← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 15 — με τον Συμεών

Ρωμαίους 15Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Κάρολου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την Εκκλησία της Αγγλίας. Σε τρεις διαδοχικές ομιλίες για τους Ρωμαίους 15, ο Συμεών ανιχνεύει την αποστολική κλήση στην αυταπαρνητική αγάπη, την υποχρέωση να επιδιώκουμε την οικοδομή του άλλου, και το εύρος της βασιλείας του Χριστού. Η μέθοδός του παραμένει πάντα η ίδια: υπομονετική ανάπτυξη του κειμένου, σταθερή εφαρμογή στην καρδιά, και μια τελική ανύψωση της ψυχής προς τον Θεό της υπομονής και της παρηγοριάς. Εισερχόμαστε στη σχολή του ομιλητή του όχι για να θαυμάσουμε τον ιεροκήρυκα αλλά για να διαμορφωθούμε από τον λόγο που υπηρετεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακουστεί το ιερό κείμενο εν σιωπή. Οι Ρωμαίους 15 θέτουν ενώπιόν μας τους ισχυρούς να βαστάζουν τις ασθένειες των αδυνάτων, τον νου του Χριστού που δεν ευαρέστησε τον εαυτό του, και την υπόσχεση ότι Ιουδαίοι και Εθνικοί ομοίως θα δοξάσουν τον Θεό με ένα νου και ένα στόμα. Αναγνώστε το κεφάλαιο ολόκληρο, επιτρέποντας στις μετρημένες προτροπές του και στην αλυσίδα των μαρτύρων της Παλαιάς Διαθήκης να εγκατασταθούν στην καρδιά πριν προσέξουμε την έκθεση του Συμεών.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει την πρώτη ομιλία τοποθετώντας ενώπιον της συνάξεως την αποστολική πρόσκληση στην αυταπαρνητική αγάπη. Στίχοι 1-3. ΟΜΙΛΙΑ: 1919 Η ΑΥΤΑΠΑΡΝΗΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ Ρωμαίους 15:1-3 . Εμείς λοιπόν που είμαστε ισχυροί οφείλουμε να βαστάζουμε τις ασθένειες των αδυνάτων, και να μην ευαρεστούμε τον εαυτό μας. Ας ευαρεστεί ο καθένας μας τον πλησίον του για το καλό του προς οικοδομήν. Διότι και ο Χριστός δεν ευαρέστησε τον εαυτό του· αλλά, καθώς είναι γεγραμμένο, Οι ονειδισμοί εκείνων που σε ονείδισαν έπεσαν επάνω μου . Ενώ πολλοί σχεδόν ποτέ δεν εμμένουν στην εξιλέωση του Χριστού, και σε εκείνη τη δικαιοσύνη που αυτός επέτυχε για τη λύτρωση ενός κατεστραμμένου κόσμου, άλλοι επιμένουν σε αυτά, σχεδόν μέχρι τον πλήρη αποκλεισμό όλων των άλλων θεμάτων. Αλλά ο Απόστολος Παύλος, ο οποίος σίγουρα δεν ήταν κατώτερος κανενός στην εκτίμησή του για εκείνο το θεμελιώδες δόγμα του Ευαγγελίου, — τη σωτηρία δια πίστεως στον Κύριο Ιησού, εντούτοις ευχαριστιόταν να παρουσιάζει τον Θεϊκό του Δάσκαλο ως πρότυπο και παράδειγμα καθολικής αγιότητας. Ιδιαιτέρως όσον αφορά την αγάπη, μας προτρέπει συνεχώς 'να αγαπάμε ο ένας τον άλλον, καθώς ο Χριστός μας αγάπησε'. Έπειτα αναπτύσσει τη διδασκαλία που θεμελιώνεται στο παράδειγμα του Χριστού. Συμβουλευθείτε όλες τις ιερές γραφές, τους τύπους και τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης, ή τις ομοιόμορφες διακηρύξεις της Καινής Διαθήκης, και η σωτηρία του ανθρώπου θα βρεθεί ότι υπήρξε ο μοναδικός σκοπός όλων όσων αυτός είτε έπραξε είτε υπέφερε: 'Αυτός που δεν γνώρισε αμαρτία έγινε αμαρτία για εμάς, ώστε εμείς να γίνουμε η δικαιοσύνη του Θεού εν αυτώ' — — —] Ας προχωρήσουμε τώρα να εξετάσουμε, ΙΙ. Τη διδασκαλία που θεμελιώνεται επάνω σε αυτό — Αυτή είναι διπλή: 1. Ότι και εμείς δεν πρέπει να ευαρεστούμε τον εαυτό μας — [Υπάρχει μια ροπή στους ανθρώπους να ακολουθούν τις δικές τους κλίσεις, χωρίς να εξετάζουν ποιο μπορεί να είναι το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς τους στις διαθέσεις των άλλων. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είμαστε ένοχοι αυτού: είναι άμεσα αντίθετο προς την αγάπη, ο αμετάβλητος χαρακτήρας της οποίας είναι ότι 'δεν ζητεί τα δικά της'. Στρεφόμενος στην επόμενη ομιλία, ο Συμεών παρουσιάζει τα υψηλά επιτεύγματα στα οποία καλούνται οι πιστοί. Στίχοι 5-6. ΟΜΙΛΙΑ: 1920 ΠΡΟΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ Ρωμαίους 15:5-6 . Τώρα ο Θεός της υπομονής και της παρηγοριάς ας σας δώσει να είστε ομόψυχοι ο ένας προς τον άλλον σύμφωνα με τον Χριστό Ιησού: ώστε με ένα νου και ένα στόμα να δοξάζετε τον Θεό, ακόμη και τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού . [Σημείωση: Ένα σχεδιάγραμμα δόθηκε αυτοσχεδίως σε έναν νέο φίλο.] ΓΙΑ να δοξάσουμε τον Θεό, πρέπει να αρνηθούμε τον εαυτό μας για το όφελος των άλλων. Στις αποστολικές Εκκλησίες υπήρχαν πολλά κακά που έπρεπε να διορθωθούν. Αυτά προέκυψαν, εν μέρει από την τεράστια ποικιλία καταστάσεων από τις οποίες οι προσήλυτοι ενώθηκαν μεταξύ τους σε μία Εκκλησία· αλλά προέκυψαν επίσης, περισσότερο ιδιαιτέρως, από τις διαφθορές της ανθρώπινης καρδιάς. Ο εγωισμός δεν είναι ιδιότυπος σε καμία εποχή ή τόπο, αλλά εκτείνεται σε ολόκληρο το γένος των ανθρώπων· και η διόρθωση αυτού είναι ένας από τους μεγάλους σκοπούς του Ευαγγελίου του Χριστού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών ολοκληρώνει την πρώτη ομιλία αναστοχαζόμενος την έκταση της αληθινής θρησκείας. [Η θρησκεία δεν συνίσταται σε έννοιες, ούτε καν σε εξωτερικές πράξεις· αλλά στις συνήθειες και τις διαθέσεις του νου: συνίσταται σε μια υποταγή του εαυτού σε όλες τις εκφάνσεις του, και σε μια συμμόρφωση της καρδιάς προς τον νου που ήταν στον Χριστό Ιησού. Και Ω! τι κόσμος θα ήταν αυτός, αν η αληθινή θρησκεία επικρατούσε καθολικά! Κάποιοι έχουν σκεφθεί ότι η ευσέβεια έτσι ασκούμενη θα προκαλούσε θαυμασμό σε όλους όσους την έβλεπαν: αλλά δυστυχώς γνωρίζουμε το αντίθετο: διότι ο μακάριος Κύριός μας την εξέθεσε στην ύψιστη δυνατή τελειότητά της· και μισήθηκε περισσότερο εξαιτίας της λαμπρότητας του παραδείγματός του. Αλλά ακόμη υπάρχει κάτι σε αυτή τη συμπεριφορά που φέρει τη δική του μαρτυρία μαζί της· και δεν μπορούμε παρά να αισθανθούμε, ότι όσο περισσότερο επικρατεί, τόσο περισσότερη ευτυχία πρέπει να διαχέεται γύρω μας. Στη δεύτερη ομιλία κατευθύνει τον ακροατή στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού ως τη μοναδική πηγή τέτοιας ενότητας. Ατενίστε λοιπόν σε αυτόν ως Θεό και Πατέρα της διαθήκης σας· ικετεύστε τον με τη δόξα που θα προέλθει στον εαυτό του από την άσκηση αυτών των χαρισμάτων· και, στηριζόμενοι στη δύναμή του, προχωρήστε στην εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος: 'Μην ζητάτε τα δικά σας πράγματα'· 'προτιμάτε τους άλλους σε τιμή προ εαυτών'· 'μην ζητάτε ούτε το δικό σας όφελος', ως αποκομμένο από εκείνο των άλλων, αλλά 'ζητάτε το όφελος των πολλών, ώστε να σωθούν'· και γνωρίζετε ότι όσο περισσότερο αρνείστε τον εαυτό σας για το όφελος των άλλων, τόσο περισσότερο θα ομοιάζετε στον Χριστό, και θα δοξάζετε τον Θεό σας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα συντροφιά μου καλούμαι να βαστάξω μια ασθένεια αντί να διεκδικήσω μια ελευθερία; Πώς ο νους του Χριστού, που δεν ευαρέστησε τον εαυτό του, μπορεί να μεταμορφώσει μια συνομιλία που περιμένω να έχω σήμερα; Σε ποια συγκεκριμένη πράξη ανεκτικότητας θα μπορούσα να δώσω ορατή δόξα στον Θεό της υπομονής και της παρηγοριάς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ της υπομονής και της παρηγοριάς, που έθεσες ενώπιον της Εκκλησίας σου το πρότυπο του μονογενούς Υιού σου, χάρισε μας χάρη ώστε να βαστάζουμε ο ένας τα βάρη του άλλου, ώστε να γίνουμε ομόψυχοι σύμφωνα με τον Χριστό Ιησού. Διαμόρφωσε σε εμάς εκείνη την αυταπαρνητική αγάπη που δεν ζητεί τα δικά της αλλά την οικοδομή του πλησίον μας. Ένωσε τον λαό σου, ώστε με ένα νου και ένα στόμα να σε δοξάζουμε, τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Και επειδή μόνος εσύ μπορείς να ενεργείς σε εμάς και το θέλειν και το ενεργείν κατά την καλή σου ευαρέσκεια, πλήρωσέ μας με το Πνεύμα με το οποίο μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα, από δόξα σε δόξα. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →