Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 49-50 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα προς τις Horae Homileticae του Κάρολου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της ερμηνευτικής θεολογίας που διαμορφώθηκε για την οικοδομή της Εκκλησίας της Αγγλίας. Σε όλο το μήκος των χρησμών που εκφωνήθηκαν κατά των εθνών στον Ιερεμία 49–50, ο Συμεών ιχνηλατεί τα δίδυμα θέματα της μετάνοιας και του συγχωρητικού ελέους, καθοδηγώντας τον αναγνώστη από την προφητική προειδοποίηση στην ευαγγελική ελπίδα. Η μέθοδός του παραμένει πάντα η ίδια: υπομονετική ανάπτυξη του ιερού κειμένου, ακολουθούμενη από απλή και στοργική εφαρμογή στη συνείδηση. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον προφήτη και καθοδήγησε τον ιεροκήρυκα να μας χαρίσει προσεκτικές καρδιές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα λόγια του Ιερεμία όπως στέκουν στα κεφάλαια 49 και 50. Ας διαβάσουμε τα κεφάλαια αργά και χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στην μετρημένη εναλλαγή κρίσης και υπόσχεσης να εντυπωθεί στον νου. Ας σημειώσουμε ιδιαίτερα τις δηλώσεις του Κυρίου σχετικά με το υπόλοιπο που θα τον ζητήσει και τις αμαρτίες που θα αναζητηθούν αλλά δεν θα βρεθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει τοποθετώντας τα προφητικά λόγια στον ορθό ορίζοντά τους.
Στίχοι 4-5. ΟΜΙΛΙΑ: 1086 Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝΗ Ιερεμίας 50:4-5 . Εν εκείναις ταις ημέραις, και εν τω καιρώ εκείνω, λέγει Κύριος, οι υιοί Ισραήλ θα έλθωσι, αυτοί και οι υιοί Ιούδα ομού, πορευόμενοι και κλαίοντες: θα πορευθώσι, και θα ζητήσωσι Κύριον τον Θεόν αυτών. Θα ερωτήσωσι την οδόν προς Σιών με τα πρόσωπα αυτών προς τα εκεί, λέγοντες, Ελθέτε, και ας ενωθώμεν μετά του Κυρίου εν αιωνία διαθήκη ήτις δεν θέλει λησμονηθή . ΤΑ λόγια ταύτα αναφέρονται εις τον Ιουδαϊκόν λαόν, και εις περίοδον ακόμη μέλλουσαν. Η ένωσις του Ισραήλ μετά του Ιούδα δεν έλαβε χώραν εις ουδεμίαν μεγάλην έκτασιν κατά την επιστροφήν των Ιουδαίων από της Βαβυλώνος· ουδέ η επιστροφή αυτών εσημειώθη υπό τοιαύτης ευσεβείας ως περιγράφεται ενταύθα.Ακολούθως αναπτύσσει το καθήκον που ανήκει εις πάντα τέκνον ανθρώπου.
Αλλά, κατά τον χρόνον τον διατεταγμένον υπό του Θεού διά την αποκατάστασιν αυτών εκ της παρούσης διασποράς, πάσα η Γραφή μαρτυρεί, ότι πνεύμα ευσεβείας πολύ εξαιρετικόν θέλει εκχυθή επ' αυτούς· και ότι, εν τη μνήμη πάντων των παρελθουσών αμαρτιών αυτών, θέλουσι πληρωθή υπό βαθυτάτης συντριβής ενώπιον του Θεού [Σημείωσις: Ιερεμίας 31:9 .]. Αλλά και μεταξύ των Εθνών, η αυτή αγία θέρμη θέλει εκφρασθή εν τη επιστροφή προς τον Κύριον [Σημείωσις: Ησαΐας 2:3 .]: και διά τούτο δεν θέλομεν περιορίσει την προσοχήν ημών ούτε εις τον ένα ούτε εις τον άλλον· αλλά μάλλον θέλομεν θεωρήσει τα λόγια τα προκείμενα ως εκφράζοντα γνησίαν μετάνοιαν οπουδήποτε υπάρχει· και ως συνεπώς δηλούντα, Ι. Το καθήκον ημών— Περί των Ιουδαίων, λέγεται, 'Θα πορευθώσι και θα ζητήσωσι Κύριον τον Θεόν αυτών.' Τούτο δε είναι καθήκον, 1. Παγκοσμίου υποχρεώσεως— [Δεν υπάρχει άνθρωπος εν τω σύμπαντι προς τον οποίον δεν ανήκει.Ο Συμεών τότε εκθέτει τον τρόπον κατά τον οποίον το καθήκον τούτο πρέπει να εκτελεσθή.
Δεν υπάρχει άνθρωπος όστις δεν ημάρτησε, 'αποστατών από του ζώντος Θεού'· και συνεπώς, δεν υπάρχει άνθρωπος όστις δεν έχει ανάγκην να ζητήση την εύνοιαν αυτού, και να ικετεύση έλεος εκ των χειρών αυτού. Ο βασιλεύς επί του θρόνου δεν είναι τόσον υψηλός, ώστε να μη χρειάζεται να επιστρέψη προς τον Θεόν κατ' αυτόν τον τρόπον: ουδέ ο ταπεινότατος υπήκοος εν τη βασιλεία αυτού είναι τόσον ασήμαντος, ώστε τούτο να δύναται να παραλειφθή εκ των χειρών αυτού.] 2. Πρωτίστης και απαραιτήτου σπουδαιότητος— [Υπάρχουν πολλά καθήκοντα δεσμεύοντα πάντας, και πάντα σπουδαία εν τη θέσει αυτών: αλλά τούτο είναι 'το εν τούτο αναγκαίον'· το εν τούτο, άνευ του οποίου ουδείς άνθρωπος δύναται να έχη ειρήνην μετά του Θεού, ή ειρήνην εν τη ιδία αυτού συνειδήσει, ή οιανδήποτε ελπίδα ευτυχίας εν τω αιωνίω κόσμω.] Αλλά εν τη περικοπή ταύτη βλέπομεν επίσης, ΙΙ. Τον τρόπον κατά τον οποίον πρέπει να εκτελεσθή— Πάντες οφείλομεν να ζητώμεν τον Κύριον, 1. Μετά βαθείας ταπεινώσεως ψυχής— [Οι Ιουδαίοι θέλουσιν ιδεί Εκείνον τον οποίον ελόγχισαν, και θέλουσι πενθήσει, και θέλουσιν είναι εν πικρία, ως ο εν πικρία διά τον πρωτότοκον αυτού.Κλείει την πρώτην κίνησιν επιμένοντας εις διαθηκικήν δέσμευσιν ουδέποτε λησμονηθησομένην.
Άνθρωπος δύναται να κάμη υπόσχεσιν, την οποίαν όμως δεν έχει σκόπιμον απόφασιν να τηρήση: αλλά εάν εισέλθη εις πανηγυρικήν διαθήκην μετά του Θεού, ως εποίησεν ο Ιωσίας [Σημείωσις: Β' Χρονικών 34:31 .], δείκνυσιν ότι είναι όλως εν σπουδή, και ότι μετέχει συναλλαγής ήτις είναι ο πανηγυρικός σκοπός αυτού 'ουδέποτε να λησμονήση.' Κατ' αυτόν τον τρόπον οφείλει πας μετανοών να προσέρχηται προς τον Θεόν αυτού· πανηγυρικώς παραδιδών εαυτόν εις αυτόν εν τω αποκρύφω θαλάμω αυτού· και δημοσία επίσης, επί της τραπέζης του Κυρίου· από του νυν αρνούμενος πάντας άλλους κυρίους, και προσκολλώμενος μόνον εις τον Θεόν και Σωτήρα αυτού, εν καινότητι καρδίας και βίου. Αληθώς, ο αληθής μετανοών δεν θέλει αρκηθή να υπάγη εις τον ουρανόν μόνος. Θέλει προτείνει εις τους πέριξ αυτού να ενωθώσιν εις το μακάριον έργον εις το οποίον αυτός μετέσχε. Εν τελεία συμφωνία μετά της αρχαίας Εκκλησίας, λέγει, 'Έλκυσόν με· και θέλομεν τρέχει οπίσω σου:' τουτέστι, 'Έλκυσόν με , ω Θεέ· και ουδέποτε θέλω έλθει προς σε μόνος.' ] Και τώρα ας ερωτήσω, 1.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών φέρει την δευτέραν ομιλίαν εις το κέντρον αυτής επιδεικνύων την έκτασιν του ελέους του τεταμιευμένου διά τους εκλεκτούς.
Εις εκείνους οίτινες προσήρχοντο εις αυτόν μετά των θυσιών αυτών, εχορήγει συγχώρησιν διά τινας μόνον αμαρτίας, και ταύτην μόνον μέχρι του χρόνου καθ' ον έμελλε να ανανεωθώσιν αι αυταί θυσίαι: αλλά εις το υπόλοιπον αυτού το πιστεύον εις τον Χριστόν, και ζητούν αποδοχήν διά της πανεξιλαστικής θυσίας αυτού, παρέχει πλήρη και τελείαν άφεσιν πάσης αμαρτίας· ώστε, οιανδήποτε ανομίαν και αν επράξαν εν τη αμετανοήτω καταστάσει αυτών, αύτη θέλει ακυρωθή ολοτελώς και δι' αιώνος: 'θέλει εξαλειφθή, ως νεφέλη πρωινή,' ήτις διέρχεται υπέρ την γην, και ουκέτι βλέπεται· και θέλει 'ριφθή οπίσω της ράχεως του Θεού [Σημείωσις: Ησαΐας 38:17 .],' ουδέποτε πλέον οραθή· και 'εις τα βάθη της θαλάσσης [Σημείωσις: Μιχαίας 7:19 .],' εξ ων ουδέποτε θέλει ανακτηθή. Εν ενί λόγω, διατίθεται μετ' αυτών 'να μη μνημονεύση πλέον τας αμαρτίας αυτών'· ώστε, οστιςδήποτε και αν 'ερευνήση δι' αυτάς, δεν θέλουσιν ευρεθή πλέον εις τον αιώνα [Σημείωσις: Ιερεμίας 31:31-34 . μετά Εβραίους 10:14-17 .].Κλείει επιμένον εις τον τριπλούν καρπόν της εμπιστοσύνης, της ευγνωμοσύνης, και της διαμένουσης ταπεινώσεως.
Εν πάσιν οις εποίησεν, απολυτρών ημάς εκ του θανάτου, εδώκεν ημίν ενέχυρον εκείνων άτινα θέλει ποιήσει εν τω μέλλοντι· και ουδέποτε θέλει επιτρέψει εις ουδένα 'να χωρίση ημάς από της αγάπης αυτού εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών [Σημείωσις: Ρωμαίους 8:32-39 .].'
Απαντήστε
Απόκριση
Εις ποίαν κρυπτήν γωνίαν της καρδίας ακόμη αντιστέκομαι εις την κλήσιν να ζητήσω τον Κύριον με όλον το πρόσωπον εστραμμένον προς την Σιών;
Πού εθεώρησα τον λόγον της συγχωρήσεως ως απαιτούντα τινα προηγουμένην αξίαν ιδίαν;
Πώς θέλω, σήμερον, προτείνει εις ετέραν ψυχήν την αυτήν διαθήκην την οποίαν επιθυμώ δι' εμαυτόν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ὁ κρίνας τὰ ἔθνη καὶ καλῶν τὸν λαόν σου ἐπιστρέφειν πρὸς σέ, δώρησαι ἡμῖν χάριν ζητεῖν σε ἕως εὑρίσκεσαι καὶ ὑπακούειν τῇ φωνῇ σου τῇ ὁδηγούσῃ ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ τῆς Σιὼν. Πότισον τὴν ὁδὸν ἡμῶν δάκρυσι μετανοίας, ῥῖψον τὰς ἀνομίας ἡμῶν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, καὶ ἔνδυσον ἡμᾶς τὴν δικαιοσύνην τοῦ Υἱοῦ σου, ἵνα στῶμεν ἐνώπιόν σου ἀσπίλοι. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →