεται προς όφελος όλων όσων είναι 'όμορφα και καλής φήμης'. Αν ο Θεός είναι Θεός καθόλου, και όχι ένας παντοδύναμος διάβολος, πρέπει να μισεί την αμαρτία. Η αγάπη και η δικαιοσύνη, που στην βαθύτερη ανάλυση είναι ένα, πρέπει αναγκαστικά να καταλήγουν στην τιμωρία. Θα υπήρχε μια κατάρα πάνω στο σύμπαν αν δεν συνέβαινε αυτό.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν δείχνει προς την παθιασμένη έκκληση που βρίσκει την απάντησή της στο έργο του Χριστού. Η παθιασμένη έκκληση στο κείμενο, που αλλιώς είναι μάταιη, έχει σε μεγάλο μέτρο την ικανοποίησή της στο έργο του Χριστού. Τέλος, ο Μακλάρεν δείχνει πώς ο Θεός παρέχει έναν τρόπο μέσω της ανάληψης από τον Σωτήρα των συνεπειών της αμαρτίας. Ο Θεός δεν ευαρεστείται στην τιμωρία. Έχει προβλέψει έναν τρόπο. Ο Χριστός φέρει τη συνέπεια της αμαρτίας του ανθρώπου, το αίσθημα της αποξένωσης, τους πόνους και τις θλίψεις, τον θάνατο. Δεν τα φέρει για τον εαυτό Του. Η ανάληψή τους επιτυγχάνει τους σκοπούς που επιδιώκει η τιμωρία, εκφράζοντας το θεϊκό μίσος για την αμαρτία και υποτάσσοντας την καρδιά. Εμπιστευόμενοι σε Αυτόν, το ξίφος δεν πέφτει πάνω μας. Σε κάποιο μέτρο πράγματι πέφτει ακόμη. Αλλά δεν είναι πλέον ξίφος για να πλήξει, αλλά νυστέρι για να προκαλέσει θεραπευτική πληγή. Και η χειρότερη τιμωρία δεν πέφτει πάνω μας. Το ξίφος του Θεού θηκαρώθηκε στο στήθος του Χριστού. Έτσι εμπιστευθείτε σε Αυτόν, τότε θα έχετε 'θάρρος την ημέρα της κρίσης'.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε την ένταση ανάμεσα στη λαχτάρα να παύσει η κρίση και την βαθύτερη αναγνώριση ότι η δικαιοσύνη του Θεού πρέπει να ενεργήσει; Πώς η αλήθεια ότι ο σταυρός του Χριστού θηκαρώνει το ξίφος για τους πιστούς μεταμορφώνει την απόκρισή σας στις παρούσες δυσκολίες; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να προσευχηθείτε σήμερα τόσο για την πρόοδο της δικαιοσύνης του Θεού όσο και για τη διάδοση του ελέους Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς πάντων τῶν ἐθνῶν, ἑστῶτες ἐν δέει τῶν δικαίων σου κριμάτων τῶν λαληθέντων διὰ Ἱερεμίου, τρέμομεν ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ τῇ πίπτουσῃ ἐπὶ τοὺς ὑπερηφάνους, ἀναπαυόμενοι δὲ ἐν τῷ ἐλέει τῷ βαστάσαντι αὐτὰ δι' ἡμᾶς ἐν Χριστῷ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ ἀπιστίας ὅταν μὴ δυνάμεθα ἀνιχνεῦσαι τὴν χεῖρά σου, καὶ ἀγκύρωσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν οὕτως στερεῶς ἐν τῷ τετελεσμένῳ ἔργῳ τοῦ σταυροῦ, ὥστε νὰ περιπατῶμεν σήμερον ἐν ἁγίᾳ παρρησίᾳ καὶ ἐμπιστοσύνῃ. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →