← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 1 — με τον Γουέσλι

Ματθαίος 1Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Κάθε μέρα επιστρέφουμε στην Αγία Γραφή με τη βοήθεια των Επεξηγηματικών Σημειώσεων του Ιωάννη Γουέσλι, τα σύντομα σχόλια στίχο προς στίχο που έγραψε ο ιδρυτής της Μεθοδιστικής Εκκλησίας για να καθοδηγήσει τους απλούς αναγνώστες. Αυτές οι σύντομες, εύστοχες παρατηρήσεις ανοίγουν το κείμενο χωρίς να το κατακλύζουν, αφήνοντας την απλή έννοια του αποσπάσματος να μιλήσει ενώ σιωπηλά αντλεί τη δογματική και λατρευτική του δύναμη. Σήμερα ακούμε τον Γουέσλι στο κεφάλαιο 1 του Ματθαίου, όπου η αρχική γενεαλογία και η αναγγελία της γέννησης του Ιησού λαμβάνουν τη χαρακτηριστική του σαφήνεια και οικονομία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε το κεφάλαιο 1 του Ματθαίου αργά, ίσως δυνατά. Προσέξτε τον μακρύ κατάλογο ονομάτων που ανοίγει το Ευαγγέλιο και το ήσυχο δράμα γύρω από τον Ιωσήφ και τη Μαρία. Αφήστε τις δύο κύριες κινήσεις του κεφαλαίου — τη γενεαλογία και το αγγελικό μήνυμα — να καταγραφούν πριν στραφείτε στις σημειώσεις του Γουέσλι για περαιτέρω φως.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γουέσλι ξεκινά αντιμετωπίζοντας τον τίτλο και την έκταση της γενεαλογίας. Στίχος 1. Το βιβλίο της γενεάς του Ιησού Χριστού, του υιού του Δαβίδ, του υιού του Αβραάμ. Το βιβλίο της γενεάς του Ιησού Χριστού — Δηλαδή, αυστηρά μιλώντας, η αφήγηση της γέννησης και της γενεαλογίας του. Αυτός ο τίτλος επομένως αναφέρεται κατάλληλα στους στίχους που ακολουθούν αμέσως: αλλά όπως μερικές φορές σημαίνει την ιστορία ενός προσώπου, με αυτή την έννοια μπορεί να ανήκει σε ολόκληρο το βιβλίο. Αν υπήρχαν οποιεσδήποτε δυσκολίες σε αυτή τη γενεαλογία, ή σε εκείνη που δίνεται από τον Άγιο Λουκά, οι οποίες δεν μπορούσαν εύκολα να αφαιρεθούν, θα επηρέαζαν μάλλον τους ιουδαϊκούς πίνακες, παρά την αξιοπιστία των ευαγγελιστών: γιατί ενεργούν μόνο ως ιστορικοί καταγράφοντας αυτές τις γενεαλογίες, όπως στέκονταν σε εκείνα τα δημόσια και εγκεκριμένα αρχεία. Επομένως έπρεπε να τις πάρουν όπως τις βρήκαν. Ούτε ήταν απαραίτητο να διορθώσουν τα λάθη, αν υπήρχαν. Γιατί αυτές οι αφηγήσεις απαντούν επαρκώς στον σκοπό για τον οποίο απαγγέλλονται. Αποδεικνύουν αναμφισβήτητα το κύριο σημείο που εξετάζεται, ότι ο Ιησούς ήταν από την οικογένεια από την οποία επρόκειτο να έρθει ο υποσχεμένος σπόρος. Και είχαν περισσότερο βάρος με τους Ιουδαίους για αυτόν τον σκοπό, παρά αν είχαν γίνει αλλαγές από την ίδια την έμπνευση. Γιατί τέτοιες αλλαγές θα προκαλούσαν ατελείωτες διαμάχες μεταξύ αυτών και των μαθητών του Κυρίου μας. Ο υιός του Δαβίδ, ο υιός του Αβραάμ — Ονομάζεται έτσι, επειδή σε αυτούς υποσχέθηκε πιο ιδιαίτερα· και γι' αυτούς προλέχθηκε συχνά ότι ο Μεσσίας θα προερχόταν. Λουκάς 3:31. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Ο Γουέσλι εξηγεί στη συνέχεια τη σημασία που αποδίδεται στον Ιωσήφ και τον τίτλο Χριστός. Στίχος 16. Και ο Ιακώβ γέννησε τον Ιωσήφ τον άνδρα της Μαρίας, από την οποία γεννήθηκε ο Ιησούς, ο οποίος ονομάζεται Χριστός. Ο άνδρας της Μαρίας — Ο Ιησούς γενικά πιστευόταν ότι ήταν γιος του Ιωσήφ. Ήταν απαραίτητο για όλους όσοι το πίστευαν αυτό, να γνωρίζουν ότι ο Ιωσήφ καταγόταν από τον Δαβίδ. Διαφορετικά δεν θα επέτρεπαν στον Ιησού να είναι ο Χριστός. Ιησούς, ο οποίος ονομάζεται Χριστός — Το όνομα Ιησούς αναφέρεται κυρίως στην υπόσχεση ευλογίας που δόθηκε στον Αβραάμ: το όνομα Χριστός, στην υπόσχεση της βασιλείας του Μεσσία, που δόθηκε στον Δαβίδ. Μπορεί να παρατηρηθεί περαιτέρω, ότι η λέξη Χριστός στα ελληνικά, και Μεσσίας στα εβραϊκά, σημαίνουν χρισμένος, και υπονοούν τους προφητικούς, ιερατικούς και βασιλικούς χαρακτήρες, που επρόκειτο να συναντηθούν στον Μεσσία. Μεταξύ των Ιουδαίων, η χρίση ήταν η τελετή με την οποία προφήτες, ιερείς και βασιλείς εισάγονταν σε αυτά τα αξιώματα. Και αν κοιτάξουμε μέσα μας, θα βρούμε ανάγκη για Χριστό σε όλες αυτές τις απόψεις. Είμαστε από τη φύση μας σε απόσταση από τον Θεό, αποξενωμένοι από αυτόν, και ανίκανοι για ελεύθερη πρόσβαση σε αυτόν. Ως εκ τούτου χρειαζόμαστε έναν μεσίτη, έναν μεσολαβητή, με μια λέξη, έναν Χριστό, στο ιερατικό του έργο. Αυτό αφορά την κατάστασή μας σε σχέση με τον Θεό. Και σε σχέση με τον εαυτό μας, βρίσκουμε απόλυτο σκοτάδι, τύφλωση, άγνοια του Θεού και των πραγμάτων του Θεού. Τώρα εδώ χρειαζόμαστε τον Χριστό στο προφητικό του έργο, για να φωτίσει το νου μας, και να μας διδάξει όλο το θέλημα του Θεού. Βρίσκουμε επίσης μέσα μας μια παράξενη αταξία επιθυμιών και παθών. Για αυτά χρειαζόμαστε τον Χριστό στον βασιλικό του χαρακτήρα, για να βασιλεύει στις καρδιές μας, και να υποτάξει τα πάντα στον εαυτό του. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας' Σχετικά με το όνομα Ιησούς, ο Γουέσλι σημειώνει τη σημασία και την έκτασή του. Στίχος 21. Και θα γεννήσει υιό, και θα ονομάσεις το όνομά του ΙΗΣΟΥΣ: γιατί αυτός θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους. Ιησούς — Δηλαδή, Σωτήρας. Είναι το ίδιο όνομα με τον Ιησού του Ναυή (ο οποίος ήταν τύπος του) που σημαίνει κυρίως, Ο Κύριος, Σωτηρία. Ο λαός του — Ισραήλ. Και όλος ο Ισραήλ του Θεού. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γουέσλι στη συνέχεια στοχάζεται το ολοκληρωμένο πρότυπο των γενεών. Στίχος 17. Έτσι όλες οι γενεές από τον Αβραάμ έως τον Δαβίδ είναι δεκατέσσερις γενεές· και από τον Δαβίδ έως τη μεταφορά στη Βαβυλώνα είναι δεκατέσσερις γενεές· και από τη μεταφορά στη Βαβυλώνα έως τον Χριστό είναι δεκατέσσερις γενεές. Έτσι όλες οι γενεές — Παρατηρήστε, για να ολοκληρωθούν οι τρεις δεκατέσσερις, ο Δαβίδ τελειώνει τις πρώτες δεκατέσσερις, και αρχίζει τις δεύτερες (που φτάνουν μέχρι την αιχμαλωσία) και ο Ιησούς τελειώνει τις τρίτες δεκατέσσερις. Όταν ερευνούμε μια τέτοια σειρά γενεών, είναι μια φυσική και προφανής σκέψη, πόσο σαν τα φύλλα ενός δέντρου το ένα περνά και το άλλο έρχεται! Ωστόσο η γη παραμένει ακόμα. Και μαζί της η αγαθότητα του Κυρίου που διατρέχει από γενεά σε γενεά, η κοινή ελπίδα γονέων και παιδιών. Από εκείνους που έζησαν παλαιότερα στη γη, και ίσως έκαναν το πιο εμφανές σχήμα, πόσοι υπάρχουν των οποίων τα ονόματα χάθηκαν μαζί τους; Πόσοι, από τους οποίους μόνο τα ονόματα παραμένουν; Έτσι και εμείς περνάμε! Και έτσι σύντομα θα ξεχαστούμε! Ευτυχείς είμαστε, αν, ενώ ξεχνιόμαστε από τους ανθρώπους, θυμόμαστε από τον Θεό! Αν τα ονόματά μας, χαμένα στη γη, βρεθούν τελικά γραμμένα στο βιβλίο της ζωής! Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Απαντήστε

Απόκριση

1. Ποιο όνομα ή κρίκος στη γενεαλογία σας εκπλήσσει περισσότερο, και γιατί μπορεί να έχει σημασία η παρουσία του; 2. Πώς διαμορφώνει η διπλή υπόσχεση που συνδέεται με το όνομα Ιησούς την αίσθησή σας για το τι περιλαμβάνει η σωτηρία; 3. Πού χρειάζεστε περισσότερο την πραγματικότητα που ο Γουέσλι αποκαλεί «ο Θεός μαζί μας» σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Θεέ, καθώς έχουμε ιχνηλατήσει τη γραμμή από τον Αβραάμ στον Δαβίδ και πέρα στη γέννηση του Ιησού, σε ευχαριστούμε για τη σταθερή πιστότητα που διατρέχει κάθε γενεά. Σε ευχαριστούμε για το όνομα που διακηρύττει ότι σώζεις τον λαό σου από τις αμαρτίες τους και για τον τίτλο που αναγγέλλει ότι είσαι μαζί μας. Μόρφωσε μέσα μας την ίδια ήσυχη εμπιστοσύνη που έδειξε ο Ιωσήφ, και ας κατοικήσει η πραγματικότητα του Εμμανουήλ στις καρδιές μας από το Πνεύμα σου. Κράτα τα ονόματά μας γραμμένα στο βιβλίο της ζωής, και κάνε μας να θυμόμαστε εκείνους που θα έρθουν μετά από μας. Διά του Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Τζον Γουέσλι · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →