Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιον 9-10 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις Σημειώσεις επί της Βίβλου του Άλμπερτ Μπάρνς στρεφόμαστε σήμερα προς το Δευτερονόμιο 9–10 όπου ο μεγάλος σχολιαστής ξεδιπλώνει την επίσημη επανάληψη του Μωυσή των επαναστάσεων του Ισραήλ και το κυρίαρχο έλεος του Κυρίου. Με χαρακτηριστική σαφήνεια ο Μπάρνς δείχνει πώς κάθε ευλογία στηρίζεται στη χάρη παρά στην αξία κατευθύνοντας τις καρδιές μας σε ταπεινή εξάρτηση από τον Θεό που τηρεί τη διαθήκη. Η έκθεσή του μας προσκαλεί να δεχθούμε αυτές τις αρχαίες προειδοποιήσεις ως ζωντανή διδασκαλία για την Εκκλησία σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα τον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια 9 και 10 του Δευτερονομίου. Καθώς διαβάζετε, προσέξτε τις επανειλημμένες υπενθυμίσεις της ισχυρογνωμοσύνης του Ισραήλ και τις επανειλημμένες επιδείξεις θείας ανεκτικότητας, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αλήθειες στη δική μας πορεία πίστεως.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει θέτοντας το διέπον μάθημα του κεφαλαίου.
Στίχος 1. Το μάθημα του κεφαλαίου τούτου είναι ακριβώς εκείνο του Προς Εφεσίους 2:8 «Διά της χάριτος είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως και τούτο ουχί εξ υμών Θεού το δώρον ουχί εξ έργων ίνα μη τις καυχήσηται». Αναφερόμενος εις τας διαφόρους αυτών επαναστάσεις ο Μωυσής εδώ ως και αλλαχού έχει υπόψη ουχί τόσον την τάξιν του χρόνου όσον εκείνην του θέματος. (Σύγκρινε Δευτερονόμιον 1:9-15 σημείωσιν.) Τοιαύται αιτίαι ως η ευκολία και η καταλληλότης προς το επιχείρημα αυτού επαρκώς εξηγούν τας παραλλαγάς τας παρατηρουμένας όταν αι δηλώσεις του κεφαλαίου τούτου συγκρίνονται λεπτομερώς μετά εκείνων της Εξόδου 32–34. Εν ταύταις ταις παραλλαγαίς έχομεν απλώς τοιαύτην μεταχείρισιν των γεγονότων ως είναι συνήθης και δικαιολογημένη μεταξύ μερών προσωπικώς γνωριζόντων τα πράγματα.Ο Μπάρνς κατόπιν στρέφει την προσοχήν εις την δευτέραν περίοδον της μεσιτείας επί του όρους.
Στίχος 18. Έπεσον ενώπιον του Κυρίου ως εν τη αρχή ο Μωυσής μεσίτευσε υπέρ του λαού προ της καταβάσεως αυτού εκ του όρους την πρώτην φοράν Έξοδος 32:11-13. Η μεσιτεία αύτη μόνον εν συντομία αναφέρεται εν τω στίχω τούτω. Έπειτα διήνυσε άλλας τεσσαράκοντα ημέρας επί του όρους εν νηστεία και προσευχή προς απόκτησιν πλήρους αποκαταστάσεως της διαθήκης Έξοδος 34:28. Αύτη η δευτέρα τεσσαρακονθήμερος και η μεσιτεία του Μωυσέως γενομένη εν αυτή (σύγκρινε Έξοδον 34:9) είναι εκείνη η οποία προβάλλεται λεπτομερέστερον ενταύθα και εν Δευτερονομίω 9:25-29.Ο Μπάρνς έπειτα επαναλαμβάνει το κύριον θέμα εκ του κεφαλαίου 6 και περατώνει την τομήν.
Στίχος 12. Μετά τας εμφαντικές ταύτας προειδοποιήσεις κατά της αυτοδικαιοσύνης το κύριον θέμα επαναλαμβάνεται εκ Δευτερονομίου 6:0 και η τομή αύτη του λόγου περατούται εν τοις επομένοις δύο κεφαλαίοις διά σειράς αμέσων και θετικών προτροπών προς επιμελή εκπλήρωσιν των καθηκόντων των οριζομένων εν τοις πρώτοις δύο των Δέκα «Λόγων». Δευτερονόμιον 10:12 Τι απαιτεί Κύριος ο Θεός σου ... Αξιοσημείωτον αίτημα. Ο Θεός εν τω Μωσαϊκώ νόμω διέταξε θετικώς πολλά πράγματα. Ωστόσο ταύτα αφορώσιν εις εξωτερικάς τηρήσεις αι οποίαι εν ανάγκη δύνανται να επιβληθώσι. Πλην η αγάπη και η ευλάβεια δεν δύνανται να επιβληθώσιν ουδέ υπ' αυτού του Θεού. Δέον να είναι αυθόρμητοι. Ως εκ τούτου και υπό τον νόμον των διατάξεων ένθα τόσα πολλά ετέθησαν υποχρεωτικώς και η παντοδυναμία ήτο έτοιμος να εξαναγκάση υπακοήν τα αισθήματα εκείνα τα οποία αποτελούσι το πνεύμα και την ζωήν του όλου δέον να προσκαλώνται και να ζητώνται ως ενταύθα γίνεται.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μπάρνς τονίζει την πνευματική σημασία της περιτομής ως την κατάλληλη απάντηση σε τέτοια χάρη.
Στίχος 16. Περί «περιτομής» βλέπε Γένεσις 17:10. Αυτός ο στίχος δείχνει την πνευματική σημασία της περιτομής. Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του «πολύ μακριά από την αρχική δικαιοσύνη» και σε κατάσταση εχθρότητας προς τον Θεό· με την περιτομή ως το μυστήριο της εισδοχής στα προνόμια του εκλεκτού λαού αυτή η αντίθεση πρέπει να αφαιρεθεί προτού ο άνθρωπος μπορέσει να εισέλθει σε διαθήκη με τον Θεό. Ήταν μέσω της σάρκας που ο άνθρωπος αμάρτησε πρώτα· όπως επίσης και στη σάρκα τις λειτουργίες της τις επιθυμίες της κ.λπ. που η επανάσταση του ανθρώπου κατά του Θεού κυρίως εκδηλώνεται ακόμη. Ήταν επομένως κατάλληλο το σύμβολο που θα δήλωνε την αφαίρεση αυτής της αποξένωσης από τον Θεό να γίνει στο σώμα. Ο Μωυσής τότε κατάλληλα ακολουθεί την εντολή «να περιτέμνετε την καρδιά» με την προειδοποίηση «να μην είστε πλέον σκληροτράχηλοι».
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ανάμνηση των παρελθουσών ελεών σας κρατά από το να καυχηθείτε για τη δική σας πιστότητα; Σε ποιους τομείς της ζωής πειράζεστε να θεωρείτε τα δώρα του Θεού ως κερδισμένα και όχι ως ελεύθερα δοθέντα; Πού σας καλεί ο Κύριος να περιτμήσετε εκ νέου την καρδιά σας ώστε η αγάπη και η ευλάβεια να ρέουν ελεύθερα προς Αυτόν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ ἔλεος δι᾽ οὗ ἐπέλεξας καὶ διετήρησας τὸν λαόν σου παρὰ τὴν ἀποστασίαν αὐτῶν καὶ τὰς σκληρὰς καρδίας, καθὼς ὁ λόγος σου δηλοῖ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου περιτόμευσε τὰς καρδίας ἡμῶν, ἵνα σὲ ἀγαπῶμεν, ἐν ταῖς ὁδοῖς σου περιπατῶμεν, καὶ καυχώμεθα μόνον ἐν τῇ χάριτι τῇ σῳζούσῃ ἡμᾶς διὰ πίστεως. Εἴθε ἡ αὐτὴ πιστότης τῆς διαθήκης, ἥτις ὑπεστήριξε τὴν μεσιτείαν τοῦ Μωυσέως, νὰ ἐπαναπαυθῇ ἐφ᾽ ἡμᾶς σήμερον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →